Συντάκτρια : Μαρία Διαμαντοπούλου

Επιμέλεια : Φωτεινή Σακελλαροπούλου

Στο πλαίσιο της συμμετοχής του στο εκπαιδευτικό δίκτυο «Ο Γαλλικός πολιτισμός ως πηγή έμπνευσης στο σχολείο», το Μουσικό Σχολείο Πάτρας παρουσίασε ένα πρωτότυπο συνεργατικό κόμικ στο Μαθητικό Φεστιβάλ του Διαπεριφερειακού Δικτύου των Περιφερειακών Διευθύνσεων Εκπαίδευσης Δυτικής Ελλάδας και Πελοποννήσου, το οποίο πραγματοποιήθηκε διαδικτυακά στις 11 Μαΐου 2026.

Το έργο αποτελεί καρπό της δημιουργικής συνεργασίας μαθητών από τρία τμήματα της Γ΄ Γυμνασίου, οι οποίοι συνέδεσαν το μάθημα της Ιστορίας με τη διδασκαλία της Γαλλικής γλώσσας. Οι μαθητές, με την καθοδήγηση της φιλολόγου Φωτεινής Σακελλαροπούλου και των εκπαιδευτικών Κ. Μίχου (Γαλλικής Γλώσσας) και  Αθ. Μακατσώρη (Φιλόλογος),  εμπνεύστηκαν από τα γεγονότα της Γαλλικής Επανάστασης και ανέπτυξαν μια πρωτότυπη ιστορία, αρχικά στα ελληνικά και στη συνέχεια στα γαλλικά, ακολουθώντας μια σύγχρονη και συνεργατική διαδικασία παραγωγής:

Συγγραφή: Οι διάλογοι συντάχθηκαν συλλογικά μέσω του ψηφιακού περιβάλλοντος Google Docs.

Εικονογράφηση: Αξιοποιήθηκε μια υβριδική τεχνική, συνδυάζοντας την Τεχνητή Νοημοσύνη (για τη δημιουργία των περιγραμμάτων) με την παραδοσιακή ζωγραφική (χρωματισμός με ξυλομπογιές). Για την τελική σύνθεση του κόμικ και την ενσωμάτωση των διαλόγων, χρησιμοποιήθηκε το Canva.

Η δράση αυτή αναδεικνύει τις δυνατότητες της διαθεματικής προσέγγισης και της χρήσης νέων τεχνολογιών στην εκπαιδευτική διαδικασία, ενισχύοντας παράλληλα τη γνωριμία των μαθητών με τον γαλλικό πολιτισμό. Μπορείτε να διαβάσετε το κόμικ μας στον παρακάτω σύνδεσμο:

https://read.bookcreator.com/mUl2qCC4X0Qcb5LecvYyXwZlFzX2/LlLXNFxLTdSkheFtHKOpPg

Συντάκτης : Κάλλης Κίμωνας

Επιμέλεια : Έλενα Δρουκοπούλου

Το ακορντεόν είναι ένα μουσικό όργανο που ανήκει στα αερόφωνα και ξεχωρίζει για τον ιδιαίτερο ήχο και τη φορητότητά του. Κατασκευάστηκε για πρώτη φορά το 1829 στη Βιέννη από τον Cyrill Demian, έναν αρμενικής καταγωγής οργανοποιό. Μαζί με τους γιους του, κατοχύρωσε την εφεύρεσή του ως ένα νέο μουσικό όργανο που μπορούσε να παίζει συγχορδίες με απλό τρόπο, κάτι που το έκανε ιδιαίτερα δημοφιλές.

Η έμπνευση για το ακορντεόν προήλθε από παλαιότερα όργανα, όπως το «sheng» της Κίνας και άλλα όργανα με γλωττίδες (μεταλλικά ελάσματα που πάλλονται με τον αέρα). Ο Demian θέλησε να δημιουργήσει ένα όργανο που να είναι εύκολο στη χρήση και να μπορεί να συνοδεύει τραγούδια χωρίς να απαιτείται μεγάλη μουσική εκπαίδευση. Έτσι, σχεδίασε ένα όργανο με φυσούνα, δηλαδή ένα πτυσσόμενο μέρος, που σπρώχνοντας και τραβώντας τον αέρα, παράγει ήχο.

Πατώντας διαφορετικά κουμπιά ή πλήκτρα, δημιουργούνται διαφορετικές νότες και συγχορδίες. Το αρχικό ακορντεόν του Demian ήταν πιο απλό από τα σημερινά, αλλά έθεσε τα θεμέλια για την εξέλιξη του οργάνου.

Με τον καιρό, το ακορντεόν εξελίχθηκε και χρησιμοποιήθηκε σε πολλές μουσικές παραδόσεις, όπως η λαϊκή μουσική, το ταγκό και η παραδοσιακή μουσική πολλών χωρών. Σήμερα παραμένει ένα αγαπημένο όργανο, γνωστό για τον ζωντανό και εκφραστικό του ήχο.

Πηγές

ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ. (n.d.) Ακορντεόν. https//el.wikipedia.org/wiki/Ακορντεόν

Σαν σήμερα. (n.d.) Το Ακορντεόν και η ιστορία του. https://www.sansimera.gr/articles/1618

Η εργογραφία του Μάνου Χατζιδάκι

Ο Μάνος Χατζιδάκις υπήρξε ένας από τους σπουδαιότερους Έλληνες μουσικοσυνθέτες. Επιπρόσθετα, αξίζει να αναφέρεται και ως ένας δεινός σχολιαστής της ελληνικής κοινωνικής και πολιτιστικής ζωής, μέσα από τη θητεία του στο Ελληνικό Ίδρυμα Ραδιοφώνου (ΕΙΡ) και το ραδιοφωνικό πρόγραμμα «Τα σχόλια του Τρίτου», αλλά και με την έκδοση του πολιτιστικού περιοδικού «Το Τέταρτο». Το έργο του συνθέτη είναι πολύ μεγάλο για να χωρέσει σε ένα κείμενο, γι’ αυτό ενδεικτικά αναφέρουμε κάποια σημεία, ενώ παραθέτουμε στο τέλος έναν  κατάλογο των έργων του.

Στην εργογραφία του, καταγεγραμμένη από τον ίδιο τον συνθέτη και έπειτα ανασυνταγμένη με την επιμέλεια του Β. Αγγελόπουλου και της Ρ. Δαλιανούδη, περιλαμβάνονται 61 θεατρικά έργα , 10 έργα για αρχαία δράματα, 77 κινηματογραφικά έργα, 11 οργανικά έργα, 36 κύκλοι τραγουδιών και αρκετά έργα για φωνή. Τέλος, έχει συνθέσει μουσική για 6 μπαλέτα και 3 όπερες.

Ο Μ. Χατζιδάκις είναι ο πρώτος, κατά την μεταπολεμική περίοδο, συνθέτης που είχε την ικανότητα να συνδυάσει το λαϊκό είδος μουσικής με το λόγιο. Αρκετά από τα εκατοντάδες έργα του θεωρούνται σήμερα κλασικά. Έγραψε μουσική για θεατρικές παραστάσεις, μεταξύ των οποίων και πολλές αρχαίου δράματος, όπως: “Μήδεια” (1956), “Κύκλωψ” (1959), “Βάκχες” (1962), “Εκκλησιάζουσες” (1956), “Λυσιστράτη” (1957), “Όρνιθες” (1959). Η παράσταση, μάλιστα, των Ορνίθων, σε σκηνοθεσία Κάρολου Κουν, άφησε ιδιαίτερες εντυπώσεις διότι, κατά γενική ομολογία, η φανταστική εκτέλεση του μουσικοθεατρικού έργου ταξίδεψε το κοινό σε έναν κόσμο γεμάτο αρμονία και μελωδία.

Έγραψε επίσης μουσική και για τον κινηματογράφο, για ταινίες που πλέον θεωρούνται κλασικές, ενώ το 1961 κέρδισε το βραβείο Όσκαρ πρωτότυπου τραγουδιού για «Τα παιδιά του Πειραιά» στην ταινία του Ζυλ Ντασέν «Ποτέ την Κυριακή», με πρωταγωνίστρια τη Μελίνα Μερκούρη που τραγουδά το τραγούδι της ταινίας. Ωστόσο ο Μάνος Χατζιδάκις δεν παραβρέθηκε στην απονομή για να παραλάβει το βραβείο αλλά ούτε και κάποιος άλλος για εκείνον. Το βραβείο αποστάλθηκε λίγες μέρες μετά, όμως χάθηκε στον δρόμο.

Ο Μάνος Χατζιδάκις εξέδωσε δύο πολύτιμες ποιητικές συλλογές, με τους τίτλους “Μυθολογία” και “Μυθολογία δεύτερη” και μία σημαντικότατη επιλογή από τα σχόλια στο Τρίτο Πρόγραμμα με τίτλο “Τα σχόλια του Τρίτου”, όπως και μια συλλογή από ενδιαφέρουσες συναντήσεις και άρθρα με τίτλο “Ο καθρέφτης και το μαχαίρι”.

Στις 31/1/1949 χρονολογείται η πασίγνωστη διάλεξη του Χατζιδάκι για το “ρεμπέτικο”. Έχοντας ανακαλύψει, αναλύσει και μελετήσει το ρεμπέτικο, μόλις 24 χρονών τότε, δικαίωσε το ρεμπέτικο τραγούδι ως «μια τέχνη γνησίως και μοναδικά ελληνική», σε μια εποχή που η μουσική αυτή διωκόταν από τη Δεξιά και περιφρονούνταν από τα αστικά σαλόνια της μεταπολεμικής Αθήνας. Ο συνθέτης εντόπισε ως βασική πηγή της την «αυστηρή και απέριττη εκκλησιαστική υμνωδία» και ανέδειξε την αξία της με όρους της δυτικής μουσικής.

Η δισκογραφία του Μάνου Χατζιδάκι είναι ιδιαίτερα πλούσια σε όλες τις περιόδους της δουλειάς του. Ηχογραφήσεις από το θέατρο, τον κινηματογράφο, ορχηστρικές συνθέσεις και κύκλοι τραγουδιών. Δίσκοι – ορόσημα. Ενδεικτικά μόνο αναφέρουμε: Το χαμόγελο της Τζοκόντα, Ο μεγάλος Ερωτικός, Αθανασία, Η εποχή της Μελισσάνθης, Οι μπαλάντες της οδού Αθηνάς, και τόσα και τόσα σπουδαία ακόμη.

Συνοψίζοντας, μπορούμε να επισημάνουμε ότι λείπει σε όλους μας η αισθαντική, τρυφερή και η παρηγορητική μουσική του που έχει την ικανότητα να μας ταξιδεύει σε κόσμους μελωδίας και ξεγνοιασιάς. Ελπίζουμε πως ποτέ δεν θα ξεχαστούν τα τόσο ευθύβολα και καυστικά σχόλια που εξέφραζε εύστοχα όσο και διπλωματικά, ώστε να καταδείξει την κατάντια μας και να μας αφυπνίσει.

Επιλεγμένη εργογραφία

πηγή διαδίκτυο: https://el.wikipedia.org/wiki/Μάνος_Χατζιδάκις

Αναφέρονται οι τίτλοι και η ημερομηνία σύνθεσης του έργου (όχι η ημερομηνία έκδοσης). Στα έργα που δουλεύτηκαν σε διαφορετικές φάσεις αναφέρεται η ημερομηνία της τελικής φάσης. Όπου σημειώνεται ο αριθμός του έργου (ερ.), αυτός αναφέρεται στην αρίθμηση του ιδίου του Μάνου Χατζιδάκι (βλ. link).

Για μια μικρή λευκή αχιβάδα, ερ. 1 (σουίτα για πιάνο) 1947

Γυάλινος κόσμος (Θέατρο Τέχνης «Κάρολος Κουν») 1947

Ματωμένος Γάμος, ερ. 3 (θέατρο) 1948

Λεωφορείον ο πόθος (θέατρο, τργδ: «χάρτινο το φεγγαράκι») 1949

Έξι λαϊκές ζωγραφιές, ερ. 5 (μπαλέτο) 1950

Καταραμένο Φίδι, ερ. 6 (σουίτα μπαλέτου) 1950

Ιονική σουίτα, ερ. 7 (έργο για πιάνο) 1952

Ο κύκλος του C.N.S. ερ. 8 (κύκλος τραγουδιών για βαρύτονο) 1953

Μαγική πόλις (κινηματογράφος, τργδ «Μια πόλη μαγική») 1954

Σουίτα για βιολί και πιάνο, ερ. 7α 1954

Στέλλα (κινηματογράφος), 1955

Ο κύκλος με την κιμωλία, ερ. 13 (θέατρο) 1957

Παραμύθι χωρίς όνομα, ερ. 11 (θέατρο) 1959

Όρνιθες, ερ. 14 (Αρχαία κωμωδία) 1959

Το νησί των γενναίων (κινηματογράφος) 1959

Ευρυδίκη (θέατρο, εκδόθηκε το ομώνυμο τργδ) 1960

Το ποτάμι (κινηματογράφος) 1960

Ελλάς, η χώρα των ονείρων (ντοκυμαντέρ) 1960

Πασχαλιές μέσα απ’ τη νεκρή γη (διασκευή 12 παλιών λαϊκών για ορχήστρα) 1961

Η κλέφτρα του Λονδίνου (θέατρο) 1961

The 300 Spartans (κινηματογράφος), 1961

Καίσαρ και Κλεοπάτρα, ερ 21 (θέατρο) 1962

Οδός ονείρων, ερ. 20 (θέατρο) 1962

Μαγική πόλις (θέατρο, σε συνεργασία με τον Μ. Θεοδωράκη) 1963

America – America (κινηματογράφος) 1963

Το χαμόγελο της Τζοκόντας, ερ. 22 (για ορχήστρα) 1964

Δεκαπέντε Εσπερινοί (διασκευή τραγουδιών για ορχήστρα) 1964

Μυθολογία, ερ. 23 (κύκλος τραγουδιών) 1965

Καπετάν Μιχάλης, ερ. 24 (θέατρο) 1966

Blue (κινηματογράφος) 1967

Reflections, ερ. 27 (10 τραγούδια με το New York Rock ‘n’ Roll Ensemble) 1968

Ρυθμολογία, ερ. 26 (έργο για πιάνο) 1971

Ο Μεγάλος Ερωτικός, ερ. 30 (κύκλος τραγουδιών) 1972

Ο οδοιπόρος, το μεθυσμένο κορίτσι κι ο Αλκιβιάδης, ερ. 32 (κύκλος τραγουδιών σε θεατρική μορφή) 1973

Sweet movie (κινηματογράφος) 1974

Αθανασία ερ. 31α (κύκλος τραγουδιών) 1975

Τα παράλογα, ερ. 32 (κύκλος τραγουδιών) 1976

A la recherché de l’ Atlantide I & II (ντοκυμαντέρ) 1977

Η Εποχή της Μελισσάνθης, ερ. 37 (καντάτα) 1980

Για την Ελένη, ερ. 38 (κύκλος τραγουδιών) 1980

Πορνογραφία, ερ. 43 (μουσικό θέαμα), 1982

Χειμωνιάτικος Ήλιος, ερ. 44 (κύκλος τραγουδιών) 1983

Οι μπαλάντες της οδού Αθηνάς, ερ. 42 (κύκλος τραγουδιών) 1984

Σκοτεινή Μητέρα, ερ. 45 (κύκλος τραγουδιών) 1986

Ήσυχες μέρες του Αυγούστου (κινηματογράφος) 1992

Αντικατοπτρισμοί 1993

Αμοργός, ερ. 46 (καντάτα, ανολοκλήρωτο, εκδόθηκε μετά τον θάνατο του συνθέτη) 1997

Τα τραγούδια της αμαρτίας, ερ. 50 (κύκλος τραγουδιών, ανολοκλήρωτο, εκδόθηκε μετά τον θάνατο του συνθέτη) 1994

Πηγές

https://www.lifo.gr/culture/music/i-istoria-tis-moysikis-toy-manoy-hatzidaki-gia-toys-ornithes-kai-hamogelo-tis

https://tvxs.gr/politismos/mousiki/i-agnosti-opera-gia-pente-toy-manoy-chatzidaki/

https://www.metarithmisi.gr/content/manos-khatzidakis

https://www.athensvoice.gr/politismos/mousiki/820757/san-simera-23-oktovriou-1925-gennithike-o-manos-hatzidakis/

https://el.wikipedia.org/wiki/Μάνος_Χατζιδάκις

Συντάκτες : Παναγιώτης  Σταμίρης, Αργύριος- Εφραίμ Χριστίδης, Νικόλαος Τσακανίκας

Ο Μάνος (Εμμανουήλ) Χατζιδάκις ήταν ένας από τους κορυφαίους συνθέτες της νεότερης Ελλάδας. Γεννήθηκε στις 23 Οκτωβρίου 1925 στην Ξάνθη και ήταν γιος του δικηγόρου Γεώργιου Χατζιδάκη και της Αλίκης Αρβανιτίδου. Η οικογένεια κατοικούσε στην Ξάνθη, όπου εργαζόταν ο πατέρας του ως νομικός σύμβουλος σε μεγάλες εταιρείες της περιοχής. Το σπίτι όπου μεγάλωσε, ένα νεοκλασικό κτήριο του 19ου αιώνα, σώζεται μέχρι σήμερα και διατηρείται ως ιστορικό μνημείο στην Ξάνθη και μάλιστα είναι επισκέψιμο.

Σε ηλικία τεσσάρων ετών ο Μ. Χατζιδάκις αρχίζει την μουσική του εκπαίδευση, μαθαίνοντας πιάνο, βιολί και ακορντεόν. Όταν χώρισαν οι γονείς του, μετακόμισε οριστικά με τη μητέρα και την αδερφή του στην Αθήνα. Όμως, μετά το θάνατο του πατέρα του σε αεροπορικό δυστύχημα το 1938 και με την έναρξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου το 1940, η οικογένεια βρέθηκε σε δύσκολη οικονομική κατάσταση κι έτσι ο Μάνος Χατζιδάκις αναγκάστηκε να εργαστεί για να βιοπορίζεται. Παράλληλα όμως, συνέχισε την εκπαίδευση στη μουσική, κάνοντας ιδιαίτερα θεωρητικά μαθήματα με τον Μενέλαο Παλλάντιο την περίοδο 1940-43, ενώ επίσης παρακολουθούσε μαθήματα στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, σπουδές που δεν ολοκλήρωσε. Την περίοδο αυτή, μέσα στην Κατοχή, συναναστράφηκε με ποιητές, καλλιτέχνες και διανοούμενους, όπως οι Ν. Γκάτσος, Γ. Σεφέρης, Ο. Ελύτης, Α. Σικελιανός, ο ζωγράφος Γ. Τσαρούχης. Προς το τέλος της Κατοχής συμμετείχε ενεργά στην Εθνική Αντίσταση με την ΕΠΟΝ και εκεί γνωρίστηκε με τον, επίσης σπουδαίο συνθέτη, Μίκη Θεοδωράκη, με τον οποίο ανέπτυξε ισχυρούς δεσμούς φιλίας.

Το 1944, σε ηλικία 19 ετών, ο Μ. Χατζιδάκις έκανε την πρώτη του εμφάνιση ως συνθέτης, με την κωμωδία του Αλέξη Σολωμού «Ο Τελευταίος Ασπροκόρακας» σε σκηνοθεσία του Καρόλου Κουν. Η συνεργασία του με τον Κάρολο Κουν και το Θέατρο Τέχνης διαρκεί 15 χρόνια. Η πρώτη του δουλειά στον κινηματογράφο έγινε το 1946 με την ταινία «Αδούλωτοι Σκλάβοι» που σκηνοθέτησε ο Βίων Παπαμιχάλης, με πρωταγωνίστρια την Έλλη Λαμπέτη.

Στη διάρκεια της Κατοχής, ο Μ. Χατζιδάκις ανακάλυψε στις ταβέρνες του Πειραιά το ρεμπέτικο τραγούδι. Αφού το μελέτησε και αναγνώρισε την αξία του, το 1949, σε ηλικία 23 ετών, έδωσε την περίφημη διάλεξη για το ρεμπέτικο στο Θέατρο Τέχνης. Με τον τρόπο αυτό έκανε γνωστό το ρεμπέτικο στην κοινωνία της μεταπολεμικής Αθήνας. Ο Μάνος Χατζιδάκις ήταν ο πρώτος που έκανε τη σύνδεση ανάμεσα στη ελληνική λαϊκή μουσική παράδοση με τις αξίες της δυτικής μουσικής.

Από το 1950 ξεκινά μια έντονα δημιουργική περίοδος για τον Χατζιδάκι, που γράφει μουσικές για μπαλέτα στο Ελληνικό Χορόδραμα, αλλά και για παραστάσεις αρχαίου δράματος. Παράλληλα γράφει πολλά σημαντικά συνθετικά και πιανιστικά έργα.

Το 1955 ξεκινά μια δεκαετία κατά την οποία ο Χατζιδάκις γράφει ασταμάτητα για το θέατρο και τον κινηματογράφο, ενώ δέχεται διακρίσεις και βραβεία για τις συμμετοχές του και στο Φεστιβάλ Ελληνικού Τραγουδιού του ΕΙΡ (Ελληνικό Ίδρυμα Ραδιοφωνίας). Παράλληλα κάνει και ηχογραφήσεις δίσκων, μεταξύ άλλων και «Το χαμόγελο της Τζοκόντας» το 1965.

Το 1961 κέρδισε το Όσκαρ καλύτερου πρωτότυπου τραγουδιού για «Τα παιδιά του Πειραιά», που έγραψε για την ταινία του Ζυλ Ντασέν «Ποτέ την Κυριακή» με πρωταγωνίστρια τη Μελίνα Μερκούρη, η οποία και ερμηνεύει το τραγούδι.

Το 1966 πηγαίνει στην Αμερική μαζί με τον Ζυλ Ντασέν και τη Μελίνα Μερκούρη, για να ανεβάσουν στο Μπρόντγουεϊ το έργο «Ιλία Ντάρλινγκ», που είναι μια διασκευή από το «Ποτέ την Κυριακή» και αποφασίζει να εγκατασταθεί μόνιμα στο Μανχάταν μαζί με τη μητέρα του. Εκεί έρχεται σε επαφή με την αμερικανική ποπ και ροκ μουσική και ηχογραφεί μεταξύ άλλων και τον δίσκο «Reflections». Τον Ιούλιο πλέον του 1972 αποφάσισε να γυρίσει στην Ελλάδα, όπου έμεινε μέχρι το τέλος της ζωής του. Αυτή η περίοδος θεωρείται η πιο σταθερή και ώριμη ως προς την μουσική του καριέρα.

Το 1972 ηχογραφεί τον «Μεγάλο Ερωτικό» με τη Φλέρυ Νταντωνάκη και τον Δημήτρη Ψαριανό και το διάστημα 1975-1982 διορίζεται ως διευθυντής της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών αλλά και του ραδιοφωνικού σταθμού Τρίτο Πρόγραμμα του ΕΙΡ και αναπληρωτής διευθυντής της Εθνικής Λυρικής Σκηνής. Οι εκπομπές που έκανε στο Τρίτο Πρόγραμμα με τίτλο «Τα σχόλια του Τρίτου» αποτελούν μέχρι και σήμερα παράδειγμα αισθητικής και ποιότητας. Τα κείμενα που διάβαζε ο Μάνος Χατζιδάκις, τα Σχόλια δηλαδή του Τρίτου προγράμματος, ήταν κοινωνικές κυρίως παρεμβάσεις του συνθέτη που είναι πάντα διαχρονικές και επίκαιρες και έχουν εκδοθεί και σε βιβλίο. Επίσης, εξέδωσε και ένα πολιτιστικό περιοδικό, «Το Τέταρτο» με επίσης κοινωνικούς και πολιτικούς σχολιασμούς για πολιτιστικά θέματα.

Από το 1978 μέχρι και το 1982 διοργάνωσε και καθιέρωσε γιορτές και φεστιβάλ και σε άλλες περιοχές της Ελλάδας, το 1985 δημιούργησε ανεξάρτητη δισκογραφική εταιρία με το όνομα «Σείριος» και το 1989 δημιούργησε την Ορχήστρα των Χρωμάτων. Τα τελευταία δισκογραφικά έργα του Χατζιδάκι έχουν έντονο κοινωνικό και πολιτικό στίγμα.

Ο Μάνος Χατζιδάκις πέθανε το 1994 αφήνοντας ένα πλούσιο και σημαντικό έργο.

Πηγές:

Διαδίκτυο: https://el.wikipedia.org/wiki/Μάνος_Χατζιδάκις

Το bullying είναι ένα φαινόμενο που τα τελευταία χρόνια έχει πάρει τεράστιες διαστάσεις στο σχολικό περιβάλλον και παρατηρείται πλέον και σε παιδιά  Δημοτικού Σχολείου. Επηρεάζει ωστόσο,  κυρίως τους εφήβους στο Γυμνάσιο και στο Λύκειο.

Με τον όρο bullying (σχολικός εκφοβισμός) εννοούμε τη σωματική, λεκτική ή ψυχολογική εκφοβιστική συμπεριφορά μεταξύ συμμαθητών ή συνομηλίκων.

Οι έφηβοι, που είναι θύματα bullying, συχνά βιώνουν ψυχολογικά προβλήματα όπως άγχος, κατάθλιψη και χαμηλή αυτοεκτίμηση. Αυτές οι συναισθηματικές επιπτώσεις μπορούν να τους οδηγήσουν σε απομόνωση και  κοινωνική αποξένωση, επηρεάζοντας τις σχέσεις με τους φίλους και την οικογένειά τους. Επιπλέον,  παρατηρείται πτώση της σχολικής επίδοσης, καθώς οι έφηβοι που βιώνουν bullying δυσκολεύονται να συγκεντρωθούν και να παρακολουθήσουν τα μαθήματα τους.

Είναι σημαντικό οι φορείς να γνωρίζουν τη σοβαρότητα του φαινομένου αυτού και να μπορούν να επεμβαίνουν αποτρεπτικά. Γονείς, εκπαιδευτικοί και μαθητές πρέπει να συνεργάζονται, ώστε να δημιουργούν ένα υποστηρικτικό περιβάλλον, όπου οι έφηβοι θα νιώθουν ασφαλείς και θα μπορούν να εκφράζουν τις ανησυχίες τους. Μιλώντας για το τι τους απασχολεί, οι έφηβοι νιώθουν πιο οικεία και ξεδιαλύνουν τις σκέψεις τους.

Ένας επίσης σημαντικός τρόπος περιορισμού του bullying είναι η αποδοχή της διαφορετικότητας. Μέσα από το σχολείο και με εκπαιδευτικά προγράμματα που θα υλοποιούνται στο σχολικό περιβάλλον, οι μαθητές θα ευαισθητοποιούνται απέναντι στο πρόβλημα και θα αναγνωρίζουν τέτοιες συμπεριφορές, βοηθώντας τόσο τα θύματα όσο και τους θύτες.

Το σύνθημα «Ζήσε χωρίς εκφοβισμό, είναι στο χέρι σου», ας αντηχήσει σε όλα τα σχολεία!

ΠΗΓΕΣ:

Ιστοσελίδα: stopbullying.gr

Ιστοσελίδα: livewithoutbullying.com

Η Ευρωπαϊκή μουσική χωρίζεται σε διάφορες χρονικές περιόδους, κυριότερες από τις οποίες είναι η Μεσαιωνική, η Αναγεννησιακή, η Μπαρόκ, η Κλασική, η Ρομαντική και η Σύγχρονη κλασική. Κάθε περίοδος έχει τις δικές της ιδιαιτερότητες σε ό,τι αφορά τον τρόπο σύνθεσης, τα όργανα που χρησιμοποιούνται και τη μουσική δομή.

Η μεσαιωνική περίοδος της μουσικής καλύπτει τα έτη περίπου από το 500 μ.Χ. έως το 1400 μ.Χ. Είναι μία περίοδος σημαντικής εξέλιξης και διαμόρφωσης της ευρωπαϊκής μουσικής. Χαρακτηρίζεται από μονόφωνες και πολυφωνικές συνθέσεις, με την εκκλησιαστική μουσική (Γρηγοριανό μέλος) να παίζει σημαντικό ρόλο. Επίσης, η Ars Nova, που εμφανίστηκε κατά το 14ο αιώνα, αποτέλεσε μια σημαντική εξέλιξη στη  μουσική θεωρία και πρακτική και χαρακτηρίζεται από τη χρήση νέων ρυθμικών μοτίβων και μεθόδων σύνθεσης.

Η αναγεννησιακή περίοδος της μουσικής, που εκτείνεται περίπου από το 1400 μ.Χ. έως το 1600 μ.Χ., ήταν μια περίοδος έντονης καλλιτεχνικής και πνευματικής αναγέννησης. Χαρακτηρίζεται από την αναβίωση αρχαίων ελληνικών και λατινικών παραδόσεων, τον ανθρωπισμό, την επιστροφή στην αρχαία μετρική και τη χρήση της καθομιλουμένης γλώσσας στην κοσμική μουσική (όπως στα μαδριγάλια).

Η περίοδος μπαρόκ (περίπου 1600-1750) χαρακτηρίζεται από έντονη συναισθηματικότητα, μεγαλοπρέπεια και πολυτέλεια στη μουσική, με συνθέτες όπως ο Μπαχ και ο Χέντελ να παίζουν σημαντικό ρόλο, σε αντίθεση με την πιο απλή και λογική μουσική της Αναγέννησης.

Η κλασική περίοδος στη μουσική αναφέρεται στην περίοδο περίπου 1750-1820, ένα σημαντικό κομμάτι της δυτικής κλασικής μουσικής ιστορίας. Περιλάμβανε διάφορα είδη όπως την όπερα, τη συμφωνική μουσική, τη μουσική δωματίου και τα κοντσέρτα, τα οποία εξελίχθηκαν και αναπτύχθηκαν. Επίσης, ήταν μια περίοδος σημαντικών αλλαγών στην μουσική, με την απομάκρυνση από τις παραδοσιακές μορφές και τη δημιουργία νέων μορφών που περιλάμβαναν την Σονάτα, τη Συμφωνία κ.ά.

Η ρομαντική περίοδος στη μουσική, που καλύπτει κυρίως τον 19ο αιώνα, χαρακτηρίζεται από έντονες εκφράσεις συναισθήματος, ελευθερίας και ανάδειξης των ατομικών ιδανικών. Η σημαντική αυτή περίοδος στην ιστορία της μουσικής, άφησε ένα ανεξίτηλο αποτύπωμα στην κλασική μουσική, καθώς και σε άλλα είδη μουσικής, αφού  αναδεικνύει τη μαγεία και τη δύναμη της φύσης, καθώς και την αλληλεπίδραση μεταξύ ανθρώπου και περιβάλλοντος.

Τέλος, η σύγχρονη περίοδος της μουσικής αναφέρεται στην περίοδο από τα τέλη του 19ου αιώνα έως σήμερα.  Έχει απομακρυνθεί από τους αυστηρούς κανόνες της αρμονίας και της μελωδίας που υπήρχαν σε προηγούμενες περιόδους και έχει υιοθετήσει  νέες μουσικές τεχνικές και εργαλεία, όπως ψηφιακή επεξεργασία ήχου, ηλεκτρονικά όργανα και πολλά άλλα, ανοίγοντας δρόμους για μια πληθώρα μουσικών εκφράσεων.

Πηγές:

https://klapatas.wordpress.com/2015/05/23/οι-κυριεσ-περιοδοι-τησ-κλασσικησ-μουσ/ 

Άρθρο – Η Μεσαιωνική μουσική | Arcadia Portal

Περίοδοι στην Ιστορία της Μουσικής

Συντακτική Ομάδα: Γαλανός Ανδρέας, Γαρόζης Καλλίστρατος, Γιαννακοπούλου Γεωργία, Γιαννούλη Παναγιώτα, Δαγκόγλου Αγγελική, Δερβισοπούλου Ξένια, Κανελλάκης Μάριος, Κέφαλου Μαρία, Κολοκοτρώνης Κωνσταντίνος, Λυκούδης Ιάσωνας, Ψηλού Νεφέλη

Αρχισυντάκτρια: Δαγκόγλου Αγγελική

Το σχολείο μας, κάθε χρόνο, παρουσιάζει ένα ανανεωμένο πρόγραμμα εκδηλώσεων. Εκδηλώσεις για όλες τις τάξεις, οι οποίες ποικίλλουν από εκδρομές και συνέδρια σε συναυλίες και πανελλαδικούς διαγωνισμούς.

Το πρόγραμμα εκδηλώσεων του 2023 ξεκίνησε με την πραγματοποίηση εκπαιδευτικής εκδρομής στον αρχαιολογικό χώρο των Δελφών για την Α΄ και Β΄ λυκείου, ενώ  οι μαθητές/-τριες της Γ΄ λυκείου πήραν μέρος στο πρόγραμμα του Αρχαιολογικού Μουσείου Πατρών: “Κλεμμένες αρχαιότητες, λαοί χωρίς μνήμη”.

Στην πρώτη συναυλία της χρονιάς, η ορχήστρα νυκτών εγχόρδων πλαισίωσε μουσικά την έναρξη του Επιστημονικού και Τεχνολογικού Συνεδρίου με τίτλο:“Bridging Within” στο Πολιτιστικό & Συνεδριακό Κέντρο του Πανεπιστημίου Πατρών.

Στον ίδιο χώρο, τα Χριστούγεννα, παρουσιάστηκε η μουσικοθεατρική παράσταση “Τα Χριστούγεννα του Τσιγγούνη – Μουσικό παραμύθι”.Τα κείμενα του έργου υπογράφει η θεατρολόγος του σχολείου μας, κ. Μαρία Σπυροπούλου, ενώ τη μουσική συνέθεσε ο κ. Χάρης Πεγιάζης, καθηγητής θεωρητικών της μουσικής και επίσης μέλος του διδακτικού προσωπικού του σχολείου μας. Το παραμύθι σκηνοθετήθηκε και χορογραφήθηκε από την επαγγελματία σκηνοθέτιδα και χορογράφο κ. Μαριμίλλη Ασημακοπούλου. Στην παράσταση συμμετείχαν χορευτικά σχήματα με μαθητές από τη σχολή “MA School of Performing Arts”, ενώ τη μουσική ερμήνευσε η σχολική χορωδία του Μουσικού Σχολείου Πατρών “Doremifasolistes”, οι χορωδίες “BelCantes” και “Belles» Αγίου Ανδρέα Εγλυκάδας Πατρών, η μαθητική ορχήστρα της “Ελεύθερης Έκφρασης” και επαγγελματίες μουσικοί, υπό τη διεύθυνση του κ. Χάρη Πεγιάζη. Στην παράσταση έπαιξαν οι εξαιρετικοί μουσικοί: Αντωνοπούλου Έλενα- Φλάουτο, Ατταλειάδης Μίκης-Μπάσο, Βάκρινος Ιάσονας-Τρομπέτα, Λαμπράκος Γιώργος-Κρουστά, Μαυρουδής Φώτης-Τενόρο σαξόφωνο, Μουζάκης Διονύσης-Τενόρο σαξόφωνο, Παπαχριστόπουλος Γεράσιμος-Άλτο σαξόφωνο, Πεγιάζης Χάρης-Πιάνο, Παναγοπούλου Αναστασία-Πιάνο. Τον ρόλο του παραμυθά ερμήνευσε η ηθοποιός Νάνσυ Χριστοπούλου. Τον φωτισμό επιμελήθηκε ο Γιάννης Αναστασόπουλος, ενώ την κατασκευή του σκηνικού ανέλαβε ο Φώτης Στεργίου. Διάφορες κατασκευές ρουχισμού, εντύπων και ραβδιών σχεδίασαν οι: Μαρία Αϊβαλιώτη, Τέτη Ραυτοπούλου και Άντζελα Δημοπούλου. Τη διεύθυνση και διδασκαλία των χορωδιών είχε η κ. Έλενα Δρουκοπούλου. Την οργάνωση και επιμέλεια της παράστασης ανέλαβε εξ ολοκλήρου η χορωδία “BelCantes” Αγίου Ανδρέα Εγλυκάδας Πατρών.

Οι χριστουγεννιάτικες εκδηλώσεις συνεχίστηκαν με Μουσικά Σύνολα του σχολείου που έπαιξαν  στη χριστουγεννιάτικη γιορτή “Στη Δύση του Ηλίου…Άστρο Μουσικό!”, που   διαδραματίστηκε στο χώρο του σχολείου με προσκεκλημένους μαθητές/-τριες μαζί με τους γονείς τους, απόφοιτους του σχολείου, χωρίς να παραλείψουμε τους καθηγητές/-τριες. Την ίδια μέρα, η Φιλαρμονική ορχήστρα του Μουσικού Σχολείου Πάτρας έδωσε μια συναυλία στο Μηχανουργείο-Πολυχώρος Πολιτισμού στο πλαίσιο της δράσης “Ζωή θα πει…να μπορείς να απεγκλωβίζεσαι”. Σε αυτήν τη συναυλία, η Φιλαρμονική ορχήστρα έπαιξε χριστουγεννιάτικα τραγούδια που συνόδευαν τους ηθοποιούς της παράστασης.

Με τον νέο χρόνο,  οι μαθητές/-τριες της Β΄ λυκείου συμμετείχαν στον 13° Διαγωνισμό μαθητικού φιλοσοφικού δοκιμίου, που διοργανώθηκε από το τμήμα Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου Πατρών. Προηγουμένως, πραγματοποιήθηκαν  επισκέψεις και συζήτηση των παιδιών με καθηγητές του Πανεπιστημίου για τις πτυχές του θέματος του διαγωνισμού, το οποίο ήταν “Βία και Ισχύς”.

Επίσης, οργανώθηκε εκπαιδευτική εκδρομή στον αρχαιολογικό χώρο της Αρχαίας Κορίνθου με τους/τις μαθητές/-τριες της Α΄ και Β΄ λυκείου, ενώ μαθητές/-τριες από όλες τις τάξεις του σχολείου συμμετείχαν στον πανελλαδικό, διαδικτυακό διαγωνισμό, “Alan Turing”.

Μία ιδιαίτερης σημασίας συναυλία δόθηκε από το Παραδοσιακό Μουσικό Σύνολο στο θέατρο Πάνθεον, με το “Wind Essemble” του “Monmouth College” από τις Ηνωμένες Πολιτείες και την χορωδία “Amabile”.

Στη συνέχεια, το σχολείο μας επισκέφθηκε η πρόεδρος του τμήματος Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Πατρών και δίδαξε στη Β΄ γυμνασίου τη ραψωδία Π (Πατρόκλεια) από την “Ιλιάδα”, στο πλαίσιο επιμορφωτικής δειγματικής διδασκαλίας, παρουσία των φιλολόγων του σχολείου.

Τον Μάρτιο,  στο ετήσιο “Κυριακάτικο Πρωινό”, μαθητές/-τριες επέδειξαν τη μουσική τους πρόοδο σε γονείς και φίλους, παρουσιάζοντας μουσικά κομμάτια στο χώρο του σχολείου.

Στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Γαλλόφωνου Κινηματογράφου, μαθητές/-τριες των τμημάτων Β΄1 και Γ΄1 Γυμνασίου παρακολούθησαν ταινία στον κινηματογράφο του θεάτρου Πάνθεον.

Στο 4ο Μουσικό Φεστιβάλ “Ρόδος: Σταυροδρόμι Πολιτισμών και Συμπράξεων Μουσικών Σχολείων”, μαζί με άλλα μουσικά σχολεία από όλη την Ελλάδα, συμμετείχε η ορχήστρα νυκτών εγχόρδων και η χορωδία Cantamos, δίνοντας συναυλία στη σκηνή του Πανεπιστημίου Αιγαίου στη Ρόδο.

Στην Πρέβεζα βρέθηκε έπειτα η χορωδία “Doremifasolistes” σε συνεργασία με το Μουσικό Σχολείο Πρέβεζας. Τρεις χορωδίες Ευρωπαϊκής Μουσικής από τα Μουσικά Σχολεία Πάτρας, Πρέβεζας και Λευκάδας πραγματοποίησαν τη συναυλία στο Πνευματικό Κέντρο Ιερής Μητρόπολης Νικοπόλεως και Πρεβέζης.

To μουσικό θεατρικό δρώμενο με τίτλο: “Μία σπουδή πάνω στην Αντιγόνη του Σοφοκλή: πειραματική προσέγγιση” υπό την επίβλεψη της θεατρολόγου του σχολείου μας παρουσιάστηκε στον χώρο της Αχάια Κλάους. Σε αυτό συμμετείχαν ως ηθοποιοί οι μαθητές της Γ΄ γυμνασίου, στη μουσική ήταν η χορωδία “BelCantes”, ενώ είχαμε και την παραχώρηση της σύνθεσης “ΦΩΝΕΣ” από τον διευθυντή του σχολείου. Μετά την παράσταση, η Φιλαρμονική ορχήστρα του σχολείου, σε συνεργασία με το Μουσικό Σχολείο Άρτας, έδωσε μία εξαίσια συναυλία.

Το Μουσικό Σχολείο Πατρών διοργάνωσε μία από τις μεγαλύτερες συναυλίες του στον χώρο του Πολιτιστικού και Συνεδριακού Κέντρου του Πανεπιστημίου Πατρών. Όλα τα Μουσικά Σύνολα του σχολείου συμμετείχαν ενεργά με διαφορετικά είδη κομματιών.

Η ορχήστρα εγχόρδων με το Πειραματικό Λύκειο Πανεπιστημίου Πατρών πραγματοποίησε μουσικό αφιέρωμα στον Μίκη Θεοδωράκη, στην αίθουσα ΠΛΠΠ.

Τέλος, οι μαθητές του σχολείου συμμετείχαν στο 2° Μαθητικό Συνέδριο “Έλα να σου μιλήσω για τον τόπο μου” με θέμα “Αξιοποιώντας τις τεχνικές της δραματικής γραφής-Πάτρα: η πόλη της ελπίδας” και στο 1° Μαθητικό Μαθηματικό Συνέδριο, δημιουργώντας αφίσες, κολάζ και παρουσιάζοντας σκέψεις και ιδέες πάνω στο  βιβλίο «Τα τέσσερα χρώματα του καλοκαιριού» του Τεύκρου Μιχαηλίδη, έργο που ανήκει στη μαθηματική λογοτεχνία.

Ελπίζουμε σε μία νέα σχολική χρονιά γεμάτη, εξίσου ή και περισσότερο,  με ευχάριστες και δημιουργικές εκδηλώσεις από τους/τις μαθητές/-τριες και τους/τις εκπαιδευτικούς.