Θα αναφερθώ σε αυτά που στη δική μου οπτική έφεραν το σχολείο μας πολλά βήματα μπροστά.

Αρχικά πρώτο σημείο δεν είναι άλλο από την εξαιρετική συνεργασία των μαθητών και μαθητριών μας πρώτα μεταξύ τους και μετά με τη Διεύθυνση και τον Σύλλογο Διδασκόντων. Τα παιδιά μας ανέλαβαν πρωτοβουλίες, πήραν αποφάσεις, δείξαν ενθουσιασμό και όρεξη για δράσεις που ενίσχυσαν τη δημιουργικότητά τους, την υπευθυνότητα και κάνανε το σχολείο έναν ζωντανό οργανισμό με άποψη και προοπτική.

Δεύτερο σημείο είναι το πνεύμα του Εθελοντισμού και της κοινωνικής προσφοράς! Η μαθητική μας κοινότητα μας γέμισε ελπίδα και περηφάνεια μέσα από δράσεις όπως η επίσκεψη στην «Αντηρίδα» στο Γ.Ν.Θ. Παπαγεωργίου, αλλά και μέσα από τη μεγάλη συμμετοχή στις δράσεις Ενεργός Πολίτης κυρίως της Γ’ Γυμνασίου. Τα παιδιά έλαβαν στο τέλος του σχολικού έτους και τη σχετική βεβαίωση δράσεων ενεργού πολίτη η οποία και αποστέλλεται μαζί με το απολυτήριό τους στο Λύκειο.

Τρίτο σημείο οι διακρίσεις των μαθητών και μαθητριών μας σε διαγωνισμούς Μαθηματικών, Φυσικής (όπου λάβανε το 1ο βραβείο), Δημιουργικής Γραφής, Καλλιτεχνικών, Αθλητικούς Αγώνες! Φέτος η Τέχνη πρωταγωνίστησε στο σχολείο μας: Η Χορωδία μας, τα θεατρικά μας έργα, η Ζωγραφική, ο όμιλος Φιλαναγνωσίας ήταν στα καλύτερά τους!

Τέταρτο σημείο είναι η έκδοση της εφημερίδας μας! Μπράβο στα παιδιά που αποτέλεσαν την συντακτική ομάδα και πολλά μπράβο στην μαθήτρια Χήκα Μαριάννα για τον χρόνο, την επιμονή και το άψογο αποτέλεσμα.

Πέμπτο και τελευταίο σημείο είναι η τελετή αποφοίτησης των μαθητών της Γ’ Γυμνασίου. Για πρώτη φορά διοργανώθηκε μια ξεχωριστή βραδιά στον χώρο του γυμναστηρίου και στον προαύλιο χώρο του σχολείου μας με μεράκι, κέφι, χαμόγελα και κυρίως ένα κλίμα γλυκό, συγκινητικό όπου μαθητές, καθηγητές και Σύλλογος Γονέων έδειξαν πως το σχολείο είναι πάνω από όλα χώρος δημιουργίας σχέσεων που αντέχουν στον χρόνο.

Εύχομαι ολόψυχα η επόμενη χρονιά να είναι ακόμη καλύτερη!

Αγγελική Μαυρουδή

Μια ξεχωριστή στιγμή της χρονιάς αποτέλεσε η Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου, στις 2 Απριλίου 2025. Η Λέσχη είχε την τιμή να υποδεχτεί τον καταξιωμένο συγγραφέα Ισίδωρο Ζουργό. Στο πλαίσιο αυτής της συνάντησης, οι μαθητές της Φιλαναγνωσίας διάβασαν το εφηβικό του μυθιστόρημα «Η ψίχα εκείνου του καλοκαιριού», έκαναν εργασίες πάνω σε αυτό και συζήτησαν με τον συγγραφέα σχετικά με το έργο του και τους ήρωές του, αλλά και γενικότερα για την τέχνη και τη μαγεία της συγγραφής.

Επιπλέον, ένα ακόμη σημαντικό γεγονός για τη Λέσχη ήταν η επίσκεψη στην 21η Διεθνή Έκθεση Βιβλίου. Εκεί, οι μαθητές της Φιλαναγνωσίας ήρθαν σε επαφή με τον συγγραφέα Λ. Λαμπριανίδη, ο οποίος τους παρουσίασε το βιβλίο του «Ο Ζαχαρίας και το καταραμένο δάσος» και συζήτησε μαζί τους για τα μυστικά της λογοτεχνικής συγγραφής. Στη συνέχεια, τα παιδιά περιηγήθηκαν στον χώρο της Έκθεσης, ανακάλυψαν πολλούς παλιούς και καινούριους τίτλους βιβλίων και αγόρασαν αρκετά.

Κάνοντας μια αποτίμηση της φετινής χρονιάς, οι υπεύθυνες καθηγήτριες της Λέσχης είναι πραγματικά πολύ περήφανες για όλα τα παιδιά που συμμετείχαν στη Λέσχη Φιλαναγνωσίας. Νιώθουν βαθιά συγκίνηση, καθώς κάποια από αυτά τα παιδιά θα ανοίξουν τα φτερά τους για το Λύκειο και θα τα αποχαιρετήσουν. Ο ενθουσιασμός τους, η αστείρευτη ζωντάνια τους και οι εποικοδομητικές συζητήσεις που έκαναν, θα τους λείψουν πολύ. Τους εύχονται να συνεχίσουν με την ίδια ζωντάνια και διάθεση φιλομάθειας και στο Λύκειο, και τονίζουν πως η πόρτα της Λέσχης Φιλαναγνωσίας και της καρδιάς τους θα είναι πάντα ανοιχτή για αυτά.

Ιδιαίτερη αναφορά και περηφάνια νιώθει η Λέσχη και για τη μαθήτρια της Γ΄ Τάξης και μέλος της Φιλαναγνωσίας, Μαριάννα Χήκα. Η Μαριάννα είχε την πρωταρχική ιδέα για τη δημιουργία αυτής της εφημερίδας και υλοποίησε αυτό το όραμά της με απίστευτη αγωνιστικότητα, επιμονή και ενθουσιασμό που μετέδωσε και στους συμμαθητές-συνεργάτες της. Της εύχονται να συνεχίσει να είναι το ίδιο ενθουσιώδης και να υλοποιεί με το ίδιο πάθος τα όνειρα και τους στόχους της.

Καλό καλοκαίρι σε όλες και όλους!

Μαυρουδή Χριστίνα – Νίτσα Σπυριδούλα

Υπεύθυνες καθηγήτριες για τη Λέσχη Φιλαναγνωσίας Του 2ου Γυμνασίου Εχεδώρου.

Το είπα στους συμμαθητές μου. Κάποιοι γέλασαν, άλλοι μου είπαν: «Δεν πρόκειται να γίνει» ή «Κι άλλους μπελάδες θέλεις στο κεφάλι σου;» Μα εγώ το είχα ήδη αποφασίσει. Και όταν μπει κάτι στο μυαλό μου, δύσκολα βγαίνει. Έτσι, χωρίς πολλά πολλά, ξεκίνησε η σχολική μας εφημερίδα. Πέντε άτομα συντακτική ομάδα. Δέκα άρθρα, όλα κι όλα, διάσπαρτα στην ιστοσελίδα του σχολείου. Αλλά ήταν η αρχή.

Την επόμενη χρονιά, τα πράγματα σοβάρεψαν: είκοσι άτομα στη συντακτική ομάδα, άπειρες ιδέες, περισσότερη όρεξη, στήριξη από καθηγητές, χρόνος, φασαρία και πίεση από εμένα.

Ξέρω ότι σας πίεσα. Ίσως κάποιες στιγμές με μισήσατε λίγο, με θεωρήσατε αυστηρή ή υπερβολική. Δεν ήμουν. Ήμουν απλώς… λιγάκι παθιασμένη. Ήθελα να βγει το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα για όλους μας. Και ήξερα πως χωρίς λίγη (ή μάλλον πολλή) πίεση, αυτό δεν θα ερχόταν ποτέ.

Αν κάποιες φορές σας κούρασα, σας φώναξα ή νιώσατε ότι ήμουν άδικη, σας ζητώ συγγνώμη. Δεν το έκανα από κακία αλλά από αγάπη. Και ελπίζω να με συγχωρέσετε. Και ίσως, κάποια στιγμή… να σταματήσετε να με αποκαλείτε “Χίτλερ”.

Για μένα, αυτή η ομάδα ήταν και είναι κάτι πολύ περισσότερο από μερικά άρθρα ή τεύχη. Είναι ένα κομμάτι της καρδιάς μου. Ναι, αλλάζω σχολείο. Ναι, η ομάδα θα συνεχίσει με νέα μέλη. Όχι, δεν θα είναι «η δική μου» ομάδα. Αλλά ξέρω ότι αυτό που φτιάξαμε μαζί θα μείνει.

Θα είμαι πάντα εδώ. Να σας στηρίζω, να βοηθάω, να ενδιαφέρομαι, γιατί όταν αγαπάς κάτι, δεν σταματάς να νοιάζεσαι ποτέ.

Αυτή η εφημερίδα ξεκίνησε από εμένα. Αλλά δεν θα είχε υπάρξει χωρίς εσάς, την ομάδα μου. Χωρίς τη δική σας πίστη, τις παρατηρήσεις, τη δουλειά, τον κόπο σας. Και φυσικά… τα “εκτός θέματος” μηνύματα! Χωρίς τους καθηγητές που με στήριξαν, άλλοτε με ενθουσιασμό, άλλοτε με επιφύλαξη (και έναν μικρό φόβο μήπως φέρω το χάος), αλλά πάντα με εμπιστοσύνη. Και χωρίς εσάς, τους αναγνώστες μας. Που γελάσατε, συγκινηθήκατε, διαφωνήσατε ή απλώς αναρωτηθήκατε.

Εύχομαι η εφημερίδα να συνεχιστεί όσο υπάρχει το σχολείο. Ή όπως λένε κάποιοι καθηγητές μας μέχρι να φοιτήσουν εδώ τα παιδιά μας. (ΟΚ, τρομακτικό… αλλά ας το δεχτούμε)

Οπότε… λέω «αντίο»; Όχι. Λέω ευχαριστώ. Για όλα. Και εις το επανιδείν.

Με αγάπη (και λίγη ή μάλλον πολλή νοσταλγία),

Μαριάννα Χήκα

Αρχισυντάκτρια

Η 30 Ιουνίου είναι μια ξεχωριστή μέρα. Μια μέρα που σηματοδοτεί το τέλος ενός κεφαλαίου και την αρχή ενός νέου. Καθώς ετοιμάζεστε να κλείσετε την πόρτα του Γυμνασίου και να ανοίξετε αυτή του Λυκείου, κοιτάξτε πίσω σας με περηφάνια και μπροστά σας με αισιοδοξία.

Αυτά τα τρία χρόνια στο Γυμνάσιο δεν ήταν απλώς χρόνια μάθησης. Ήταν χρόνια ανακάλυψης του εαυτού σας, δημιουργίας σχέσεων που ίσως κρατήσουν για πάντα και κατάκτησης προκλήσεων που σας έκαναν πιο δυνατούς. Θυμηθείτε τις πρώτες μέρες που μπήκατε φοβισμένοι στην Α΄ Γυμνασίου και δείτε πώς εξελιχθήκατε σε νέους ανθρώπους όλο αυτοπεποίθηση σήμερα.

Κάθε διάλειμμα στην αυλή, κάθε εργασία που παραδώσατε, κάθε φορά που σηκώσατε το χέρι σας στην τάξη, κάθε εκδρομή και κάθε γιορτή του σχολείου, όλα αυτά έγιναν μέρος της ταυτότητάς σας. Τα λάθη σας έγιναν μαθήματα, οι επιτυχίες σας έγιναν θάρρος για το μέλλον.

Τον Σεπτέμβριο θα περάσετε το κατώφλι του Λυκείου με νέες προσδοκίες και όνειρα. Το Λύκειο θα σας προσφέρει νέες ευκαιρίες, πιο εξειδικευμένα μαθήματα και την προετοιμασία για το πανεπιστήμιο ή την επαγγελματική σας πορεία. Θα συναντήσετε νέους συμμαθητές, νέους καθηγητές και θα αντιμετωπίσετε νέες προκλήσεις.

Μην φοβάστε τις αλλαγές που έρχονται. Κρατήστε την περιέργειά σας για τη μάθηση, την ανοιχτή σας σκέψη και την προθυμία σας να δοκιμάζετε νέα πράγματα.

Θυμηθείτε ότι κάθε τέλος είναι και μια νέα αρχή. Κουβαλάτε μέσα σας όλα όσα χρειάζεστε για να πετύχετε: ταλέντο, επιμονή, καλοσύνη και όνειρα. Μην αφήσετε κανέναν να σας πει ότι δεν μπορείτε να πετύχετε κάτι που θέλετε πραγματικά.

Οι καθηγητές σας και όλη η σχολική κοινότητα σας εύχονται τα καλύτερα για το μέλλον σας. Μπορεί να χωρίζουν οι δρόμοι μας, αλλά θα σας θυμόμαστε πάντα με στοργή και περηφάνια.

Καθώς κλείνετε αυτό το κεφάλαιο, να ξέρετε ότι η ιστορία σας μόλις ξεκινά. Οι επόμενες σελίδες περιμένουν να γραφτούν από εσάς. Γράψτε τες με θάρρος, με αγάπη, με σεβασμό προς τους άλλους και τον εαυτό σας.

Καλή τύχη στο Λύκειο, αγαπητοί μαθητές και μαθήτριες! Και θυμηθείτε: όπου κι αν σας πάει η ζωή, θα έχετε πάντα ένα σπίτι εδώ, στο Γυμνάσιό σας.

Με αγάπη και τις καλύτερες ευχές,

Σταύρος Γκιργκένης

Αγαπημένοι μου μαθητές και μαθήτριες,

Μια ακόμη σχολική χρονιά έφθασε στο τέλος της. Επιτέλους το γυμνάσιο τελείωσε και «ανοίγει»  μπροστά σας ο δύσκολος και απαιτητικός δρόμος του Λυκείου. Σας εύχομαι ο δρόμος αυτός να είναι γεμάτος γνώση , σεβασμό και αξιοπρέπεια. Να θυμάστε ότι το πιο σημαντικό πράγμα είναι όχι τι θα γίνετε, αλλά ποιοι θα γίνετε. Σας ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου που με κάνατε κομμάτι της διαδρομής σας.

Αντωνία Κουτσανδρέα ❤️

???? Τρία τσιγάρα – ένα σπίρτο:

Η δεισιδαιμονία αυτή ξεκίνησε στον Α” Παγκόσμιο Πόλεμο. Οι στρατιώτες πίστευαν πως, αν τρεις άναβαν τσιγάρο με το ίδιο σπίρτο, ο τρίτος θα ήταν ο στόχος ελεύθερου σκοπευτή.

???? Η μαύρη γάτα:

Αν περάσει μπροστά σου, λένε πως φέρνει κακοτυχία· αν όμως έρθει προς το μέρος σου, είναι καλό σημάδι. Για να ξορκίσεις την κακή τύχη; Αρκεί να… φτύσεις!

???? Ο άδειος φούρνος:

Παλιά εβραϊκή πίστη λέει πως ένας άδειος φούρνος φέρνει φτώχεια. Για προστασία, έπρεπε να μένει πάντα κάτι μέσα — ακόμα κι ένα απλό κομμάτι λαδόκολλας.

Θεοδώρα Παναγιωτίδη Α6

Νεφέλη Παπαγεωργίου Α6

Κοίτα το φεγγάρι!

Μέσα σε ένα ανυπέρβλητο γαλαξία

Ο πόνος την καρδιά μου διαπερνά

Σαν χρόνος που έχασε τον ρυθμό του

σαν δρόμος χωρίς επιστροφή,

σαν βιβλίο που δεν τελειώνει ποτέ

σαν ένα πάρκο που έχασε τις αναμνήσεις του

Κι ο θάνατος; Η μόνη σωτηρία;

Κοίτα το φεγγάρι που λάμπει από ψηλά

Πως καθρεφτίζεται στη μαύρη θάλασσα

Σαν τις αναμνήσεις που έχω από εσένα

Και με νοσταλγία πια τις κοιμίζω

Ένα αστέρι που πέφτει!

Κάνω μια ευχή να έρθω ξανά κοντά σου

Νεκρή Ιστορία

Καθόμουνα σκεφτικός στο άδειο από κόσμο λιμάνι κυνηγώντας τον καπνό των πλοίων, ακούγοντας τις σειρήνες τους να σφυρίζουν έναν σκοπό φερμένο από τον Ωκεανό.

Οι λέξεις έρχονταν προς το μέρος μου παρακαλώντας με να τις δώσω το φιλί της ζωής πάνω στο λευκό χαρτί που ήταν πεσμένο δίπλα μου. Πήρα το στυλό και έγραφα, έγραφα χωρίς σταματημό μην μπορώντας να ελέγξω το χέρι μου. «Σώσε μας», «βοήθεια» φώναζαν.

Το μελάνι ξαφνικά πάγωσε, όπως και οι σκέψεις μου. Πέταξα το χαρτί στη θάλασσα, Τί να το έκανα πια; Ένα γιγάντιο παραμορφωμένο χταπόδι εμφανίστηκε μέσα από τα νερά απότομα. Με τα πλοκάμια του άρπαξε το χαρτί. Το πήρε μαζί του και το έθαψε στον Ωκεανό εκεί που καμιά λέξη πια δεν θα ανέπνεε.

Και έτσι πέθανε η ιστορία.

Μια μοναδική βραδιά γεμάτη συγκίνηση, χαμόγελα, μουσική και ατελείωτες αναμνήσεις έζησαν οι τελειόφοιτοι του σχολείου μας στην αποχαιρετιστήρια εκδήλωση για την αποφοίτηση τους. Ήταν μια βραδιά-γιορτή, αφιερωμένη σε όλα όσα έζησαν αυτά τα χρόνια, σε όσους τους στήριξαν και στα όνειρα που τώρα ανοίγονται μπροστά τους.

Η εκδήλωση ξεκίνησε με ένα ραπ τραγούδι από μαθητές, που μελωδικά έδωσαν τον τόνο της βραδιάς. Ακολούθησε ένα βίντεο-ταξίδι στο παρελθόν, με φωτογραφίες και στιγμές από τα σχολικά χρόνια: πρωινά κουδούνια, γέλια στις αυλές, γιορτές και σχολικές εκδρομές – εικόνες που συγκίνησαν όλους και ιδιαίτερα τους ίδιους τους αποφοίτους.

Η Διευθύντρια του σχολείου και η κα Ζαφειρίου πήραν στη συνέχεια τον λόγο, με ομιλίες ζεστές και ανθρώπινες. Με λόγια γεμάτα ευχές, πίστη και συγκίνηση, μίλησαν για την πορεία των παιδιών, για όσα καταφέρανε και για το φωτεινό μέλλον που τα περιμένει. Τις ομιλίες των καθηγητριών ακολούθησαν παρεμβάσεις από μαθήτριες που μίλησαν εκ μέρους της τάξης, ευχαριστώντας εκπαιδευτικούς και συμμαθητές για όλα όσα έζησαν μαζί.

Η βραδιά όμως είχε και πολύ χιούμορ! Το σκετσάκι που παρουσίασαν οι μαθητές σατίριζε με ευρηματικότητα τους καθηγητές τους, αναπαριστώντας κλασικές ατάκες και χαρακτηριστικές στιγμές από την τάξη. Το κοινό γέλασε με την καρδιά του, αναγνωρίζοντας κάθε «ήρωα» της σκηνής. Και επειδή κάθε καθηγητής… αξίζει το δικό του βραβείο, ακολούθησαν οι απονομές των «Όσκαρ Καθηγητών»: από το Όσκαρ «Καλύτερος Καθηγητής» μέχρι το «Καλύτερο Χτένισμα», κάθε βράβευση συνοδευόταν από γέλια και θερμά χειροκροτήματα.

Μία ξεχωριστή στιγμή ήρθε όταν η κα Λάμπρου υποδιευθύντρια και μουσικός του σχολείου μας  ανέβηκε στη σκηνή και μαζί με δυο μαθήτριες μια από την Α και μια από τη Γ τάξη τραγούδησαν ένα συγκινητικό τραγούδι για αυτούς που έφυγαν, για αυτούς που φεύγουν, για αυτούς που μένουν και για αυτούς που έρχονται. Ήταν μια μουσική αγκαλιά που ένωσε όλους, μαθητές, καθηγητές, γονείς.

Μετά το καλλιτεχνικό μέρος, όλοι μεταφέρθηκαν στον εξωτερικό χώρο όπου περίμενε ένας πλούσιος μπουφές και φυσικά… οι φωτογραφίες! Εκτός από τις παραδοσιακές πόζες με οικογένεια, καθηγητές και φίλους, ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε το ζωγραφισμένο photobooth, που σατίριζε με χιούμορ μερικούς από τους καθηγητές. Οι μαθητές φωτογραφήθηκαν με αστεία αξεσουάρ, σε πόζες γεμάτες ανεμελιά και χαρά.

Η βραδιά κορυφώθηκε με μια τελετουργική και συγκινητική στιγμή: όλοι οι απόφοιτοι συγκεντρώθηκαν, κρατώντας λευκά μπαλόνια στα χέρια. Με μια κοινή ανάσα και υπό τον ήχο αγαπημένων τραγουδιών, άφησαν τα μπαλόνια να πετάξουν ψηλά στον ουρανό. Σύμβολο της ελευθερίας, των ονείρων και του νέου ξεκινήματος.

Πριν φύγουν, τους δόθηκαν αναμνηστικές φωτογραφίες, ως ένα μικρό κομμάτι αυτής της μεγάλης βραδιάς, μιας βραδιάς που δεν θα ξεχάσουν ποτέ.

Καλή συνέχεια σε όλους τους αποφοίτους! Το σχολείο μπορεί να τελείωσε, αλλά οι δεσμοί, οι αναμνήσεις και οι στιγμές… θα τους ακολουθούν πάντα.

Δείτε φωτογραφίες στην ιστοσελίδα του σχολείου μας.

Μπορείτε να παρακολουθήσεις την εκδήλωση στο παρακάτω λινκ:

">

Μαριάννα Χήκα Γ5

Το έργο είχε ως κεντρικό ήρωα τον κύριο Μουγκώ, έναν όχι και τόσο εμπνευσμένο ιστορικό, ο οποίος βρίσκεται σε δημιουργικό αδιέξοδο, καθώς προσπαθεί να γράψει μια φαντασμαγορική ιστορία για τον απαιτητικό εκδότη του, κύριο Πατατάκη. Με τη βοήθεια της μούσας–γραμματέως του, αποφασίζει να στραφεί στον Ηρακλή. Όχι όμως στους γνωστούς δώδεκα άθλους του, αλλά στους «άθλ(ι)ους» του: εκείνους τους λιγότερο γνωστούς και συχνά παραγνωρισμένους ήρωες που τον συνόδευαν στις περιπέτειές του και, ίσως, επηρέασαν αποφασιστικά τη μοίρα του. Με χιούμορ, φαντασία, ζωντανή μουσική και σκηνική ευρηματικότητα, η παράσταση μας ταξίδεψε σε έναν κόσμο μύθου και ανατροπών, θέτοντας ένα διαχρονικό ερώτημα: Ποιος τελικά γράφει τη μοίρα μας; Εμείς οι ίδιοι; Οι θεοί; Οι άνθρωποι γύρω μας; Ή όλοι μαζί;

Το κοινό παρακολούθησε με ενθουσιασμό, γέλασε, συγκινήθηκε και στο τέλος χειροκρότησε θερμά όλους τους συντελεστές. Ήταν φανερό ότι η δουλειά όλων ξεπέρασε την απλή πρόβα και μετατράπηκε σε μια πραγματική γιορτή δημιουργικότητας, συνεργασίας και έμπνευσης.Η φετινή γιορτή λήξης δεν ήταν απλώς η τελετή κλεισίματος μιας σχολικής χρονιάς. Ήταν μια ξεχωριστή εμπειρία που ανέδειξε το ταλέντο, το πάθος και τη δύναμη της ομαδικής προσπάθειας. Θερμά συγχαρητήρια σε όλους όσοι συμμετείχαν και πρόσφεραν σε αυτή τη βραδιά τη λάμψη που της άξιζε.

Δείτε φωτογραφίες στην ιστοσελίδα του σχολείου μας.

Μπορείτε να παρακολουθήσεις την εκδήλωση στο παρακάτω λινκ:

Μαριάννα Χήκα Γ5

Η εκδήλωση περιλάμβανε θεατρικό και χορευτικό δρώμενο, στο οποίο συμμετείχαν Πόντιοι μαθητές του σχολείου μας, φορώντας παραδοσιακές στολές που παραχωρήθηκαν από τον τοπικό Ποντιακό Σύλλογο. Οι μαθητές μας απέδωσαν με σεβασμό χορούς της ποντιακής παράδοσης, αποδίοντας φόρο τιμής στους προγόνους τους. Επίσης, συμμετείχε και η Αννούλα Μουστοπούλου, η οποία τραγούδησε ποντιακά τραγούδια, δημιουργώντας μια εξαιρετικά φορτισμένη ατμόσφαιρα.

Ιδιαίτερη τιμή αποτέλεσε η παρουσία και συμμετοχή των καλλιτεχνών:

• Τάκης Βαμβακίδης (ηθοποιός)
• Γεωργία Λαζοπούλου (ηθοποιός)
• Ανδρέας Χατζησάββας (τραγουδιστής)
• Μπάμπης Κεμαντετζίδης (μουσικοσυνθέτης)

Όλοι τους προσέφεραν με την παρουσία και την τέχνη τους μια ανεπανάληπτη εμπειρία, τιμώντας με αξιοπρέπεια και ευαισθησία τη μνήμη των θυμάτων της Ποντιακής Γενοκτονίας.

Η εκδήλωση αυτή υπήρξε μια ζωντανή υπενθύμιση του χρέους μας απέναντι στην ιστορική μνήμη και στην πολιτιστική μας κληρονομιά.

Δείτε φωτογραφίες στην ιστοσελίδα του σχολείου μας.

Μπορείτε να παρακολουθήσεις την εκδήλωση στο παρακάτω λινκ:

">

Μαργαρίτα Σταμάτη Γ5