Γράφει η Σταυριανή Κασίμη.
Είναι κοινά αποδεκτό ότι χρειάζονται μεγάλες αλλαγές στη Δημόσια Εκπαίδευση για να μπορεί η Ελλάδα να συμβαδίσει με τα προηγμένα κράτη της Ευρώπης. Προτείνονται από το Υπουργείο κάποιες αλλαγές όπως π.χ. Αξιολόγηση σχολικών μονάδων και εκπαιδευτικών, Διαθεματικότητα της ύλης, Εργαστήρια Δεξιοτήτων , αλλαγές βιβλίων ωστόσο μας φαίνονται πολύ επιφανειακές τη στιγμή που στα σχολεία μας υπάρχουν σοβαρές ελλείψεις.
Αρχικά, λείπουν πολλοί εκπαιδευτικοί. Είναι Νοέμβριος και δεν έχουν εμφανιστεί ακόμη όλες οι ειδικότητες με αποτέλεσμα κάποια σχολεία να μην έχουν ακόμη σταθερό πρόγραμμα. Και μάλιστα μιλούμε για σχολεία της πόλης…. Τι γίνεται αλήθεια στην επαρχία; Επομένως πρέπει να γίνουν άμεσα διορισμοί εκπαιδευτικών και επιμόρφωσή τους σε θέματα Παιδαγωγικά και Ψυχολογικά.
«Οι ευάερες και ευήλιες αίθουσες του σχολείου μας».
Σκίτσο: Μαρία Αλεξίου
Εξάλλου, πολλά σχολεία λειτουργούν με τεράστιες ελλείψεις σε θέματα υποδομής. Δεν υπάρχουν πολλές αίθουσες και λειτουργούν με 27 παιδιά στην τάξη συνωστισμένα σε αίθουσες-διαδρόμους και KIBO. Δεν υπάρχουν αίθουσες Τελετών, Εργαστήρια και όπου υπάρχουν έχουν πάψει εδώ και χρόνια να εξοπλίζονται με υλικά και τα Γυμναστήρια έχουν χρόνια να επισκευασθούν. Το δικό μας για παράδειγμα, έχει τόσες φθορές στη στέγη , ώστε όταν βρέχει, τα ατυχήματα με σπασμένα χέρια και πόδια είναι καθημερινά. Όσο για τα θρανία και τις καρέκλες επισκευάζονται από τους ίδιους τους εκ-παιδευτικούς ή τους καθαριστές!
Πού είναι ακόμη οι ψυχολόγοι να συμπαρασταθούν στα παιδιά τις δύσκολες ώρες της πανδημίας που έχασαν γονείς και φίλους; Να συνεργασθούν μαζί τους για να αντιμετωπισθεί το bullying;
Έχουμε πολλή δουλειά, λοιπόν, να κάνουμε για να γίνουν τα σχολεία μας αντάξια του πολιτισμού μας και γι’ αυτό, εμείς, η νεολαία δεν πρέπει να εφησυχάζουμε, αλλά να διεκδικούμε!!!
