Η ΕΔΑΦΙΚΗ ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

          Η Ελλάδα υπάρχει ως ανεξάρτητο κράτος από το 1830, αλλά χρειάστηκε χρόνο και αγώνες για να πάρει την σημερινή της μορφή. Θα ήθελα να παρουσιάσω αυτή την πορεία προς την Ελλάδα που όλοι γνωρίζουμε.

            Το 1828, σε διάσκεψη που έγινε στον Πόρο, ο Ι.Καποδίστριας παρουσίασε στις Μεγάλες Δυνάμεις ένα υπόμνημα το οποίο έδινε στην Ελλάδα την Ήπειρο, την Θεσσαλία, την Ρούμελη, τον Μόριά και διάφορα νησιά του Αιγαίου, συμπεριλαμβανομένης της Κρήτης. Το 1829, η διάσκεψη του Λονδίνου παραχώρησε λιγότερα εδάφη στην Ελλάδα από αυτά που ήλπιζε να λάβει ο κυβερνήτης, ενώ τα σύνορα τέθηκαν στη νοητή γραμμή Μαλιακού-Παγασητικού, ενώ το 1830 τέθηκε η νοητή γραμμή της πορείας του Αχελώου και του Σπερχειού ποταμού, όποτε το κράτος περιλάμβανε την Ρούμελη, τον Μόριά, τις Σποράδες και τις Κυκλάδες.

            Τελικά, το 1832 τα σύνορα Ελλάδας-Τουρκίας τέθηκε η γραμμή κόλπου Άρτας-Παγασητικού κόλπου. Η επόμενη εδαφική επέκταση του κράτους έγινε το 1863, ο νέος  βασιλιάς της Ελλάδας Γεώργιος Α, έφερε μαζί του στην Ελλάδα, ως χειρονομία καλής θέλησης από την Βρετανία, τα Επτάνησα, τα οποία προσαρτήθηκαν στον εθνικό κορμό. Έπειτα, το 1881, μετά τον πρόσφατο Ρωσοτουρκικό πόλεμο, η Ελλάδα, για να αντισταθμίσει τις βουλγαρικές βλέψεις για επέκταση στην Μακεδονία, απαίτησε -και τελικά απέκτησε- την Θεσσαλία και την Άρτα, συνορεύοντας πλέον με την Μακεδονία.

     Μέσα στον 20ο αιώνα, η Ελλάδα διπλασιάστηκε σε μέγεθος, πληθυσμιακά και εδαφικά, πρώτα κατά τους βαλκανικούς πολέμους τα έτη 1912-13, οι οποίοι απέφεραν στην Ελλάδα την Ήπειρο, την Μακεδονία, την Κρήτη, και τα νησιά του Ανατολικού  Αιγαίου, πλην των Δωδεκανήσων (τα οποία ήταν υπό Ιταλική κατοχή από το 1911) της Ίμβρου και της Τένεδου. Επίσης την ίδια εποχή απελευθερώθηκε η Βόρειος Ήπειρος αλλά αργότερα εγκαταλείφθηκε, ύστερα από ιταλικές και αυστριακές πιέσεις. Με τις συνθήκες του Νεïγύ και των Σεβρών το 1919-20, αποκτήθηκαν η δυτική και ανατολική Θράκη, η Ίμβρος και η Τένεδος και η περιοχή της Σμύρνης. Με την συνθήκη της Λοζάνης, παραχωρήθηκαν οι περισσότερες από τις παραπάνω κτήσεις στην Τουρκία, πλην της  δυτικής Θράκης. Η τελευταία εδαφική επέκταση της χώρας μας έλαβε χώρα το 1947 με την συνθήκη του Παρισίου, με την οποία η Ελλάδα προσάρτησε τα Δωδεκάνησα.

Μπορεί το ταξίδι προς την εθνική ολοκλήρωση να ήταν μακροχρόνιο και δύσκολο, αλλά oi προσπάθειες απέδωσαν καρπούς ώστε να διαμορφωθεί η σύγχρονη Ελλάδα.

 

Δημοσθένης Ζήρος