Μια τέτοια μαγική στιγμή έζησε ο δάσκαλός μας ,κ. Χαρχαντής Γιώργος  , με τους μαθητές   της Δ΄2 τάξης κατά  το σχολικό έτος 2009 – 2010     , όταν μια γιαγιά από τη Μαλεσίνα  , η κ. Κακκαβά Μαρία , τους  διηγήθηκε έναν καθηλωτικό τοπικό θρύλο, την ιστορία για «Τις νεράιδες της βρύσης του Μαχαλά».

Όταν η γιαγιά ολοκλήρωσε την αφήγησή της, η ατμόσφαιρα στην τάξη ήταν ηλεκτρισμένη. Η γοητεία των νεράιδων είχε   συνεπάρει τους μαθητές. Τα μάτια των παιδιών έλαμπαν από ενθουσιασμό και, πριν καλά-καλά στεγνώσει το μελάνι των σημειώσεών τους, εξέφρασαν μια αυθόρμητη και θερμή επιθυμία:

« Κύριε, πρέπει να   κάνουμε δικό μας βιβλίο και να το εκδώσουμε   για να το διαβάσουν όλοι!»

Αυτό το μεγάλο «θέλω» των παιδιών έγινε αμέσως το σύνθημα για να πιάσουν δουλειά. Μέσα σε λίγες ημέρες, η τάξη τους  είχε μεταμορφωθεί  σε ένα μικρό, ζωντανό εκδοτικό εργαστήριο.

Οι μαθητές   ανέλαβαν δράση ως   συγγραφείς και εικονογράφοι. Χωρίστηκαν σε ομάδες, συζήτησαν για τη ροή της ιστορίας και άφησαν τη φαντασία τους ελεύθερη.

Με νερομπογιές, ξυλομπογιές και πολύ μεράκι,  έδωσαν μορφή στις νεράιδες, αποτύπωσαν την ομορφιά της παραδοσιακής βρύσης και ζωντάνεψαν το φυσικό τοπίο του Μαχαλά.

Αφού συγκεντρώσανε όλο το υλικό , το παραμύθι πήρε την έντυπή  του μορφή , σε μια συλλογή από  παραδόσεις και θρύλους της Μαλεσίνας  με τίτλο ΄΄Μια φορά κι έναν καιρό στη Μαλεσίνα ΄΄

Ακολουθεί η έντυπη μορφή  της συλλογής .

Φέτος , εμείς οι μαθητές της Στ΄1 τάξης ,  καθώς υλοποιούμε  σχέδιο δράσης  με τίτλο  ΄΄ Ανάδειξη της τοπικής πολιτιστικής κληρονομιάς  ΄΄ και  επηρεασμένοι από αυτό που έκαναν  οι μαθητές της Δ΄2 τάξης κατά το σχολικό έτος 2009 – 2010  , αποφασίσαμε  ,αφού συγκεντρώσαμε όλο το υλικό, να δώσουμε στο παραμύθι ψηφιακή μορφή . Έτσι οι πρωτότυπες ζωγραφιές ψηφιοποιήθηκαν και βελτιώθηκαν με τη χρήση εργαλείων τεχνητής νοημοσύνης – παντρεύοντας την παράδοση με τη σύγχρονη δημιουργία -  κι έτσι  με τη χρήση του  Book Creator  , ενός διαδικτυακού  εργαλείου ψηφιακής αφήγησης ,δημιουργήσαμε  με τη βοήθεια του δασκάλου μας  το  διαδραστικό ηλεκτρονικό  βιβλίο  , «Οι νεράιδες της βρύσης του Μαχαλά» , έτοιμο να ταξιδέψει σε κάθε γωνιά του διαδικτύου μέσα από το περιοδικό μας.

Μια μικρή γεύση από το παραμύθι…

Τι κρύβεται, λοιπόν, πίσω από τα τρεχούμενα νερά της βρύσης του Μαχαλά; Ποια είναι τα μυστικά πλάσματα που εμφανίζονται μόλις πέσει το σκοτάδι και ποιος είναι ο κανόνας που δεν πρέπει ποτέ, μα ποτέ, να παραβιάσει ένας θνητός;

Δεν θα σας αποκαλύψουμε τίποτα άλλο! Σας αφήνουμε να ανακαλύψετε τη συνέχεια μόνοι σας…

Διαβάστε το ψηφιακό μας βιβλίο!

Το παραμύθι μας είναι πλέον έτοιμο για ξεφύλλισμα! Μπορείτε να θαυμάσετε τη δημιουργικότητα των παιδιών και να ταξιδέψετε στον κόσμο των νεράιδων κάνοντας κλικ στον παρακάτω σύνδεσμο:

https://read.bookcreator.com/htXj0H3GMcd89NLAunS019bpqqh2/rgrtXG93RASM0UtwAgrm9Q 

Κάθε γωνιά της Μαλεσίνας κρύβει τους δικούς της θησαυρούς και εμείς ανυπομονούμε να τους ανακαλύψουμε.

Πώς σας φάνηκε η προσπάθεια   των μαθητών  ;

Γνωρίζετε κάποιον άλλον θρύλο, έθιμο ή ιστορία της περιοχής μας που αξίζει να ακουστεί;

Αφήστε μας το σχόλιό σας ακριβώς κάτω από την ανάρτηση! Τα «Μελενιτζάκια» περιμένουν τις εντυπώσεις σας για να γεμίσουν έμπνευση για το επόμενο ψηφιακό τους ταξίδι!

Η  συντακτική ομάδα του περιοδικού 

Φορέστε καπέλο, πάρτε σακίδιο και πάμε να εξερευνήσουμε τα μυστικά του!

Ο Θρύλος της ίδρυσης – Το μυστηριώδες φως

Οι ρίζες του μοναστηριού χάνονται στα βάθη του χρόνου, αφού η παράδοση λέει ότι ιδρύθηκε γύρω στον 11ο  αιώνα (δηλαδή πριν από περίπου 1.000 χρόνια!).

Σύμφωνα με τον μύθο, δύο μοναχοί από το Άγιο Όρος ταξίδευαν στην περιοχή της Λοκρίδας. Μια νύχτα, είδαν στον ορίζοντα ένα περίεργο, πολύ δυνατό φως να λάμπει μέσα στο σκοτάδι, ακριβώς στο σημείο που βρίσκεται σήμερα η μονή. Το θεώρησαν θεϊκό σημάδι και αποφάσισαν να μείνουν εκεί για πάντα, χτίζοντας το μοναστήρι.

Το μυστικό με το όνομα

 Ξέρατε ότι το μοναστήρι δεν λεγόταν πάντα άγιος Γεώργιος; Αρχικά ήταν αφιερωμένο στην Παναγία και ονομαζόταν «Μονή της Παναγίας Μελινίντζης». Το σημερινό του όνομα το πήρε αρκετά αργότερα, κατά τον 17ο αιώνα.

Το μοναστήρι δεν ήταν ποτέ απλώς ένας χώρος προσευχής, αλλά έπαιξε τεράστιο ρόλο στην προστασία της Μαλεσίνας και ολόκληρης της περιοχής σε κάθε μεγάλη ιστορική δοκιμασία:

• Το κρυφό καταφύγιο του 1821: Κατά τη διάρκεια της Ελληνικής Επανάστασης, το μοναστήρι μετατράπηκε σε πραγματικό οχυρό. Οι μοναχοί βοηθούσαν κρυφά τους κλέφτες και τους αρματολούς της Λοκρίδας, προσφέροντάς τους τροφή, πολεμοφόδια και μια ασφαλή κρυψώνα από τους Τούρκους.
• Η σωτηρία στην Κατοχή: Στα δύσκολα χρόνια του Β” Παγκοσμίου Πολέμου, όταν η πείνα θέριζε τις πόλεις και τα χωριά, οι άνθρωποι του μοναστηριού μοίραζαν κρυφά τρόφιμα και σοδειές στους κατοίκους της Μαλεσίνας, σώζοντας πολύ κόσμο από την ασιτία. Παρά τις προσπάθειες των κατακτητών να το λεηλατήσουν, το μοναστήρι άντεξε.

Εκτός από καταφύγιο, το μοναστήρι υπήρξε και ένας σπουδαίος πνευματικός θησαυρός για τον τόπο μας:

• Τα σπάνια χειρόγραφα: Το μοναστήρι διέθετε μια απίστευτη βιβλιοθήκη με 42 σπάνια χειρόγραφα βιβλία, γραμμένα με το χέρι από μοναχούς. Το παλαιότερο από αυτά είχε γραφτεί τον 10ο αιώνα! Σήμερα, αυτά τα πολύτιμα κειμήλια φυλάσσονται με ασφάλεια στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδας.
• Το Σχολείο του Μοναστηριού: Λίγο μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, από το 1923 έως το 1925, οι χώροι του μοναστηριού μετατράπηκαν σε Εκκλησιαστική Σχολή. Εκεί, τα παιδιά της περιοχής μπορούσαν να σπουδάσουν και να πάρουν εφόδια για τη ζωή τους.

Όρθιο Απέναντι στους Σεισμούς

Η περιοχή μας έχει περάσει μεγάλους σεισμούς στο παρελθόν. Το 1894, ένας τεράστιος σεισμός ισοπέδωσε σχεδόν ολόκληρο το παλιό μοναστήρι. Κι όμως, σαν από θαύμα, ένα τμήμα του ιερού με τις υπέροχες  αγιογραφίες του (που είχαν ζωγραφιστεί το 1599 από τον σπουδαίο ζωγράφο Δημήτριο Κακαβά) έμεινε όρθιο!

Οι κάτοικοι της Μαλεσίνας δεν το έβαλαν κάτω, βοήθησαν με όλη τους τη δύναμη και έχτισαν το νέο μοναστήρι, το οποίο εγκαινιάστηκε το 1920 και στέκει εκεί μέχρι σήμερα.

Γιατί αξίζει να το επισκεφθούμε;

«Ένας λαός που δεν γνωρίζει την ιστορία του, είναι σαν ένα δέντρο χωρίς ρίζες.»

Υπάρχουν    πράγματα που θα σας εντυπωσιάσουν:

• Η Αρχιτεκτονική: Το καθολικό (δηλαδή ο κεντρικός ναός) έχει τη δική του ξεχωριστή ομορφιά. Παρά τις καταστροφές που υπέστη στο πέρασμα του χρόνου   κατάφερε να αναστηλωθεί και να διατηρήσει την παραδοσιακή του μορφή.

• Η Φύση: Το μοναστήρι είναι περιτριγυρισμένο από πυκνή βλάστηση. Είναι το ιδανικό μέρος για να   αφήσετε για λίγο τα κινητά στην άκρη και να ακούσετε μόνο το θρόισμα των φύλλων και το κελάηδισμα των πουλιών.
• Η Φιλοξενία: Σήμερα το μοναστήρι λειτουργεί ως ανδρική μονή, και ο μοναχός Αγαθόνικος  είναι πάντα πρόθυμος να καλωσορίσει  τους επισκέπτες με ένα χαμόγελο και να μοιραστεί  τις ιστορίες του τόπου.

Καθώς ως μαθητές της ΣΤ” τάξης ετοιμαζόμαστε για το μεγάλο βήμα προς το Γυμνάσιο, είναι ωραίο να νοιαζόμαστε για την κληρονομιά μας. Το Μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου μας θυμίζει ότι η ιστορία δεν βρίσκεται μόνο μέσα στα σχολικά βιβλία, αλλά είναι ζωντανή και μας περιμένει ακριβώς δίπλα στην πόρτα μας!

Εσείς έχετε επισκεφθεί ποτέ το μοναστήρι; Γράψτε μας τις εντυπώσεις σας στα σχόλια κάτω από το άρθρο!

Επιμέλεια άρθρου 

Η συντακτική ομάδα του  περιοδικού

Οι  μαθητές και οι μαθήτριες της Β’ Τάξης του σχολείου μας πραγματοποίησαν μια ιδιαίτερη και συγκινητική επίσκεψη στο ΚΑΠΗ Μαλεσίνας. Η επίσκεψη έγινε στα πλαίσια του σχεδίου δράσης  »Ανάδειξη της τοπικής πολιτιστικής κληρονομιάς ».

Στόχος μας ήταν να τιμήσουμε   από τη μια τους παππούδες και τις γιαγιάδες της περιοχής μας, στέλνοντας ένα μήνυμα σεβασμού και αγάπης ανάμεσα στις γενιές και από την άλλη  οι μαθητές μας  να συνομιλήσουν  μαζί τους καθώς  αποτελούν τους  ζωντανούς θεματοφύλακες της ιστορίας, της ντοπιολαλιάς και των παραδόσεων της περιοχής..

Τα παιδιά συνομίλησαν με τα μέλη του ΚΑΠΗ και πήραν πληροφορίες  που σχετίζονται με τη λειτουργία του (υπηρεσίες που παρέχει) αλλά και   για το πώς ήταν η ζωή στη Μαλεσίνα πριν από πολλά χρόνια. Οι “παλιοί” διηγήθηκαν ιστορίες και οι “νέοι” μετέφεραν τη ζωντάνια και τον ενθουσιασμό τους.

Ευχαριστούμε θερμά για τη ζεστή φιλοξενία τους υπεύθυνους του ΚΑΠΗ Μαλεσίνας  κυρίους ,   Φουρλεμάδη Κωνσταντίνο  , Πεπονάκη Λουκά  καθώς και τα υπόλοιπα   μέλη του

Ιδιαίτερα ευχαριστούμε τον συνταξιούχο εκπαιδευτικό ,  κ. Ανέστη Λ. Παπαμάρκο για τις πληροφορίες που μας έδωσε  αλλά και τον υπεύθυνο της Βοήθειας Στο Σπίτι  ,  κ. Παύλο Καραπιπέρη  .

Τέτοιες δράσεις βοηθούν από τη μια τους μαθητές μας να κατανοήσουν την αξία της προσφοράς, να αναπτύξουν την ενσυναίσθηση και να εκτιμήσουν τη σοφία των ανθρώπων της τρίτης ηλικίας  .Από την άλλη  κάνουν τα μέλη του ΚΑΠΗ  να νιώθουν ενεργά, χρήσιμα και περήφανα, καθώς βλέπουν τη ζωή και τις αναμνήσεις τους να μετατρέπονται σε κληρονομιά για το μέλλον..

Επιμέλεια άρθρου

Συντακτική ομάδα περιοδικού

Την  Πέμπτη 26 Μαρτίου 2026 , οι μαθητές και οι μαθήτριες της Β’ Τάξης του σχολείου μας συνοδευόμενοι από τις δασκάλες   τους  ,  κυρίες  Ασημίνα  Φέζου και   Ραφαέλα  Καπετανικόλα πραγματοποίησαν μια εκπαιδευτική επίσκεψη στον ιερό ναό των αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης  στα πλαίσια  του σχεδίου δράσης  ‘’Ανάδειξη της τοπικής πολιτιστικής κληρονομιάς’’  που σκοπό έχει  τη γνωριμία των παιδιών με τα τοπικά μνημεία, την αρχιτεκτονική και την ιστορία του τόπου μας.

Τα παιδιά είχαν την ευκαιρία να ξεναγηθούν στον πανέμορφο χώρο του ναού και να παρατηρήσουν από κοντά την παραδοσιακή ναοδομία και τη βυζαντινή αγιογραφία. Κατά τη διάρκεια της επίσκεψης:

Παρατήρησαν τις εικόνες, το τέμπλο και τα ιδιαίτερα αρχιτεκτονικά στοιχεία, κατανοώντας πώς η τέχνη συνδέεται με τη λατρεία και την παράδοση.

Μέσα σε κλίμα ηρεμίας και σεβασμού, τα παιδιά έθεσαν τις ερωτήσεις τους και εξέφρασαν τις απορίες τους.

Οι μικροί μας μαθητές έμειναν εντυπωσιασμένοι από τον επιβλητικό πολυέλαιο  και τα φωτεινά χρώματα των αγιογραφιών. Με μεγάλη προσοχή παρατήρησαν τις μορφές των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης,   και τα σύμβολα που κρατούν στις εικόνες.

Ιδιαίτερη εντύπωση έκανε στα παιδιά το καμπαναριό και η ηρεμία που επικρατούσε μέσα στον ναό, δίνοντάς τους την ευκαιρία να καταλάβουν ότι η μάθηση δεν βρίσκεται μόνο μέσα στα βιβλία, αλλά και στις εμπειρίες που ζούμε στην πόλη μας.

Ευχαριστούμε θερμά τον Πατέρα Αθανάσιο , ο οποίος υποδέχθηκε τα παιδιά με μεγάλη στοργή. Τους εξήγησε με απλά λόγια τη σημασία του ναού ως χώρου γαλήνης και αγάπης, ενώ απάντησε με υπομονή σε κάθε τους ερώτηση – από το ‘γιατί ανάβουμε κεράκια’ μέχρι το ‘πώς φτιάχτηκε  ο ναός .

Η επίσκεψη αυτή δεν ήταν μόνο μια ευκαιρία για γνώση, αλλά και ένα μάθημα συμπεριφοράς και σεβασμού προς τους χώρους πολιτιστικής κληρονομιάς. Οι μαθητές μας επέστρεψαν στο σχολείο γεμάτοι νέες εικόνες και θετικές εντυπώσεις.

Επιμέλεια άρθρου 

Η συντακτική ομάδα του  περιοδικού

Εμείς οι μαθητές και οι μαθήτριες της Στ΄1  τάξης του 1ου Δημοτικού Σχολείου Μαλεσίνας αναλάβαμε  μια σπουδαία αποστολή,  να αναδείξουμε  την πολιτιστική κληρονομιά του τόπου μας  με  έναν  ευφάνταστο τρόπο κατά τη γνώμη μας .

Στο πλαίσιο του σχεδίου δράσης «Ανάδειξη της πολιτιστικής κληρονομιάς της Μαλεσίνας»,    γίναμε  μικροί ερευνητές. Μιλήσαμε  με τους παλαιότερους, ανακαλύψαμε  ξεχασμένες λέξεις και δημιουργήσαμε με την καθοδήγηση του δάσκαλου μας   ένα πρωτότυπο ιδιωματικό λεξικό, διασώζοντας τη ντοπιολαλιά μας.

Γίναμε  χαρτογράφοι  δημιουργώντας μια   Χρονογραμμή με τα σημαντικότερα γεγονότα του τόπου μας  , έναν σύγχρονο Ψηφιακό Χάρτη με τοπωνύμια και  μνημεία της περιοχής μας . Παράλληλα, μετατρέψαμε  τις γνώσεις μας  σε διασκέδαση, δημιουργώντας κουίζ, σταυρόλεξα και που σας προκαλούν να ανακαλύψετε  ξανά τις ομορφιές και την ιστορία του χωριού μας.

Ετοιμαστείτε να γνωρίσετε τη Μαλεσίνα… αλλιώς!

• ΜΙΚΡΟ ΙΔΙΩΜΑΤΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ 

https://read.bookcreator.com/htXj0H3GMcd89NLAunS019bpqqh2/uAKL6tgiTPq5Xlo8EPocpw

ΣΤΑΥΡΟΛΕΞΟ

• ΚΡΥΠΤΟΛΕΞΟ 

• ΚΟΥΙΖ

• ΧΡΟΝΟΓΡΑΜΜΗ

https://www.timetoast.com/v/a840fcf6-cc45-4531-9551-87ed8ef76231

• ΔΙΑΔΡΑΣΤΙΚΟΣ ΧΑΡΤΗΣ ΛΟΚΡΙΔΑΣ

https://content.e-me.edu.gr/wp-admin/admin-ajax.php?action=h5p_embed&id=1588427

• GOOGLE EARTH  

https://earth.google.com/earth/d/1ORVVvWm3hhJV-OywBDlGmjUNGajMrm8Z?usp=sharing

Αυτό που ξεκίνησε ως μια σχολική εργασία, μετατράπηκε για εμάς σε μια βαθιά γνωριμία με τις ρίζες μας. Χαρτογραφήσαμε τον τόπο μας, καταγράψαμε τις λέξεις των παππούδων μας και βάλαμε σε μια σειρά τα γεγονότα που μας έφεραν στο σήμερα.

Με τη χρονογραμμή, τον χάρτη και τα παιχνίδια μας, θέλουμε να αφήσουμε το δικό μας ψηφιακό αποτύπωμα στην ιστορία της Μαλεσίνας. Ελπίζουμε αυτό το υλικό να αποτελέσει μια αφορμή για όλους τους συγχωριανούς μας —μικρούς και μεγάλους— να νιώσουν την ίδια περηφάνια που νιώθουμε κι εμείς για την κληρονομιά μας. Γιατί, τελικά, ο πολιτισμός μας δεν είναι μόνο το παρελθόν μας, είναι ο δρόμος που χαράζουμε για το μέλλον!»

Οι μαθητές και οι μαθήτριες της Στ΄1  Τάξης του

1ου Δημοτικού  Σχολείου Μαλεσίνας

Μια ιστορία που ξεκίνησε από έναν σεισμό

Όλα άρχισαν   το 1894, όταν ένας σεισμός 7 Ρίχτερ κατέστρεψε το παλιό χωριό. Τότε, η βασιλική οικογένεια επισκέφτηκε την περιοχή κι αποφασίστηκε η Μαλεσίνα να χτιστεί σε νέα θέση. Η βασίλισσα Όλγα ζήτησε ο νέος ναός να τιμά τους αγίους Κωνσταντίνο και Ελένη, προς τιμή του γιού της.

Μετά τον σεισμό, η δόμηση επικεντρώθηκε σε κτίρια που θα έδιναν ξανά ζωή στην περιοχή.

Η πρώτη μικρή εκκλησία χτίστηκε γύρω στο 1900  πρόκειται για  μια προσωρινή ξύλινη παράγκα-εκκλησία που στήθηκε κοντά στο σημείο όπου χαράχτηκε η νέα πλατεία ,  ενώ το 1936 άρχισε να χτίζεται   ο  σημερινός ναός , μια επιβλητική τρίκλιτη βασιλική   που  δεσπόζει στην κεντρική πλατεία , προσφέροντας  ανοιχτό χώρο και ασφάλεια στους κατοίκους   ολοκληρώθηκε το 1956.   .

Ήταν μια «τιτάνια» προσπάθεια όπου συμμετείχαν όλοι:

Μαστρο-Περικλής: Ο  «Γητευτής της Πέτρας»

Ο  άνθρωπος-κλειδί    ένας σπουδαίος τεχνίτης από τη Μικρά Ασία που αγάπησε τόσο πολύ το έργο, ώστε εγκαταστάθηκε μόνιμα στη Μαλεσίνα χωρίς καν να συμφωνήσει για την αμοιβή του!

• Έδωσε όχι μόνο τα χέρια του, αλλά και την ψυχή του για 18 συνεχή χρόνια.
• Κάθε φορά που έβαζε μια γωνιακή πέτρα, κατέβαινε από τη σκαλωσιά για να  βεβαιωθεί ότι ταιριάζει τέλεια αισθητικά.

Φανταστείτε ότι εκείνη την εποχή δεν υπήρχαν γερανοί και φορτηγά. Πώς μεταφέρθηκαν οι τεράστιες πέτρες;

• Οι «Γκομάριζες»: Ένας εφευρετικός κάτοικος έφτιαξε ειδικές ξύλινες καρότσες. Χρειάζονταν 12 άνδρες για να τις σέρνουν με σχοινιά!

• Η  Συμβολή των Παιδιών: Μαθητές   μετέφεραν με γαϊδουράκια τις μικρότερες πέτρες και βοηθούσαν στο πότισμα της άμμου για να φύγει το αλάτι!
• Κόκκινη Πέτρα: Στα τόξα πάνω από τα παράθυρα  υπάρχουν κόκκινες πέτρες που τις έφερναν με καΐκια από  την Αιδηψό και μετά με καραβάνια ζώων μέχρι το χωριό.

Το ήξερες;

Ο κεντρικός πολυέλαιος αγοράστηκε χάρη στους νέους της πόλης, οι οποίοι συγκέντρωσαν χρήματα δίνοντας θεατρικές παραστάσεις!

Το ψηλό καμπαναριό , το οποίο προστέθηκε αργότερα για να ολοκληρώσει την εικόνα του ναού  , είναι ένα από τα πιο χαρακτηριστικά σημεία της Μαλεσίνας, ορατό από μεγάλη απόσταση,.

Μικρά Μυστικά και Θησαυροί

• Μέσα στο ναό μεταφέρθηκαν όσα ελάχιστα αντικείμενα και εικόνες διασώθηκαν από τα ερείπια του παλιού ναού, δημιουργώντας έναν συνεκτικό δεσμό με το παρελθόν.
• Το Μπουκάλι στην Αγία Τράπεζα: Λέγεται ότι ο παπα-Διονύσης έκρυψε μέσα στην κολόνα της Αγίας Τράπεζας ένα μπουκάλι με ένα χαρτί που γράφει όλα τα ονόματα αυτών που  βοήθησαν.
• Οι ρωσικές καμπάνες: Η βασίλισσα Όλγα χάρισε στον ναό μελωδικότατες καμπάνες φτιαγμένες στη Ρωσία.
• Η αγιογράφηση: Ο ναός παραλίγο να αγιογραφηθεί από τον σπουδαίο Φώτη Κόντογλου, αλλά τελικά το  έργο ξεκίνησε ο Γεώργιος Μπιλιλὴς και ολοκληρώθηκε από τον Δημήτρη Νικόπουλο.
• Το ξυλόγλυπτο τέμπλο και οι εικόνες φιλοτεχνήθηκαν σταδιακά

Σήμερα, ο ναός αυτός στέκει εκεί για να μας θυμίζει ότι, όπως λένε και οι παλιοί, «δεν μας χάρισε το κράτος τίποτα» · όλα έγιναν με τον ιδρώτα καὶ την αγάπη των κατοίκων της Μαλεσίνας.

Επιμέλεια άρθρου : Μαρία Κακκαβά  , μαθήτρια ΣΤ΄1  τάξης

Ο Κερατόπυργος βρισκόταν στο ακρωτήρι του Θεολόγου Κέρατα ,   από εκεί μπορούσε κανείς να δει τον Ευβοϊκό κόλπο και τη γύρω φύση. Η θέση του ήταν στρατηγική, λειτουργούσε  ως βίγλα (παρατηρητήριο ) γιατί επέτρεπε στους ανθρώπους να ελέγχουν όλη την κίνηση των πλοίων  στον βόρειο    Ευβοϊκό κόλπο .

Ο πύργος χτίστηκε στα μεσαιωνικά χρόνια ( τον 13^ο ή 14^ο αιώνα ) , δεν υπάρχει καταγεγραμμένο  το όνομα  ενός συγκεκριμένου προσώπου (κτίστη )  καθώς τέτοιου είδους  οχυρωματικά έργα  χτίζονταν συνήθως από την εκάστοτε κυρίαρχη δύναμη  της εποχής  για στρατιωτικούς σκοπούς. Γι’ αυτό  πιθανότατα χρησιμοποιήθηκε για άμυνα και προστασία από επιδρομές. Συγκεκριμένα τα παλιά χρόνια οι πύργοι αυτοί λειτουργούσαν και ως παρατηρητήρια, ώστε να ειδοποιούνται έγκαιρα οι κάτοικοι σε περίπτωση κινδύνου.

Σήμερα  ο Κερατόπυργος  θυμίζει  την πλούσια ιστορία της Μαλεσίνας. Αποτελεί σημαντικό μνημείο για την τοπική κοινωνία και δείχνει πώς οι άνθρωποι στο παρελθόν προσπαθούσαν να προστατεύσουν τον τόπο τους.

Την επόμενη φορά που θα βρεθείτε στον Θεολόγο, κοιτάξτε προς το ακρωτήρι και σκεφτείτε τους ανθρώπους που κάποτε στέκονταν εκεί, προσέχοντας τις θάλασσές μας!

Επιμέλεια άρθρου: Μάρκους Γκλέιντι , μαθητής  Στ΄1 τάξης

Φανταστείτε έναν τόπο όπου μπορείς να κάνεις βουτιές σε καταγάλανα νερά, να απολαμβάνεις ένα μαγικό ηλιοβασίλεμα και ταυτόχρονα να περπατάς πάνω στα χνάρια αρχαίων πολιτισμών.

Αυτός ο τόπος υπάρχει και ονομάζεται Άγιος Ιωάννης Θεολόγος!

Ο οικισμός του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου είναι χτισμένος  σε έναν όρμο στην ακτή του Οπουντίου κόλπου, σε μικρή απόσταση από το χωριό Μαλεσίνα. Ανήκει στο Δήμο Λοκρών και είναι κτισμένος στη θέση του λιμανιού της αρχαίας πόλης των Αλών (6ος π.Χ. αιώνας). Ιδρύθηκε από λίγες οικογένειες της Μαλεσίνας το 1923 που μετοίκησαν στην παραλία του. Πήρε το όνομά του από το μικρό εκκλησάκι του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου  και η ιστορία του είναι μεγάλη, καθώς κοντά του  είναι τα ερείπια της αρχαίας πόλης των Αλών.

Η περιοχή είναι γνωστή ως τουριστικό θέρετρο ,  με έντονη τουριστική κίνηση το καλοκαίρι, κυρίως λόγω των εξοχικών κατοικιών, των παραλιών    και της φιλοξενίας. Στη βορινή πλευρά του όρμου κατασκευάστηκε το 1997 μεγάλος λιμενοβραχίονας για τον ελλιμενισμό μικρών και μεγάλων σκαφών. Επιπλέον το λιμάνι της περιοχής  στηρίζει την τοπική οικονομία  και την αλιεία  ενώ παράλληλα ενισχύει τον τουρισμό.

Ο Θεολόγος   αποτελεί την ιδανική επιλογή για μια ήρεμη και ξεκούραστη απόδραση. Φημίζεται για τα καταγάλανα νερά, το ηλιοβασίλεμά του, το καλό φαγητό και κυρίως για τη χαλάρωση που προσφέρει.

Από τη δεκαετία του 1970, στην περιοχή αναπτύχθηκε και ο οικισμός του Οικοδομικού Συνεταιρισμού Μονίμων Αξιωματικών Ελληνικού Στρατού (ΟΣΜΑΕΣ).  Είναι ένας οικισμός που ξεχωρίζει στην Ελλάδα γιατί :

• Είναι χτισμένος αμφιθεατρικά, προσφέροντας υπέροχη θέα στον Βόρειο Ευβοϊκό.
• Τα σπίτια βρίσκονται μέσα σε ένα καταπράσινο τοπίο.
• Έχει άνετους δρόμους ευρωπαϊκών προδιαγραφών και πολλούς χώρους πρασίνου.

Επιμέλεια άρθρου: Δημήτρης Μούτσιος  , μαθητής  Στ΄1 τάξης

Βρίσκεται στη Φθιώτιδα και είναι ένας προορισμός που μοιάζει με μεγάλο πάρκο περιπέτειας. Πάμε να τον ανακαλύψουμε;

Η Μαλεσίνα χτισμένη  σε ένα προνομιακό υψίπεδο της Φθιώτιδας  αποτελεί έναν τόπο  όπου η άγρια ομορφιά  του δάσους συναντά  την ηρεμία του Ευβοϊκού κόλπου . Η περιοχή προσφέρει  έναν μοναδικό  συνδυασμό  φυσικών τοπίων  που την καθιστούν ιδανικό προορισμό  για τους λάτρεις της φύσης .

Δάση και παραλίες : Η ταυτότητα του τόπου

Το τοπίο κυριαρχείται  από εκτεταμένες  δασικές εκτάσεις   , κυρίως πεύκα  , που φτάνουν μέχρι το κύμα. Η περιοχή  φιλοξενεί  πλούσια βιοποικιλότητα  .

• Χλωρίδα : Εκτός από τα δάση συναντάμε  ελαιώνες  , πουρνάρια  και μεγάλη ποικιλία  αρωματικών φυτών και βοτάνων.

• Πανίδα : Στα δάση και τους γύρω λόφους  βρίσκουν καταφύγιο μικρά θηλαστικά  , ερπετά  όπως χελώνες και  λαφίτες   καθώς και πλήθος αποδημητικών πουλιών .

Οι παραλίες  είναι ονομαστές για τα κρυστάλλινα νερά τους . Οικισμοί  όπως ο Άγιος Ιωάννης  Θεολόγος και η Λεκούνα  αποτελούν  τα επίκεντρα της παραθαλάσσιας ομορφιάς  , συνδυάζοντας την οργάνωση με την παρθένα φύση.

Από τον Θεολόγο μέχρι τη Βλυχάδα, υπάρχουν  πανέμορφες ,αμμουδερές, γυαλιστερές και πεντακάθαρες παραλίες  όπως της Βλυχάδας, του Αρσανά , που κάθε χρόνο αποσπούν «Γαλάζια Σημαία » ,  καθώς επίσης  και  τα  γραφικά, αλλά δυσπροσπέλαστα    ακρογιάλια του Γοργολίμανου, του Παπά, της Μουρτίτσας, του Μαντεσιού και της Κακαΐλιας  όπου  ζουν ψάρια, κοχύλια και θαλάσσια φυτά που χρειάζονται την προστασία μας.

Τοπωνύμια με ιστορία       

Η τοπική γεωγραφία είναι γεμάτη με  ονόματα  που φέρουν τη δική τους ιστορία .

• Χώνι : Μια περιοχή ανατολικά της Μαλεσίνας  που το όνομά της παραπέμπει  στο σχήμα του εδάφους  ή σε φυσικές καταβόθρες  στην οποία  υπάρχουν αμπελώνες .
• Κανίσκα : Μια ακόμη τοποθεσία που συνδέεται άρρηκτα  με την καθημερινότητα  και την παράδοση των κατοίκων της Μαλεσίνας που  μοιάζει με κάνιστρο από το οποίο  προκύπτει και η ονομασία .
• Αιτολίμι : Οροπέδιο με θαμνώδη  κυρίως βλάστηση  που  η ονομασία του  οφείλεται στο γεγονός  ότι τον  χειμώνα  στην τοποθεσία αυτή λιμνάζουν νερά .
• Βικλοβούνι : Λόφος που βρίσκεται αντίκρυ στο χωριό ( βόρεια )  με βίγλα ( σκοπιά ). Η ονομασία του  προέρχεται από τους Βυζαντινούς χρόνους.
• Στο Σέχι : Περιοχή στον Θεολόγο  που κατείχε  ένας Τούρκος Σεΐχης και  που   οι κάτοικοι της περιοχής    την ονόμασαν  έτσι από τον κάτοχό της ; ( στου Σεΐχη – στο Σέχι )

Επιπλέον στην ευρύτερη περιοχή υπάρχουν πολλά ξωκλήσια . Τα ξωκλήσια της Μαλεσίνας είναι οι «φύλακες» της παράδοσης και της φύσης. Δεν είναι μόνο θρησκευτικοί χώροι, αλλά και «νησίδες φύσης» :

Γιατί ;

Γύρω από τα ξωκλήσια συχνά συναντάμε πολύ παλιά δέντρα (αιωνόβια πουρνάρια ή πλατάνια ). Αποτελούν   σημεία   ξεκούρασης για όσους εξερευνούν τα μονοπάτια της Μαλεσίνας. Πολλά από αυτά είναι χτισμένα πάνω ή κοντά σε αρχαία ερείπια.

Μερικά  από τα πιο χαρακτηριστικά ξωκλήσια που αξίζει να γνωρίσετε είναι :

Το  ξωκλήσι της Αγίας Μαρίνας στο Μάζι

Ένα μικρό, γραφικό εκκλησάκι στην μνήμη της Αγίας Μαρίνας βρίσκεται στο χωριό Μάζι . Χτισμένο σε μια ρεματιά που  τη διασχίζει το μικρό ποταμάκι  που εκβάλλει στη Λεκούνα  σε ένα τοπίο απόλυτης γαλήνης και μοναδικής φυσικής ομορφιάς  .

Το  ξωκλήσι του Αγίου Ιωάννη του Γρόθου

Λίγο έξω από τη Μαλεσίνα υπάρχει και το ξωκκλήσι του Αγίου Ιωάννη του Γρόθου.

Η λέξη Γρόθος προέρχεται μάλλον από την αρβανίτικη λέξη που σημαίνει τον φωνάζοντα, τον κράζοντα. Στο ξωκκλήσι – σπηλιά διασώζονται δύο πολύ παλιές αυτοσχέδιες πατερίτσες προφανώς κάποιου ασκητή της περιοχής τις οποίες οι κάτοικοι σέβονται ευλαβικά και δε διανοούνται να τις αφαιρέσουν από το χώρο τους. Ένας κάποτε θέλησε από ευλάβεια να τις αντικαταστήσει με άλλες καινούργιες, μα το ίδιο βράδυ δεινοπάθησε στ’ όνειρό του από τον Άγιο και αναγκάστηκε να τις επανατοποθετήσει στη θέση τους…..

(Απόσπασμα από το βιβλίο του Κώστα Β Καραστάθη « Μαλεσίνα», 1999).

Το  ξωκλήσι της Αγίας Παρασκευής

Το Εκκλησάκι της Αγίας Παρασκευής βρίσκεται κοντά  στο δρόμο που οδηγεί στο Αιτολίμι , σε  ένα ύψωμα . Ο χώρος γύρω του, είναι πάντα περιποιημένος και προσελκύει πολύ κόσμο που χαίρεται την ησυχία, την βλάστηση και τις μυρωδιές  του πεύκου , των αρωματικών φυτών και βοτάνων της περιοχής .

Η προστασία αυτού του περιβάλλοντος  είναι ζωτικής σημασίας  για την τοπική κοινωνία  , με συλλόγους  της περιοχής να δραστηριοποιούνται ενεργά  για τη διατήρηση της τοπικής  φυσικής  κληρονομιάς . Όμως   όπως καταλαβαίνεις   κι εσύ   μπορείς   να γίνεις «Προστάτης της Φύσης» !  Πώς ;

• Με το να μην  πετάς ποτέ σκουπίδια κάτω – ούτε καν ένα μικρό χαρτάκι!
• Με το να  συμμετέχεις σε εθελοντικούς καθαρισμούς παραλιών με το σχολείο ή την οικογένειά σου.
• Με το να σέβεσαι τα φυτά και τα ζώα όταν παίζεις έξω.

Η Μαλεσίνα είναι το σπίτι μας και η φύση της είναι το πιο όμορφο παιχνίδι μας. Ας την κρατήσουμε καθαρή και πράσινη για πάντα!

Επιμέλεια άρθρου: Αντωνία Καραμίντζου , μαθήτρια Στ΄1 τάξης

Η Βρύση του Μαχαλά είναι ένα παλιό και σημαντικό σημείο της Μαλεσίνα. Βρίσκεται κοντά στην κωμόπολη και για πολλά χρόνια αποτελούσε βασική πηγή νερού για τους κατοίκους.

Παλαιότερα, όταν δεν υπήρχε οργανωμένο δίκτυο ύδρευσης, οι άνθρωποι πήγαιναν καθημερινά στη βρύση για να γεμίσουν στάμνες και δοχεία με νερό. Εκεί συναντιούνταν, συζητούσαν και αντάλλασσαν νέα, γι’ αυτό η βρύση ήταν και χώρος κοινωνικής ζωής.

Το τρεχούμενο νερό προερχόταν από φυσική πηγή και θεωρούνταν καθαρό και δροσερό.

Η Βρύση του Μαχαλά στη Μαλεσίνα δεν ήταν μόνο πηγή νερού, αλλά και τόπος γεμάτος ιστορίες και φαντασία. Οι παλιοί κάτοικοι διηγούνταν πως κοντά στη βρύση εμφανίζονταν νεράιδες, ιδιαίτερα τα βράδια ή τις νύχτες με φεγγάρι.

Σύμφωνα με τους θρύλους, οι νεράιδες ζούσαν κοντά σε πηγές και καθαρά νερά. Έλεγαν πως χόρευαν γύρω από τη βρύση και πως όποιος τις έβλεπε έπρεπε να είναι προσεκτικός, γιατί μπορούσαν να τον μαγέψουν. Για αυτό οι μεγαλύτεροι συμβούλευαν τα παιδιά να μην πηγαίνουν μόνα τους στη βρύση αργά το βράδυ.

Οι ιστορίες αυτές περνούσαν από γενιά σε γενιά και έκαναν τη βρύση ακόμη πιο ξεχωριστή. Οι θρύλοι με τις νεράιδες δείχνουν πώς οι άνθρωποι στο παρελθόν συνέδεαν τη φύση με το μυστήριο και τη φαντασία, δίνοντας μαγικό χαρακτήρα σε απλά αλλά σημαντικά μέρη της καθημερινής ζωής.

Σήμερα, η Βρύση του Μαχαλά αποτελεί ιστορικό και πολιτιστικό στοιχείο της Μαλεσίνας. Θυμίζει τον παλιό τρόπο ζωής και τη σημασία που είχε το νερό στην καθημερινότητα των ανθρώπων.

Η βρύση του « Καλόγερου »

Κοντά στο μοναστήρι του αγίου Γεωργίου  υπάρχουν πολλά κτήματα που ανήκουν σ’ αυτό .Οι καλόγεροι που ζούσαν παλιά στο μοναστήρι  ασχολούνταν με τις γεωργικές  δουλειές , δηλαδή άνοιγαν χωράφια , έσπερναν , θέριζαν, φύτευαν ελιές  , μποστάνια και κλήματα. Όλα αυτά ήθελαν  πότισμα.

Από το βουνό κατέβαινε το νερό μιας πηγής  και οι καλόγεροι είχαν φτιάξει ένα πηγάδι  και μια μεγάλη  γούρνα  όπου κατέληγε το νερό . Από εκεί  έπαιρναν νερό  και πότιζαν τα χωράφια τους . Αργότερα  ένας καλόγερος  στο σημείο  που ανάβλυζε το νερό  έφτιαξε  μια γούρνα πέτρινη  για να σταματούν οι περαστικοί  να ξεδιψούν  οι ίδιοι , αλλά και να ποτίζουν τα ζώα τους .

Έτσι δόθηκε η ονομασία «Βρύση του Καλόγερου».

Σύμφωνα με μια άλλη εκδοχή   ονομάστηκε  έτσι  γιατί λένε ότι στη  βρύση αυτή εμφανιζόταν ένας καλόγερος   που δεν έπρεπε να του μιλήσεις  καθώς υπήρχε ο θρύλος ότι ήταν δαίμονας . Μάλιστα λένε ότι  μια γυναίκα  που είχε πάει εκεί για να ποτίσει τα άλογά   της  άκουσε ένα βουητό  , φύσηξε δυνατός άνεμος  και  εμφανίστηκε ο καλόγερος .Αυτός της μίλησε   όμως η γυναίκα έντρομη   πήρε τα άλογα και γύρισε στο χωριό . Για έναν μήνα  δε μιλούσε  ,είχα χάσει τη φωνή της ,  αλλά μετά  έγινε καλά  και αποκάλυψε αυτό που της είχε συμβεί .

Σήμερα, αυτές οι βρύσες είναι πολιτιστικοί θησαυροί. Μας θυμίζουν πόσο πολύτιμο είναι το νερό και πώς η φαντασία των ανθρώπων έδινε έναν μαγικό χαρακτήρα στην καθημερινότητά τους.

Την επόμενη φορά που θα βρεθείτε μπροστά σε μια παλιά πέτρινη βρύση, κλείστε τα μάτια… ίσως ακούσετε τον απόηχο ενός χορού από νεράιδες!

Επιμέλεια άρθρου: Ανέστη Βασιλική του Δημητρίου  μαθήτρια  ΣΤ’1 τάξης