Η Διακήρυξη του 1789 γράφτηκε στη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης. Οι άνθρωποι ήθελαν να είναι ελεύθεροι, να έχουν ίσα δικαιώματα και να μην αποφασίζει ο βασιλιάς για όλα. Η Διακήρυξη του 1948 υιοθετήθηκε από τον ΟΗΕ μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ώστε να προστατεύονται και να τηρούνται όλα τα δικαιώματα όλων των ανθρώπων.
Οι δύο Διακηρύξεις έχουν αρκετές ομοιότητες. Αρχικά, υποστηρίζουν ότι όλοι πρέπει να είναι ίσοι απέναντι στον νόμο, να εκφράζουν ελεύθερα τη γνώμη τους και να μην δέχονται κρίση για τη θρησκεία τους. Επίσης, κανείς δεν πρέπει να συλλαμβάνεται χωρίς νόμιμο λόγο ή να θεωρείται ένοχος πριν αποδειχθεί η ενοχή του.
Η βασική διαφορά τους είναι ότι η Διακήρυξη του 1789 προσπαθούσε κυρίως να περιορίσει την εξουσία του βασιλιά και τα προνόμια των ανώτερων κοινωνικών τάξεων. Ενώ, Διακήρυξη του 1948 αναφέρεται ξεκάθαρα σε όλους τους ανθρώπους του κόσμου, χωρίς διακρίσεις. Περιλαμβάνει επίσης περισσότερα δικαιώματα, όπως το δικαίωμα στην εκπαίδευση, στην εργασία, στην ξεκούραση και σε μια αξιοπρεπή ζωή.
Σήμερα θεωρούμε αυτονόητο ότι μπορούμε να λέμε τη γνώμη μας και ότι ο νόμος πρέπει να είναι ίδιος για όλους. Όμως αυτά δεν ισχύουν παντού στην πράξη. Υπάρχουν άνθρωποι, σε πολλές χώρες, που αντιμετωπίζουν περιορισμούς επειδή εκφράζουν τις απόψεις τους. Στο Αφγανιστάν, για παράδειγμα, τα κορίτσια δεν μπορούν να συνεχίσουν στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση ,ενώ οι γυναίκες από οκλείονται από τα πανεπιστήμια, και απαγορεύεται να οδηγούν. Άρα, η ελευθερία και η ισότητα εξακολουθούν να παραβιάζονται.
Συμπερασματικά, ο ενεργός πολίτης δεν πρέπει να αδιαφορεί όταν κάποιος αδικείται. Χρειάζεται να ενημερώνεται, να σέβεται τους άλλους και να υπερασπίζεται τα δικαιώματά τους. Μπορεί να συμμετέχει σε ειρηνικές δράσεις και να ζητά από την πολιτεία να προστατεύει όλους τους ανθρώπους. Ακόμη κι εμείς, ως μαθητές, μπορούμε να βοηθάμε, όταν αντιδρούμε στον εκφοβισμό και δεν αφήνουμε κανέναν συμμαθητή μας στο περιθώριο. Πιστεύω ότι τα ανθρώπινα δικαιώματα δεν αρκεί να υπάρχουν στα χαρτιά. Πρέπει ισχύουν και στην πραγματικότητα.
Γιάννης Καφάτος, Γ2
Υποβολή απάντησης