Είμαι ΕΓΩ
Είμαι γυναίκα, περήφανη, και φοβάμαι,
να είμαι εγώ, στον κόσμο αυτό.
Πρέπει να σκεφτώ πώς θα μιλήσω, πώς θα γελάσω,
τι θα φορέσω, πώς θα περπατήσω, πώς θα σταθώ, πώς θα πλαγιάσω.
Οι άντρες περπατούν και δεν λογαριάζουν,
δεν φοβούνται να υπάρξουν, δεν σκέφτονται τι αφήνουν.
Για μένα η κάθε κίνηση, κάθε βλέμμα, κάθε ήχος,
είναι στο μικροσκόπιο, και ζυγίζεται κάθε σπιθαμή.
Πρέπει να είμαι όμορφη για να με κοιτάξουν,
ενώ εσύ, όπως και να είσαι, πάντα κάποιον έχεις.
Το σώμα μου γίνεται απόφαση ξένη,
ενώ δεν ξέρεις τι σημαίνει να ζεις σε τέτοιο δέρμα, ξένη.
Φταίω εγώ που φορώ, φταίω εγώ που υπάρχω,
φταίω εγώ αν κοιτάζουν πονηρά και με κυκλώνουν.
Φταίω αν με πειράξουν, φταίω αν με σκοτώσουν,
σαν να γεννήθηκα για να φέρω τις ενοχές κι όχι να μ’ αγαπήσουν.
Κι όμως υπάρχω, και φωνάζω, και περνώ,
στην ωμή μου αλήθεια, χωρίς φόβο να κρυφτώ, να σωπάσω.
Είμαι γυναίκα, και αυτή είναι η ζωή που ζω,
και ναι, φοβάμαι, αλλά και η καρδιά μου δεν σταματά, γιατί είμαι ΕΓΩ.
