Ο δρόμος για την ελευθερία, την ισότητα και τη δικαιοσύνη της ανθρωπότητας ήταν μακρόχρονη και δύσκολη. Οι άνθρωποι χρειάστηκε να αγωνιστούν και να προσπαθήσουν πολύ για να αλλάξουν την πολιτική και κοινωνική πραγματικότητα. Μέσα από πολέμους, θυσίες , επαναστάσεις και αγώνες κατόρθωσαν με δυο διακηρύξεις να κατοχυρώσουν ανθρώπινα δικαιώματα για την ύπαρξη και τη ζωή του ατόμου. Το πρώτο είναι η Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και του Πολίτη (1789), η οποία δημιουργήθηκε μέσα από την Γαλλική Επανάσταση και το δεύτερο, η Οικουμενική Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (1948), που δημιουργήθηκε από τον ΟΗΕ μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Παρόλο που η Διακήρυξη του 1789 και του 1948 έχουν πολλά κοινά στοιχεία, διαφέρουν στην εποχή που γράφτηκαν και στο περιεχόμενο των ανθρώπινων δικαιωμάτων. Συγκεκριμένα: Το κείμενο του 1789,που γράφτηκε την περίοδο της Γαλλικής Επανάστασης, αφορούσε κυρίως τη Γαλλία και είχε στόχο την κατάργηση της απόλυτης μοναρχίας. Η διακήρυξη αυτή ήταν βασισμένη στις ιδέες του Διαφωτισμού, όπου το άτομο (οι άντρες) αποκτούσαν πολιτικά και ατομικά δικαιώματα όπως ελευθερία, ανεξιθρησκία, ισότητα και ιδιοκτησία. Ο λαός είχε την εξουσία. Η Οικουμενική Διακήρυξη του 1948, αφορά τους ανθρώπους σε όλο τον κόσμο ανεξαρτήτως φυλής ή εθνικότητας. Δημιουργήθηκε μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και περιλαμβάνει δικαιώματα στην ελευθερία, την αξιοπρέπεια, την ισότητα των ανθρώπων. Επίσης καθιερώνει το δικαίωμα στην ζωή και την απαγόρευση της δουλείας και των βασανιστηρίων. Τα άτομα αποκτούν δικαιώματα στην υγεία την εκπαίδευση και τον πολιτισμό.
Παρά την κατοχύρωση των ανθρώπινων δικαιωμάτων σε πολλά μέρη του κόσμου, σε κάποιες περιοχές δεν γίνεται η τήρηση της ελευθερίας και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Σε πολλά κράτη, η ελευθερία του λόγου διώκεται και οι άνθρωποι βασανίζονται και σκοτώνονται σε πολέμους και δικτατορικά καθεστώτα. Υπάρχουν φυλετικές διακρίσεις κυρίως στις γυναίκες οι οποίες στερούνται την μόρφωση αλλά και σε παιδιά που δουλεύουν σκληρά από μικρή ηλικία.
Ο ρόλος του ενεργού πολίτη στις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων είναι σημαντικός. Ο ενεργός πολίτης οφείλει να συμμετέχει σε οικονομικές κοινωνικές πολιτικές και πολιτιστικές δράσεις του τόπου του. Να υποστηρίζει το δίκιο την ελευθερία και την ισότητα.
Συμπερασματικά, η Διακήρυξη του 1789 έβαλε στους ανθρώπους την ιδέα της ελευθερίας και η Οικουμενική Διακήρυξη του 1948 την εξέλιξε δίνοντας ίσα δικαιώματα σε όλους τους ανθρώπους. Σήμερα δυστυχώς υπάρχουν άνθρωποι σε πολλές χώρες που στερούνται τα αυταπόδεικτα δικαιώματα τους όμως με την στάση μας ως ενεργοί πολίτες μπορούμε να αλλάξουμε την κατάσταση αυτή.
Κλεονίκη Μαρία Σφακιανάκη
Υποβολή απάντησης