Χατζηαγοράκη Ευαγγελία

      Με αφορμή την Εβδομάδα Μικρών Βιβλιοπωλείων (25 – 30 Μαΐου), επισκέφθηκα ένα μικρό, ζεστό και γεμάτο ιστορίες βιβλιοπωλείο της πόλης μας, έναν χώρο όπου η αγάπη για το βιβλίο και τη φιλαναγνωσία παραμένει ζωντανή. Είχα την ευκαιρία να συζητήσω με την ιδιοκτήτριά του, Χατζηβασιλειάδου Αγγελική,  για τη σημασία της ανάγνωσης και τον πολύτιμο ρόλο που διαδραματίζουν τα μικρά βιβλιοπωλεία στη διάδοση του πολιτισμού και της γνώσης.

        Η επίσκεψη έγινε ακόμη πιο ξεχωριστή χάρη στην εγκάρδια φιλοξενία της ιδιοκτήτριας του βιβλιοπωλείου, η οποία προσέφερε με αγάπη το βιβλίο της Σοφίας Νικολαΐδου «Δικά μας παιδιά» στη σχολική μας βιβλιοθήκη, εμπλουτίζοντάς την με έναν ακόμη πολύτιμο «θησαυρό» γνώσης και φαντασίας. Παράλληλα, πρότεινε πέντε ξεχωριστά βιβλία για τους μαθητές μας, ιδανικά για τις καλοκαιρινές τους διακοπές, προσκαλώντας τους σε όμορφα αναγνωστικά ταξίδια γεμάτα σκέψη, συγκίνηση και περιπέτεια.

Γιατί το καλοκαίρι είναι πάντα μια υπέροχη ευκαιρία να ταξιδέψει κανείς… μέσα από τις σελίδες ενός βιβλίου.

1. ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΠΑΙΔΙΑ  – ΣΟΦΙΑ ΝΙΚΟΛΑΪΔΟΥ

  Αυτή είναι η ιστορία των Δικών Μας Παιδιών, των παιδιών που μεγάλωσαν κλεισμένα στα δωμάτιά τους. Ακούν μουσική με ακουστικά, συνθέτουν beats στον υπολογιστή και γράφουν μπάρες στα τετράδιά τους. Έχουν για οικογένεια τους φίλους τους και ζουν τη ζωή τους online.
Αυτή είναι η ιστορία της δικής μας γενιάς, που πιστέψαμε πως θα γίνουμε καλύτεροι από τους γονείς μας. Και τώρα βλέπουμε τα παιδιά μας να μεγαλώνουν, να κάνουν τα λάθη τους, να φεύγουν μπροστά.

Φωνές και ουρλιαχτά στο γήπεδο, στη θύρα με τα θηρία. Αίμα στα πεζοδρόμια. Κρυφοί λογαριασμοί στα σόσιαλ. Συμμαθητές που δαγκώνουν σαν οχιές στα προαύλια των σχολείων. Κορίτσια που κάνουν αγορίστικα πράγματα. Μανάδες που ανησυχούν. Μανάδες που τα παρατούν. Μανάδες με κότσια. Πατεράδες που γίνονται μάνες στα ζόρικα και πατεράδες που δεν είναι εντάξει. Δυο γενιές – και γκρεμός ανάμεσα. Θα έρθει η στιγμή που θα απλώσουν το χέρι;

Αυτή είναι μια ιστορία για όσα ξέρουμε, αλλά και για όσα δεν θα μάθουμε ποτέ. Γιατί κάθε γενιά νομίζει ότι προστατεύει τα παιδιά της. Μα, αν ακούσουμε την ιστορία από την άλλη πλευρά, θα δούμε ότι και τα παιδιά προστατεύουν τους γονείς από όσα δεν θα υποψιαστούν – και ευτυχώς.

Αυτή είναι μια ιστορία για ένα ραπ συγκρότημα, για τα όνειρα που παίρνουν εκδίκηση, για τα παιδιά που έσωσε η μουσική.

2. ΤΑ ΦΤΕΡΩΤΑ ΣΑΝΔΑΛΙΑ – ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΑΛΕΞΙΑΔΗΣ

            Ο Φοίβος μεγαλώνει σε έναν κόσμο γεμάτο ερωτήματα. Μπορεί κάποιος να επιβιώσει όταν δεν χωράει στα συνηθισμένα μέτρα της κοινωνίας; Ποιος έχει το δικαίω­μα να αποφασίζει αν είσαι αποδεκτός; Καθώς παρατηρεί τον κόσμο γύρω του, έρχεται αντιμέτωπος με βλέμματα, απορίες και σιωπές. Σε μια κοινωνία που φοβάται το διαφορετικό, καλείται να ανακαλύψει τη δική του δύναμη και να χαράξει τον δικό του δρόμο. Μέσα από μικρές καθημερινές στιγμές, δυσκολίες αλλά και απρόσμενες πράξεις καλοσύνης, μαθαίνει ότι η αξία ενός ανθρώπου δεν μετριέται από όσα μπορεί να κάνει με το σώμα του, αλλά από το φως που κουβαλά μέσα του. Στο ταξίδι αυτό η φιλία, η κατανόηση και η αλληλεγγύη γίνονται τα πιο δυνατά στηρίγματα. Και τότε αποκαλύπτεται η σπουδαία αλήθεια: όλοι μπορούμε να φορέσουμε τα δικά μας «φτερωτά σανδάλια» και να προχωρήσουμε μπροστά, ξεπερνώντας τα όρια που μας επιβάλλουν είτε οι άλλοι είτε εμείς οι ίδιοι στον εαυτό μας. Το βιβλίο που κέρδισε το κοινό σε νέα αναθεωρημένη έκδοση.

3. Ο ΔΡΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ ΕΙΝΑΙ ΜΑΚΡΥΣ

ΜΑΡΟΥΛΑ ΚΛΙΑΦΑ

     Μια αγγελία για αλληλογραφία σε ένα περιοδικό γίνεται η αφορμή για τη δημιουργία μιας ζεστής φιλίας ανάμεσα σε δύο δεκαπεντάχρονα κορίτσια που ανήκουν σε δυο διαφορετικούς κόσμους: τη Βερόνικα, που έρχεται από την Αλβανία κουβαλώντας τις τραυματικές εμπειρίες του ξεριζωμού, και την Ελένη, κόρη αστικής αθηναϊκής οικογένειας, που κανένα πρόβλημα δε φαίνεται να σκιάζει τη ζωής της.

Επί οχτώ ολόκληρους μήνες οι δυο φίλες αλληλογραφούν και εκμυστηρεύονται η μία στην άλλη τις ενδόμυχες σκέψεις και τα όνειρά τους. Περιγράφουν με χιούμορ τη ζωή τους στο σχολείο, σχολιάζουν τα όσα παράλογα συμβαίνουν γύρω τους, ερωτεύονται, απογοητεύονται, αλλά και ελπίζουν.
Και ξαφνικά… Ξαφνικά όλα ανατρέπονται. Η γέφυρα επικοινωνίας που έχουν στήσει ανάμεσά τους κλονίζεται. Ένα μυστικό σκιάζει τη σχέση τους. Θα σταθεί άραγε αυτό αφορμή για να χαλάσει η φιλία τους;

4. Ο ΠΡΟΦΗΤΗΣ     KHALIL GIBRAN

             Το βιβλίο Ο Προφήτης του Χαλίλ Γκιμπράν είναι ένα ξεχωριστό έργο γεμάτο σοφία και όμορφες σκέψεις για τη ζωή, την αγάπη, τη φιλία, τη χαρά και τη λύπη. Μέσα από τα λόγια του σοφού Αλ Μουσταφά, που ετοιμάζεται να φύγει από μια πόλη όπου έζησε πολλά χρόνια, ο συγγραφέας μάς παρουσιάζει με απλό αλλά ποιητικό τρόπο σημαντικά μηνύματα για τον άνθρωπο και τις σχέσεις του με τους άλλους. Το βιβλίο δεν είναι μια συνηθισμένη ιστορία με δράση, αλλά μια συλλογή από μικρές συμβουλές και προβληματισμούς που κάνουν τον αναγνώστη να σκεφτεί βαθύτερα τη ζωή και τα συναισθήματά του. Παρόλο που γράφτηκε πριν από πολλά χρόνια, τα μηνύματά του παραμένουν διαχρονικά και αγγίζουν ανθρώπους κάθε ηλικίας.

5. Η ΤΕΧΝΗ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ  – SUN TZU

             Το βιβλίο Η Τέχνη του Πολέμου του Sun Tzu είναι ένα από τα πιο γνωστά έργα στρατηγικής στον κόσμο και γράφτηκε πριν από περίπου 2.500 χρόνια στην αρχαία Κίνα. Μέσα από μικρά και σοφά κεφάλαια, ο συγγραφέας εξηγεί πως η σωστή σκέψη, η ψυχραιμία, η συνεργασία και η κατανόηση του αντιπάλου μπορούν να οδηγήσουν στη νίκη χωρίς άσκοπες συγκρούσεις. Παρόλο που μιλά για πόλεμο, το βιβλίο διδάσκει αξίες που μπορούν να εφαρμοστούν και στην καθημερινή ζωή, όπως η αυτοπειθαρχία, η στρατηγική σκέψη και η σημασία των σωστών αποφάσεων. Για αυτόν τον λόγο, το έργο παραμένει επίκαιρο και διαβάζεται ακόμη σήμερα από ανθρώπους σε όλο τον κόσμο

Στο πλαίσιο της επίσκεψης παρακολούθησαν την παρουσίαση του βιβλίου «Η πιο όμορφη λέξη του κόσμου» από τον συγγραφέα Κυριάκο Αθανασιάδη. Ο συγγραφέας μίλησε για τη δημιουργία του βιβλίου, τις ιδέες που τον ενέπνευσαν και τη σημασία της δύναμης των λέξεων. Μέσα από την παρουσίασή του αναδείχθηκαν βασικοί άξονες του έργου όπως η πολιορκία του Μεσολογγίου, η τέχνη της τυπογραφίας και η έκδοση της  πρώτης εφημερίδας.

Ο κ. Αθανασιάδης αναφέρθηκε στη διαδικασία της συγγραφής, την έρευνα που απαιτείται για ένα ιστορικό βιβλίο, αλλά και το πώς οι λέξεις μπορούν να αλλάξουν τον κόσμο. Τέλος,  παραχώρησε και μια σύντομη συνέντευξη στη σχολική εφημερίδα.

Στη συνέχεια, οι μαθητές περιηγήθηκαν στα περίπτερα των εκδοτικών οίκων, γνώρισαν νέες εκδόσεις και ήρθαν σε επαφή με τον κόσμο του βιβλίου, της λογοτεχνίας αλλά και της τεχνολογίας.

Η επίσκεψη ολοκληρώθηκε με θετικές εντυπώσεις και με την αίσθηση ότι το βιβλίο εξακολουθεί να αποτελεί έναν σημαντικό τρόπο έκφρασης, γνώσης και επικοινωνίας.

Υπεύθυνοι  εκπαιδευτικοί:  Ευαγγελία Χατζηαγοράκη, Ζωή Τακαβάκογλου, Φωτεινή Γκανά.

από τις Μανδρά Λυδία και Μεγαλίδου Ιωάννα.

από τη Φανιάδου Ευαγγελία

      Ο χορός K-pop είναι ένα είδος που ξεκίνησε από τη Νότια Κορέα και τα τελευταία χρόνια έχει γίνει πολύ δημοφιλές σε όλο τον κόσμο. Οι χορογραφίες του είναι δυναμικές και συνδυάζουν διάφορα στυλ, όπως hip-hop και street dance, και συνήθως χορεύονται σε ομάδες με πολύ καλό συγχρονισμό.

       Εγώ ξεκίνησα K-pop το 2025, γιατί μου άρεσε πάρα πολύ και ήθελα να ασχοληθώ ήδη από πιο μικρή ηλικία. Από την αρχή με κέρδισε η ενέργεια που έχει, αλλά και το ότι δουλεύουμε όλοι μαζί σαν ομάδα. Μέσα από τα μαθήματα στη σχολή, μαθαίνουμε χορογραφίες και προσπαθούμε συνεχώς να βελτιωνόμαστε.

       Φυσικά, δεν είναι πάντα εύκολο. Χρειάζεται πολλή εξάσκηση, υπομονή και συγκέντρωση, γιατί οι κινήσεις είναι γρήγορες και πρέπει να είναι ακριβείς. Πολλές φορές επαναλαμβάνουμε τα ίδια βήματα ξανά και ξανά μέχρι να τα πετύχουμε σωστά, αλλά αυτό στο τέλος μας βοηθάει να γινόμαστε καλύτεροι.

     Έχω συμμετάσχει σε παραστάσεις με το γκρουπ μου, που λέγεται Foxez , και μέσα από αυτή την εμπειρία έχω μάθει πολλά. Παράλληλα, το γκρουπ μας έχει πάρει μέρος και σε αγώνες, που ήταν μια ξεχωριστή εμπειρία, με άγχος πριν βγούμε στη σκηνή αλλά και μεγάλη ικανοποίηση στο τέλος. Όταν τελείωνε κάθε εμφάνιση, νιώθαμε όλοι περήφανοι για το αποτέλεσμα, γιατί ξέραμε ότι είχαμε δουλέψει σκληρά και είχαμε κάνει ασταμάτητη προπόνηση.

     Για μένα, ο χορός K-pop δεν είναι απλώς ένα χόμπι. Είναι ένας τρόπος να εκφράζομαι, να συνεργάζομαι με άλλους και να περνάω δημιουργικά τον χρόνο μου. Κάθε φορά που χορεύω νιώθω χαρά και θέλω να συνεχίσω να εξελίσσομαι και να γίνομαι καλύτερη.

από τη Χρύσα Καββάδα

       Το βράδυ της 28ης Φεβρουαρίου 2023 σημειώθηκε ένα από τα πιο τραγικά σιδηροδρομικά δυστυχήματα στη χώρα μας. Στην κοιλάδα των Τέμπη, κοντά στον οικισμό Ευαγγελισμός Λάρισας, επιβατική αμαξοστοιχία της Hellenic Train που εκτελούσε το δρομολόγιο Αθήνα–Θεσσαλονίκη συγκρούστηκε μετωπικά με εμπορική αμαξοστοιχία που κινούνταν στην αντίθετη κατεύθυνση.

     Από τη σύγκρουση έχασαν τη ζωή τους 57 άνθρωποι και δεκάδες άλλοι τραυματίστηκαν, αρκετοί από αυτούς σοβαρά. Πολλοί επιβάτες σώθηκαν, όμως κουβαλούν μέχρι σήμερα ψυχικά τραύματα από εκείνη τη νύχτα. Το δυστύχημα συγκλόνισε ολόκληρη την ελληνική κοινωνία και βύθισε στο πένθος πολλές οικογένειες.

     Ανάμεσα στα θύματα ήταν και ένας μαθητής του σχολείου μας, ο Παναγιώτης Μπουρνάζης, μαζί με τον πατέρα του. Είχαν ταξιδέψει στην Αθήνα για το τριήμερο της Καθαρής Δευτέρας, για να επισκεφτούν τον αδελφό του που σπούδαζε εκεί. Στο ταξίδι της επιστροφής συνέβη το μοιραίο.

     Ο Παναγιώτης ήταν δεύτερος ξάδελφός μου. Η είδηση της τραγωδίας και της απώλειάς του με συγκλόνισε βαθιά. Ακόμη και σήμερα δυσκολεύομαι να αποδεχτώ αυτή την άδικη και πρόωρη απώλεια ενός τόσο αγαπημένου μου ανθρώπου. Ο Παναγιώτης ήταν ένα ήσυχο, ευγενικό και σεμνό παιδί, αγαπητό σε όλους. Τρία χρόνια μετά, η σκέψη του συνεχίζει να γεμίζει την καρδιά μου με θλίψη. Η μνήμη του θα μείνει ζωντανή για πάντα.

     Παράλληλα, η κοινωνία και οι οικογένειες των θυμάτων ζητούν απόδοση δικαιοσύνης ως έναν  ελάχιστο φόρο τιμής στη μνήμη τους και βασική προϋπόθεση για ένα πιο ασφαλές μέλλον.

    Η 28η Φεβρουαρίου θα παραμείνει μια ημέρα μνήμης. Μια ημέρα που μας θυμίζει πόσο πολύτιμη είναι η ανθρώπινη ζωή και πόσο σημαντικό είναι να αγωνιζόμαστε για ασφάλεια, υπευθυνότητα και δικαιοσύνη.

Από τη Μαρία Καζαντζίδου

         Είμαστε πολύ τυχεροί, καθώς η γειτονιά μας κρύβει έναν αληθινό ιστορικό θησαυρό. Ο Ναός του Αγίου Αθανασίου δεν είναι απλώς μια εκκλησία, αλλά το παλαιότερο σωζόμενο μεταβυζαντινό μνημείο σε ολόκληρη τη Δυτική Θεσσαλονίκη.

Η ιστορία του ξεκινά πριν από δύο αιώνες, την εποχή που η Ελλάδα βρισκόταν ακόμη οθωμανική κυριαρχία. Οι εργασίες ανέγερσης άρχισαν γύρω στο 1812-1816 και ολοκληρώθηκαν το 1819, σύμφωνα με επιγραφή που σώζεται στο εσωτερικό του. Χτίστηκε από τους κατοίκους του τότε χωριού «Χαρμάνκιοϊ», οι οποίοι με κόπο και πίστη δημιούργησαν αυτόν τον πνευματικό πυρήνα.

Αρχιτεκτονική και Τέχνη

     Ο ναός ανήκει στον τύπο της τρίκλιτης ξυλόστεγης βασιλικής, μια αρχιτεκτονική που συνηθιζόταν στα χρόνια της Τουρκοκρατίας. Παρά την ταπεινή εξωτερική του εμφάνιση, το εσωτερικό του κρύβει σπάνια κειμήλια. Οι εικόνες του τέμπλου χρονολογούνται από τον 19ο αιώνα και αποτελούν δείγματα της εξαιρετικής λαϊκής τέχνης της εποχής. Λόγω της μοναδικότητάς του, ο ναός έχει ανακηρυχθεί επίσημα από το Κράτος ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο.

Ένα μνημείο γεμάτο ζωή

      Αν και πέρασαν 200 χρόνια, ο Άγιος Αθανάσιος παραμένει «ζωντανός». Η ενορία φροντίζει με αγάπη τον χώρο, διοργανώνοντας θείες λειτουργίες και μυστήρια, ενώ ο περιβάλλων χώρος έχει διαμορφωθεί έτσι ώστε να αποτελεί μια όαση ηρεμίας μέσα στην πόλη μας.

      Για εμάς τους μαθητές, ο ναός αυτός είναι μια καθημερινή υπενθύμιση της ιστορικής μας κληρονομιάς. Την επόμενη φορά που θα περάσετε από μπροστά του, αφιερώστε μια στιγμή για να παρατηρήσετε τους πέτρινους τοίχους του· έχουν να διηγηθούν ιστορίες αιώνων!

πηγές

Blogger.com

Kordelio-evosmos.gr

                                                                                                                                                                                          από τη Θεοδώρα Τουτουντζόγλου Α5

     Το Καρναβάλι του Σοχού είναι ένα από τα πιο εντυπωσιακά και γνωστά αποκριάτικα έθιμα της Μακεδονίας. Πραγματοποιείται κάθε χρόνο στον Σοχός, ένα ορεινό χωριό του νομού Θεσσαλονίκης, και προσελκύει πλήθος επισκεπτών από όλη την Ελλάδα.

   Κεντρικά πρόσωπα της γιορτής είναι οι «Κουδουνοφόροι», γνωστοί και ως «Μέριου». Οι συμμετέχοντες φορούν παραδοσιακές στολές, δέρματα ζώων και στη μέση τους κρεμούν πολλά και βαριά κουδούνια. Στο κεφάλι φορούν μάσκες ή ιδιαίτερα καλύμματα, που κάνουν την εμφάνισή τους ακόμα πιο επιβλητική και μυστηριώδη. Καθώς περπατούν στα σοκάκια του χωριού, ο δυνατός ήχος από τα κουδούνια τους γεμίζει τον αέρα και δημιουργεί μια ξεχωριστή, ζωντανή ατμόσφαιρα.

     Το έθιμο έχει βαθιές ρίζες στον χρόνο και συνδέεται με αρχαίες διονυσιακές γιορτές και αγροτικές παραδόσεις. Σύμφωνα με την παράδοση, ο θόρυβος από τα κουδούνια διώχνει τα κακά πνεύματα και «ξυπνά» τη φύση, συμβολίζοντας τον ερχομό της άνοιξης και την αναγέννηση της ζωής. Για αυτόν τον λόγο, το καρναβάλι δεν είναι απλώς μια διασκέδαση, αλλά μια τελετουργία με συμβολικό χαρακτήρα.

    Καθ’ όλη τη διάρκεια των Αποκριών, στον Σοχό διοργανώνονται χοροί, παραδοσιακά γλέντια και πολιτιστικές εκδηλώσεις. Οι κάτοικοι συμμετέχουν ενεργά, κρατώντας ζωντανή μια σημαντική πολιτιστική κληρονομιά που περνά από γενιά σε γενιά. Το Καρναβάλι του Σοχού αποτελεί ένα ζωντανό παράδειγμα του πώς τα τοπικά έθιμα διατηρούν την ταυτότητα και την ιστορία ενός τόπου.

Πηγές

• Δήμος Λαγκαδά – Επίσημη ιστοσελίδα (ενότητα για τον Σοχό και τα αποκριάτικα έθιμα)
• Πολιτιστικοί Σύλλογοι Σοχού – Ανακοινώσεις και αφιερώματα στο έθιμο των Κουδουνοφόρων

από τις Σαρηκυριακίδη Νικολέτα και Φανιάδου Ευαγγελία – Α5

α) Η ζωή της Άλκη Ζέη

      Στις 27 Φεβρουαρίου 2026 συμπληρώνονται έξι χρόνια από την απώλεια της σπουδαίας συγγραφέα Άλκης Ζέη, που σημάδεψε με το έργο της την ελληνική παιδική και νεανική λογοτεχνία.

      Η Άλκη Ζέη γεννήθηκε στην Αθήνα στις 15 Δεκεμβρίου 1923. Τα παιδικά της χρόνια τα πέρασε κυρίως στη Σάμο μαζί με την αδελφή της, όσο η μητέρα της νοσηλευόταν στο Σανατόριο της Πάρνηθας. Το 1937 επέστρεψε στην Αθήνα, όπου φοίτησε στην Ιόνιο Σχολή. Εκεί γνώρισε τη στενή της φίλη και μετέπειτα γνωστή συγγραφέα Ζωρζ Σαρή.

    Αργότερα συνέχισε τις σπουδές της στη Σχολή Αηδονοπούλου. Από μικρή έδειξε αγάπη για τη συγγραφή και συμμετείχε στον όμιλο κουκλοθεάτρου του σχολείου της. Σημαντικό ρόλο στην πορεία της έπαιξε και η συγγραφέας Διδώ Σωτηρίου, σύζυγος του θείου της, που την ενθάρρυνε να ασχοληθεί πιο σοβαρά με το γράψιμο.

     Η ζωή της συνδέθηκε με σημαντικά ιστορικά γεγονότα της Ελλάδας, όπως η δικτατορία του Ιωάννης Μεταξάς, η Κατοχή και η εξορία. Οι εμπειρίες αυτές επηρέασαν βαθιά το έργο της.

β) Η εργογραφία της

   Το πρώτο της μυθιστόρημα, «Το καπλάνι της βιτρίνας» (1963), γράφτηκε στη Μόσχα. Θεωρείται σταθμός για την ελληνική παιδική λογοτεχνία, καθώς ήταν από τα πρώτα βιβλία για παιδιά που περιλάμβαναν πολιτικές αναφορές.

    Το 1971, όταν βρισκόταν εξόριστη στο Παρίσι, έγραψε το μυθιστόρημα «Ο μεγάλος περίπατος του Πέτρου», με θέμα την Κατοχή και την Αντίσταση. Τα βιβλία της δεν παρουσιάζουν απλώς ιστορικά γεγονότα· τα ζωντανεύουν μέσα από τα βιώματα και τα συναισθήματα των ηρώων της.

     Μαζί με τη Ζωρζ Σαρή ανανέωσαν το νεανικό μυθιστόρημα στην Ελλάδα, δίνοντας έμφαση στο αυτοβιογραφικό ύφος και στη σύνδεση της ιστορίας με την καθημερινή ζωή των παιδιών.

     Το βιβλίο της «Η Κωνσταντίνα και οι αράχνες της» τιμήθηκε το 2003 με το Βραβείο Εφηβικού Μυθιστορήματος του Κύκλου Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου. Τα έργα της έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες και έχουν αγαπηθεί από αναγνώστες σε όλο τον κόσμο.

Μερικά από τα πιο γνωστά βιβλία της είναι:

• Το καπλάνι της βιτρίνας (1963)
• Ο μεγάλος περίπατος του Πέτρου (1971)
• Αρβυλάκια και γόβες (1975)
• Ο θείος Πλάτων (1975)
• Κοντά στις ράγες (1977)
• Η αρραβωνιαστικιά του Αχιλλέα (1987)
• Η μωβ ομπρέλα (1989)

γ) Παρουσίαση του βιβλίου «Ο μεγάλος περίπατος του Πέτρου»

      Το μυθιστόρημα «Ο μεγάλος περίπατος του Πέτρου» είναι ένα από τα σημαντικότερα έργα της Άλκης Ζέη. Πρωταγωνιστής είναι ο Πέτρος, ένα αγόρι εννέα ετών που ζει τα δύσκολα χρόνια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και της Κατοχής στην Αθήνα.

Το βιβλίο χωρίζεται σε τέσσερα μέρη:

• «Όχι»: Η ιστορία ξεκινά στις 27 Οκτωβρίου 1940, μια μέρα πριν από την έναρξη του Ελληνοϊταλικού Πολέμου. Ο Πέτρος βιώνει πρώτα τη λύπη για τον θάνατο του αγαπημένου του τριζονιού και έπειτα τον ενθουσιασμό για τις νίκες του ελληνικού στρατού, που όμως σύντομα μετατρέπεται σε απογοήτευση με την είσοδο των Γερμανών στην Αθήνα.
• «Πεινάααω»: Η οικογένειά του αντιμετωπίζει τον σκληρό χειμώνα της Κατοχής. Η πείνα και οι στερήσεις γίνονται μέρος της καθημερινότητας.
• «Συσσίτιο»: Στο σχολείο οργανώνονται συσσίτια και ο Πέτρος αρχίζει να καταλαβαίνει τι σημαίνει Αντίσταση.
• «Λευτεριά ή θάνατος»: Ο Πέτρος και οι φίλοι του συμμετέχουν σε αντιστασιακές δράσεις. Μέσα από δύσκολες εμπειρίες, ο Πέτρος ωριμάζει πρόωρα.

Το βιβλίο ολοκληρώνεται στις 12 Οκτωβρίου 1944, μετά την απελευθέρωση της Αθήνας. Ο μικρός Πέτρος δεν είναι πια παιδί· έχει μεγαλώσει μέσα από τις δυσκολίες του πολέμου.

Ο «Μεγάλος περίπατος του Πέτρου» δεν είναι μόνο μια ιστορία για τον πόλεμο. Είναι ένα βιβλίο για τη φιλία, το θάρρος, την απώλεια και την ελπίδα. Για αυτό και παραμένει μέχρι σήμερα ένα από τα πιο αγαπημένα βιβλία των νέων αναγνωστών.

Από τις Καραγιώργου Ασπασία, Ελευθεριάδου Όλγα, Ατματζίδου Ελισάβετ, Καββάδα Χρύσα, Καζαντζίδου Μαρία

- Κυρία Έφη, πώς αποφασίσατε να συμμετέχετε εθελοντικά στο μαγείρεμα;

- Ξεκίνησα την προσφορά μου στο ενοριακό συσσίτιο το 2011, την εποχή της κρίσης, από αγάπη για τον Άγιο Γεώργιο, την ενορία μου και τον συνάνθρωπό μου. Αρχικά διακονούσαμε γύρω στις 60 γυναίκες. Στη συνέχεια εξαιτίας του κορονοϊού και των περιοριστικών μέτρων αφενός και της αποχώρησης κάποιων κυριών λόγω ηλικίας αφετέρου ο αριθμός των γυναικών εθελοντριών μειώθηκε σε 20 άτομα. Γι’ αυτό προτρέπω τις νεότερες σε ηλικία κυρίες να ασχοληθούν ενεργά με τον εθελοντισμό μέσα από τη συμμετοχή τους στο ενοριακό συσσίτιο. Με τη δράση αυτή δεν βοηθούν απλώς έναν άνθρωπο που βρίσκεται σε ανάγκη αλλά κερδίζουν και οι ίδιες σε συναισθήματα αγάπης και αλληλεγγύης. Πράγματι, επικρατεί ένα πολύ όμορφο κλίμα και φτάνουμε στο σημείο να νιώθουμε οικογένεια και να στηρίζουμε η μία την άλλη. Ένας μόνος του δεν μπορεί να πετύχει πολλά αλλά όλοι μαζί μέσα από τον εθελοντισμό και την προσφορά μπορούμε να κάνουμε πιο όμορφο τον κόσμος μας, την ενορία μας, τη γειτονιά μας.

- Πώς λειτουργείτε ως ομάδα και πώς οργανώνετε το μενού κάθε μέρα;

- Κάθε βδομάδα μία κυρία είναι η υπεύθυνη μαγείρισσα και  δύο με τρεις γυναίκες τη βοηθούν, οι οποίες εναλλάσσονται καθημερινά. Έρχονται γύρω στις 7 το πρωί και τελειώνουν γύρω στις 12 με τη διανομή του συσσιτίου. Το μενού το προετοιμάζουμε από την προηγούμενη εβδομάδα φροντίζοντας να έχουμε τα υλικά που θα χρησιμοποιήσουμε.   Στο σημείο αυτό θα ήθελα να αναφέρω ότι την περίοδο του κορονοϊού, αν και ήταν δύσκολα, η αγάπη του κόσμου στήριξε το συσσίτιο. Όπως και τώρα, έρχονται ταπεινά μέσα στην αφάνεια και προσφέρουν χωρίς να κάνουν γνωστά τα στοιχεία τους. Όπως σας είπα, φροντίζουμε να έχουμε πάντα τα υλικά από την προηγούμενη εβδομάδα, τα οποία σε καμιά περίπτωση δεν είναι υποδεέστερα από τα υλικά που χρησιμοποιεί μια νοικοκυρά στο σπίτι της. Δευτέρα, Τρίτη και Πέμπτη τα φαγητά μας περιλαμβάνουν κρεατικό ενώ Τετάρτη και Παρασκευή είναι νηστίσιμα. Σήμερα σιτίζονται γύρω στα ενενήντα άτομα, η επιλογή των οποίων γίνεται με οικονομικά κριτήρια, ώστε να επιλεχθούν αυτοί που πραγματικά έχουν ανάγκη.

- Ποια στιγμή ή εμπειρία σάς έχει συγκινήσει περισσότερο;

- Ένα ζευγάρι ηλικιωμένων, που σιτίζεται από την εκκλησία, παρά  τα οικονομικά προβλήματα που αντιμετωπίζει μέσα από το υστέρημά του στηρίζει το συσσίτιο. Αυτό το ζευγάρι ηλικιωμένων μας δείχνει ότι αγάπη είναι να στερείσαι αυτό που δεν έχεις άφθονο. Αυτή η γνήσια διάθεση προσφορά τους με έχει συγκινήσει πολύ!

- Κυρία Έφη, σας ευχαριστούμε πολύ!

από τον Γιώργο Τσαρόση

Το γλυκό που μυρίζει Χριστούγεννα

      Τα Χριστούγεννα δεν είναι μόνο στολίδια και φωτάκια είναι μυρωδιές, γεύσεις και στιγμές με τους αγαπημένους μας. Ένα από τα πιο αγαπημένα παραδοσιακά γλυκά των γιορτών είναι τα μελομακάρονα. Με μέλι, καρύδια και αρώματα κανέλας, μας θυμίζουν οικογενειακά τραπέζια και ζεστές χειμωνιάτικες μέρες. Παρακάτω σας παρουσιάζουμε μια κλασική συνταγή, εύκολη και ιδανική για να τη δοκιμάσετε στο σπίτι.

 Υλικά 

Για τα μελομακάρονα

• 1 ποτήρι ελαιόλαδο
• 1/2 ποτήρι σπορέλαιο
• 1 ποτήρι ζάχαρη
• 1/2 ποτήρι χυμό πορτοκαλιού
• Ξύσμα από 1 πορτοκάλι
• 1/2 ποτήρι κονιάκ
• 1 κ.γ. σόδα
• 1 κ.γ. κανέλα
• 1/2 κ.γ. γαρύφαλλο
• 1 κιλό αλεύρι μαλακό
• 1/2 κ.γ. μπέικιν πάουντερ
• 2 ποτήρια μέλι
• 2 ποτήρια ζάχαρη
• 2 ποτήρια νερό
• 1 ξυλάκι κανέλας
• Φλούδα λεμονιού
• Καρύδια χοντροκομμένα

Για το σιρόπι

Για το τελείωμα

 Εκτέλεση

1. Ετοιμασία ζύμης
Διαλύουμε τη σόδα στον χυμό πορτοκαλιού. Σε ένα μπολ ανακατεύουμε λάδια, ζάχαρη, χυμό, ξύσμα, κονιάκ και μπαχαρικά. Προσθέτουμε σιγά-σιγά το αλεύρι με το μπέικιν και ζυμώνουμε ελαφρά.

2. Πλάσιμο & ψήσιμο
Πλάθουμε τα μελομακάρονα σε οβάλ σχήμα και τα ψήνουμε στους 180°C για 25–30 λεπτά, μέχρι να ροδίσουν.

3. Σιρόπιασμα
Βράζουμε όλα τα υλικά του σιροπιού για 5 λεπτά. Ρίχνουμε τα καυτά μελομακάρονα στο κρύο σιρόπι.

4. Τελείωμα
Πασπαλίζουμε με καρύδια.

  Τα μελομακάρονα δεν είναι απλώς ένα γλυκό είναι κομμάτι της παράδοσής μας. Φτιάχνοντάς τα, μαθαίνουμε να εκτιμούμε τις απλές χαρές, τη συνεργασία και τη ζεστασιά της οικογένειας. Ελπίζουμε η συνταγή αυτή να γεμίσει τα σπίτια σας χαμόγελα. Σας ευχόμαστε Καλά Χριστούγεννα!