Γράφει η Γαλανοπούλου Νεφέλη
Ο Αλέξανδρος Νικολαΐδης γεννήθηκε στις 17 Οκτωβρίου του 1979 στη Θεσσαλονίκη. Σπούδασε Φυσική Αγωγή στο Α.Π.Θ, το επάγγελμά του ήταν πυροσβέστης και η ιδιότητά του, αθλητής του Τάε κβον ντο. Ήταν μέλος του αθλητικού σωματείο «Μέγας Αλέξανδρος» της Θεσσαλονίκης, ενώ οι σημαντικότερες διακρίσεις του ήταν τα δύο αργυρά μετάλλια που κατέκτησε στην κατηγορία των +80 κιλών στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας και του Πεκίνου. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Σίδνεϊ το 2000 υπέστη κάταγμα στην κνημιαία ακρολοφία και έμεινε εκτός αγωνιστικής δράσης για δύο χρόνια.
Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 έφτασε μέχρι τον τελικό, όπου τελικά ηττήθηκε από τον Νοτιοκορεάτη Μουν Τάε- Σονγκ με knock out, με αποτέλεσμα να πάρει το αργυρό μετάλλιο. Το 2008 στο Πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα που διεξήχθη στη Ρώμη, κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στην κατηγορία +87 κιλών στον τελικό με τον Γάλλο Πασκάλ Ζεντίλ. Τον Δεκέμβριο της ίδιας χρονιάς ψηφίστηκε με 1.875 ψήφους ως ο κορυφαίος Έλληνας αθλητής για το 2008 από τον ΠΣΑΤ (Πανελλήνιος Σύνδεσμος Αθλητικού Τύπου).Στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2012 στο Λονδίνο ήταν ο σημαιοφόρος της ελληνικής αποστολής, αλλά αποκλείστηκε νωρίς και δεν διεκδίκησε μετάλλιο. Αργότερα, στο πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα που διεξήχθη στην Αγία Πετρούπολη στη Ρωσία, κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στην κατηγορία των +87 κιλών, χάνοντας στον ημιτελικό από τον Αζέρο Ταβαγκούλ Μπαϊράμοβ.
Στις 14 Οκτωβρίου, όμως, στα 42 του χρόνια, πέθανε λόγω του καρκινώματος NUT , ενός σπάνιου τύπου καρκίνου. Ο Νικολαΐδης επέλεξε τα δύο ολυμπιακά μετάλλιά του να βγουν σε δημοπρασία και τα έσοδα να δοθούν σε δομές για παιδιά. «Αν σωθεί έστω ένα παιδί, θα αξίζει κάθε κλωτσιά που έχω φάει στο κεφάλι, κάθε κάταγμα στα πόδια μου. Αυτό είναι το αποτύπωμα που θέλω να αφήσω στην κοινωνία, αυτή είναι η κληρονομιά που θέλω να μείνει στα παιδιά μου». Με αυτά τα λόγια κλείνει η ανάρτηση του Ολυμπιονίκη, ο οποίος χαρακτηρίζει το εαυτό του «τυχερό άνθρωπο», γιατί, όπως λέει, «είχα την ευλογία να κάνω τα όνειρά μου πραγματικότητα, να ανέβω στο βάθρο πολλές φορές, να δοξάσω τον αθλητισμό και τη χώρα μου». Τι άλλο να πούμε για τον Αλέξανδρο Νικολαΐδη; Υπήρξε ένας υπέροχος αθλητής, ένας εξαίρετος άνθρωπος, πρότυπο για τη νεολαία μας.
