Με αφορμή το βίντεο «">Pennies a day» (Δεκάρες την Ημέρα), oι μαθητές της Α Λυκείου, Μιχαήλ Γεωργέλης, Άγγελος Τεριζής και Αντρέια Τσιουχάν, αφηγούνται με τον δικό τους τρόπο την ιστορία της «Τράπεζας των φτωχών» (Grameen Bank) του Μοχάμεντ Γιούνους.

Σημείωση:
Για να παρακολουθήσετε το βίντεο «Pennies a day» μην ξεχάσετε να ενεργοποιήσετε (on) τους υπότιτλους (subtitles) και να επιλέξετε από τις Ρυθμίσεις (settings) αυτόματη μετάφραση (Auto-translate) από τα Αγγλικά στα Ελληνικά (English >> Greek).

Ο ποιμενικός Καυκάσου (Οβτσάρκα) είναι μια ράτσα σκύλου που αγαπώ ιδιαίτερα. Το όνομά του προέρχεται από τον τόπο καταγωγής του, δηλαδή τον Καύκασο. Είναι ένα είδος τσοπανόσκυλου που χρησιμοποιούνταν ως φύλακας προβάτων. Οι λαοί του Καυκάσου του έχουν δώσει το όνομα “Volkodav” που σημαίνει «λυκοπνίχτης» αυτός δηλαδή που πνίγει λύκους. Σήμερα χρησιμοποιείται ως σωματοφύλακας και εκπαιδεύεται από την αστυνομία.

Είναι για ένα μεγαλόσωμο ζώο που ζυγίζει περίπου 70 – 80 κιλά. Το σώμα του είναι βαρύ και μυώδες. Ακόμη και σαν κουτάβι είναι μεγάλο και βαρύ. Έχει μεγάλο κεφάλι και η μάσκα του προσώπου του είναι μαύρη. Έχει μεγάλα, εκφραστικά, καστανά μάτια. Η μουσούδα του είναι μεγάλη και υγρή. Τα δόντια του είναι κοφτερά και σουβλερά.

Το τρίχωμά του Καυκάσιου είναι πυκνό και απαλό. Τα πόδια του είναι χοντρά, ούτε κοντά, ούτε πολύ ψηλά. Η ουρά του είναι μακριά και φουντωτή. Τα αυτιά του δεν είναι ούτε πολύ μεγάλα, ούτε μικρά. Παλιότερα συνήθιζαν να του κόβουν τα αυτιά, αλλά αυτό σήμερα δεν επιτρέπεται.

Είναι ένα ζώο πολύ δυνατό και γρήγορο. Του αρέσουν οι βόλτες και να τρέχει μεγάλες αποστάσεις. Αγαπά το κρύο και τα ψυχρά κλίματα. Αντίθετα, το καλοκαίρι με τη ζέστη δυσκολεύεται πολύ.

Ο χαρακτήρας του ποιμενικού Καυκάσου είναι αρχηγικός. Είναι θαρραλέο, περήφανο και έξυπνο ζώο. Είναι άγριο αλλά μπορεί να εκπαιδευτεί. Λόγω του χαρακτήρα του, πρέπει να εκπαιδεύεται μικρό. Δείχνει πειθαρχία στο αφεντικό του και είναι φιλικό στην οικογένεια που προστατεύει. Όμως μπορεί να γίνει επικίνδυνο και επιθετικό, αν νιώσει ότι απειλείται. Είναι ζώο απλησίαστο για τους ξένους.

Ο ποιμενικός Καυκάσου είναι ο πιο όμορφος σκύλος για εμένα. Λατρεύω το τρίχωμά του και τη μουσούδα του. Είναι φτιαγμένος για χάδια και αγκαλιές!

Στη διεύθυνση που ακολουθεί, μπορείτε να δείτε το σταυρόλεξο που έφτιαξα για τον αγαπημένο μου σκύλο. Προσπαθήστε να το λύσετε. Καλή επιτυχία!

Το κείμενο που ακολουθεί είναι μία διασκευή του ομώνυμου διηγήματος από το βιβλίο «Γάντι σε ξύλινο χέρι» του Μάνου Κοντολέοντα.

Κάποτε ήταν ένα αγοράκι που του άρεσε να διαβάζει παραμύθια και μυθιστορήματα.Το χειμώνα καθόταν δίπλα στη σόμπα και τα καλοκαίρια στον ίσκιο της κληματαριάς και διάβαζε.Κι έτσι καθώς ρούφαγε τις σελίδες,όλο και πιο πολύ χωνόταν σε κάποιους κόσμους περασμένους.Τα βράδια το αγόρι ξάπλωνε στο κρεβάτι του και με κλειστά μάτια ταξίδευε μέσα στις ζωές των άλλων και τις έκανε δικές του.Μια μέρα το αγόρι ζήτησε από τον πατέρα του να τον πάει στον κινηματογράφο,αλλά ο πατέρας του ,του αρνήθηκε. «Όχι», του είπε.Ο πατέρας του δεν το συνήθιζε να του χαλάει το χατήρι,τον αγαπούσε πολύ.Ο μικρός με τη σειρά του τον λάτρευε,δεν είχε αδέρφια,ήταν μοναχοπαίδι,ο χαϊδεμένος των γονιών του.Αναρωτιόταν αν του ζήταγε πολλά και δεν κατάλαβε γιατί του αρνήθηκε.Το αγόρι επέμενε,βούρκωσε,θύμωσε,πικράθηκε και κλείστηκε στο δωμάτιό του. Εκεί τον βρήκε η μητέρα του.

-«Θες να παίξουμε ντόμινο;»,του πρότεινε και ο μικρός αρνήθηκε.Η μητέρα κάθισε δίπλα του,πήρε μέσα στις παλάμες της το κεφάλι του.Του κράτησε το πηγούνι.

-«Λοιπόν…πρέπει να μάθεις!» του είπε.Κι έμαθε.Εκείνο το απόγευμα κάποιου Οκτώβρη η μητέρα του είπε το μυστικό του πατέρα του.

Χρόνια πριν – λέει- πολύ πριν γεννηθεί αυτός και πριν ακόμα οι γονείς του να γνωριστούνε, ο πατέρας του ζούσε σ ένα νησί και ήτανε παντρεμένος με άλλη γυναίκα κι είχε ένα παιδί,ένα κορίτσι,που τη λέγανε Άννα.Ζούσανε πολύ ευτυχισμένα.Είχανε ένα μεγάλο διώροφο σπίτι με κήπο και ήτανε κοντά στο γιαλό.Η Αννα ήτανε μικρή, πέντε,έξι,εφτά χρονών.

-«Κι αυτή η Άννα»,διέκοψε το αγόρι τη μητέρα του, «ήταν…» και κόμπιασε,Πώς να το πει; Η μητέρα κατάλαβε.

-«Ναι!Ήταν η αδερφή σου!», του είπε.Ο πατέρας του ήταν και δικός της πατέρας.Ο μικρός άκουγε.Ηταν πάντα καθισμένος στο κρεβάτι του,κι είχε ξεχάσει τον κινηματογράφο και την πίκρα του.

-«Λοιπόν;» ρώτησε τη μητέρα του. «Λοιπόν;»

Ο πατέρας του αγάπαγε την κορούλα του όσο αγαπά κι αυτόν.Και τότε το αγόρι ρώτησε τη μητέρα του τι έγινε και δε ζει πια μαζί τους.Η μητέρα του έσκυψε το κεφάλι της.Η φωνή της έγινε πιο χαμηλή και πιο λυπημένη,έτσι του φάνηκε.

Μια μέρα,ακριβώς σαν και σήμερα,χρόνια πριν,η Αννούλα ζήτησε από τον πατέρα της να την πάει στον κινηματογράφο.Εκείνος όμως δεν μπορούσε,είχε κάποια δουλειά.Η μικρή επέμενε,έβαλε τα κλάματα…Ο πατέρας του τη λυπήθηκε,κι έτσι κανόνισε να τη στείλει στο κινηματογράφο με τη μητέρα της.Αυτός θα πέρναγε από κει αργότερα,όταν θα χε τελειώσει τη δουλειά του.

-«Λοιπόν;»,ανυπομονούσε να μάθει ο μικρός.

Έτσι η Αννούλα κι η μητέρα της πήγανε στον κινηματογράφο.Ήτανε,απ ό,τι είχε ακούσει , ένα παλιό κτίριο,ξύλινο,κι είχε πάει κόσμος πολύς.Ώσπου μια στιγμή η μητέρα του σταμάτησε για να πάρει ανάσα.Το χέρι της χάιδευε το δικό του.Ώσπου μια στιγμή,δεν ξέρει κανείς τι έγινε, μέσα στην αίθουσε ξέσπασε φωτιά!… Η φωνή της μητέρας έτρεμε.Τα μάτια του μικρού είχαν γουρλώσει.

-«Φωτιά!», ψέλλισε.

-«Ναι.Κι ο κόσμος μέσα στον κινηματογράφο τρόμαξε,όλοι σηκωθήκανε,τρέξανε στις πόρτες,οι φλόγες καίγανε τα πάντα,οι καπνοί τους πνίγανε και οι πόρτες ήτανε στενές, φρακάρανε από την πρώτη στιγμή».

-«Και μετά;»,ρώτησε ο μικρός.Η μητέρα κούνησε το κεφάλι.

-«Μετά…» κόμπιασε. «Οι πιο πολλοί καήκανε!Ανάμεσά τους η πρώτη γυναίκα του πατέρα και η Αννούλα».Η μητέρα είχε βουρκώσει.

-«Κι ο πατέρας πού ήτανε; Τι έκανε;» ρώτησε ο μικρός.Η φωνή του ήταν βραχνή.Ήθελε κι αυτός να κλάψει.

Ο πατέρας του ήταν έξω από τον κινηματογράφο.Βοηθούσε,μαζί με άλλους,όσους ήταν μέσα να σωθούνε,όμως δεν μπόρεσε να σώσει τους δικούς του. Μετά από όλα  αυτά ο πατέρας του έφυγε από το νησί,άφησε το σπίτι και τη δουλειά του και ήρθε εδώ.Αργότερα προσπάθησε να συνεχίσει τη ζωή του και τα κατάφερε.Πέρασε καιρός, γνώρισε τη μητέρα του,την αγάπησε και την παντρεύτηκε.Μετά ήρθε κι αυτός στη ζωή τους. Κι έτσι έμαθε ο μικρός την ιστορία του πατέρα του,είχε βουρκώσει,κούνησε το κεφάλι του και καταλάβαινε.Όμως και κάτι ακόμα ένιωσε,μετά απ όλα αυτά που του είπε η μητέρα του.

Στη συνέχεια το αγόρι σκεφτόταν πολύ όλα αυτά,κι άρχισε να πιστεύει πως δεν γίνεται,η αδερφή του δεν είχε καεί,με κάποιο τρόπο θα χε σωθεί και πως ακόμα ζούσε!Κάπως θα γινε και σώθηκε από την πυρκαγιά,ίσως να είχε αμνησία ή να είχε καεί στο πρόσωπό της.Και θα ήτανε δίπλα του,το κρεβάτι της θα ήταν κοντά στο δικό του. Και όσο πιο πολύ τα σχεδίαζε όλα αυτά, τόσο και πιο πολύ τα πίστευε το αγόρι,μέχρι που ήταν σίγουρος πως η αδερφή του θα χτυπούσε το κουδούνι.Θα χτύπαγε το κουδούνι,θ άνοιγε αυτός και θα καταλάβαινε πως ήταν η αδερφή του, «Αννουλα!» θα της φώναζε. «Αννούλα,αδερφή μου!». Θα την αγκάλιαζε και θα κλαιγε στην αγκαλιά της. Όνειρα!Ήθελε να τα πιστέψει και τα πίστεψε.Χρόνια ζούσε με την παράλογη ελπίδα πως η αδερφή του θα χτυπήσει το κουδούνι.Για χρόνια.Τελικά συνειδητοποίησε ότι η αδερφή του δεν θα χτυπήσει ποτέ το κουδούνι.

Σε αυτό το ">βίντεο σας παρουσιάζω στη νοηματική γλώσσα μερικές εφαρμογές για το κινητό που μου αρέσει να χρησιμοποιώ. Θέλω να ευχαριστήσω στον κύριο Βαγγέλη Λουσίδη για τη βοήθειά του στην παραγωγή αυτού του βίντεο.

Η συνέντευξη αυτή πραγματοποιήθηκε από απόσταση μέσω Zoom με την ευγενική συμμετοχή του κυρίου Κωνσταντίνου Χριστοδουλάκου. Ο κύριος Κωνσταντίνος Χριστοδουλάκος είναι διερμηνέας της Ελληνικής Νοηματικής Γλώσσας (Ε.Ν.Γ.). και είναι γνωστός από το απογευματινό δελτίο ειδήσεων που παρουσιάζει στη νοηματική γλώσσα.

Καλημέρα σας! Χαιρόμαστε πολύ που έχουμε αυτήν την επικοινωνία μαζί σας. Αρχικά θα θέλαμε να μας πείτε λίγα λόγια για το επάγγελμά σας.

Καλημέρα παιδιά! Χαίρομαι κι εγώ πολύ που είμαι «κοντά» σας σήμερα. Θα σας παρουσιάσω τον εαυτό μου μέσα από ένα σύντομο βίντεο (παρουσίαση αποσπάσματος από το δελτίο ειδήσεων στη νοηματική). Όπως είδατε, ο ρόλος μου είναι να αποδίδω τις ειδήσεις στη νοηματική γλώσσα. Συγκεκριμένα, η δημοσιογράφος παρουσιάζει τις ειδήσεις στην κεντρική οθόνη. Κάτω αριστερά σε μια μικρή «οθόνη» μπορείτε να δείτε κι εμένα που νοηματίζω, δηλαδή εξηγώ τις ίδιες ειδήσεις στη νοηματική γλώσσα.

Μπορείτε να μας εξηγήσετε περισσότερο τι περιλαμβάνει η δουλειά σας στην τηλεόραση;

Την ώρα του δελτίου, η δημοσιογράφος κι εγώ έχουμε απέναντί μας μία οθόνη και βλέπουμε το ίδιο κείμενο. Η δημοσιογράφος διαβάζει το κείμενο και παρουσιάζει τις ειδήσεις στα ελληνικά. Εγώ μεταφράζω το ίδιο κείμενο στην ελληνική νοηματική γλώσσα. Όμως, αυτό απαιτεί προετοιμασία. Η δημοσιογράφος έχει διαβάσει όλες τις ειδήσεις και ξέρει το κείμενο που θα παρουσιάσει, το ίδιο κι εγώ. Συγκεκριμένα, 3 ώρες πριν από το δελτίο ειδήσεων, αρχίζω την προετοιμασία. Παίρνω το κείμενο με τις ειδήσεις και το μελετάω. Σκέφτομαι με ποιον τρόπο θα αποδώσω καλύτερα κάθε είδηση. Επικοινωνώ με συναδέλφους μου, κωφούς ή βαρήκοους. Αν έχω κάποια απορία σε σχέση με τις ειδήσεις, ρωτάω τους δημοσιογράφους και ενημερώνομαι πάντοτε για την τρέχουσα επικαιρότητα. Όταν υπάρχει κάποια έκτακτη είδηση, μπορεί να χρειαστεί να επικοινωνήσω με δημοσιογράφους στο τηλεοπτικό κανάλι, να μαθαίνω τα νέα «από πρώτο χέρι». Αν για παράδειγμα έχει γίνει κάτι στη Γερμανία, επικοινωνώ με συντάκτες στο κανάλι, προκειμένου να ενημερωθώ. Οι δημοσιογράφοι που βρίσκονται στο εξωτερικό και καλύπτουν ειδήσεις για το κανάλι είναι Έλληνες, οπότε δεν υπάρχει πρόβλημα με τη γλώσσα. Κάνω λοιπόν κι εγώ τη δική μου μικρή «έρευνα». Να ξέρετε ότι δουλεύω 24 χρόνια στην τηλεόραση. Παλιότερα ήταν πολύ πιο δύσκολη αυτή η προετοιμασία, επειδή δεν υπήρχαν τα κινητά τηλέφωνα και τα μέσα που έχουμε σήμερα. Ήμουν κι εγώ πολύ πιο νέος, μόλις ξεκινούσα στην τηλεόραση. Σιγά – σιγά έμαθα τον τρόπο και σήμερα νιώθω πιο σίγουρος. Προετοιμασία όμως χρειάζεται πάντα…

Ποια ήταν η πιο συγκινητική στιγμή όλα τα χρόνια που δουλεύετε στην τηλεόραση;

Η πιο συγκινητική στιγμή στην επαγγελματική μου πορεία μέχρι σήμερα ήταν αυτή: όταν πέρσι παρουσιάσαμε στο δελτίο ειδήσεων τον ">εθνικό ύμνο στη νοηματική γλώσσα. Χάρηκα, συγκινήθηκα, ήμουν πολύ περήφανος που εκείνη τη στιγμή έδειχνα στην κοινότητα των κωφών και βαρηκόων αυτήν τη σπουδαία προσπάθεια!

Σας ευχαριστούμε πολύ!

Θέλουμε να ευχαριστήσουμε θερμά τους: κύριο Νίκο Γαλάνη για την πρώτη επαφή μας με τον κύριο Χριστοδουλάκο και τον κύριο Χρυσόστομο Παπασπύρου για τη συμβολή του στην επικοινωνία με τον κύριο Χριστοδουλάκο. Επίσης ένα μεγάλο ευχαριστώ στον κύριο Βαγγέλη Λουσίδη για την τεχνική υποστήριξη στην επικοινωνία μας με τον κύριο Χριστοδουλάκο μέσω Zoom.

Σας παρουσιάζω το ">βίντεο που έφτιαξα για τις Φιλιππίνες στην ελληνική νοηματική γλώσσα.
Θέλω να εκφράσω ένα μεγάλο ευχαριστώ στον κύριο Βαγγέλη Λουσίδη για τη βοήθειά του στην παραγωγή αυτού του βίντεο.

Η παρούσα συνέντευξη πραγματοποιήθηκε δια ζώσης στο σχολείο μας με αφορμή την επίσκεψη που προγραμμάτισε ο διευθυντής, Δρ Χρυσόστομος Παπασπύρου. Ο κύριος Simon Kollien είναι ερευνητικός συνεργάτης του Πανεπιστημίου του Αμβούργου, στο τμήμα Ανθρωπιστικών σπουδών (Γλώσσας, Λογοτεχνίας & ΜΜΕ). Είναι πρώην συνεργάτης του κυρίου Παπασπύρου και μέχρι σήμερα διατηρούν φιλικούς δεσμούς.
Ευχαριστούμε θερμά τον κύριο Χρυσόστομο Παπασπύρου που συνέβαλε σημαντικά στην πραγματοποίηση αυτής της συνέντευξης. Η συμβολή του υπήρξε καθοριστική για τη μετάφραση και καταγραφή των λεγομένων του κυρίου Simon Kollien.

Ο Γιάννης Αντετοκούνμπο είναι Έλληνας διεθνής καλαθοσφαιριστής, έχει ύψος 2,11 μέτρα και συμμετέχει στους Μιλγουόκι Μπακς του NBA και στην Εθνική Ελλάδας. Έχει κερδίσει δύο φορές το βραβείο MVP στο NBA και μία φορά το βραβείο του MVP στον τελικό τον Οκτώβριο του 2021.
Οι γονείς του εγκαταστάθηκαν στην Ελλάδα το 1991 από το Λάγος της Νιγηρίας και αυτός γεννήθηκε στην Αθήνα στις 6 Δεκεμβρίου 1994. Έχει τρία αδέρφια. Όλα τα αδέρφια γεννήθηκαν στην Αθήνα και μεγάλωσαν στην Ελλάδα, αλλά δεν μπορούσαν να ασκήσουν αυτόματα τα δικαιώματα της ελληνικής ιθαγένειας. Οι γονείς του δυσκολεύτηκαν πάρα πολύ να βρουν δουλειές.
Ο Γιάννης Αντετοκούνμπο έφτασε να παίζει κάθε μέρα. Έπρεπε να δουλέψει σκληρά, επειδή αυτός ονειρευόταν τους στόχους του για το NBA, και τελικά τα κατάφερε!
Είναι καλός άνθρωπος, έχει γυναίκα και παιδιά και αισθάνεται Έλληνας. Μεγάλωσε και έβαλε μέσα του την ελληνική παιδεία.

Μπορείτε να δείτε το ">βίντεο που έφτιαξα για τον Γιάννη Αντετοκούνμπο στην ελληνική νοηματική γλώσσα.
Θέλω να ευχαριστήσω μέσα από την καρδιά μου τον κύριο Βαγγέλη Λουσίδη για την πολύτιμη βοήθειά του στην παραγωγή του βίντεο.

Σας παρουσιάζω τα παζλ που έφτιαξα με τρία θαλάσσια ζώα που κινδυνεύουν: το δελφίνι, τη φώκια μονάχους – μονάχους και τη χελώνα καρέτα – καρέτα.
Σας προσκαλώ να τα λύσετε!

Υλικά
1 μεγάλο κοτόπουλο (γύρω στα 1800 γραμμάρια με 2 κιλά)
10 πατάτες
½ φλιτζάνι ελαιόλαδο
1 φλιτζάνι νερό
χυμό από 2 λεμόνια
4 σκελίδες σκόρδο
1 μικρό πορτοκάλι
Λίγα βότανα (ρίγανη, θυμάρι, δεντρολίβανο)
αλάτι – πιπέρι

Διαδικασία
Για να φτιάξουμε το πιο ζουμερό και νόστιμο λεμονάτο κοτόπουλο φοράμε γάντια και αρχίζουμε. Στεγνώνουμε το κοτόπουλο με χαρτί μέσα και έξω. Λαδώνουμε ελαφρά το εσωτερικό του κοτόπουλου με το χέρι και βάζουμε αλάτι και πιπέρι στην κοιλιά του. Προσθέτουμε τα μυρωδικά που θέλουμε (ρίγανη, θυμάρι, δεντρολίβανο). Αλείφουμε το κοτόπουλο με λίγο λάδι εξωτερικά και το βάζουμε στο ταψί. Κόβουμε τις πατάτες στο ταψί και βάζουμε αλάτι – πιπέρι, το χυμό του λεμονιού και λίγο νερό. Ψήνουμε 45 λεπτά στους 200ο σε γάστρα. Αφαιρούμε το σκέπασμα και ψήνουμε ακόμη 45 λεπτά.

Μυστικά: Αφού ψηθεί το κοτόπουλο, το σκεπάζουμε και το αφήνουμε για 15 λεπτά με τα υγρά του. Έτσι, βγαίνει ζουμερό και τρυφερό.