Το βιβλίο που θέλω να σας παρουσιάσω σήμερα είναι το ‘’Η λέσχη των αθεράπευτα αισιόδοξων’’ (ή, στο πρωτότυπο κείμενο στα γαλλικά, ‘’Le club des incorrigibles Optimistes’’) του Jean Michel Guenassia. Μυθιστόρημα που μεταφράστηκε στα Ελληνικά το 2011.
Το θέμα αυτού του βιβλίου αλλά και η πλοκή του δεν μπορούν να περιγραφούν ούτε εύκολα ούτε σύντομα. Είναι τόσο πλούσιο σε λεπτομέρειες, χαρακτήρες και ιστορία, που μπορεί εύκολα κάποιος να πει πως αυτό το βιβλίο διαθέτει άπειρες πλοκές, άπειρα θέματα συζήτησης. Ένα άτομο μπορεί να διαβάσει αυτό το βιβλίο χίλιες φορές και κάθε φορά να επικεντρωθεί σε διαφορετικό μέρος της πλοκής. Δεν είναι εύκολο να βάλουμε αυτό το βιβλίο σε ένα καλούπι, ωστόσο θα ισχυριζόμουν ότι το βασικό του θέμα είναι η ζωή. Η ζωή και το πώς ανταπεξέρχεται ο καθένας στις συνθήκες της ζωής, πώς ζει με τις πράξεις που έχει κάνει, ακόμα και τις πράξεις που έχει πιθανόν μετανιώσει. Αυτό το βιβλίο έχει να κάνει με την αγάπη, τη χαρά, τη βαθιά θλίψη, τον πόλεμο και κατ” επέκταση τον θάνατο, την προσφυγιά και την μετανάστευση. Ακόμη, και το πώς τα αντιμετωπίζει όλα αυτά μια γενιά νέων αλλά και μια γενιά μεγάλων στο Παρίσι της δεκαετίας του 60′.
Ο αφηγητής μας στην αρχή του βιβλίου είναι ένα δωδεκάχρονο αγόρι ονόματι Μισέλ Μαρινί. Η χρονολογική αρχή του βιβλίου είναι τα δωδέκατα γενέθλια του Μισέλ, όπου όπως και ο ίδιος σχολιάζει: «Ήταν η πρώτη φορά που είδα τις δύο οικογένειές μου μαζί». Στην πορεία του βιβλίου μας αφηγείται με κάθε λεπτομέρεια τα επόμενα πέντε χρόνια της ζωής του, από το 1959 έως το 1964.
Μαθαίνουμε για την οικογένειά του, την ιστορία της, τα πάθη της, τη θλίψη της. Μαθαίνουμε επίσης, για τους φίλους του, τους συμμαθητές και τους συμπαίκτες του στο «ποδοσφαιράκι». Βασική τοποθεσία, όπου εκτυλίσσονται τα περισσότερα γεγονότα, είναι ένα μπιστρό με το όνομα «Balto». Εκεί εκτός από ποδοσφαιράκι μαθαίνει να παίζει και σκάκι σε μία αίθουσα στο πίσω μέρος του Μπιστρό. Η αίθουσα αυτή ονομάζεται «λέσχη των αθεράπευτα αισιόδοξων». Εκτός από τον Μισέλ, γνωρίζουμε τον Ιγκόρ, τον Λεονίντ, τον Ίμρε και τους υπόλοιπους σκακιστές, όλοι τους πολιτικοί πρόσφυγες του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου.
Ενώ γίνονται όλα αυτά στη ζωή του Μισέλ, ευρύτερα γίνονται σημαντικά και τραγικά πολιτικά και πολεμικά γεγονότα, όπως η μάχη της Αλγερίας. Επομένως, η Γαλλία εκείνον τον καιρό ήταν σε αναβρασμό. Μέσα από την αφήγηση του Μισέλ μαθαίνουμε και κατανοούμε έμμεσα και με φυσικό τρόπο τις διάφορες στάσεις που ειχαν οι Γάλλοι απέναντι σε αυτόν τον πόλεμο.
Χαρακτηριστικό του συγγραφέα είναι η έξυπνη και υπέροχη γραφή του. Χειρίζεται σημαντικά θέματα με την ευαισθησία, τον σεβασμό και την κατανόηση που χρειάζεται κάποιος για να δημιουργήσει μια πραγματικά ανθρώπινη, ζωντανή και προσιτή ατμόσφαιρα, με χαρακτήρες που μπορούμε να καταλάβουμε, να συμπονέσουμε και να ταυτιστούμε.
Πραγματικά αγαπώ τον τρόπο με τον οποίο ο Guenassia χειρίζεται και αναφέρει δύσκολα ηθικά θέματα με την απαλότητα, αγνότητα και αθωότητα όχι μόνο ενός εφήβου, αλλά και ενός έξυπνου ιστορικού. Χωρίς να πει ο ίδιος απόλυτα τι πιστεύει, χωρίς να δώσει περισσότερη βάση ή έμφαση σε τι πιστεύει, σε τι διαφωνεί και σε τι συμφωνεί. Τα λέει όπως είναι, αφήνει τα θέματα να μιλήσουν μόνα τους, να έχουν τη δική τους φωνή, στην κρίση του αναγνώστη.
Για όλους αυτούς τους λόγους σας προτρέπω να διαβάσετε αυτό το βιβλίο! Καλή ανάγνωση!!!
ΣΥΝΤΑΚΤΡΙΑ: ΧΑΤΖΗΓΕΩΡΓΙΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ Γ4
