-> Στήλη «Δημιουργική Γραφή»

Οι ψεύτικοι άνθρωποι περνούν σαν τον άνεμο, φοράνε χαμόγελα φτιαγμένα από καπνό. Στα μάτια τους γυαλίζει ένα φως που δεν ζεσταίνει, μια λάμψη δανεική, που γρήγορα σβήνει.   Λόγια χρυσαφένια που γίνονται στάχτη, Υποσχέσεις κενές ….

Οι άνθρωποι κλαίνε σιωπηλά, πίσω από τα μάτια που έμαθαν να αντέχουν.   Κρύβουν καταιγίδες στο στήθος, και χαμογελούν, για να μην ραγίσουν.   Η καρδιά τους βαραίνει από απώλειες από λόγια που δεν ειπώθηκαν ….