ΜΑΘΗΤΙΚΟ ΑΡΘΡΟ από την ΚΑΛΑΜΙΩΤΗ ΜΑΡΙΑ
Με αφορμή το θέμα « Δάσκαλος και μαθητής: οι δυο πυλώνες του σχολείου», αρμόζει να προβάλλουμε λεπτομερώς την ιδανική στάση που θα έπρεπε να διαθέτουν αφενός οι εκπαιδευτικοί και αφετέρου n μαθητική κοινότητα, ώστε να είναι δυνατό να αποκομίζουν οι μαθητές τις απαραίτητες γνώσεις μέσω της σχολικής διδασκαλίας με ευχάριστο τρόπο.
Καταρχάς, αποτελεί αναγκαιότητα για τον ιδανικό δάσκαλο να έχει την απαραίτητη επίγνωση της επιστήμης του και να διαθέτει την ανάλογη κατάρτιση σε συνδυασμό με την ικανότητα γνωστικής μεταδοτικότητας. Πρέπει λοιπόν ο εκπαιδευτικός να είναι σε διαρκή επαφή με το αντικείμενο διδασκαλίας του, ώστε να κατέχει την απόλυτη γνώση και κατανόηση του, για να είναι μετέπειτα ικανός να το διδάξει τους μαθητές. Εκτός από το περιεχόμενο της γνώσης, οι μέθοδοι και τα μέσα από αξιοποιούνται κατά τη διαδικασία της διδασκαλίας διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο επίσης. Για παράδειγμα, με οπτικοακουστικά μέσα, όπως παρουσιάσεις, εκπαιδευτικές εκδρομές και σχολικά δρώμενα, μπορούν οι μαθητές να έρθουν σε επαφή άμεσα με το γνωστικό αντικείμενο και να το κατανοήσουν ευκολότερα και ουσιαστικότερα.
Εν συνεχεία, είναι σημαντικό ο εκπαιδευτικός να ακολουθεί ένα μαθητοκεντρικό σύστημα διδασκαλίας. Οφείλει δηλαδή ο ιδανικός δάσκαλος να εντοπίζει τις δυσκολίες και τις αδυναμίες των μαθητών και να προσαρμόζει σύμφωνα με αυτές το μάθημα. Να αποσκοπεί λοιπόν στην ουσιαστική κατανόηση της γνώσης που διδάσκει και όχι την τυπική κάλυψη της ύλης. Για να επιτευχθεί αυτό, ο εκπαιδευτικός πρέπει να αγαπά αφενός την επιστήμη του και αφετέρου τον μαθητή, ώστε να βρίσκει με ευκολία αποτελεσματικούς και δημιουργικούς τρόπους διδασκαλίας.
Παρά τον σημαντικό ρόλο του εκπαιδευτικού και παρά την ιδανική του συμβολή, η κατάκτηση της γνώσης είναι μία απόφαση που μπορεί να λάβει μονάχα ο ίδιος ο μαθητής. Ο μαθητής, από την πλευρά του οφείλει να καταβάλλει την απαραίτητη προσοχή και προσπάθεια να κατανοήσει το μάθημα που διδάσκεται. Πρέπει να είναι ικανός να παρακολουθεί, να προβληματίζεται, να ρωτά και να προσπαθεί καθημερινά στο πλαίσιο της διδακτικής ώρας, ώστε με τη βοήθεια του δασκάλου να κατακτήσει την επιθυμητή γνώση. Η σχέση μεταξύ εκπαιδευτικού και μαθητή είναι μία αμφίδρομη σχέση διαρκείας και αλληλοεξάρτησης, η οποία πρέπει να διακατέχεται από συνεννόηση, αλληλοσεβασμό και επικοινωνία. Ο μαθητής πρέπει να αντιμετωπίζει τον καθηγητή ως καθοδηγητή του και όχι ως εχθρό του, ώστε να επιτευχθεί η ιδανική σχέση αλληλεπίδρασης.
Εν κατακλείδι, θα ήθελα να τονίσω την αξιοσημείωτη συμβολή του δασκάλου, αλλά και την ευθύνη της μάθησης του μαθητή για τη μελλοντική του πορεία. Πρέπει λοιπόν να γίνει αντιληπτή η συμβολή επίτευξης ενός κοινού στόχου, από τη μία η μετάδοση και από την άλλη η απόκτηση της γνώσης. Ο ιδανικός δάσκαλος, προκειμένου να πετύχει τον σκοπό του οφείλει να ακολουθήσει έμπρακτα τα λόγια του Νικολάου Καζαντζάκη: «ο ιδανικός δάσκαλος είναι εκείνος που γίνεται γέφυρα να περάσει αντίπερα ο μαθητής του. »
ΚΑΛΑΜΙΩΤΗ ΜΑΡΙΑ
