Η ΛΕΣΧΗ ΤΩΝ ΑΘΕΡΑΠΕΥΤΑ ΑΙΣΙΟΔΟΞΩΝ

    Το βιβλίο που θέλω να σας παρουσιάσω σήμερα είναι το ‘’Η λέσχη των αθεράπευτα αισιόδοξων’’ (ή, στο πρωτότυπο κείμενο στα γαλλικά, ‘’Le club des incorrigibles Optimistes’’) του Jean Michel Guenassia. Μυθιστόρημα που μεταφράστηκε στα Ελληνικά το 2011.

   Το θέμα αυτού του βιβλίου αλλά και η πλοκή του δεν μπορούν να περιγραφούν ούτε εύκολα ούτε σύντομα. Είναι τόσο πλούσιο σε λεπτομέρειες, χαρακτήρες και ιστορία, που μπορεί εύκολα κάποιος να πει πως αυτό το βιβλίο διαθέτει άπειρες πλοκές, άπειρα θέματα συζήτησης. Ένα άτομο μπορεί να διαβάσει αυτό το βιβλίο χίλιες φορές και κάθε φορά να επικεντρωθεί σε διαφορετικό μέρος της πλοκής. Δεν είναι εύκολο να βάλουμε αυτό το βιβλίο σε ένα καλούπι, ωστόσο θα ισχυριζόμουν ότι το βασικό του θέμα είναι η ζωή. Η ζωή και το πώς ανταπεξέρχεται ο καθένας στις συνθήκες της ζωής, πώς ζει με τις πράξεις που έχει κάνει, ακόμα και τις πράξεις που έχει πιθανών μετανιώσει. Αυτό το βιβλίο έχει να κάνει με την αγάπη, τη χαρά, τη βαθιά θλίψη, τον πόλεμο και κατ” επέκταση τον θάνατο, την προσφυγιά και την μετανάστευση. Ακόμη, πώς τα αντιμετωπίζει όλα αυτά μια γενιά νέων αλλά και μια γενιά μεγάλων στο Παρίσι της δεκαετίας του 60′.

   Ο αφηγητής μας στην αρχή του βιβλίου είναι ένα δωδεκάχρονο αγόρι ονόματι Μισέλ Μαρινί. Η χρονολογική αρχή του βιβλίου είναι τα δωδέκατα γενέθλια του Μισέλ, όπου όπως και ο ίδιος σχολιάζει:»Ήταν η πρώτη φορά που είδα τις δύο οικογένειές μου μαζί». Στην πορεία του βιβλίου μας αφηγείται με κάθε λεπτομέρεια τα επόμενα πέντε χρόνια της ζωής του, από το 1959 έως το 1964.

Μαθαίνουμε για την οικογένειά του, την ιστορία της, τα πάθη της, τη θλίψη της. Μαθαίνουμε επίσης, για τους φίλους του, τους συμμαθητές και τους συμπαίκτες του στο «ποδοσφαιράκι». Βασική τοποθεσία, όπου εκτελίσσονται τα περισσότερα γεγονότα, είναι ένα μπιστρό με το όνομα «Balto». Εκεί εκτός από ποδοσφαιράκι μαθαίνει να παίζει και σκάκι σε μία αίθουσα στο πίσω μέρος του Μπιστρό. Η αίθουσα αυτή ονομάζεται «λέσχη των αθεράπευτα αισιόδοξων». Εκτός από τον Μισέλ, γνωρίζουμε τον Ιγκόρ, τον Λεονίντ, τον Ίμρε και τους υπόλοιπους σκακιστές, όλοι τους πολιτικοί πρόσφυγες του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου

Κάντε το πρώτο σχόλιο

Υποβολή απάντησης