Κατά την επίσκεψη της πρώτης Λυκείου του σχολείου μας, στην Δομή Προσφύγων Ελευσίνας, μιλήσαμε με δύο καθηγήτριες – συντονίστριες που δουλεύουν στον συγκεκριμένο χώρο και τις ρωτήσομε για τις διάφορες πτυχές του επαγγέλματος τους, δυσκολίες και πηγές προσωπικής ευχαρίστησης, πώς αισθάνονται για την προσφορά τους στην κοινωνία και πολλά αλλά που μπορείτε να διαβάσετε παρακάτω:
A Συνέντευξη
Ποιο είναι ακριβώς το επάγγελμά σας;
-Εγώ είμαι καθηγήτρια και φέτος είμαι συντονίστρια εκπαίδευσης των προσφύγων. Είμαι υπεύθυνη να πηγαίνουν τα παιδιά στο σχολείο, υπεύθυνη για τα μαθήματα ελληνικών που γίνεται μέσα στα σχολεία ή αλλιώς όπως λέγονται τμήματα υποδοχής ή ΖΕΠ και γενικά είμαι ο μεσάζων ανάμεσα στις οικογένειες και στο σχολείο.
-Ποιες δυσκολίες υπάρχουν στο επάγγελμα σας;
-Υπάρχουν πάρα πολλές δυσκολίες. Τα παιδιά έχουν προέλθει από πόλεμο. Έχουν πολύ μεγάλες τάσεις μελαγχολίας και κατάθλιψης ειδικά στις εφηβικές ηλικίες. Πολλές φορές δεν θέλουν να κάνουν τίποτα και θέλουν να παρατήσουν τη ζωή τους και εκεί έρχεται ο ρόλος μας. Να προσπαθήσουμε αυτά τα παιδιά να τα «ξυπνήσουμε» και να τα τονώσουμε.
-Ποιο είναι το πιο ενδιαφέρον μέρος της εργασίας σας ;
-Η επαφή με τα παιδιά. Ίσως επειδή είμαι εκπαιδευτικός για αυτόν τον λόγο το λέω. Το χαμόγελό τους, η αγκαλιά, το να με θεωρούν πρόσωπο δικό τους και η αγάπη τους. Αυτό είναι το πιο ωραίο μέρος και η πιο ωραία ανταμοιβή της εργασίας μου.
-Πώς αισθάνεστε εσείς για την κοινωνική προσφορά σας;
-Αν σαν καθηγήτρια σίγουρα η κοινωνική μου προσφορά ήταν πολύ υψηλή, αυτή τη στιγμή είναι στο ζενίθ της.
-Πώς πιστεύετε ότι το ελληνικό κράτος συμπεριφέρεται στους πρόσφυγες;
-Τους συμπεριφέρεται με σεβασμό και το αξίζουν γιατί είναι άνθρωποι πονεμένοι και πληγωμένοι.
Β΄ Συνέντευξη
-Ποιο ακριβώς είναι το επάγγελμά σας;
-Εγώ εργάζομαι για την ελιξ. Η ελιξ είναι ένας οργανισμός που έχει αναλάβει την μη τυπική εκπαίδευση στη δομή της Ελευσίνας, και αλλού. Αυτό που κάνω εγώ, είναι ο συντονισμός. Συντονίζω την ομάδα των εκπαιδευτικών, οργανώνω τα μαθήματα, τα προγράμματα, το πώς προσεγγίζουμε τα παιδιά και τις οικογένειές τους.
-Πώς επιλέξατε αυτό το επάγγελμα;
-Εγώ είμαι εκπαιδευτικός και διδάσκω Αγγλικά. Άρχισα να δουλεύω στο προσφυγικό το 2016. Το προτιμούσα πάρα πολύ από το να δουλεύω σε φροντιστήρια, γιατί μου άρεσε πολύ η επαφή με παιδιά από άλλους πολιτισμούς, που μιλάνε διαφορετικές γλώσσες, που είναι από άλλες χώρες, με άλλες τις θρησκείες.
-Πώς αισθάνεστε για την προσφορά σας και γενικότερα το αντίκτυπο της δουλειάς στην κοινωνία;
-Εγώ την δουλειά μου κάνω. Ελπίζω να προσφέρω στα παιδιά βοήθεια και γνώσεις. Κυρίως, όμως, θέλω να νιώθουν άνετα και αυτοπεποίθηση, γιατί πολλές φορές οι μετανάστες και οι πρόσφυγες αντιμετωπίζουν ρατσισμό.
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ/ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΚΕΙΜΕΝΟΥ: ΜΕΘΕΝΙΤΗ ΒΑΣΙΑ
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ/ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΚΕΙΜΕΝΟΥ: ΜΑΥΡΙΔΑΚΗ ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ
ΕΙΚΟΝΑ/ΗΧΟΓΡΑΦΗΣΗ: ΣΟΦΙΑΝΝΑ ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΥ
