της Δήμητρας Χατζηδουκάκη
Ο θρύλος Ozzy Osbourne ήταν ένας καλλιτέχνης-φαινόμενο που άλλαξε την μουσική και τον ήχο της για πάντα.
Γεννήθηκε στις 3 Δεκεμβρίου του 1948 (τότε γνωστός ως John Michael Osbourne, το πραγματικό του όνομα) και μεγάλωσε στο Μπέρμιγχαμ, εκεί όπου ίδρυσε και τους Black Sabbath το 1968.
Η δημιουργία των Black Sabbath ήταν το γεγονός που σηματοδότησε την ιστορία της μουσικής. Όχι μόνο ήταν καλοί σε αυτό που έκαναν, ήταν ειδήμονες – τα τραγούδια τους είχαν έναν ιδιαίτερο άκουσμα το οποίο καθιέρωσε τον χαρακτηριστικό ήχο της heavy metal και αποτέλεσε αρχέτυπο στη μουσική αυτή και σε πολλούς τομείς και παρακλάδια της. Η μουσική βιομηχανία μετά τους Sabbath δεν ήταν ποτέ ίδια. Ο πλέον γνώριμος ήχος της heavy metal με τις δυνατές ηλεκτρικές κιθάρες και τα σόλο τους, ο σκοτεινός ατμοσφαιρικός παράδεισος της μέταλ, οφείλεται σε αυτούς.
Βέβαια, σημαντική ήταν (και είναι) και η σόλο καριέρα που ακολούθησε ο Ozzy αργότερα στην μουσική του πορεία μετά τους Sabbath, τη δεκαετία του 80′. Ο θρύλος συνέχισε να παράγει αριστουργήματα για το κοινό του και μπορούσε πλέον να καταλάβει κανείς ότι εδώ δεν μιλάμε για έναν απλό τραγουδοποιό, μιλάμε για έναν θεό, έναν δημιουργό γεμάτο έμπνευση, πρωτοτυπία και ταλέντο.
Εννοείται ότι ο Ozzy και το έργο του δεν επηρέασαν μόνο τη μουσική σκηνή, αλλά και γενικότερα την κουλτούρα, τη μόδα και τις αντιλήψεις της εποχής. Ο αποκαλούμενος «Πρίγκιπας του Σκότους», έδωσε έμπνευση σε ολόκληρες γενιές και τους έμαθε να εκφράζονται ελεύθερα, χωρίς να ακούνε αυτούς που τους κρίνουν και τους ακυρώνουν. Αν και πολλοί δεν τον «συμπάθησαν» διότι υποστήριξαν ότι προωθεί σατανιστικές ιδεολογίες (το οποίο δεν ισχύει βέβαια), εκείνος μας έμαθε ότι το να σου αρέσουν διαφορετικά πράγματα (που είναι ίσως πιο σκοτεινά για κάποιους) είναι εντάξει και αρκεί να είσαι ο εαυτός σου, κάτι που θεωρείτο ταμπού τότε.
Στην τελευταία του συναυλία «Back to the Beginning» τον Ιούλη του 25′, ο Ozzy Osbourne τραγούδησε για τελευταία φορά στο κοινό του μαζί με πολλά άλλα συγκροτήματα-θηρία της ροκ και μέταλ σκηνής (Metallica, Slayer, Pantera… κ.ά.). Τραγούδια όπως το «Mr. Crowley», «War Pigs» ξεσήκωσαν το κοινό – ήταν μια βραδιά που μας πήγε μικρούς και μεγάλους πίσω στον χρόνο. Με το «Mama I’m Coming Home» από την σόλο καριέρα του Ozzy, δεν μπορούσες πάρα να συγκινηθείς με το που το άκουγες… Γνωρίζοντας ότι η συναυλία αυτή θα ήταν και η τελευταία και ξέροντας ότι ο Ozzy υποφέρει από τη νόσο του Πάρκινσον, το τραγούδι αυτό ήταν το καλύτερο αποχαιρετιστήριο.
«I could be right, I could be wrong
It hurts so bad, it’s been so long
Mama, I’m coming home»
Εμένα όμως, το αγαπημένο μου τραγούδι είναι το «Crazy Train». Μεγάλωσα με αυτό το τραγούδι… Η συναισθηματική αξία που έχει το τραγούδι αυτό για εμένα και για πολλούς άλλους είναι απερίγραπτη.
«Mental wounds not healing
Life’s a bitter shame
I’m going off the rails on a crazy train
I’m going off the rails on a crazy train»
Ο Ozzy πέθανε λίγες μέρες μετά τη τελευταία του συναυλία. Ήταν κοντά στην οικογένειά του, όπως ακριβώς ήθελε. Είχε πει κάποια στιγμή στην Sharon Osbourne, τη γυναίκα του, μετά τη παράσταση «I had no idea that so many people liked me.» («Δεν είχα ιδέα ότι με συμπαθούσαν τόσοι πολλοί άνθρωποι.»).
Ναι Ozzy… Σε συμπαθούμε…!
