Ποιήματα, αφιερωμένα στην παγκόσμια ημέρα της γυναίκας

Αδικία

Τι πάει να πει γυναίκα;
Γιατί υποτιμάται;
Όταν τη χρειάζεσαι, προστρέχεις σε αυτήν
Όταν όμως βρεις την ευκαιρία,
τη βυθίζεις στη θλίψη.
Το φύλο προσδιορίζει τη ζωή της
Το ρόλο της
Τις ευκαιρίες που της δίνονται
Το μέλλον της
Τεράστια αδικία!!!

Μουτσάκη Δήμητρα

 

Γυναίκα

Γεννήθηκες από το πλευρό του Αδάμ
Κι έκτοτε επωμίστηκες το στίγμα της ευθύνης
Έγινες Ιφιγένεια, Αντιγόνη
Ηρωίδα τραγωδίας
Πρόσφερες το κορμί σου στο βωμό
Θυσία στον ούριο άνεμο μιας ουτοπίας
Όρθωσες ανάστημα στους Κρέοντες
Υπηρετώντας ληξιπρόθεσμα χρέη
Κι απόμεινες πουκάμισο αδειανό
Σύμβολο μιας  αιώνιας αυταπάτης

Αφροδίτη Διαμαντοπούλου

 

Μια γυναίκα

Μια γυναίκα μόνη
Σκεφτική και προβληματισμένη
Φοράει σκούρα ρούχα
και ζει μια άθλια ζωή
Έτσι συνηθίζεται στο Ιράν
Δεν μπορεί να εκφραστεί
Δεν μπορεί να ζήσει
Φοβάται!

Ντοντίδου Μιχαέλα

 

Το δίκιο σου

Εσύ που έγινες ηρωίδα, έμπνευση
για τον Όμηρο, το Σοφοκλή , τον Ευριπίδη
Η Ιστορία εκθείασε την προσφορά σου
στους αγώνες της οικουμένης
Και οι καλλιτέχνες στόλισαν με σένα τα έργα τους.
Κι όμως, ακόμα, παλεύεις για το δίκιο σου
και μια θέση στον ήλιο..

Λάσκος Κωνσταντίνος

 

Κάντε το πρώτο σχόλιο

Υποβολή απάντησης