Αγαπητοί μας αναγνώστες , γεια σας! Έχετε ακούσει ποτέ για ένα γλέντι που κρατάει όλη μέρα, έχει παραδοσιακή μουσική, άφθονο φαγητό και… σπάσιμο από γλάστρες; Στη Μαλεσίνα, υπάρχει ένα έθιμο μοναδικό σε όλη την Ελλάδα που αφορά τους νέους που ετοιμάζονται να ντυθούν στα «χακί». Ξεκίνησε στα τέλη του 19ου αιώνα (1897), αποτελώντας αναπόσπαστο κομμάτι της τοπικής λαογραφικής παράδοσης. Σκοπός του είναι η ηθική υποστήριξη και η έκφραση της κοινοτικής αλληλεγγύης προς τους νέους φαντάρους πριν την αναχώρησή τους.
Ας δούμε πώς οι μελλοντικοί φαντάροι αποχαιρετούν το χωριό τους με έναν τρόπο που σίγουρα θα σας μείνει αξέχαστος!
Όλα ξεκινούν όταν οι νέοι της ίδιας ηλικίας λαμβάνουν το χαρτί της στρατολόγησής τους. Τότε, κανονίζουν όλοι μαζί το τελευταίο τους γλέντι πριν παρουσιαστούν στον στρατό. Το σύνθημά τους; «Χωρίς να λείπει ούτε ένας!».
Πριν αρχίσουν οι χοροί, υπάρχει μια πολύ σημαντική παράδοση:
- Οι νέοι, μαζί με τις οικογένειες και τους φίλους τους, πηγαίνουν στο Μοναστήρι του Αι Γιώργη.
- Εκεί «ανοίγουν» την εκκλησία για να πάρουν την ευλογία.
- Μόλις βγουν στον προαύλιο χώρο, το σκηνικό αλλάζει: τα τραπέζια γεμίζουν με ψητά κρέατα, πίτες και ντόπιο κρασί.
Το γλέντι ξεκινά με ζωντανή ορχήστρα —συνήθως κλαρίνο και νταούλι— που παίζει μέχρι το σούρουπο. Κάποιες φορές βέβαια, τη θέση της παίρνει ένας DJ με δυνατή μουσική.
Μετά το φαγοπότι στο μοναστήρι, η παρέα των μελλοντικών φαντάρων γίνεται ένα «μπουλούκι»:
- Γυρίζουν όλους τους δρόμους της Μαλεσίνας.
- Επισκέπτονται τα σπίτια των οικογενειών τους, όπου τους περιμένουν κι άλλα φαγητά και γλυκά.
- Στήνουν χορό σε κάθε γωνιά, και οι μουσικές αντηχούν σε όλο το χωριό.
Εδώ είναι το πιο αστείο κομμάτι! Πάνω στον ενθουσιασμό τους, κάποιοι δεν σταματούν στον χορό. Αρχίζουν να σπάνε πιάτα, έπιπλα, ακόμα και… γλάστρες! Οι γιαγιάδες του χωριού, βέβαια, τρέχουν να σώσουν τα λουλούδια τους, χρησιμοποιώντας συχνά τον εαυτό τους σαν «ασπίδα» για να γλιτώσουν τα φυτά τους από το κέφι των νεαρών.
Πριν από μερικά χρόνια, οι φαντάροι γύριζαν στο χωριό πάνω σε ένα αγροτικό αυτοκίνητο που είχε στην καρότσα του ένα jukebox (ένα παλιό μηχάνημα που έπαιζε δίσκους) και μετέδιδε μουσική στη διαπασών!
Είναι μια μέρα γεμάτη χαρά και συγκίνηση που κρατάει μέχρι πολύ αργά το βράδυ. Είναι ο τρόπος της Μαλεσίνας να πει «καλή θητεία» στα παιδιά της, κρατώντας ζωντανή μια παράδοση που έρχεται από πολύ παλιά.
Επιμέλεια άρθρου : Ανέστη Βασιλική του Δημητρίου ,μαθήτρια Στ΄τάξης



