Το 1821, καθώς πλησίαζε η 25η Μαρτίου, όπου σύμφωνα με το σχέδιο της Φιλικής Εταιρείας θα άρχιζε η Επανάσταση, σε πολλά μέρη της Πελοποννήσου, γίνονταν επαναστατικές προετοιμασίες και άρχισαν σταδιακά διάφορα επεισόδια μεταξύ Ελλήνων και Τούρκων.

Η Ελληνική Επανάσταση του 1821, βρήκε την Πάτρα, πρωτεύουσα της Αχαΐας, να είναι μια αναπτυγμένη πόλη με αξιόλογο εμπορικό λιμένα, με κατεξοχήν ελληνικό πληθυσμό, με Επτανήσιους, λιγότερο Τούρκους και ελάχιστους Αλβανούς, αποτελώντας και έδρα προξενείων του Μωριά, όπως της Αγγλίας, Γαλλίας και Ρωσίας. Από τον Φεβρουάριο του 1821, οι Πατρινοί είχαν αρνηθεί να πληρώσουν τους φόρους και άρχισαν να κυκλοφορούν στην πόλη ένοπλοι.

Στο μεταξύ, ο Νικόλαος Λόντος, μέλος της Φιλικής εταιρείας και αγωνιστής, κάλεσε τον Παλαιών Πατρών Γερμανό, που ήταν στα Καλάβρυτα, καθώς και όλους τους οπλαρχηγούς της περιοχής, να σπεύσουν με τις ομάδες τους προς βοήθεια των Πατρινών και να πάρουν μέρος στον Αγώνα της πολιορκίας του Κάστρου…

Έτσι τις ημέρες που ακολούθησαν, άρχισαν να συρρέουν στην πόλη οπλισμένοι χωρικοί με τους αρχηγούς τους. Με την είσοδό τους, οι Πατρινοί ζητωκραύγαζαν με ενθουσιασμό: «Ζήτω η ελευθερία, ζήτωσαν οι αρχηγοί, και εις την Πόλιν (Κωνσταντινούπολη) να δώση ο Θεός».

Η Πάτρα, ήταν η πρώτη επαναστατική εστία μαζί με την υπόλοιπη Αχαΐα και τη Μάνη. Μια ευρεία πλειοψηφία 2/3 από τις 18.000 του πληθυσμού της πόλης ήταν Έλληνες και ένας μικρός αριθμός από αυτούς καταπιανόταν με το εμπόριο. Εξαιτίας της οικονομικής σημασίας της πόλης, ορισμένοι πλούσιοι Πατρινοί έμποροι είχαν οριστεί πρόξενοι των μεγαλύτερων ευρωπαϊκών κρατών. Ο πρόξενος της Ρωσίας Βλασσόπουλος, ήταν επίσης μέλος της Φιλικής Εταιρείας. Η ατμόσφαιρα στην Πάτρα ήταν εκρηκτική ήδη από τα μέσα Φεβρουαρίου του 1821, όταν οι Πατρινοί αρνήθηκαν να καταβάλουν έκτακτες εισφορές για τον εξοπλισμό και τα πολεμοφόδια του Οθωμανικού στρατού που «πολεμούσε» εναντίον του Αλή Πασά. Την ίδια περίοδο μέλη της Φιλικής Εταιρίας προετοίμαζαν το έδαφος για την επανάσταση στην Πάτρα, συγκεντρώνοντας πυρομαχικά, χρήματα και εξοπλισμό για τον αγώνα τους. Ο Οδυσσέας Ανδρούτσος κρυβόταν στην πόλη και ο Μακρυγιάννης έφτασε εκεί με σκοπό να φέρει σε επαφή τους ηγέτες των επερχόμενων εξεγέρσεων και να συντονίσει την επαναστατική προσπάθεια. Οι Τούρκοι μετέφεραν τα υπάρχοντά τους στο φρούριο στις 28 Φεβρουαρίου και τις οικογένειές τους και στις 18 Μαρτίου  οχυρώθηκαν εκεί. Στις 23 Μαρτίου οι εχθροί εκτόξευσαν επιθέσεις εναντίον της πόλης και προσπάθησαν να βάλουν φωτιά σε συγκεκριμένα σπίτια, πράγμα που είχε ως συνέπεια την καταστροφή ορισμένων συνοικιών, ενώ οι επαναστάτες με αρχηγό τον αγωνιστή Καρατζά αντεπιτέθηκαν και έκλεισαν τους Τούρκους στο κάστρο. Ο Μακρυγιάννης αναφέρεται σε πολλά από αυτά τα γεγονότα σε αρκετά από τα απομνημονεύματά του:

«Σε δυο ημέρες χτύπησε ντουφέκι στην Πάτρα. Οι Tούρκοι κάμαν κατά το κάστρο και οι Ρωμαίγοι την θάλασσα».

Ξεκίνησε μια ένοπλη εξέγερση και άρχισε η πολιορκία του κάστρου της πόλης, το οποίο ήταν και ένας από τους σημαντικότερους στρατηγικούς στόχους των επαναστατών.

Την 25η Μαρτίου οι επαναστάτες κήρυξαν την Επανάσταση στην πλατεία Αγίου Γεωργίου της Πάτρας. Επομένως η επίσημη έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης θεωρείται ότι έγινε στο εκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου στην Πάτρα στις 25 Μαρτίου 1821. Ο ορθόδοξος μητροπολίτης και μέλος της Φιλικής Εταιρίας Παλαιών Πατρών Γερμανός Γ΄, που απουσίαζε από την Πάτρα, επέστρεψε στην πόλη, κατασκεύασε ξύλινο Σταυρό που τοποθέτησε στην Πλατεία Αγίου Γεωργίου, ύψωσε την Ελληνική σημαία και ευλόγησε τον αγώνα. Την επόμενη μέρα οι ηγέτες της επανάστασης στην Αχαΐα έστειλαν στις ξένες δυνάμεις ένα έγγραφο που εξηγούσε τους λόγους της Επανάστασης. Όμως, μια τουρκική δύναμη 300 στρατιωτών, κυρίως ιππικό, με διοικητή τον Γιουσούφ Πασά, που κατευθυνόταν από τα Ιωάννινα στην Εύβοια, άλλαξε πορεία και αποβιβάστηκε στην Πάτρα στις 3 Απριλίου. Οι ενισχύσεις συνέδραμαν τους Τούρκους του κάστρου, λεηλάτησαν και κατέστρεψαν την πόλη. Οι πρόξενοι των ξένων δυνάμεων ευμενείς προς τους εξεγερμένους, ιδίως αυτοί της Σουηδίας, Πρωσίας και Ρωσίας και ο Γάλλος πρόξενος Πουκεβίλ, που είχαν προσφέρει καταφύγιο στους επαναστάτες, εγκατέλειψαν την πόλη. Ο Άγγλος πρόξενος Green, που τήρησε ουδέτερη στάση αρνούμενος να δεχτεί Έλληνες στο προξενείο του και ο Γάλλος πρόξενος Πουκεβίλ στις αφηγήσεις τους περιγράφουν τα γεγονότα και την έκταση της καταστροφής, ως τρομακτική. Το άτακτο και άοπλο επαναστατημένο πλήθος δεν μπορούσε να προτάξει σοβαρή αντίσταση. Μια πιθανή εξαίρεση ήταν ο Καρατζάς, ένας ντόπιος τσαγκάρης ο οποίος με τους άντρες του απέτρεψε τουρκικές επιθέσεις στα γύρω χωριά. Τελικά οι Τούρκοι οχυρωμένοι στο φρούριο κράτησαν ως το 1828.

Λίγες μέρες αργότερα, στις 3 Απριλίου (Κυριακή των Βαΐων) και με υπόδειξη του Άγγλου προξένου, κατέφθασε στην Πάτρα ο Τούρκος στρατηγός Γιουσούφ Σέρεζλης, ο οποίος και έλυσε την πολιορκία που επιχειρούσαν οι Έλληνες στο κάστρο, ενώ τον ακολούθησε στη συνέχεια ο Μουσταφά μπέης που κατευθύνθηκε προς το Αίγιο και την Τριπολιτσά. Στη συνέχεια ο Γιουσούφ κατέστρεψε και λεηλάτησε την Πάτρα. Το  Αχαϊκόν Διευθυντήριον, ειδικά μετά τη μάχη του Λάλα επισκιάσθηκε από την Πελοποννησιακή Γερουσία. Εικάζεται, ότι αμέσως μετά τα παραπάνω συμβάντα θα έφθανε στο Ρωσικό Προξενείο της Πάτρας είδηση περί της αποκήρυξης του Αλέξανδρου Υψηλάντη από τον Τσάρο, καθώς και ο αφορισμός του από τον Πατριάρχη, από την οποία ίσως προκλήθηκε απογοήτευση και ανησυχία που όμως, όπως αποδείχθηκε, γρήγορα ξεπεράστηκαν από την ορμή που είχαν πάρει ήδη οι επαναστατικές κινητοποιήσεις.

Γεγονός είναι ότι ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης επιθυμούσε μετά την απελευθέρωση της Τριπολιτσάς την απελευθέρωση ολόκληρης της Πελοποννήσου και βέβαια της Πάτρας. Η κυβέρνηση ήθελε να τον ορίσει αρχηγό της πολιορκίας, αλλά οι τοπικοί άρχοντες δεν το δέχονταν. Όμως, τον χρειάστηκαν τον Φεβρουάριο του 1822, όταν ο τουρκικός στόλος αποβίβασε χιλιάδες στρατό στην πόλη. Γρήγορα, ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης συγκέντρωσε 6.000 στρατό και κατάφερε να περιορίσει όλους τους Τούρκους στο κάστρο, στην περίφημη μάχη του Γηροκομείου.

Το οριστικό τέλος της πολιορκίας έφερε η ήττα του Αλέξανδρου Μαυροκορδάτου στο Πέτα και η εκστρατεία του Δράμαλη στην Πελοπόννησο.

Κατόπιν αυτών η Πάτρα, αν και επαναστάτησε σχεδόν πρώτη, παρέμεινε υπό την κυριαρχία των Οθωμανών σε όλη τη διάρκεια της Επανάστασης, μέχρι τις 7 Οκτωβρίου 1828, οπότε παραδόθηκε από τους Τούρκους, τελευταία, στο γαλλικό στράτευμα του Ν. Μαιζών.

ΝΑΥΜΑΧΙΑ ΤΗΣ ΠΑΤΡΑΣ (1822)

Στις  24/01/1822, ο στρατός με 72 αιγυπτιακά και πολεμικά υπό τον αρχηγό Καρά Πεπέ Αλή και τον Αιγύπτιο υποναύαρχο Ισμαήλ Γιβραλτάρ, πέρασαν στον Ελλήσποντο και κατευθύνθηκαν προς την Πελοπόννησο. Το τουρκικό σχέδιο υπαγόρευε πρώτα την κατάληψη της Μονεμβασιάς, η οποία θα επιτυγχανόταν με δωροδοκία του φρουράρχου της, Τζαννετάκη. Καθώς τα σχέδιο δεν ευοδώθηκε, ο στόλος παρέκαμψε το κάστρο και προσπάθησε να ανεφοδιάσει την πολιορκημένη Κορώνη. Εκεί, τους εμπόδισε η κακοκαιρία. Όμως, με επιτυχία στέφθηκε η προσπάθεια τους στις 29 Ιανουαρίου, να ανεφοδιάσουν το φρούριο της Μεθώνης με πολεμοφόδια και τρόφιμα.

Στις 30 Ιανουαρίου, περίπου 800 Τούρκοι αποβιβάστηκαν έξω από το Νεόκαστρο, με σκοπό την κατάληψη. Οι Έλληνες από την άλλη, ήταν ελάχιστοι και με πολύ λίγα έως καθόλου εφόδια για να πολεμήσουν. Κάποια μέλη λιποτάκτησαν, ενώ οι υπόλοιποι βρέθηκαν σε εξαιρετικά κρίσιμη θέση αφού έφτασαν σε σημείο να ζητούν απελπισμένα βοήθεια εξαιτίας των άθλιων συνθηκών. Η δυσάρεστη και δύσκολη αυτή κατάσταση άλλαξε σε λίγες μόνον ώρες με τον ερχομό του Γερμανού στρατηγού, Καρλ Φον Νόρμαν-Έρενφελς και πενήντα Ευρωπαίους φιλέλληνες.

Οι Ψαριανοί εν τω μεταξύ είχαν ειδοποιήσει τους Υδραίους. Έτσι, μετά από μεγάλη προσπάθεια των νησιωτών, και χωρίς οικονομική υποστήριξη από την επαναστατική κυβέρνηση, τα τρία νησιά, Ψαρά Ύδρα και Σπέτσες, δημιούργησαν, στις 8 Φεβρουαρίου, στόλο με πλήθος εξηντατριών πλοίων προκειμένου να αντιμετωπίσουν τους Τούρκους. Τον στόλο διοικούσαν οι Υδραίοι Ανδρέας Μιαούλης, Λάζαρος Πινότσης, Ιωάννης Βούλγαρης, Ψαριανός Νικολής Αποστόλης και ο Σπετσιώτης Γκίκας Τσούπας.

Τα ελληνικά πλοία του στόλου συναντήθηκαν αρχικά στο νησί Πρώτη, όπου ο Γκίκας ενημέρωσε τους άλλους Έλληνες αρχηγούς πως οι Τούρκοι βρίσκονταν στον Κορινθιακό κόλπο. Έτσι, τα ελληνικά πλοία έπλευσαν με προορισμό τους την περιοχή μεταξύ Ζακύνθου και Ηλείας, στις 15 Φεβρουαρίου του 1822. Εκεί, ο Μιαούλης πρότεινε να επιτεθούν κατά του τουρκικού στόλου, ενώ αυτός ήταν προσορμισμένος στη Ναύπακτο. Το σχέδιο του Μιαούλη έγινε αποδεκτό από όλους. Ήταν η πρώτη φορά που τόσα πολλά ελληνικά πλοία θα αντιμετώπιζαν τον εχθρό κατά παράταξη. Ωστόσο όμως ξέσπασε τρικυμία και τα ελληνικά πλοία αναγκάστηκαν να καταφύγουν στη λιμνοθάλασσα του Μεσολογγίου στις 16 Φεβρουαρίου 1822.

Στις 20 Φεβρουαρίου, και παρόλο που συνεχιζόταν η τρικυμία, ο Μιαούλης, ο οποίος αναγνωριζόταν ως γενικός αρχηγός της επιχείρησης, διέταξε επίθεση κατά του λιμανιού της Πάτρας, στο οποίο είχαν καταφύγει 36 τουρκικά πλοία. Τα ελληνικά πλοία άρχισαν να κανονιοβολούν εναντίον του τουρκικού στόλου. Οι Οθωμανοί αιφνιδιάστηκαν, καθώς δεν περίμεναν πως οι Έλληνες θα έκαναν επίθεση με τέτοια κακοκαιρία. Προσπάθησαν, πανικοβλημένοι, να εκπλεύσουν αλλά κατέφθασαν και άλλα ελληνικά πλοία, με αποτέλεσμα να ακολουθήσει λυσσαλέα ναυμαχία, για πεντέμισι ώρες. Τελικά, οι Έλληνες κατάφεραν να καταστρέψουν σχεδόν ολοκληρωτικά μία φρεγάτα, άλλα πλοία του εχθρού υπέστησαν σημαντικές ζημιές και αρκετοί Τούρκοι τραυματίστηκαν ή σκοτώθηκαν. Ο τουρκικός στόλος αναγκάστηκε να διαφύγει στη Ζάκυνθο. Το αποτέλεσμα της μάχης δεν ικανοποίησε απόλυτα τους Έλληνες αρχηγούς, καθώς απέτυχαν περισσότερες από μία απόπειρες να χρησιμοποιηθούν πυρπολικά. Σε ένα από αυτά τα πυρπολικά, διακρίθηκε ο Ψαριανός Ιωάννης Θεοφιλόπουλος.

Λεπτομέρειες για αυτά τα γεγονότα παρέχονται από την αλληλογραφία των Ελλήνων ναυάρχων με τη Βουλή και τα νησιά τους, καθώς και από το ημερολόγιο του Αναστάσιου Τσαμαδού, ο οποίος συμμετείχε με το πλοίο του, Αγαμέμνων.

Το αποτέλεσμα της ναυμαχίας ήταν τεράστιας σημασίας για το ηθικό των Ελλήνων, οι οποίοι κατάλαβαν τότε ότι μπορούσαν να αντιμετωπίσουν τον εχθρό όχι μόνο με επιθέσεις πυρπολικών αλλά και κατά παράταξη.

Δεπούντης Κ.  Γ1, Κλουκίνα Ε. Α2, Καρρά Ε. Α2, Κονάν Α.Α2

ΣΦΡΑΓΙΔΑ ΤΗΣ ΦΙΛΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ

Την σφραγίδα της Αρχής, την κατασκεύασαν τα μέλη της ηγετικής ομάδας. Στο κέντρο είχε ένα Σταυρό. Στην περιφέρεια είχε με κεφαλαία γράμματα τα αρχικά των βαπτιστικών ονομάτων των 9 μελών που ήταν πρώτοι στην ιεραρχία.

Ο ΟΡΚΟΣ ΤΗΣ ΦΙΛΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ

Τα μέλη της Φιλικής Εταιρείας ορκίζονταν ενώπιον  του Θεού ότι όσο θα είναι ζωντανοί θα προστατεύουν την Φιλική Εταιρεία και θα είναι πιστοί. Στην παρακάτω  εικόνα, απεικονίζεται η  λειτουργία του όρκου.

Εκτός από τους κύριους ιδρυτές της Φιλικής Εταιρείας, είχαν πάρει και άλλοι μέρος σε αυτήν, όπως: ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, ο Παναγιώτης Αναγνωστόπουλος, ο Νικηφόρος Παμπούκης, ο Αριστείδης Παππάς, ο Γρηγόριος Δικαίος (Παπαφλέσσας), και πολλοί άλλοι. Αρκετοί όμως δολοφονήθηκαν και αυτό προκάλεσε  ταραχή στην Φιλική Εταιρεία.

• Ο Παπαφλέσσας, ήταν Έλληνας κληρικός, πολιτικός και οπλαρχηγός της Ελληνικής Επανάστασης του 1821. Στην Κωνσταντινούπολη γνωρίστηκε με τον Αναγνωστόπουλο, ο οποίος τον μύησε στη Φιλική Εταιρεία στις 21 Ιουνίου 1818.

• Ο Παλαιών Πατρών Γερμανός , ήταν Έλληνας ιεράρχης, μητροπολίτης Παλαιών Πατρών και ένας από τους πρωταγωνιστές ιεράρχες της Ελληνικής Επανάστασης του 1821, με διπλωματική και πολιτική δράση. Το Νοέμβριο του 1818 μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία από τον Φιλικό Αντώνιο Πελοπίδα.

• Ο Αθανάσιος Τσακάλωφ,  ήταν Έλληνας επαναστάτης, ένας από τους τρεις ιδρυτές της Φιλικής Εταιρείας. Η προσφορά του στην Ελληνική Επανάσταση του 1821 θεωρείται πού σημαντική.

• Ο Νικόλαος Σκουφάς, ήταν Έλληνας επαναστάτης και ίδρυσε  την Φιλική Εταιρεία μαζί με τον Τσακάλωφ και τον Ξάνθο.
• Ο Εμμανουήλ Ξάνθος ήταν έμπορος, γραμματικός και επαναστάτης.

ΠΩΣ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΚΑΠΟΙΟΣ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΜΕΛΟΣ ΣΤΗ ΦΙΛΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ

Για να μπορέσει κάποιος να γίνει μέλος της Φιλικής εταιρείας έπρεπε να μυηθεί από κάποιον άλλο. Πρώτα έπρεπε ο υποψήφιος να κάνει ένα διάλογο και ύστερα ο μυητής τού έκανε κάποιες σημαντικές ερωτήσεις. Αν οι απαντήσεις του ήταν ικανοποιητικές ξανασυναντιόντουσαν το επόμενο βράδυ. Εκεί ο υποψήφιος έδινε πολλούς όρκους και αφού τελείωνε ο μυητής έκλεινε το κερί το οποίο ήταν αναμμένο και πλέον ο μειούμενος ήταν Ιερέας της Φιλικής εταιρείας . Ο νέος Ιερέας λοιπόν συνεισέφερε ένα χρηματικό ποσό για τους σκοπούς της οργάνωσης, που συνοδευόταν από ένα γράμμα.

 Κατερίνα Σαμαρά Α3, Ντένια Δημήτρουλα Α1, Μαριάννα ΡάνιοΑ3,

  Βασίλης ΧρόνηςΑ3, Θεμιστοκλής Βανταράκης Α1

Πηγές:

https://el.m.wikipedia.org/wiki/%CE%A6%CE%B9%CE%BB%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%95%CF%84%CE%B1%CE%B9%CF%81%CE%B5%CE%AF%CE%B1

https://www.tovima.gr/2020/09/14/culture/filiki-etaireia-i-idrysi-kai-i-prosfora-tis-sto-ethnos/

https://www.google.gr/imgres?imgurl=https%3A%2F%2Fwww.maxmag.gr%2Fwp-content%2Fuploads%2F2019%2F03%2Ffe.jpg&imgrefurl=https%3A%2F%2Fwww.maxmag.gr%2Fagnosti-ellada%2Fmoyseio-filikis-etaireias-ena-krisfygeto-poy-egine-moyseio%2F&tbnid=d3vp02ABz6cwDM&vet=12ahUKEwiZjLHS2qDvAhWVq6QKHc9WBR8QMygBegUIARCaAQ..i&docid=8X6qoGr_sl6CfM&w=780&h=500&q=%CE%9F%CE%B4%CF%85%CF%83%CF%83%CE%BF%CF%82%20%CF%86%CE%B9%CE%BB%CE%B9%CE%BA%CE%AE%20%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%B9%CF%81%CE%AF%CE%B1&ved=2ahUKEwiZjLHS2qDvAhWVq6QKHc9WBR8QMygBegUIARCaAQ  (εικόνα )

 https://www.google.gr/imgres?imgurl=https%3A%2F%2Fwww.tanea.gr%2Fwp-content%2Fuploads%2F2020%2F03%2F%25CE%25B5%25CF%2584%25CE%25B1%25CE%25B9%25CF%2581%25CE%25B9%25CE%25B1.jpg&imgrefurl=https%3A%2F%2Fwww.tanea.gr%2Fprint%2F2020%2F03%2F21%2Flifearts%2Ffiliki-etaireia-oi-anisyxoi-synomotes%2F&tbnid=Fa1d3ODXOACRpM&vet=12ahUKEwibgI6z2aDvAhWGq6QKHfRqCv0QMygGegUIARC2AQ..i&docid=DPKj_GYNmKNQoM&w=1819&h=2016&q=%CF%86%CE%B9%CE%BB%CE%B9%CE%BA%CE%AE%20%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%B9%CF%81%CE%B5%CE%B9%CE%B1&ved=2ahUKEwibgI6z2aDvAhWGq6QKHfRqCv0QMygGegUIARC2AQ   (εικόνα)

https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A6%CE%B9%CE%BB%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%95%CF%84%CE%B1%CE%B9%CF%81%CE%B5%CE%AF%CE%B1#/media/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:%CE%A6%CE%B9%CE%BB%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%95%CF%84%CE%B1%CE%B9%CF%81%CE%B5%CE%AF%CE%B1_-_%CE%A0%CF%81%CE%BF%CE%BA%CE%AE%CF%81%CF%85%CE%BE%CE%B7_%CF%84%CE%B7%CF%82_%CE%B5%CF%80%CE%B1%CE%BD%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7%CF%82_%CF%84%CE%BF%CF%85_1821.gif

https://historyst.weebly.com/omicron-972rhokappaomicronsigmaf-tauetasigmaf-phiiotalambdaiotakappa942sigmaf-epsilontaualphaiotarhoepsilon943alphasigmaf.html

Ως ιδεολογικό και πολιτικό κίνημα και ως λογοτεχνικό ρεύμα, αυτή η αγάπη των ξένων, αλλά και η δηλούμενη εύνοια και ενδιαφέρον υπέρ των ελληνικών θέσεων, ιδιαίτερα κατά την περίοδο πριν και κατά την Ελληνική Επανάσταση του 1821, με ηθική και υλική συμπαράσταση, καθιερώθηκε να λέγεται Φιλελληνισμός.

Από τη στιγμή που η Ελληνική Επανάσταση έγινε γνωστή στη δυτική και την κεντρική Ευρώπη, οι εφημερίδες κατακλύστηκαν από ειδήσεις για τα γεγονότα, που μεταδίδονταν είτε από πρόσωπα που διέμεναν στα κέντρα της Ανατολής, όπως στην Κωνσταντινούπολη και τη Σμύρνη, και τα οποία έπαιζαν ρόλο ανταποκριτών, είτε από ναυτικούς και άλλους διερχόμενους. Μαζί με τις πληροφορίες για τα πολεμικά γεγονότα, οι εφημερίδες δημοσίευαν και ποικίλες άλλες πληροφορίες για την κατάσταση στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, για τους υπόδουλους Έλληνες.

Η προσφορά των Φιλελλήνων στην ελληνική Επανάσταση ήταν ποικίλη. Περισσότεροι από 1.200 Ευρωπαίοι (Γερμανοί, Γάλλοι, Ιταλοί, Πολωνοί, Ελβετοί, Άγγλοι) συμμετείχαν ενεργά στον ένοπλο αγώνα, παίρνοντας μέρος σε μάχες εναντίον των Τούρκων. Παράλληλα σχηματίστηκαν Φιλελληνικές Επιτροπές σε μεγάλες πόλεις του εξωτερικού, με σκοπό την ενίσχυση του αγωνιζόμενου λαού. Στους Φιλέλληνες συγκαταλέγονταν ρομαντικοί ιδεαλιστές (ιδίως φοιτητές), λάτρεις της αρχαίας Ελλάδας, πολιτικοί, άνεργοι πρώην στρατιωτικοί και διωκόμενοι για τη δράση τους επαναστάτες, όπως ο Ιταλός κόμης Σανταρόζα. Αλλά και έμποροι, τραπεζίτες και μέλη εκπαιδευτικών ή θρησκευτικών ιδρυμάτων ανέπτυξαν φιλελληνική δράση. 

Μορφές Φιλελληνισμού

Ωστόσο δεν είχαν όλοι οι φιλέλληνες τον ίδιο τρόπο βοήθειας. Μάλιστα, η αγάπη τους για τον αρχαίο πολιτισμό και η συμπόνια τους για τους Έλληνες, ήταν αυτά που τους ώθησαν σε αυτήν τους την πράξη. Μια άλλη κατηγορία ήταν αυτοί που προσέβλεπαν βασικά στα δικά τους συμφέροντα. Αυτοί ήταν οι τραπεζίτες των ευρωπαϊκών κρατών, οι οποίοι «ξεζούμισαν» το ελληνικό κράτος προτού καν δημιουργηθεί, με τα δάνεια της Ανεξαρτησίας.

Από το 1821 και μετά, σε διάφορες χώρες τις Ευρώπης δημιουργήθηκαν, Φιλελληνικές Επιτροπές, με στόχο να βοηθήσουν και να περιθάλψουν Έλληνες πρόσφυγες, αλλά και γενικότερα να βοηθήσουν τον ελληνικό αγώνα είτε με υλικά μέσα, στέλνοντας χρήματα, τροφές και πολεμοφόδια .

Σημαντική όμως ήταν και η προσφορά των ποιητών, καλλιτεχνών, ζωγράφων, κλπ. οι οποίοι με τα έργα τους βοήθησαν να γίνει γνωστός σε όλους ο ελληνικός αγώνας.

Διάσημοι Φιλέλληνες

Εκείνη την εποχή η Ελλάδα πέρναγε δύσκολες στιγμές. Υπήρχε οικονομική κρίση και γενικά πάλευε σε διάφορους πολέμους. Στις περισσότερες μάχες έχανε και γινόταν όλο και πιο αδύναμη. Όμως, υπήρχαν και ξένοι που λάτρευαν τον ελληνικό πολιτισμό και αποφάσισαν να την βοηθήσουν οικονομικά και στέλνοντάς της στρατό. Κάποιοι από αυτούς ήταν:

Βίκτωρ Ουγκώ (1802 – 1885).

Γάλλος μυθιστοριογράφος, ποιητής και δραματουργός, ο πλέον σημαντικός και προβεβλημένος εκπρόσωπος του κινήματος του γαλλικού ρομαντισμού.

Λόρδος Βύρωνας

Άγγλος ποιητής που συμμετείχε στην πολιορκία του Μεσολογγίου και πέθανε κατά τη διάρκειά της.

Σαντόρε ντι Σανταρόζα (Santorre Di Santa Rosa)

Ιταλός επαναστάτης που πέθανε στη στην πτώση της Σφακτηρίας (1825).

Τόμας Γκόρντον, Σκώτος αξιωματικός που προσέφερε όπλα και χρήματα, και συμμετείχε στην πολιορκία της Τρίπολης.

Κάρολος Νόρμαν

Γερμανός αξιωματικός που πήρε μέρος στη Μάχη του Πέτα (1822), όπου πληγώθηκε και πέθανε στο Μεσολόγγι το Νοέμβριο του 1822.

Ευγένιος Ντελακρουά

Γάλλος ρομαντικός ζωγράφος του 19ου αιώνα, εμπνεύστηκε από μεγάλα ιστορικά γεγονότα όπως η Ελληνική και η Γαλλική Επανάσταση. Οι πίνακες του για τη σφαγή στη Χίο και στο Μεσολόγγι συγκλόνισαν τους Ευρωπαίους.

Αμπτής Γκέκας – Μάκος Κούστα, λειτουργούσε ως κομιστής επιστολών του Αλή πασά προς τους Έλληνες
Φράνκ Χέιστινγκς (Frank Hastings), Βρετανός αξιωματικός του ναυτικού που πρόσφερε χρήματα και συμμετείχε στις επιχειρήσεις.

Ιούλιος Μίλλιγκεν, Άγγλος γιατρός, ολλανδικής και εβραϊκής καταγωγής, που ήρθε στην Ελλάδα μετά από παρότρυνση της φιλελληνικής επιτροπής του Λονδίνου. την άνοιξη του 1824, έγινε χειρουργός στον ελληνικό στρατό, μέχρι που αιχμαλωτίστηκε από τους Τούρκους, τον Μάρτιο του 1825.

 Ζητουνιάτης Λ.Α2 Καραβολούλιας Γ. Α2Χατούπη Φ.Β3 Νικολάου Δ.Β2 Μπατζιάβαλη Ρ.Β2

Πηγές:

https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A6%CE%B9%CE%BB%CE%AD%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%B5%CF%82

https://www.eefshp.org/archeio/filellines/

https://www.historical-quest.com/arxeio/sygxroni-istoria/35-o-philellinismos-kai-i-elliniki-epanastasi.html

http://ebooks.edu.gr/ebooks/v/html/8547/2188/Istoria_ST-Dimotikou_html-empl/index3_14.html

https://neoskosmos.com/el/189886/filellinismos-mia-istoriki-anadromi/

https://www.ekt.gr/el/news/23790

https://digitalzoot.weebly.com/12-phiiotalambda941lambdalambdaetanuepsilonsigmaf—phiiotalambdaepsilonlambdalambdaetanuiotasigmamu972sigmaf.html

https://www.bing.com/images/search?view=detailV2&ccid=Ik1pSYpv&id=307B302C680319A0A3F99C829FD5D2CB49CB7EBA&thid=OIP.Ik1pSYpv-UoMeTpJpoZfmQAAAA&mediaurl=https%3a%2f%2fi1.wp.com%2fwww.prelepapoezija.com%2fwp-content%2fuploads%2f2014%2f08%2fViktor-Igo-1884.jpg%3ffit%3d466%252C599&exph=599&expw=466&q=%ce%92%ce%b9%ce%ba%cf%84%cf%89%cf%81+%ce%9f%cf%85%ce%b3%ce%ba%cf%89&simid=608048425125874606&ck=208DDFF746B286F068CFF340A04C1B48&selectedIndex=0&FORM=IRPRST&ajaxhist=0

https://www.bing.com/images/search?view=detailV2&ccid=WNW3b8RV&id=435071D66E9D0EB355AD66F110C8992EB01574BC&thid=OIP.WNW3b8RV2pSlcdLIg1y9nAHaHj&mediaurl=https%3a%2f%2fth.bing.com%2fth%2fid%2fR58d5b76fc455da94a571d2c8835cbd9c%3frik%3dvHQVsC6ZyBDxZg%26riu%3dhttp%253a%252f%252fwww.mixanitouxronou.gr%252fwp-content%252fuploads%252f2014%252f04%252fbyr.jpg%26ehk%3dEoDR7boK1RA0tgt8PmgPpK1jSxaAHQ55EPqPy%252fdX9Dg%253d%26risl%3d%26pid%3dImgRaw&exph=698&expw=684&q=%ce%9b%cf%8c%cf%81%ce%b4%ce%bf%cf%82+%ce%92%cf%85%cf%81%cf%89%ce%bd&simid=608055494543281691&ck=03F4C7FBFCDA13502D3DD723BD637709&selectedIndex=0&FORM=IRPRST&ajaxhist=0

https://frapress.gr/2017/05/megali-filellines-tis-istorias/

https://www.tsemperlidou.gr/mind-spa/society-relationships/oi-megalyteroi-filellines-tis-ellinikis-epanastasis

https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/3f/Eug%C3%A8ne_Ferdinand_Victor_Delacroix_017.jpg/240px-Eug%C3%A8ne_Ferdinand_Victor_Delacroix_017.jpg

https://www.bing.com/images/search?view=detailV2&ccid=NT2%2b0zRZ&id=BF666D4A12676D6104377165DC1DD5E962F4CF46&thid=OIP.NT2-0zRZH8jTo2OfiiWS2gHaFS&mediaurl=https%3a%2f%2fwww.teloglion.gr%2fsites%2fdefault%2ffiles%2fstyles%2fportfolio%2fpublic%2f%25CE%2599%25CF%2589%25CE%25B1%25CE%25BD%25CE%25BD%25CE%25AF%25CE%25B4%25CE%25B7%25CF%2582_site_3.jpg%3fitok%3dnRpiwK-A&exph=400&expw=560&q=%ce%bd%cf%84%ce%b5%ce%bb%ce%b1%ce%ba%cf%81%ce%bf%cf%85%ce%b1&simid=608000501872788385&ck=C4D3EC711AD9070E0168F22EF950FAC2&selectedIndex=18&FORM=IRPRST&ajaxhist=0

---

Λασκαρίνα Μπουμπουλίνα (1771 – 1825

Η Λασκαρίνα Μπουμπουλίνα είχε καταγωγή από την Ύδρα. Γεννήθηκε μέσα στις φυλακές της Κωνσταντινούπολης το 1771, όταν η μητέρα της Σκεύω επισκέφτηκε τον σύζυγό της, τον Υδραίο πλοίαρχο Σταυριανό Πινότση, τον οποίο είχαν φυλακίσει οι Οθωμανοί. Μετά τον θάνατο του Πινότση στη φυλακή, μητέρα και κόρη επέστρεψαν στην ‘Υδρα. Μετακόμισαν στις Σπέτσες 4 χρόνια αργότερα, όταν η μητέρα της παντρεύτηκε τον Δημήτριο Λαζάρου-Ορλώφ. Από την ένωση αυτή η Μπουμπουλίνα απέκτησε οκτώ ετεροθαλή αδέρφια. Παντρεύτηκε δυο φορές. Την πρώτη σε ηλικία δεκαεπτά ετών με τον Σπετσιώτη Δημήτριο Γιάννουζα που σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια μιας ναυτικής σύγκρουσης το 1797 και με τον οποίο απέκτησε τρία παιδιά.. Τη δεύτερη το 1801 σε ηλικία τριάντα ετών με τον Σπετσιώτη πλοιοκτήτη και καπετάνιο Δημήτριο Μπούμπουλη από τον οποίο πήρε και το επώνυμό της και μαζί του απέκτησε τέσσερα παιδιά. Ανάλογη τύχη είχε και ο δεύτερος σύζυγος της ο οποίος σκοτώθηκε και αυτός σε ναυτική σύγκρουση. Μετά τον θάνατο και του δεύτερου συζύγου της, η Μπουμπουλίνα βρέθηκε με μια τεράστια περιουσία, την οποία αύξησε με κατάλληλες επιχειρηματικές κινήσεις και διέθεσε για τους σκοπούς του απελευθερωτικού αγώνα. Αρχικά έγινε συνέταιρος σε αρκετά πλοία ενώ αργότερα κατασκεύασε και δικά της, ένα εκ των οποίων το «Αγαμέμνων» με 18 πυροβόλα πήρε μέρος στην Ελληνική Επανάσταση του 1821 ενώ διέθεσε άλλα τρία πλοιάρια. Επιβαίνοντας η ίδια στο πλοίο της μαζί με το πλήρωμα που η ίδια συγκέντρωσε, η Μπουμπουλίνα εισήλθε δυναμικά στον αγώνα και έλαβε ενεργά μέρος σε πολλές πολεμικές επιχειρήσεις. Μετείχε στην πολιορκία του Ναυπλίου, ενώ έπλευσε και προς το Άργος όπου σε μια συμπλοκή με τους Τούρκους έχασε το γιο της Γιάννη τον Απρίλιο του 1821. Συνέβαλε στην πολιορκία του φρουρίου της Μονεμβασιάς και τον Σεπτέμβριο του 1821 μετείχε στην πολιορκία της Τρίπολης αφού είχε ενταχθεί στο στρατόπεδο του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη. Η Μπουμπουλίνα σκοτώθηκε τον Μάιο του 1825, κατά τη διάρκεια οικογενειακής διαμάχης, στην οικία του πρώτου της. Ο μικρότερος γιος της από τον πρώτο της γάμο, ερωτεύτηκε την κόρη της πολύ πλούσιας οικογένειας των Κουτσαίων στις Σπέτσες.

Ευφροσύνη Νέγρη

Η Ευφροσύνη Νέγρη, ήταν Φαναριώτισα αγωνίστρια της επανάστασης του 1821. Ήταν κόρη του Νικολάου Μαυρογένη και της Μαρίας Σκαναβή, παντρεμένη με τον Κωνσταντίνο Νέγρη, που εκτελέστηκε το 1822 από τους Τούρκους. Η Ευφροσύνη είχε μετατρέψει το σπίτι της σε χώρο συναθροίσεων Ελλήνων στη Φιλική Εταιρεία. Τέλος έκρυβε στο σπίτι της όπλα και εγχειρίδια που προμήθευε με αυτά τους μελλοντικούς αγωνιστές.

Ελισάβετ Υψηλάντη

Η Ελισάβετ Υψηλάντη  ήταν Ελληνίδα αριστοκράτισσα και σπουδαία μορφή κατά την προεπαναστατική περίοδο του 1821. Καταγόταν από την οικογένεια Βακαρέσκου, με καταγωγή από την Βόρειο Ήπειρο. Αποκαλέστηκε «Πρωτομάνα των Φιλικών», καθώς τα χρόνια της προετοιμασίας της Επαναστάσεως, η Ελισάβετ στάθηκε η μορφή που οργάνωσε τις προκαταρτικές συναντήσεις προσωπικοτήτων της εποχής, οι οποίες οδήγησαν τελικά στη σύσταση της Φιλικής Εταιρείας, της οποίας η ίδια υπήρξε ένα από τα πρώτα γυναικεία μέλη της. Η  Ελισάβετ υπήρξε από τους μεγαλύτερους χορηγούς του Αγώνα, στον οποίο προσέφερε το υπόλοιπο της περιουσίας της. Πέθανε στην Οδησσό πλήρης ημερών, στις 2 Οκτωβρίου 1866.

Ακριβή Τσαρλαμπά

Γεννήθηκε στην Πρέβεζα γύρω στο 1766 και ήταν κόρη του ντόπιου προεστού Δημητρίου Τσαρλαμπά. Το 1798, η Ακριβή Τσαρλαμπά βρισκόταν στην Πρέβεζα όπου έκανε αίτηση μέσω των γαλλικών αρχών για την απελευθέρωση του συζύγου της, ο οποίος όμως τελικά εκτελέστηκε από τις οθωμανικές αρχές. Με το ξέσπασμα της επανάστασης του 1821, κατέφυγε, για λόγους ασφαλείας, στο στρατόπεδο του Ανδρούτσου. Σύμφωνα με την αναφορά της ιδίας το 1832 προς την Ε” Εθνοσυνέλευση, κατά τη διάρκεια της επανάστασης του 1821 σκοτώθηκαν τρία από τα παιδιά της.

Μετά τη δημιουργία του ελληνικού κράτους, χορηγήθηκε στην Ακριβή Τσαρλαμπά μηνιαία σύνταξη 40 φοινίκων. Αργότερα, το 1844, ο Ιωάννης Ζαμπέλιος τής αφιέρωσε την τραγωδία του «Οδυσσέας Ανδρούτσος».

Αντωνούσα, η Οπλαρχηγός

Η περιβόητη Αντωνούσα Καστανάκη ή Καστανοπούλου από το χωριό Κερά Κισσάμου, το 1866 ήταν 22 χρόνων. Μια μέρα οι Τούρκοι πήγαν στον πατέρα της και του ζήτησαν ένα βόδι πεσκέσι για τους Τούρκους του Καστελιού. Το άκουσε η Αντωνούσα και εμπόδισε τον πατέρα της να δώσει το βόδι, τον έπεισε μάλιστα να φύγει με την οικογένεια και όλα τα ζωντανά του στα Εννιά Χωριά όπου δεν πατούσε εύκολα τούρκικο πόδι. Την επομένη το πρωί έφτασε ο Τούρκος, βρήκε την πόρτα κλειστή και φώναξε. Η Αντωνούσα ανεβασμένη σε μια συκιά τον πυροβόλησε. Εκείνος σωριάστηκε, πυροβόλησε με τη σειρά του αλλά αστόχησε και η Αντωνούσα πήρε το γιαταγάνι του και του έκοψε το κεφάλι. Ύστερα ζώστηκε τ’ άρματα και βγήκε στο βουνό όπου συνάντησε τους επαναστάτες. Πήρε μέρος σε πολλές μάχες κατά τον τριετή πόλεμο του 1866-69 και αργότερα στα 1879 ανήκε στο σώμα του οπλαρχηγού Δημ. Κωναταντουλάκη. Οι Τούρκοι την κυνήγησαν αλλά ποτέ δεν μπόρεσαν να την πιάσουν. Το 1882 αποφεύγοντας τη δίωξη κατέφυγε στην Αθήνα. Παρουσιάστηκε στον βασιλιά Γεώργιο Αʼ που την ανακήρυξε οπλαρχηγό. Με την ιδιότητά της αυτή και με σώμα αντρών που είχε συγκροτήσει η ίδια, πήρε μέρος στους ηπειρωτικούς αγώνες. Φορούσε πάντα την ανδρική κρητική στολή της εποχής, τις βράκες. Η Αντωνούσα Καστανάκη πέθανε στον Πειραιά το 1918.

Ασήμω Γκούραινα

Η Ασήμω Γκούραινα,  ήταν αγωνίστρια της επανάστασης του 1821, μυημένη στη Φιλική Εταιρεία. Δεν γνωρίζουμε πότε γεννήθηκε, αλλά ξέρουμε ότι πέθανε το βράδυ τής 12ης Ιανουαρίου 1827  από μια τούρκικη οβίδα  μαζί με την αδερφή της. Η Ασήμω ήταν κόρη του Αναγνώστη Λιδωρίκη και σύζυγος του Γιάννη Γκούρα. Όταν ο Γκούρας έγινε φρούραρχος της Ακρόπολης τον ακολούθησε κι εγκαταστάθηκε στο Ερεχθείο όπου χρησιμοποιούνταν σαν κατοικία.  Μετά τον θάνατο του συζύγου της τον Οκτώβριο του 1826 η Ασήμω έγινε αρχηγός των στρατευμάτων που υπερασπίζονταν την Ακρόπολη των Αθηνών .

 Δόμνα Βισβίζη

Η Δόμνα γεννήθηκε στην Αίνο της Ανατολικής Θράκης το 1783 και πέθανε στον Πειραιά το 1850.Παντρεύτηκε τον καπετάνιο Αντώνιο Βισβίκη με τον οποίο απέκτησαν πέντε παιδιά . Ήταν καπετάνισσα και αγωνίστρια της επανάστασης του 1821 .Πήρε μέρος μαζί με τον άνδρα της, στις θαλάσσιες επιτηρήσεις του Αγώνα και ανέλαβε τη διοίκηση του πλοίου συνεχίζοντας τη δράση της στην περιοχή της Εύβοιας . Στην ναυμαχία του Ευρίπου ο άντρας της σκοτώθηκε και η Δόμνα ανέλαβε η ίδια την «Καλομοίρα». Κουβαλούσε με το πλοίο πυρομαχικά και τρόφιμα στους Έλληνες και  κανονιοβολούσε τουρκικές θέσεις. Ο Οδυσσέας Ανδρούτσος βεβαιώνει με έγγραφο του ( Μάης 1822), πως η Δόμνα Βισβίζη έσωσε τους άνδρες του και τον ίδιο «δια της προμηθείας τροφίμων και πολεμοφοδίων, άνευ της οποίας ο στρατός του θα διελύετο».

Μόσχω Τζαβέλλα

Η Μόσχω Τζαβέλλα γεννήθηκε το 1760 και πέθανε κατά το  1803  .Η Μόσχω Τζαβέλλα, ήταν γυναίκα του Λάμπρου Τζαβέλλα με τον οποίον απέκτησαν τρία παιδιά: τη Σόφω Τζαβέλα, τον Φώτο Τζαβέλα και τον Ζυγούρη Τζαβέλα. Η Μόσχω αγωνίστηκε  εναντίον του Πασά στην μάχη της  Κιάφας το 1792, ως αρχηγός 400 Σουλιωτισσών. Όταν οι Τούρκοι αποπειράθηκαν να αιχμαλωτίσουν τις Σουλιώτισσες, αυτές τους επιτέθηκαν και κατάφεραν να τους τρέψουν σε φυγή. Ο ηρωισμός της έχει απαθανατιστεί στα δημοτικά τραγούδια.

Μαριγώ Ζαραφοπούλα

Η Μαριγώ Ζαραφοπούλα, γεννήθηκε στα Ταταύλα της Κωνσταντινούπολης, ήταν αγωνίστρια της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 και μέλος της Φιλικής Εταιρίας. Όταν αποκαλύφθηκε η συμμετοχή της ίδιας αλλά και του εμπόρου αδελφού της, Χατζηβασίλη, γνώρισε διώξεις ενώ, ο αδελφός της καρατομήθηκε. Στην Πελοπόννησο, χρησιμοποιήθηκε από τους Κολοκοτρώνη και Υψηλάντη ως κατάσκοπος εντός της Τριπολιτσάς και του Ναυπλίου. Τα επόμενα χρόνια, χρηματοδότησε την εκστρατεία του Φαβιέρου στην Κάρυστο, καθώς και την αντίστοιχη του Χατζημιχάλη Νταλιάνη στην Κρήτη. Στην περίοδο της επανάστασης, παντρεύτηκε τον αξιωματικό Γεώργιο ή Θεόδωρο Στεφάνου αποκτώντας μαζί του δύο παιδιά.

Η Κωνσταντία

Όταν η επανάσταση επεκτάθηκε από τη Μάνη και την Καλαμάτα στις γειτονικές περιοχές, οι Τούρκοι τρομοκρατημένοι έφευγαν από την Τριπολιτσά, ενώ τους καταδίωκαν Μανιάτες και άλλοι επαναστάτες. Μαζί  με αυτούς είχε ενωθεί και μια Ελληνίδα – θηλυκός κλέφτης. Η Κωνσταντία ήταν κόρη του άσπλαχνα εξοντωθέντος κλέφτη Ζαχαρία, ακολουθούμενη από πολλές ορεσίβιες γυναίκες. Η Κωνσταντία διψούσε για εκδίκηση. Όταν έφτασε στο Λεοντάρι, κατέβασε από τα μουσουλμανικά τεμένη την ημισέληνο, σκότωσε τον βοεβόδα με τα ίδια της τα χέρια και έβαλε φωτιά στο σπίτι του.

Η κυρά-Μανώλαινα

Με το ξέσπασμα της επανάστασης στην Αθήνα, μια  ηλικιωμένη γυναίκα του λαού, η κυρά-Μανώλαινα, εφοδίαζε τους αγωνιστές τακτικά με μπαρούτι. Το προμηθευόταν κρυφά τη νύχτα από το σπίτι του κατασκευαστή Παυλή, το τύλιγε στον μπόγο με τα λερωμένα ρούχα της και με τη δικαιολογία πως πάει να τα πλύνει στο ρέμα της Καλλιρόης, περνούσε μπροστά στα μάτια των Τούρκων, φορτωμένη με τα ρούχα και το μπαρούτι, άλλοτε απ’τη Μεγάλη Πόρτα (πύλη του Αδριανού) και άλλοτε από την πόρτα της Μπουμπουνίστρας. Όταν έφτανε στο ρέμα που βρισκόταν τότε έξω από την πόλη, παρέδιδε το πολύτιμο υλικό σε ανθρώπους των καπεταναίων, που την περίμεναν την προκαθορισμένη μέρα και ώρα.

Η Γυφτογιάνναινα

Η Γυφτογιάνναινα ήταν από τις λίγες Μεσολογγίτισσες που σώθηκε κατά την Έξοδο και έζησε πάνω από 90 χρόνια. Λίγο πριν πεθάνει, είπε στις γυναίκες που της κρατούσαν συντροφιά: «Μωρέ τσούπρες, εγώ πεθαίνω όπου να ‘ναι. Πάρτε αυτό το κλειδί της κασέλας μου θα βρείτε μια καλή μου φορεσιά. Με αυτή θέλω να με θάψετε και τότε θα έχετε την ευχή μου, με όλη μου την καρδιά». Όταν, λοιπόν, πέθανε, άνοιξαν την κασέλα και βρήκαν, από κάτω, όχι γυναικεία αλλά αντρικά ρούχα, εκείνα που φορούσε στην έξοδο, με το σελάχι και τα τσαρούχια. Έτσι η Γυφτογιάνναινα θάφτηκε με φορεσιά παλικαριού….

Η γυναίκα, είναι παρούσα ΠΑΝΤΟΥ. Ζει ολιστικά το µυστήριο της ζωής, φέρνει στον κόσµο τα παιδιά της, θέτοντας σε κίνδυνο και την ίδια. Θέλει τα παιδιά της ιδρυτές ενός κόσµου πιο δίκαιου και ειρηνικού. Όταν ο τύραννος όμως είναι αδίστακτος, θέλει προσκυνηµένους τους αγωνιστές της λευτεριάς, γι αυτό καίει και ρηµάζει τα χωριά, σέρνει στα σκλαβοπάζαρα τα παιδιά και τις γυναίκες.  «Που πας ψηλή, που πας λιγνή, που πας καγκελοφρύδα ; – στην Αρτα πάω η καψερή µες των Τουρκών τα χέρια, και εγώ Τούρκα δε γίνοµαι, τζαµί δεν προσκυνάω. Κάλλιο να ιδώ το αίµ α µου στη γης να κοκκινίσει, παρά να ιδώ τα µάτια µου Τούρκος Τούρκος να τα φιλήσει… ».

ΑΘΑΝΑΤΕΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ

Αλεξόπουλος Ν.  Γ1,  Παγανιά Σ. Α3,  Χρυσανθακοπούλου Χ.  Α3,  Παπουτσή  Ν. Α3

Πηγές:

http://www.mixanitouxronou.gr/ginekes-tis-epanastasis-pia-itan-konstantia-pou-katevase-tin-imiselino-apo-ta-mousoulmanika-temeni-ke-kira-manolena-pou-metefere-krifa-mesa-sta-roucha-barouti-stous-agonistes/

https://www.e-prologos.gr/%CE%BF%CE%B9-%CE%B3%CF%85%CE%BD%CE%B1%CE%AF%CE%BA%CE%B5%CF%82-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AE%CF%82-%CE%B5%CF%80%CE%B1%CE%BD%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7/

https://alithinesgynaikes.gr/2020/03/24/%CE%BF%CE%B9-%CE%B3%CF%85%CE%BD%CE%B1%CE%AF%CE%BA%CE%B5%CF%82-%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%B7%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CE%B5%CF%80%CE%B1%CE%BD%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7/

Ερμηνευτής:  Γιώργος Νταλάρας

Στίχοι:            Σώτια Τσώτου

Μουσική:       Σταύρος Κουγιουμτζής

Τίτλος:      Άκρα του τάφου σιωπή

Ερμηνευτής:  Νίκος Ξυλούρης

Στίχοι:            Διονύσιος Σολωμός

Μουσική:       Γιάννης Μαρκόπουλος

Τίτλος:      Θούριος

Ερμηνευτής:  Νίκος Ξυλούρης

Στίχοι:            Ρήγας Φεραίος

Μουσική:       Χρήστος Λεοντής

Τίτλος:      Ο γέρος του Μοριά   

Ερμηνευτής:  Σοφία Βέμπο

Στίχοι:            Μίμης Τραϊφόρος

Μουσική:       Θ. Σακελλαρίδης

Τίτλος:      Φίλοι κι αδέρφια

Ερμηνευτής:  Νίκος Ξυλούρης

Στίχοι:            Ιάκωβος Καμπανέλλης

Μουσική:       Σταύρος Ξαρχάκος

Τίτλος:      Ο γέρο Δήμος

Ερμηνευτής:  Κώστας Πετρόπουλος

Στίχοι:            Αριστοτέλης Βαλαωρίτης

Μουσική:       Παύλος Καρρέρ

Τίτλος:      Παιδιά της Σαμαρίνας

Ερμηνευτής:  Ηλίας Κλωναρίδης, Γιώργος Νταλάρας, Λάκης Χαλκιάς, Χάρις Αλεξίου

Στίχοι-Μουσική:       Παραδοσιακό

Τίτλος:      Κλέφτικη Ζωή

Ερμηνευτής-Στίχοι-Μουσική:         Δημοτικό Τραγούδι

Τίτλος:      Κολοκοτρώνης

Ερμηνευτής:  Λάκης Παππάς

Στίχοι:            Δημήτρης Ιατρόπουλος          

Μουσική:       Νίκος Μαμαγκάκης         

Τίτλος:      Λευτεριά

Ερμηνευτής:  Αντώνης Καλογιάννης

Στίχοι:            Νίκος Καζαντζάκης

Μουσική:       Νάσος Παναγιώτου

Τίτλος:      Ανδρούτσος

Ερμηνευτής:  Μαρία Δουράκη

Στίχοι:            Δημήτρης Ιατρόπουλος          

Μουσική:       Νίκος Μαμαγκάκης

Τίτλος:      Τσάμικος (Στα κακοτράχαλα τα βουνά)

Ερμηνευτής:  Μανώλης Μητσιάς

Στίχοι:            Νίκος Γκάτσος

Μουσική:       Μάνος Χατζιδάκις

Τίτλος:      Μια φορά κι έναν καιρό

Ερμηνευτής:  Μανώλης Μητσιάς

Στίχοι:            Μήτσος Ευθυμιάδης

Μουσική:       Χρήστος Λεοντής

Τίτλος:      Μπαρμπαγιάννη Μακρυγιάννη

Ερμηνευτής:  Νίκος Ξυλούρης

Στίχοι:            Νίκος Γκάτσος

Μουσική:       Σταύρος Ξαρχάκος

ΚΑΡΡΑ ΕΙΡΗΝΗ Α2, ΚΛΟΥΚΙΝΑ ΕΙΡΗΝΗ Α2,

ΚΟΝΑΝ ΙΩΑΝΝΑ Α2, ΔΕΠΟΥΝΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ Γ1

Δοκιμάστε τις γνώσεις σας  απαντώντας  στα παρακάτω:

Από τον Κωνσταντίνο Δεπούντη Γ1

                ΚΟΥΙΖ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ

https://docs.google.com/forms/d/e/1FAIpQLSfIQnYPNDt58CGUJonwk9rDhwr2TdoX7R4HckWdC7uHPvkogg/viewform

                    ΣΤΑΥΡΟΛΕΞΟ ΓΙΑ ΤΗΝ 25η ΜΑΡΤΙΟΥ 1821

https://crosswordlabs.com/view/–5819

Η δημιουργία του Πατρινού Καρναβαλιού οφείλεται σε πρόσμειξη διάφορων πολιτιστικών στοιχείων: α) πατροπαράδοτα αποκριάτικα έθιμα του ελλαδικού χώρου. β) επιρροές από τη Δυτική Ευρώπη και ιδίως την Ιταλία  γ) καινοτομίες που προέκυψαν στη διάρκεια καρναβαλιών  στην Πάτρα. Ως προς το πρώτο, το καρναβάλι, όπως και οι περισσότερες αποκριάτικες εκδηλώσεις στη Μεσόγειο και τα Βαλκάνια .

Δεύτερον, οι σύγχρονες ρίζες του Πατρινού Καρναβαλιού τοποθετούνται στις αρχές του 19ου αιώνα. Οι περισσότεροι πιστεύουν ότι αφετηρία του Πατρινού Καρναβαλιού υπήρξε ο πρώτος αποκριάτικος χορός μετά την απελευθέρωση το 1829. Όμως ρόλο στην δημιουργία του Πατρινού Καρναβαλιού φαίνεται να είχαν και οι γαλλικές δυνάμεις του στρατηγού Μαιζώνου. Καθοριστική συνεισφορά στην εξέλιξη του θεσμού θεωρείται πως είχαν οι Επτανήσιοι. Πιστεύεται ότι με το κέφι τους, την ευρηματική τους διάθεση και τη ζωντάνια τους οι νησιώτες έδωσαν άλλο χρώμα στις αποκριάτικες διασκεδάσεις στην Πάτρα. Επιπλέον, η θέση της πόλης με την αυξανόμενη ακμή του λιμανιού της και τις συχνές επαφές με τη Δύση, με τα περίφημα καρναβάλια της όπως αυτό της Βενετίας συνέβαλαν με τα χρόνια στη διαμόρφωση του καρναβαλιού ώστε ακόμα και σήμερα να διαθέτει αρκετά δυτικότροπα χαρακτηριστικά.

Ως συνέπεια της ευμάρειας της πόλης στα τέλη του 19ου αιώνα οι καρναβαλικές εκδηλώσεις παίρνουν πιο σταθερά χαρακτηριστικά. Η εμφάνιση των πρώτων καρναβαλικών αρμάτων τοποθετείται χρονικά στη δεκαετία του 1870. Τα άρματα τότε ήταν αποκλειστικά κατασκευές ιδιωτών, μόνο αργότερα ανέλαβε ο Δήμος Πατρέων έναν μεγάλο αριθμό κατασκευών. Στην ίδια δεκαετία, το 1872 οικοδομείται με συνεισφορές πλούσιων σταφιδεμπόρων το Θέατρο «Απόλλων» και φιλοξενεί αποκριάτικους χορούς που μέχρι και σήμερα έχουν κεντρικό ρόλο στις καρναβαλικές εκδηλώσεις. Το 1880 στις 17 Ιανουαρίου έκαναν την εμφάνισή τους οι πρώτες μπούλες.

Όπως μαρτυρεί ο ιστορικός του Πατρινού Καρναβαλιού Νίκος Πολίτης, την εποχή της Μπελ Επόκ διοργανώθηκαν καρναβάλια (όπως τις χρονιές 1900, 1907, 1909) με τη συμμετοχή, για πρώτη φορά, ατόμων κάθε κοινωνικής τάξης και καταγωγής. Την εποχή εκείνη τοποθετείται και η εμφάνιση του εθίμου του αυγοπολέμου με κέρινα αυγά γεμάτα κομφετί τα οποία έριχναν οι καρναβαλιστές από τα μπαλκόνια. Θεωρείται πως το έθιμο αυτό αποτελεί πρόδρομο του σοκολατοπολέμου. Την αμέσως επόμενη δεκαετία τα πράγματα δεν είναι ευνοϊκά για το καρναβάλι, καθώς οι συνεχείς πόλεμοι και συγκρούσεις (Βαλκανικοί πόλεμοι, Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, Εθνικός Διχασμός, Μικρασιατική εκστρατεία) στέλνουν τους άνδρες στο μέτωπο και φέρνουν στην πόλη οικονομική στενότητα και δυστυχία. Στα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια η κατάσταση δεν βελτιώνεται αισθητά, μόνο σποραδικές εκδηλώσεις μαρτυρούν την έλευση του Καρναβαλιού. Εξαίρεση αποτελούν τα εντυπωσιακά σε αριθμό και ποιότητα αρμάτων και εορτασμών καρναβάλια των ετών 1938 και 1939. Ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος και ο συνακόλουθος εμφύλιος θα φέρουν μια δεκαετή αναγκαστική διακοπή.

Στις αρχές της δεκαετίας του 1950 γίνονται οι πρώτες σκέψεις από συλλογικούς φορείς της Πάτρας για την οργανωμένη αναβίωση του καρναβαλιού. Εν τέλει, το καρναβάλι ξαναγεννιέται. Οι πρωτοπόροι μουσικοί όμιλοι «Ορφέας» και «Πατραϊκή Μαντολινάτα» ανέλαβαν τότε τα ηνία της προσπάθειας. Ως τα μέσα της δεκαετίας το Πατρινό Καρναβάλι είχε επιστρέψει στις ζωές των Πατρινών αλλά και όλων των Ελλήνων, ιδίως όμως όσων είχαν την οικονομική δυνατότητα (κυρίως εύποροι Αθηναίοι) να ταξιδέψουν στην Πάτρα για να συμμετάσχουν στο καρναβάλι, όπως και στα περίφημα μπουρμπούλια. Tη δεκαετία του 1950 το καρναβάλι γίνεται στόχος επιθέσεων παραθρησκευτικών οργανώσεων. Η τοπική εκκλησία ποτέ δεν συμμερίστηκε τις απόψεις αυτές, έχοντας ίδια αντίληψη του αθώου, ψυχαγωγικού χαρακτήρα των εκδηλώσεων. Την ίδια εποχή σε ορισμένες περιπτώσεις επιβλήθηκε λογοκρισία σε καρναβαλικές κατασκευές των οποίων το καυστικό πνεύμα έθιγε τα κακώς κείμενα. Τέλος το 1964 χρονιά θανάτου του βασιλιά Παύλου το Καρναβάλι ματαιώθηκε.

 Οι λιγοστές παραφωνίες με κανέναν τρόπο δεν σκίασαν τη μεγαλοπρέπεια του καρναβαλιού το οποίο γνωρίζει ήδη από τότε ευρύτατη πανελλαδική καταξίωση ενώ προσέλκυε και το βλέμμα διεθνών ΜΜΕ. Το 1966 το καρναβάλι μπήκε σε νέα βάση. Ο δημοσιογράφος Νίκος Μαστοράκης μετά από πρόσκληση της δημοτικής αρχής, εισήγαγε στην Πάτρα στο πλαίσιο του Καρναβαλιού το Κυνήγι του Κρυμμένου Θησαυρού στο οποίο πήραν μέρος 94 Πατρινοί και επισκέπτες με τα αυτοκίνητα τους. Πρώτη νικήτρια αναδείχτηκε η ομάδα ενός φίλου του καρναβαλιού από τη Θεσσαλονίκη, του Άλκη Στέα ο οποίος δέχτηκε να παρουσιάσει το παιχνίδι την επόμενη χρονιά. Έτσι, ο Στέας (ένας από τους πρωτοπόρους της ελληνικής τηλεόρασης) παρέμεινε για δεκαετίες ο χαρακτηριστικός παρουσιαστής του καρναβαλιού το οποίο μπήκε σε κάθε ελληνικό σπίτι από τις τηλεοπτικές συχνότητες της ΕΡΤ.

Το 1974 ξεκινά η σύγχρονη φάση του καρναβαλιού, οι καρναβαλιστές πείθονται να εγκαταλείψουν τα αυτοκίνητά τους και να παρελάσουν πεζοί στους δρόμους (ως τότε μόνο τα άρματα παρήλαυναν). Η διάρκεια της παρέλασης φτάνει τις 5,5 ώρες όπου περίπου 45.000 καρναβαλιστές διανύουν 4.5 περίπου χιλιόμετρα χορεύοντας. Κατακλύζεται από εκατοντάδες χιλιάδες επισκέπτες που φτάνουν απ΄όλα τα μέρη της Ελλάδας. Ενδεικτικό το γεγονός ότι από το υπεραστικό ΚΤΕΛ αναχωρούν ανά 5′ λεωφορεία από την Αθήνα με προορισμό την Πάτρα το σαββατοκύριακο της αποκριάς.

Ψυχή του καρναβαλιού αποτελούν οι δεκάδες χιλιάδες καρναβαλιστές Πατρινές, Πατρινοί, επισκέπτες και φίλοι του Πατρινού Καρναβαλιού άνθρωποι κάθε ηλικίας οι οποίοι συμμετέχουν αυθόρμητα στις καρναβαλικές εκδηλώσεις τόσο στις επίσημες όσο και σε εκατοντάδες άλλες ανεπίσημες όπως αποκριάτικοι χοροί, μπαλ μασκέ και γλέντια σε σπίτια, γειτονιές, κλάμπ, καφέ, εστιατόρια κτλ. Καθοριστικό ρόλο στην προετοιμασία και τέλεση των εορτασμών έχουν οι καρναβαλικές ομάδες, οι οποίες είναι γνωστές ως groups ή «πληρώματα» από το γεγονός ότι αρχικά ήταν πλήρωμα αυτοκινήτου. Ωστόσο, τις τελευταίες δεκαετίες ένα μεγάλο μέρος του βάρους της διοργάνωσης αναλαμβάνει σταθερά ο Δήμος Πατρέων μέσω της Κοινωφελούς Επιχείρησης «Καρναβάλι Πάτρας» η οποία εποπτεύει και το καρναβαλικό εργαστήρι, μοναδικό χώρο στην Ελλάδα όπου κατασκευάζονται τα μεγαλειώδη άρματα του βασιλιά Καρνάβαλου και της συνοδείας του καθώς και άλλες κατασκευές που κοσμούν την πόλη στη διάρκεια της Αποκριάς. Το καρναβάλι ενίοτε λαμβάνει την οικονομική στήριξη του ΥΠΠΟ και άλλων φορέων καθώς και ιδιωτών χορηγών. Όμως η επίσημη στήριξη είτε δημοτική είτε κρατική ήρθε να ενισχύσει έναν πατροπαράδοτο θεσμό και όχι να δημιουργήσει κάτι εκ του μη όντος όπως συμβαίνει με τις αποκριάτικες εκδηλώσεις άλλων ελληνικών δήμων.

Την έναρξη των εκδηλώσεων του Πατρινού Καρναβαλιού προαναγγέλλει ο Τελάλης, περιδιαβαίνοντας τους δρόμους της πόλης πάνω στο μουσικό άρμα του. Καλεί τους Πατρινούς κι όλους όσους βρεθούν στην Πάτρα εκείνη τη μέρα σε μαγικές συναντήσεις χαράς και ανέλπιστες διαδρομές διασκέδασης.

Η Τελετή Έναρξης πραγματοποιείται ημέρα Σάββατο και πάντα σε συνάρτηση με τη γιορτή του Αγίου  Αντωνίου 17 Ιανουαρίου.

Συνήθως αποτελείται από ποικίλες εκδηλώσεις που περιλαμβάνουν μουσική, χορό, ακροβάτες, δράσεις για μικρούς και μεγάλους και συλλογικά παιχνίδια.

Οι εκδηλώσεις αρχίζουν το πρωί σε επιλεγμένα σημεία της πόλης και κορυφώνονται το βράδυ στην πλατεία Γεωργίου Α΄. Εκεί είναι στραμμένο και το ενδιαφέρον του κόσμου, όπου μετά την ολοκλήρωση της κεντρικής εκδήλωσης και την εμφάνιση του άρματος του Βασιλιά Καρνάβαλου συνοδευόμενου από πλήθος καρναβαλιστών, ο Δήμαρχος Πατρέων κηρύσσει την έναρξη των Εκδηλώσεων του Πατρινού Καρναβαλιού.

Ακολουθεί υπαίθριο πάρτι, όπου η κεντρική πλατεία της πόλης μετατρέπεται σε μια τεράστια πίστα χορού, με χιλιάδες πιστούς καρναβαλιστές να χορεύουν μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες.

Η γιορτή της Τσικνοπέμπτης έχει ιδιαίτερο χρώμα στην Πάτρα εξαιτίας και της επιρροής του καρναβαλιού. Την ημέρα εκείνη εκατοντάδες Πατρινοί στήνουν ψησταριές σε κάθε σημείο της πόλης. Όμως επίκεντρο των εκδηλώσεων αποτελεί η Άνω Πόλη, η παλιά συνοικία Τάσι και κυρίως η οδός Γερμανού και οι δρόμοι γύρω από αυτήν. Λαϊκά και καρναβαλικά δρώμενα, μουσικές κομπανίες συμπληρώνουν τη βραδιά της άφθονης κατανάλωσης ψητού κρέατος και οινοποσίας. Άλλοτε εκείνες της ημέρες πριν την Αποκριά στην Πάτρα αναβίωνε μια χαρακτηριστική παράδοση, «ο γάμος της Γιαννούλας της Κουλουρούς». Η Γιαννούλα ήταν υπαρκτό πρόσωπο, επρόκειτο για μια φτωχή γυναίκα της Άνω πόλης που έζησε στην περίοδο πριν τον Β” Παγκόσμιο Πόλεμο και κύρια δραστηριότητά της ήταν η πώληση κουλουριών, που της εξασφάλιζε τα προς το ζην. Ορισμένοι Πατρινοί εκμεταλλευόμενοι την αφέλειά της και το ευφάνταστο του χαρακτήρα της, της έταζαν πως θα την παντρέψουν με τον πρόεδρο της Αμερικής Ουίλσον. Η σχετική φάρσα περιλάμβανε άφιξη του Ουίλσον με πλοίο στο λιμάνι και άνοδό του στην Άνω πόλη, όπου θα τελούνταν και ο γάμος με τη Γιαννούλα. Η εύπιστη Κουλουρού υποδεχόταν τον υποτιθέμενο Ουίλσον, Ιούλσον όπως τον πρόφερε η ίδια και που φρόντιζαν πάντα να τον ντύνουν με φράκο και ημίψηλο, αλλά ώσπου να αντιληφθεί την ειρωνεία της στιγμής, το πλήθος των συγκεντρωμένων για το γάμο είχε διασκεδάσει με την ψυχή του. Το θέαμα επαναλήφθηκε αρκετές χρονιές. Το συγκεκριμένο έθιμο έχει καταργηθεί τα τελευταία χρόνια ως ελάχιστο σεβασμό στο πραγματικό πρόσωπο της Γιαννούλας και έχει αντικατασταθεί με παραδοσιακά έθιμα, όπως βλάχικος γάμος.

Πανευρωπαϊκή αποκλειστικότητα του Πατρινού Καρναβαλιού αποτέλεσε το “Καρναβάλι των Μικρών” που κορυφώνεται με τη δική τους Μεγάλη Παρέλαση. Εκείνη την ημέρα χιλιάδες μικροί καρναβαλιστές από την Πάτρα, αλλά και από άλλες πόλεις της Ελλάδας παρελαύνουν στους κεντρικούς δρόμους της πόλης σε ομάδες ανάλογα με το νηπιαγωγείο, το σχολείο τους, το φροντιστήριό τους, τη σχολή χορού τους. Υπολογίζεται ότι κάθε χρόνο παρελαύνουν μαζί με τους συνοδούς τους περί τα 15.000 παιδιά.

Το Καρναβάλι των Μικρών αποτελεί μια ξεχωριστή και σημαντική ενότητα του Πατρινού Καρναβαλιού ως συνέχεια και εξέλιξη του baby rally που πρωτοδιοργανώθηκε το 1968.

Είναι μια από τις πιο ζωντανές και ελπιδοφόρες ενότητες του Πατρινού Καρναβαλιού και το φυτώριο των αυριανών καρναβαλιστών.

Το Καρναβάλι των Μικρών έχει διανύσει τη δική του επιτυχημένη πορεία συναγωνιζόμενο επάξια εκείνο των μεγάλων. Έχει χαράξει ανεξίτηλα τη σφραγίδα του στα δρώμενα του Πατρινού Καρναβαλιού, δίνοντας τη δυνατότητα στους μικρούς καρναβαλιστές να αναπτύξουν τις αισθήσεις, τη φαντασία τους και την ελευθερία έκφρασης μέσα από τις εναλλακτικές μορφές τέχνης, τη διασκέδαση και το παιχνίδι.

Βασικές του δράσεις είναι οι Καρναβαλουπόλεις, Θεατρικές παραστάσεις και μουσικά δρώμενα, εκθέσεις, και φυσικά η Μεγάλη Παρέλαση των Παιδιών

Οι Καρναβαλουπόλεις στήνονται σε πλατείες και δρόμους της πόλης, πλαισιώνονται με χαρούμενες διαδραστικές κατασκευές στην κλίμακα των παιδιών με διαφορετικό θέμα κάθε φορά και μαζί με δράσεις (θέατρα δρόμου, θεατρικό παιχνίδι, μουσικά δρώμενα, κ.α) δημιουργούν ένα ξεχωριστό και ευχάριστο περιβάλλον για τα παιδιά

Αξιοσημείωτο είναι πως το Καρναβάλι των Παιδιών το μοναδικό στην Ελλάδα με τόση διάρκεια και μαζική συμμετοχή παιδιών, διεξάγεται σε συνθήκες απόλυτης ασφάλειας για τα παιδιά, καθώς παρελαύνουν μαζί τους και οι συνοδοί των ομάδων και οι εμψυχωτές, εθελοντές του Δήμου.

Τα καρναβαλικά άρματα, δημιουργίες του Καρναβαλικού Εργαστηρίου του Δήμου Πατρέων εκτός από την Μεγάλη Παρέλαση της Κυριακής των Αποκριών, παρελαύνουν και την Παρασκευή πριν το τελευταίο Σαββατοκύριακο των παρελάσεων. Αράζουν περιμετρικά της πλατείας Γεωργίου και ο κόσμος έχει τον χρόνο να τα φωτογραφίσει.

Οι ομάδες του Κρυμμένου Θησαυρού συγκροτούνται είτε από μόνιμες συντροφιές καρναβαλιστών είτε από παρέες στα γυμνάσια και τα λύκεια της πόλης, συνάδελφους στη δουλειά ή γνωστούς στη γειτονιά. Έχουν ένα όνομα ως ομάδα και ένα θέμα – που δίνει και το όνομα κάθε χρονιάς- για τη μεταμφίεσή τους. Ανάλογα με την καρναβαλική θητεία- παιδεία των μελών και τον χρόνο που διαθέτουν προσανατολίζονται είτε μόνο στη συμμετοχή στις παρελάσεις είτε και στη συμμετοχή στα παιχνίδια και τους διαγωνισμούς του κρυμμένου θησαυρού. Αυτά τα παιχνίδια περιλαμβάνουν ερωτήσεις από ιστορία, φιλολογία, μαθηματικά ή από πρακτικές γνώσεις, ασκήσεις πλοήγησης μέσα από κρυμμένα ενδεικτικά στοιχεία διασκορπισμένα σε ολόκληρη την πόλη, καλλιτεχνικούς διαγωνισμούς ζωγραφικής, παντομίμας, θεατρικών στιγμιότυπων κι ότι άλλο βάλουν στο μυαλό τους οι διοργανωτές του παιχνιδιού. Οι επιδόσεις των ομάδων στις διάφορες φάσεις του παιχνιδιού βαθμολογούνται κι έτσι αναδεικνύεται ο μεγάλος νικητής. Αρκετές ομάδες διατηρούν γραφεία και λέσχες στη διάρκεια της καρναβαλικής περιόδου, πολλές διοργανώνουν πάρτι και χορούς ή και δημόσιες εκδηλώσεις σε δρόμους και πλατείες. Μερικές μετέχουν στη παρέλαση έχοντας κατασκευάσει και καρναβαλικό άρμα σχετικό με το θέμα της μεταμφίεσής τους. Ο αριθμός των μελών μιας ομάδας κυμαίνεται από 50 άτομα έως 300, συχνά και περισσότερα. Στο καρναβάλι του 2006 πήραν μέρος 239 ομάδες. Τα τελευταία χρόνια στα μέλη τους περιλαμβάνονται και άτομα από άλλες πόλεις που θέλουν όχι απλά να παρακολουθήσουν το πατρινό καρναβάλι άλλα και να συμμετάσχουν στις εκδηλώσεις του.

Λίγο πριν τη Μεγάλη Παρέλαση της Κυριακής το κέφι ανεβάζει τους ρυθμούς για χιλιάδες καρναβαλιστές. και κάνει την καρδιά να τρέχει, καθώς τα πόδια και να θέλουν δεν μπορούν να αντισταθούν.

Η κορύφωση της διασκέδασης «χτυπά κόκκινο». Χιλιάδες καρναβαλιστές χρωματίζουν με το κέφι και τη ζωντάνια τους την πρωτεύουσα του Καρναβαλιού. Ένας χείμαρρος χαράς συγκλονίζει το κέντρο της πόλης, ο συναγωνισμός, η άμιλλα, η ευρηματικότητα, συντονίζονται στους ρυθμούς της μουσικής… Η πιο όμορφη στιγμή της νεολαίας! Η Μεγάλη Παρέλαση της Κυριακής.

Προηγούνται τα καρναβαλικά άρματα του Δήμου και ακολουθούν τα καρναβαλικά πληρώματα, πολλά με δικά τους άρματα και καρναβαλικές κατασκευές.

Η συμμετοχή των καρναβαλιστών κάθε χρόνο αγγίζει τα  40.000 άτομα που ακούραστα ακολουθούν μια διαδρομή 4 περίπου χιλιομέτρων, διασχίζοντας το κεντρικό δρόμο της Πάτρας. Διαρκεί κατά μέσο όρο γύρω στις 5.30 ώρες.

Το μεγαλύτερο γεγονός του Πατρινού Καρναβαλιού κάθε χρόνο παρακολουθείται από δεκάδες χιλιάδες θεατές στα πεζοδρόμια, τα μπαλκόνια των σπιτιών και τις κερκίδες και μεταδίδεται τηλεοπτικά, όπως και η παρέλαση του Σαββάτου από Πανελλαδικής εμβέλειας τηλεοπτικό σταθμό.

Η Μεγάλη Παρέλαση έχει τελειώσει… μα το κέφι συνεχίζει καθώς μουσική συνδράμει στο ξεφάντωμα, οι φωτισμοί, τα χρώματα, ο αυθορμητισμός υφαίνουν ένα πρωτοφανές γαϊτανάκι διασκέδασης που ξετυλίγεται στο τέλος της παρέλασης στην πλατεία Γεωργίου Α΄. Εκεί καρναβαλιστές και θεατές εμπλέκονται σε ένα ατέλειωτο πάρτι, που συνεχίζεται όλη τη νύχτα στους δρόμους και στα κέντρα διασκέδασης της καρναβαλικής πρωτεύουσας. Μετά τη λήξη της μεγάλης Παρέλασης  ο κόσμος μαζί με τους καρναβαλιστές ομαδικά συρρέουν στο Μώλο της Αγίου Νικολάου για να παρακολουθήσουν την Τελετή Λήξης. Η παράδοση θέλει ο Βασιλιάς Καρνάβαλος να παραδίδεται στην πυρά καταμεσής της θάλασσας και να ακολουθεί ρίψη πυροτεχνημάτων. Η τηλεοπτική της μετάδοση μεταφέρει σε κάθε άκρη της χώρας το πνεύμα της εκρηκτικής και μεγαλειώδους γιορτής.

Η εκδήλωση συνήθως περιλαμβάνει χορευτικά σόου, μουσική συναυλία από γνωστά ροκ ή ποπ συγκροτήματα, ακροβατικά κι άλλες εκπλήξεις, με το Δήμαρχο Πατρέων να ευχαριστεί τους καρναβαλιστές και τους επισκέπτες της πόλης για τη συμμετοχή τους, και συμβολικά να δίνει το σύνθημα για την προετοιμασία των καρναβαλικών εκδηλώσεων της επόμενης χρονιάς. Η τελετή λήξης ολοκληρώνεται με ένα υπαίθριο μουσικοχορευτικό πάρτι μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες της Καθαράς Δευτέρας.

Στις 27 Φεβρουαρίου 2020 η κυβέρνηση απαγόρευσε τις καρναβαλικές εκδηλώσεις σε όλη τη χώρα λόγω των φόβων εξαιτίας της εξάπλωσης του ιού covid-19 διεθνώς με την πρόβλεψη ποινών για περιπτώσεις μη συμμόρφωσης. Ο δήμαρχος Κώστας Πελετίδης ανακοίνωσε ότι το καρναβάλι θα μεταφερθεί στο καλοκαίρι. Πριν τις απαγορεύσεις είχε ήδη ολοκληρωθεί επιτυχώς το «Καρναβάλι των μικρών», το «Κυνήγι του κρυμμένου θησαυρού 2020″ και πλήθος λοιπών άλλων δρώμενων και εκδηλώσεων με βασικές εκκρεμότητες για την επιτυχή ολοκλήρωση του καρναβαλιού του 2020 τη νυχτερινή ποδαράτη παρέλαση της 28/2/2020, τη μεγάλη παρέλαση της 29/2/2020 και το κάψιμο του «Βασιλιά Καρνάβαλου» το βράδυ της 29/2/2020. Η δημοτική αρχή εφάρμοσε τις επιταγές της απαγόρευσης και απέσυρε όσες προσωρινές εγκαταστάσεις είχε τοποθετήσει (π.χ. κερκίδες), διέκοψε τη μετάδοση καρναβαλικών τραγουδιών από το δημοτικό σύστημα ηχητικών μεταδόσεων στο κέντρο της πόλης κλπ. Παρά τις απαγορεύσεις και την απουσία επίσημης δημοτικής υποστήριξης καρναβαλικά πληρώματα και πλήθος καρναβαλιστών παρέλασαν στις 29/2/2020 με αυτοσχέδιο μη οργανωμένο τρόπο στην πόλη της Πάτρας.

Παπουτσή Νικολίτσα Α3, Δεπούντης Κ. Γ2, Ζητουνιάτης Λ. Α2

Πηγές πληροφόρησης:

https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A0%CE%B1%CF%84%CF%81%CE%B9%CE%BD%CF%8C_%CE%9A%CE%B1%CF%81%CE%BD%CE%B1%CE%B2%CE%AC%CE%BB%CE%B9

στο https://www.facebook.com/groups/patrasmemories/

Η παγκοσμίως γνωστή γιορτή του Καρναβαλιού έχει τις ρίζες της που αλλού, στην αρχαία Ελλάδα και συγκεκριμένα στις παγανιστικές τελετουργίες των αρχαίων Ελλήνων προς τιμήν του Διονύσου, Θεού του κρασιού και των εορτασμών.

Σύμφωνα με πηγές, το καρναβάλι έχει μια ιστορία που πηγάζει από τα αρχαία χρόνια. Οι αρχαίοι, στην Αθήνα, φορούσαν δέρματα ζώων, άλειφαν το πρόσωπό τους με την τρυγία και στεφανώνονταν με κισσό. Αυτή η γιορτή γινόταν προς τιμήν του θεού Διόνυσου και ονομάζονταν διονυσιακές γιορτές. Με αυτόν τον τρόπο προσπαθούσαν να έχουν την μορφή Σάτυρων, οι οποίοι έμοιαζαν στους τράγους. Στην αρχαία Ελλάδα αυτή η σάτιρα εκφράζονταν με πήλινες μάσκες, προσωπεία ή με δέρματα ζώων ενώ μερικοί σάτυροι έβαφαν το πρόσωπό τους με τρυγία(το κατακάθι του κρασιού)και στεφανώνονταν με κλαδιά κισσού-το ιερό φυτό του Διονύσου- προσπαθώντας να τον τμήσουν . Ακολουθούσαν αγώνες οινοποιίας και μερικά έθιμα όπως ο γάμος του Θεού Διονύσου με την βασίλισσα-γυναίκα του εκάστοτε βασιλέα της Αθήνας-ενώ τα απογεύματα λάμβαναν χώρα τα γνωστά πειράγματα σε περαστικούς και διαβάτες τα λεγόμενα ‘’αι εκ των αμαξών λοιδορίαι’’. 

Αυτή η παράδοση τελικά εξαπλώθηκε και σε άλλα µμέρη του κόσμου µέσω της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, όμως οι παγανιστικές πρακτικές ήταν τόσο βαθιά ριζωμένες που δεν καταργήθηκαν τελείως . Όταν εμφανίστηκε ο Χριστιανισμός, αν και οι άνθρωποι σταμάτησαν να λατρεύουν τους θεούς του Ολύμπου, οι συνήθειες των Ελλήνων να μεταμφιέζονται και να γιορτάζουν στους δρόμους, παρέμειναν.

Όλα τα έθιμα έχουν καταφέρει να διασωθούν με μικρές παραλλαγές σε κάθε γειτονιά της Ελλάδας μας, το αντίστοιχο τροχοφόρο καράβι είναι τα άρματα που δεν λείπουν από καμία παρέλαση ενώ τις δύο Κυριακές της Αποκριάς ο χορός στους δρόμους και το πείραγμα των περαστικών είναι ακόμα ζωντανό από την νεολαία.

Οι πιο διάσημες σατυρικές αναπαραστάσεις είναι:

• Οι “κουδουνάτοι” στην Νάξο
• Η δίκη του Καδή – Λιτόχωρο
• Ο ιερός και ο βλάχικος γάμος σχεδόν σε όλη την Ελλάδα
• Ο γέρος και η κορέλα στην Σκύρο
• Το έθιμο του καλόγερου στο Νομό Σερρών
• Αναπαράσταση του Βλάχικου Γάμου στην Θήβα
• Οι θρύλοι για τα “στοιχειά” στην Άμφισσα
• Τυρναβίτικο Καρναβάλι – Μπουρανί 
• Το έθιμο του καλόγερου στο νομό Σερρών
• Μωμόγεροι

Ενδεικτική αναφορά σε παραδοσιακό δρώμενο είναι το έθιμο που γιορτάζεται στη  Νάουσα κάθε χρόνο  «Γενίτσαροι και Μπούλες». Πρόκειται για ένα παραδοσιακό δρώμενο, όπου οι ντόπιοι με ήχο από νταούλια και συγκεντρωμένοι σε ομάδες χορεύουν ξέφρενα στους δρόμους της Νάουσας. Για το συγκεκριμένο δρώμενο υπάρχουν διχασμένες απόψεις. Άλλοι λένε πως ξεκίνησε τον 18ο αιώνα, ενώ άλλοι ότι έχει ρίζες από τις διονυσιακές γιορτές. Αυτό που κάνει πρωτότυπο αυτό το έθιμο είναι η ενδυμασία των ανδρών και το γεγονός ότι δεν συμμετέχουν οι γυναίκες. Οι άνδρες μεταμφιέζονται σε «Γενίτσαροι», δηλαδή φοράνε μια φουστανέλα και καλύπτουν το πρόσωπό τους με ένα κέρινο προσωπείο. Μερικοί σε «Μπούλες», δηλαδή νύφες με φαρδιά γυναικεία ρούχα και φοράνε κέρινες μάσκες. Τις «Μπούλες» μαζεύουν οι «Γενίτσαροι» από τα σπίτια τους. Όπως και να ‘χει, αυτό το εκπληκτικό και πρωτότυπο έθιμο κάνει την Νάουσα μια ξεχωριστή πόλη στις Απόκριες.

Οι πόλεις με τις μεγαλύτερες και πιο γνωστές καρναβαλικές εκδηλώσεις της χώρας είναι κυρίως της Πάτρας, της Ξάνθης, του Μοσχάτου, του Τύρναβου, της Κοζάνης και της Νάουσα μα και φυσικά τα νησιώτικα καρναβάλια, όπως της Κέρκυρας, της Κεφαλλονιάς, της Νάξου και της Σκύρου. Οι Αποκριάτικες εκδηλώσεις δε σταματούν φυσικά σε αυτά τα μέρη…απλώνονται σε όλη την Ελλάδα. Σε κάθε γωνιά της, σε κάθε πόλη, χωριό και συνοικία.

Τέλος δεν θα μπορούσε να μην αναφερθεί λόγω ημέρας και η σημασία της λέξης Τσικνοπέμπτη.
Η Τσικνοπέμπτη είναι μια ετήσια τελετή, της οποίας η αρχή χάνεται µμέσα στους αιώνες. Είναι η μέρα που απέχει από την Καθαρά Δευτέρα ακριβώς 11 μέρες. Σήμερα λοιπόν, «τσικνίζεται» και τρώγεται άφθονο κρέας. Είναι μία μέρα χαράς αλλά και προετοιμασίας για τους Ελληνορθόδοξους Χριστιανούς, καθώς η 40-ήµερη περίοδος της Σαρακοστής πριν το Πάσχα πλησιάζει. Σε κάποια µμέρη στην Ελλάδα, ιδιαίτερα στην επαρχεία της Πελοποννήσου, την εβδομάδα της Τσικνοπέμπτης, οι άνθρωποι σφάζουν τα γουρούνια τους και ετοιμάζουν νόστιμους µμεζέδες που πρέπει οπωσδήποτε να δοκιμάσετε μία φορά στη ζωή σας!

Ραφαέλα Μπατζιάβαλη B2, Μαριάννα Ράνιο A3, Χατούπη Φ. Β3

Πηγές:  https://24grammata.com/%CE%BF%CE%B9-%CF%81%CE%AF%CE%B6%CE%B5%CF%82-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%BA%CE%B1%CF%81%CE%BD%CE%B1%CE%B2%CE%B1%CE%BB%CE%B9%CE%BF%CF%8D-%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B1%CF%81%CF%87%CE%B1%CE%AF%CE%B1-%CE%B5/

https://www.freeminds.gr/%CE%BF%CE%B9-%CF%81%CE%AF%CE%B6%CE%B5%CF%82-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B1%CF%80%CE%BF%CE%BA%CF%81%CE%B9%CE%AC%CF%82-%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B1%CF%81%CF%87%CE%B1%CE%AF%CE%B1-%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%AC/

https://www.anthomeli.com/2019/02/10-poleis-gia-na-giortasoume-tis-apokries-stin-ellada.html

https://www.anthomeli.com/2019/02/10-poleis-gia-na-giortasoume-tis-apokries-stin-ellada.html

Το καρναβάλι του Ρίο ντε Τζανέιρο, στην καρδιά της Βραζιλίας, αποτελεί ευσεβή πόθο αμέτρητων ανθρώπων σε όλο τον κόσμο. Κάθε χρόνο, πλήθος κόσμου από κάθε γωνιά της υφηλίου συρρέει για να βιώσει από κοντά και να συμμετάσχει στο μεγαλύτερο καρναβάλι στον κόσμο.

Πούλιες και φτερά κάθε χρώματος και πάνω από 500 πάρτυ σε γειτονιές δίνουν ζωή στο καρναβάλι της “Θαυμάσιας Πόλης”. Διαβάστε παρακάτω όσα αξίζει να ξέρετε για το διάσημο Καρναβάλι του Ρίο ντε Τζανέιρο :

https://www.travelstyle.gr/karnavali-tou-rio-de-janeiro/

                VENICE(Βενετία) – Ιταλία

     Το καρναβάλι της Βενετίας γνωστό και ως Βενετσιάνικο Καρναβάλι αποτελεί έναν από τους πιο εντυπωσιακούς , πλουμιστούς και υπέρλαμπρους εορτασμούς ολόκληρης της Βενετίας , καθώς και ένα από τα πιο ιστορικά και δημοφιλή καρναβάλια παγκοσμίως. Λαμβάνει χώρα την ίδια χρονική περίοδο με τα υπόλοιπα , κατά την διάρκεια της Σαρακοστής προσελκύοντας περίπου 3.000.000 επισκέπτες και ντόπιους. Την περίοδο αυτή η είσοδος ενός επισκέπτη στην Βενετία είναι η είσοδος σε μια εποχή  που πολύ την έχουν πια λησμονήσει κι όμως το καρναβάλι αυτό συγκρατεί την μνήμη του γεμάτου χρώματα, πλούτο, ρομαντισμό, μελωδίες και κλασικισμό 16ου αιώνα. Ο κόσμος  που δημιουργείται από τις περίτεχνες στολές, τον καλλωπισμό των μασκών και των λαμπρών  διακοσμήσεων, είναι κάτι μαγικό και φαντασμαγορικό σχεδόν παραμυθένιο.

   Η γενέθλια μέρα αυτού του Βενετσιάνικου Καρναβαλιού αποτέλεσε η νίκη της «Γαληνοτάτης Δημοκρατίας» εναντίον του Πατριάρχη της Ακυληίας Ουλρίκο ντι Τρέβεν το 1162.Έτσι από τότε σε ευχάριστη ανάμνηση της μεγαλοπρεπής αυτής νίκης οι ντόπιοι άρχισαν να συγκεντρώνονται στην Πλατεία του Αγίου Μάρκου της Βενετίας  και να χορεύουν  εορτάζοντας το γεγονός .

Το φεστιβάλ αυτό επισημοποιήθηκε την περίοδος της Αναγέννησης, την εποχή μπαρόκ 17^ο αιώνα ενώ  ξεκίνησε να αναδεικνύεται το γόητρο της Βενετίας. Δυστυχώς, όμως ο εορτασμός διακόπηκε  σύμφωνα με τον κανόνα του βασιλιά της Αυστρίας που το έθεσε εκτός το 1797 και η χρήση των μασκών απαγορεύθηκε αυστηρά.

Επανεμφανίστηκε σταδιακά κατά τον δέκατο ένατο αιώνα, αλλά μόνο για μικρά χρονικά διαστήματα και πάνω απ” όλα για ιδιωτικές γιορτές, σαν ευκαιρία για καλλιτεχνικές δημιουργίες. Έπειτα  από μια πολυχρόνια απουσία πραγματοποιείται εκ νέου το 1979 και μετά από απόφαση της Ιταλικής κυβέρνησης το παραδοσιακό καρναβάλι χρησιμοποιείται για την επαναφορά της ιστορίας και του υπέροχου πολιτισμού της Βενετίας. Τέλος κάτι εξίσου σημαντικό που πρέπει να αναφερθεί σχετικά με την ιστορία αυτού του φεστιβάλ είναι ότι οι μάσκες, που κατέχουν μια ιδιαίτερη θέση σε αυτό, επανήρθαν ως άσκηση ορισμένων Ενετών φοιτητών για τον τουριστικό κλάδο, έπειτα από την κατάργηση τους το 1797.

     Οι μάσκες  είναι ένα σημαντικό χαρακτηριστικό του βενετσιάνικου καρναβαλιού. Μπορεί να είναι κατασκευασμένες από δέρμα, πορσελάνη ή γυαλί, ζωγραφισμένες στο χέρι χρησιμοποιώντας φυσικά φτερά και πολύτιμους λίθους για να διακοσμηθούν. Σήμερα, οι περισσότερες από αυτές κατασκευάζονται από γύψο καθώς και φύλλα χρυσού. Η κατασκευή χειροποίητων βενετσιάνικων μασκών, αποτελεί μια ιδιαίτερα διαδεδομένη δραστηριότητα και υπάρχουν χιλιάδες τέτοια καταστήματα.  Οι αρχικές μάσκες ήταν λιτές και απλές στον σχεδιασμό και τη διακόσμηση.  Επίσης είχαν συνήθως συμβολική λειτουργία. Πολλά διαφορετικά είδη μασκών φοριούνται στο Καρναβάλι της Βενετίας. Οι άνθρωποι ανάλογα με το επαγγέλματά τους φορούσαν διαφορετικές μάσκες.

Σύμφωνα με αρχειακό υλικό, οι βενετσιάνικες μάσκες φοριούνταν στην πόλη της Βενετίας, από τον Μεσαίωνα, τον 12ο και 13ο αιώνα. Η ζήτηση για μάσκες και η χρήση τους ήταν τόσο μεγάλη, που οι απλές μαύρες μάσκες άρχισαν να μετατρέπονται σε πιο περίτεχνες κατασκευές και να εξαπλώνονται και σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Ένα από τα πιο σημαντικά γεγονότα είναι ο διαγωνισμός για την La maschera più bella («η πιο όμορφη μάσκα»). Πραγματοποιείται το τελευταίο Σαββατοκύριακο της Αποκριάς και κρίνεται από μια διεθνή ομάδα σχεδιαστών μόδας.

         Το ταξίδι στην Βενετία ιδίως την περίοδο του μοναδικού της καρναβαλιού αποτελεί μια εμπειρία που όλοι πρέπει κάποτε να την απολαύσουν. Αν και οι συνθήκες που επικρατούν δεν επιτρέπουν τέτοιου είδους διασκεδάσεις, σας ευχόμαστε να καταφέρετε να ζήσετε έστω και για λίγο την ομορφιά και την μαγεία που αποπνέει μια στολισμένη, καρναβαλική  Βενετία …….

                                           Καλό Καρναβάλι !!! (έστω και στον εγκλεισμό …)

Κλουκίνα Ειρήνη Α2, Καρά Ειρήνη Α2 ,Χατούπη Φωτεινή Β3 , Κοννάν Ιωάννα Α2

        Carnaval de Nice (Νίκαιας )-Γαλλία

Καρναβάλι της Νίκαιας είναι το μεγαλύτερο καρναβάλι στη Γαλλία και ένα από τα πιο διάσημα στον κόσμο. Πραγματοποιείται κάθε χειμώνα στη Νίκαια τον Φεβρουάριο, για δύο εβδομάδες και προσελκύει εκατοντάδες χιλιάδες θεατές. Το καρναβάλι είναι ένα από τα τρία μεγαλύτερα καρναβάλια στον κόσμο, μετά από το καρναβάλι της Βενετίας και του Ρίο στην Βραζιλία.

Τον 14ο και τον 15ο αιώνα, το καρναβάλι ήταν η κυριότερη λαϊκή γιορτή. Στην Αναγέννηση, οι μεγάλοι χοροί και οι καρναβαλικές μεταμφιέσεις γίνονταν στις πλατείες και στα στενά δρομάκια της πόλης. Το 1873 δημιουργήθηκε μια επιτροπή για το Καρναβάλι και χάρη στις ενέργειές της το καρναβάλι αναδιοργανώθηκε. Δημιουργήθηκαν η παρέλαση μεταμφιεσμένων αρμάτων με σατιρικά θέματα και διαγωνισμοί.

Σήμερα το γεγονός προσελκύει πάνω από ένα εκατομμύριο επισκέπτες στη Νίκαια κάθε χρόνο. Το Καρναβάλι εκτείνεται σε περίοδο δύο εβδομάδων το Φεβρουάριο, συμπεριλαμβανομένων τριών Σαββατοκύριακων. Κάθε χρόνο επιλέγεται ένα ειδικό θέμα και παραδοσιακοί καλλιτέχνες δημιουργούν 18 άρματα και άλλα ειδώλια για την πολύχρωμη παρέλαση. Οι παρελάσεις των καρναβαλιστών γίνονται μέρα και νύχτα, ενώ στην Promenade des Anglais -παραλιακός φημισμένος δόμος της Νίκαιας- γίνεται λουλουδοπόλεμος κατά την παρέλαση εντυπωσιακών αρμάτων στολισμένων με λουλούδια, για τη διακόσμηση των οποίων χρησιμοποιούνται κάθε χρόνο 100.000 λουλούδια, όπως μιμόζες, ζέρμπερες, λίλιουμ, κρίνοι κ.ά. Το καρναβάλι κλείνει πάντα με μία φαντασμαγορική γιορτή όπου ρίχνεται στην πυρά ο Βασιλιάς Καρνάβαλος, σαν μία συμβολική τελετή που σηματοδοτεί τη λήξη των εκδηλώσεων.

Ιωάννα – Αννή Κονάν Α2

         Toronto Caribbean Carnival  (Τορόντο) – Καναδάς

Το Καρναβάλι Καραϊβικής του Τορόντο (Toronto Caribbean Carnival) γνωστό και ως Καραμπάνα (Caribana) καθιερώθηκε το 1967 ως δώρο από την Καραβαϊκή κοινότητα στους εκατονταετείς  εορτασμούς του Καναδά. Είναι ένα από τα πρώτα Καραϊβικά Καρναβάλια μαζί με εκείνα της Νέας Υόρκης, του Νότινγκ Χιλ και της Βοστώνης που πραγματοποιούνται εκτός της περιοχής της Καραϊβικής κι έχει εξελιχθεί ως το μεγαλύτερο φεστιβάλ δρόμου της Βόρειας Αμερικής.

Αποτελεί τη μεγαλύτερη γιορτή πολιτισμού και παραδόσεων της Καραϊβικής και πραγματοποιείται κάθε καλοκαίρι στην πόλη Τορόντο του Οντάριο του Καναδά, προσελκύοντας περίπου 2 εκατομμύρια επισκέπτες απ’ όλο τον κόσμο, 1000 εθελοντές και πάνω από 400 εκατομμύρια δολάρια στην οικονομία του Οντάριο. Το Toronto Caribbean Carnival ακολουθεί τη μορφή του καρναβαλιού του Τρινιντάντ και Τομπάγκο, αλλά επηρεάζεται επίσης από τους χορούς του δρόμου και τις μεταμφιέσεις που υπάρχουν σε κάθε νησί της Καραϊβικής.

Οι εκδηλώσεις του φεστιβάλ αρχίζουν τον Ιούλιο και περιλαμβάνουν διάφορες δράσεις όπως μουσικές συναυλίες, θεατρικές παραστάσεις, εκθέσεις, επιδείξεις μόδας  και  ολοκληρώνονται με την παρέλαση της Καραμπάνα το πρώτο Σαββατοκύριακο του Αυγούστου. Η Παρέλαση συμπίπτει με τη Simcoe Day προς τιμήν του John Graves Simcoe, του πρώτου υπολοχαγού-κυβερνήτη του Οντάριo που υπέγραψε νόμο για την αποτροπή της εισαγωγής των σκλάβων και τον περιορισμό των όρων για την δουλεία.

 Καρρά Ειρήνη Α2

Πηγές :https://kalidoni.gr/to-venetsianiko-karnavali-kai-i-istoria-tou/

https://www.thetoc.gr/diethni/article/to-karnabali-tis-benetias-kai-i-monadiki-istoria-tou-eikones/

https://all4z.gr/venetsianikes-maskes-to-pio-diachroniko-apokriatiko-axesoyar/

http://www.arttravel.gr/arttravel-best_apokries/article/16069/benetia-ola-osa-prepei-na-xerete-gia-to-karnabali

https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9A%CE%B1%CF%81%CE%BD%CE%B1%CE%B2%CE%AC%CE%BB%CE%B9_%CF%84%CE%B7%CF%82_%CE%92%CE%B5%CE%BD%CE%B5%CF%84%CE%AF%CE%B1%CF%82

https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9A%CE%B1%CF%81%CE%BD%CE%B1%CE%B2%CE%AC%CE%BB%CE%B9_%CF%84%CE%B7%CF%82_%CE%9D%CE%AF%CE%BA%CE%B1%CE%B9%CE%B1%CF%82

Στις Σποράδες η Σκύρος, εκτός από τις όμορφες παραλίες, προσφέρει και χειμωνιάτικη διασκέδαση με το περίφημο σκυριανό καρναβάλι. Οι μεταμφιεσμένοι Κουδουνάτοι πλημμυρίζουν το νησί με ήχους κουδουνιών, προκαλώντας το γέλιο. Ο Γέρος κυκλοφορεί ζωσμένος με σειρές από κουδούνια, η γυναίκα του η Κορέλα, του ανοίγει το δρόμο τραγουδώντας, και συχνά στην παρέα τους έχουν τον Φράγκο.

Στο σατιρικό έθιμο της Τράτας, της πομπής των ψαράδων, που γίνεται την Κυριακή πριν την Καθαρά Δευτέρα , μασκαρεμένοι ερασιτέχνες ποιητές και ηθοποιοί, με φούμο στο πρόσωπο, στήνουν αυτοσχέδιες υπαίθριες θεατρικές παραστάσεις, σατιρίζοντας όσα συνέβησαν τη χρονιά που πέρασε στο νησί. Η Καθαρά Δευτέρα γιορτάζεται στην κεντρική πλατεία με παραδοσιακές φορεσιές, νηστίσιμους μεζέδες, τοπικές σπεσιαλιτέ, υπαίθρια γλέντια και άφθονο ντόπιο κρασί.

Νησιά Ιονίου

    Χαρακτηριστικό γνώρισμα για τα Ιόνια νησιά η παρέλαση της φιλαρμονικής, τα άρματα και τα χορευτικά. Βασίζεται στη λατρεία του θεού Διόνυσου. Στην αρχαιότητα ήταν η μοναδική ευκαιρία των γυναικών να βγουν έξω μεταμφιεσμένες και να γλεντήσουν. Την τελευταία Κυριακή της Αποκριάς γίνεται η μεγάλη παρέλαση των αρμάτων στο Αργοστόλι και στο Ληξούρι που ανταγωνίζονται μεταξύ τους για το ποια από τις δύο διοργανώσεις είναι η καλύτερη.  Μεσαιωνικό χρώμα έχει το Ζακυνθινό καρναβάλι με τις Ομιλίες (λαϊκό θέατρο που παίζεται στους δρόμους και σε πλατείες από μεταμφιεσμένους άνδρες), τις Μάντσιες (ζακυνθινά πειράγματα), τη Γκιόστρα (δρώμενο μεσαιωνικού στιλ με άλογα και ιππότες), την καρναβαλική ποδηλατάδα, το Κυνήγι του Χαμένου Θησαυρού, την Τσικνοπέμπτη με την είσοδο του Βασιλιά Καρνάβαλου στην πόλη κι επίσημη έναρξη του Καρναβαλιού, το Piccolo Καρναβάλι με την Παρέλαση μικρών καρναβαλιστών και τη Μεγάλη καρναβαλική παρέλαση στο Povero Καρναβάλι. Ολοκληρώνεται με την «κηδεία του Βασιλιά Καρνάβαλου» αργά το ίδιο απόγευμα.

Νάουσα

Με ένα μοναδικό δρώμενο που η αναβίωσή του χρονολογείται από το 18ο αιώνα, τους Γενίτσαρους και τις Μπούλες, γιορτάζει το καρναβάλι η Νάουσα. Ο χαρακτηριστικός ήχος του ζουρνά και το νταούλι τους συνοδεύει σε κάθε τους βήμα, καθώς χορεύουν στους δρόμους της Νάουσας κατά ομάδες (μπουλούκια), σε ένα καρναβάλι όπου τα μουσικά όργανα, οι χοροί, το δρομολόγιο, είναι προκαθορισμένα από το τελετουργικό, που ακολουθείται αναλλοίωτο στο πέρασμα των χρόνων.

Το φύλο των τελεστών είναι μόνο νέοι άνδρες, ενώ τη γυναικεία μορφή (νύφη-μπούλα) την υποδύεται πάντα άνδρας. Την Τσικνοπέμπτη  και την Καθαρά Δευτέρα  αφεθείτε στο σατιρικό-καρναβαλικό στοιχείο της Αποκριάς.

Άμφισσα

Το τελευταίο Σαββατοκύριακο της Αποκριάς αναβιώνει στην Άμφισσα ο Θρύλος του «Στοιχειού». Από την συνοικία Χάρμαινα, όπου βρίσκονται τα παλιά Ταμπάκικα και τα σκαλιά του Αϊ Νικόλα κατεβαίνει το «στοιχειό» και μαζί ακολουθούν εκατοντάδες μεταμφιεσμένοι.Στο ιστορικό μεγάλο καφενείο της πόλης γίνονται συζητήσεις σατυρικού περιεχομένου για τους Θρύλους και τα Στοιχειά.Ο θρύλος λέει πως στην βρύση της Χάρμαινας, της παλιάς γραφικής συνοικίας των ταμπάκικων (βυρσοδεψείων), στοίχειωσε ο Κωνσταντής, ένας νέος ταμπάκης, λόγω του χαμού της αγαπημένης του Λενιώς, κι από τότε σκορπίζει τον φόβο σε ξένους ενώ προστατεύει τους ντόπιους. Κάθε αποκριά παλεύει με τα στοιχειά των άλλων βρυσών. Πρόκειται για ένα cult πλέον αποκριάτικο έθιμο των Σαλώνων, με μεγάλη συμμετοχή κοινού και εθελοντών.

Πηγές:

https://www.4ty.gr/merchant/2370/el/%CE%9A%CE%B1%CF%81%CE%BD%CE%B1%CE%B2%CE%AC%CE%BB%CE%B9%20%CE%91%CE%BC%CF%86%CE%B9%CF%83%CF%83%CE%B1%CF%82

https://www.athinorama.gr/travel/travelideas/articles.aspx?artid=1002861

http://www.hotelsline.gr/root/newhotel/mx/m_Ellas_karnavali.asp

Καραβούλιασς Γιώργος Α2

]]> https://schoolpress.sch.gr/metinpena/archives/204/feed 0