Η νύχτα
Όταν βγαίνει το φεγγάρι
και βυθίζεται η πόλη στο σκοτάδι,
ψίθυρους γεμίζει όλη η γη,
τα όνειρα όλα ζωντανεύουν,
βγαλμένα από παραμύθι,
παρακαλούν να μπει η επόμενη η μέρα,
γεμάτη χρώματα και γέλια.
Ένα κορίτσι στο μπαλκόνι,
που τ’ αστέρια αγναντεύει,
μονάχη της παρακαλεί
«αστέρια μου, κι εσύ φεγγάρι,
αφήστε με πριν βγει το φως,
άλλη μια φορά να σας κοιτάξω».
Και τα άστρα κατεβαίνουν,
στο φόρεμα της φωλιάζουνε
και τα μάτια της τα όμορφα κοιτάζουνε,
μέχρι να έρθει η αυγή,
σα να μην έχουν δει ξανά
ομορφιά σαν κι ετούτη
