Στο πλαίσιο της επίσκεψης παρακολούθησαν την παρουσίαση του βιβλίου «Η πιο όμορφη λέξη του κόσμου» από τον συγγραφέα Κυριάκο Αθανασιάδη. Ο συγγραφέας μίλησε για τη δημιουργία του βιβλίου, τις ιδέες που τον ενέπνευσαν και τη σημασία της δύναμης των λέξεων. Μέσα από την παρουσίασή του αναδείχθηκαν βασικοί άξονες του έργου όπως η πολιορκία του Μεσολογγίου, η τέχνη της τυπογραφίας και η έκδοση της  πρώτης εφημερίδας.

Ο κ. Αθανασιάδης αναφέρθηκε στη διαδικασία της συγγραφής, την έρευνα που απαιτείται για ένα ιστορικό βιβλίο, αλλά και το πώς οι λέξεις μπορούν να αλλάξουν τον κόσμο. Τέλος,  παραχώρησε και μια σύντομη συνέντευξη στη σχολική εφημερίδα.

Στη συνέχεια, οι μαθητές περιηγήθηκαν στα περίπτερα των εκδοτικών οίκων, γνώρισαν νέες εκδόσεις και ήρθαν σε επαφή με τον κόσμο του βιβλίου, της λογοτεχνίας αλλά και της τεχνολογίας.

Η επίσκεψη ολοκληρώθηκε με θετικές εντυπώσεις και με την αίσθηση ότι το βιβλίο εξακολουθεί να αποτελεί έναν σημαντικό τρόπο έκφρασης, γνώσης και επικοινωνίας.

Υπεύθυνοι  εκπαιδευτικοί:  Ευαγγελία Χατζηαγοράκη, Ζωή Τακαβάκογλου, Φωτεινή Γκανά.

από τις Μανδρά Λυδία και Μεγαλίδου Ιωάννα.

από τη Φανιάδου Ευαγγελία

      Ο χορός K-pop είναι ένα είδος που ξεκίνησε από τη Νότια Κορέα και τα τελευταία χρόνια έχει γίνει πολύ δημοφιλές σε όλο τον κόσμο. Οι χορογραφίες του είναι δυναμικές και συνδυάζουν διάφορα στυλ, όπως hip-hop και street dance, και συνήθως χορεύονται σε ομάδες με πολύ καλό συγχρονισμό.

       Εγώ ξεκίνησα K-pop το 2025, γιατί μου άρεσε πάρα πολύ και ήθελα να ασχοληθώ ήδη από πιο μικρή ηλικία. Από την αρχή με κέρδισε η ενέργεια που έχει, αλλά και το ότι δουλεύουμε όλοι μαζί σαν ομάδα. Μέσα από τα μαθήματα στη σχολή, μαθαίνουμε χορογραφίες και προσπαθούμε συνεχώς να βελτιωνόμαστε.

       Φυσικά, δεν είναι πάντα εύκολο. Χρειάζεται πολλή εξάσκηση, υπομονή και συγκέντρωση, γιατί οι κινήσεις είναι γρήγορες και πρέπει να είναι ακριβείς. Πολλές φορές επαναλαμβάνουμε τα ίδια βήματα ξανά και ξανά μέχρι να τα πετύχουμε σωστά, αλλά αυτό στο τέλος μας βοηθάει να γινόμαστε καλύτεροι.

     Έχω συμμετάσχει σε παραστάσεις με το γκρουπ μου, που λέγεται Foxez , και μέσα από αυτή την εμπειρία έχω μάθει πολλά. Παράλληλα, το γκρουπ μας έχει πάρει μέρος και σε αγώνες, που ήταν μια ξεχωριστή εμπειρία, με άγχος πριν βγούμε στη σκηνή αλλά και μεγάλη ικανοποίηση στο τέλος. Όταν τελείωνε κάθε εμφάνιση, νιώθαμε όλοι περήφανοι για το αποτέλεσμα, γιατί ξέραμε ότι είχαμε δουλέψει σκληρά και είχαμε κάνει ασταμάτητη προπόνηση.

     Για μένα, ο χορός K-pop δεν είναι απλώς ένα χόμπι. Είναι ένας τρόπος να εκφράζομαι, να συνεργάζομαι με άλλους και να περνάω δημιουργικά τον χρόνο μου. Κάθε φορά που χορεύω νιώθω χαρά και θέλω να συνεχίσω να εξελίσσομαι και να γίνομαι καλύτερη.

από τη Χρύσα Καββάδα

       Το βράδυ της 28ης Φεβρουαρίου 2023 σημειώθηκε ένα από τα πιο τραγικά σιδηροδρομικά δυστυχήματα στη χώρα μας. Στην κοιλάδα των Τέμπη, κοντά στον οικισμό Ευαγγελισμός Λάρισας, επιβατική αμαξοστοιχία της Hellenic Train που εκτελούσε το δρομολόγιο Αθήνα–Θεσσαλονίκη συγκρούστηκε μετωπικά με εμπορική αμαξοστοιχία που κινούνταν στην αντίθετη κατεύθυνση.

     Από τη σύγκρουση έχασαν τη ζωή τους 57 άνθρωποι και δεκάδες άλλοι τραυματίστηκαν, αρκετοί από αυτούς σοβαρά. Πολλοί επιβάτες σώθηκαν, όμως κουβαλούν μέχρι σήμερα ψυχικά τραύματα από εκείνη τη νύχτα. Το δυστύχημα συγκλόνισε ολόκληρη την ελληνική κοινωνία και βύθισε στο πένθος πολλές οικογένειες.

     Ανάμεσα στα θύματα ήταν και ένας μαθητής του σχολείου μας, ο Παναγιώτης Μπουρνάζης, μαζί με τον πατέρα του. Είχαν ταξιδέψει στην Αθήνα για το τριήμερο της Καθαρής Δευτέρας, για να επισκεφτούν τον αδελφό του που σπούδαζε εκεί. Στο ταξίδι της επιστροφής συνέβη το μοιραίο.

     Ο Παναγιώτης ήταν δεύτερος ξάδελφός μου. Η είδηση της τραγωδίας και της απώλειάς του με συγκλόνισε βαθιά. Ακόμη και σήμερα δυσκολεύομαι να αποδεχτώ αυτή την άδικη και πρόωρη απώλεια ενός τόσο αγαπημένου μου ανθρώπου. Ο Παναγιώτης ήταν ένα ήσυχο, ευγενικό και σεμνό παιδί, αγαπητό σε όλους. Τρία χρόνια μετά, η σκέψη του συνεχίζει να γεμίζει την καρδιά μου με θλίψη. Η μνήμη του θα μείνει ζωντανή για πάντα.

     Παράλληλα, η κοινωνία και οι οικογένειες των θυμάτων ζητούν απόδοση δικαιοσύνης ως έναν  ελάχιστο φόρο τιμής στη μνήμη τους και βασική προϋπόθεση για ένα πιο ασφαλές μέλλον.

    Η 28η Φεβρουαρίου θα παραμείνει μια ημέρα μνήμης. Μια ημέρα που μας θυμίζει πόσο πολύτιμη είναι η ανθρώπινη ζωή και πόσο σημαντικό είναι να αγωνιζόμαστε για ασφάλεια, υπευθυνότητα και δικαιοσύνη.

Από τη Μαρία Καζαντζίδου

         Είμαστε πολύ τυχεροί, καθώς η γειτονιά μας κρύβει έναν αληθινό ιστορικό θησαυρό. Ο Ναός του Αγίου Αθανασίου δεν είναι απλώς μια εκκλησία, αλλά το παλαιότερο σωζόμενο μεταβυζαντινό μνημείο σε ολόκληρη τη Δυτική Θεσσαλονίκη.

Η ιστορία του ξεκινά πριν από δύο αιώνες, την εποχή που η Ελλάδα βρισκόταν ακόμη οθωμανική κυριαρχία. Οι εργασίες ανέγερσης άρχισαν γύρω στο 1812-1816 και ολοκληρώθηκαν το 1819, σύμφωνα με επιγραφή που σώζεται στο εσωτερικό του. Χτίστηκε από τους κατοίκους του τότε χωριού «Χαρμάνκιοϊ», οι οποίοι με κόπο και πίστη δημιούργησαν αυτόν τον πνευματικό πυρήνα.

Αρχιτεκτονική και Τέχνη

     Ο ναός ανήκει στον τύπο της τρίκλιτης ξυλόστεγης βασιλικής, μια αρχιτεκτονική που συνηθιζόταν στα χρόνια της Τουρκοκρατίας. Παρά την ταπεινή εξωτερική του εμφάνιση, το εσωτερικό του κρύβει σπάνια κειμήλια. Οι εικόνες του τέμπλου χρονολογούνται από τον 19ο αιώνα και αποτελούν δείγματα της εξαιρετικής λαϊκής τέχνης της εποχής. Λόγω της μοναδικότητάς του, ο ναός έχει ανακηρυχθεί επίσημα από το Κράτος ως ιστορικό διατηρητέο μνημείο.

Ένα μνημείο γεμάτο ζωή

      Αν και πέρασαν 200 χρόνια, ο Άγιος Αθανάσιος παραμένει «ζωντανός». Η ενορία φροντίζει με αγάπη τον χώρο, διοργανώνοντας θείες λειτουργίες και μυστήρια, ενώ ο περιβάλλων χώρος έχει διαμορφωθεί έτσι ώστε να αποτελεί μια όαση ηρεμίας μέσα στην πόλη μας.

      Για εμάς τους μαθητές, ο ναός αυτός είναι μια καθημερινή υπενθύμιση της ιστορικής μας κληρονομιάς. Την επόμενη φορά που θα περάσετε από μπροστά του, αφιερώστε μια στιγμή για να παρατηρήσετε τους πέτρινους τοίχους του· έχουν να διηγηθούν ιστορίες αιώνων!

πηγές

Blogger.com

Kordelio-evosmos.gr

                                                                                                                                                                                          από τη Θεοδώρα Τουτουντζόγλου Α5

     Το Καρναβάλι του Σοχού είναι ένα από τα πιο εντυπωσιακά και γνωστά αποκριάτικα έθιμα της Μακεδονίας. Πραγματοποιείται κάθε χρόνο στον Σοχός, ένα ορεινό χωριό του νομού Θεσσαλονίκης, και προσελκύει πλήθος επισκεπτών από όλη την Ελλάδα.

   Κεντρικά πρόσωπα της γιορτής είναι οι «Κουδουνοφόροι», γνωστοί και ως «Μέριου». Οι συμμετέχοντες φορούν παραδοσιακές στολές, δέρματα ζώων και στη μέση τους κρεμούν πολλά και βαριά κουδούνια. Στο κεφάλι φορούν μάσκες ή ιδιαίτερα καλύμματα, που κάνουν την εμφάνισή τους ακόμα πιο επιβλητική και μυστηριώδη. Καθώς περπατούν στα σοκάκια του χωριού, ο δυνατός ήχος από τα κουδούνια τους γεμίζει τον αέρα και δημιουργεί μια ξεχωριστή, ζωντανή ατμόσφαιρα.

     Το έθιμο έχει βαθιές ρίζες στον χρόνο και συνδέεται με αρχαίες διονυσιακές γιορτές και αγροτικές παραδόσεις. Σύμφωνα με την παράδοση, ο θόρυβος από τα κουδούνια διώχνει τα κακά πνεύματα και «ξυπνά» τη φύση, συμβολίζοντας τον ερχομό της άνοιξης και την αναγέννηση της ζωής. Για αυτόν τον λόγο, το καρναβάλι δεν είναι απλώς μια διασκέδαση, αλλά μια τελετουργία με συμβολικό χαρακτήρα.

    Καθ’ όλη τη διάρκεια των Αποκριών, στον Σοχό διοργανώνονται χοροί, παραδοσιακά γλέντια και πολιτιστικές εκδηλώσεις. Οι κάτοικοι συμμετέχουν ενεργά, κρατώντας ζωντανή μια σημαντική πολιτιστική κληρονομιά που περνά από γενιά σε γενιά. Το Καρναβάλι του Σοχού αποτελεί ένα ζωντανό παράδειγμα του πώς τα τοπικά έθιμα διατηρούν την ταυτότητα και την ιστορία ενός τόπου.

Πηγές

• Δήμος Λαγκαδά – Επίσημη ιστοσελίδα (ενότητα για τον Σοχό και τα αποκριάτικα έθιμα)
• Πολιτιστικοί Σύλλογοι Σοχού – Ανακοινώσεις και αφιερώματα στο έθιμο των Κουδουνοφόρων

από τις Σαρηκυριακίδη Νικολέτα και Φανιάδου Ευαγγελία – Α5

α) Η ζωή της Άλκη Ζέη

      Στις 27 Φεβρουαρίου 2026 συμπληρώνονται έξι χρόνια από την απώλεια της σπουδαίας συγγραφέα Άλκης Ζέη, που σημάδεψε με το έργο της την ελληνική παιδική και νεανική λογοτεχνία.

      Η Άλκη Ζέη γεννήθηκε στην Αθήνα στις 15 Δεκεμβρίου 1923. Τα παιδικά της χρόνια τα πέρασε κυρίως στη Σάμο μαζί με την αδελφή της, όσο η μητέρα της νοσηλευόταν στο Σανατόριο της Πάρνηθας. Το 1937 επέστρεψε στην Αθήνα, όπου φοίτησε στην Ιόνιο Σχολή. Εκεί γνώρισε τη στενή της φίλη και μετέπειτα γνωστή συγγραφέα Ζωρζ Σαρή.

    Αργότερα συνέχισε τις σπουδές της στη Σχολή Αηδονοπούλου. Από μικρή έδειξε αγάπη για τη συγγραφή και συμμετείχε στον όμιλο κουκλοθεάτρου του σχολείου της. Σημαντικό ρόλο στην πορεία της έπαιξε και η συγγραφέας Διδώ Σωτηρίου, σύζυγος του θείου της, που την ενθάρρυνε να ασχοληθεί πιο σοβαρά με το γράψιμο.

     Η ζωή της συνδέθηκε με σημαντικά ιστορικά γεγονότα της Ελλάδας, όπως η δικτατορία του Ιωάννης Μεταξάς, η Κατοχή και η εξορία. Οι εμπειρίες αυτές επηρέασαν βαθιά το έργο της.

β) Η εργογραφία της

   Το πρώτο της μυθιστόρημα, «Το καπλάνι της βιτρίνας» (1963), γράφτηκε στη Μόσχα. Θεωρείται σταθμός για την ελληνική παιδική λογοτεχνία, καθώς ήταν από τα πρώτα βιβλία για παιδιά που περιλάμβαναν πολιτικές αναφορές.

    Το 1971, όταν βρισκόταν εξόριστη στο Παρίσι, έγραψε το μυθιστόρημα «Ο μεγάλος περίπατος του Πέτρου», με θέμα την Κατοχή και την Αντίσταση. Τα βιβλία της δεν παρουσιάζουν απλώς ιστορικά γεγονότα· τα ζωντανεύουν μέσα από τα βιώματα και τα συναισθήματα των ηρώων της.

     Μαζί με τη Ζωρζ Σαρή ανανέωσαν το νεανικό μυθιστόρημα στην Ελλάδα, δίνοντας έμφαση στο αυτοβιογραφικό ύφος και στη σύνδεση της ιστορίας με την καθημερινή ζωή των παιδιών.

     Το βιβλίο της «Η Κωνσταντίνα και οι αράχνες της» τιμήθηκε το 2003 με το Βραβείο Εφηβικού Μυθιστορήματος του Κύκλου Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου. Τα έργα της έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες και έχουν αγαπηθεί από αναγνώστες σε όλο τον κόσμο.

Μερικά από τα πιο γνωστά βιβλία της είναι:

• Το καπλάνι της βιτρίνας (1963)
• Ο μεγάλος περίπατος του Πέτρου (1971)
• Αρβυλάκια και γόβες (1975)
• Ο θείος Πλάτων (1975)
• Κοντά στις ράγες (1977)
• Η αρραβωνιαστικιά του Αχιλλέα (1987)
• Η μωβ ομπρέλα (1989)

γ) Παρουσίαση του βιβλίου «Ο μεγάλος περίπατος του Πέτρου»

      Το μυθιστόρημα «Ο μεγάλος περίπατος του Πέτρου» είναι ένα από τα σημαντικότερα έργα της Άλκης Ζέη. Πρωταγωνιστής είναι ο Πέτρος, ένα αγόρι εννέα ετών που ζει τα δύσκολα χρόνια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και της Κατοχής στην Αθήνα.

Το βιβλίο χωρίζεται σε τέσσερα μέρη:

• «Όχι»: Η ιστορία ξεκινά στις 27 Οκτωβρίου 1940, μια μέρα πριν από την έναρξη του Ελληνοϊταλικού Πολέμου. Ο Πέτρος βιώνει πρώτα τη λύπη για τον θάνατο του αγαπημένου του τριζονιού και έπειτα τον ενθουσιασμό για τις νίκες του ελληνικού στρατού, που όμως σύντομα μετατρέπεται σε απογοήτευση με την είσοδο των Γερμανών στην Αθήνα.
• «Πεινάααω»: Η οικογένειά του αντιμετωπίζει τον σκληρό χειμώνα της Κατοχής. Η πείνα και οι στερήσεις γίνονται μέρος της καθημερινότητας.
• «Συσσίτιο»: Στο σχολείο οργανώνονται συσσίτια και ο Πέτρος αρχίζει να καταλαβαίνει τι σημαίνει Αντίσταση.
• «Λευτεριά ή θάνατος»: Ο Πέτρος και οι φίλοι του συμμετέχουν σε αντιστασιακές δράσεις. Μέσα από δύσκολες εμπειρίες, ο Πέτρος ωριμάζει πρόωρα.

Το βιβλίο ολοκληρώνεται στις 12 Οκτωβρίου 1944, μετά την απελευθέρωση της Αθήνας. Ο μικρός Πέτρος δεν είναι πια παιδί· έχει μεγαλώσει μέσα από τις δυσκολίες του πολέμου.

Ο «Μεγάλος περίπατος του Πέτρου» δεν είναι μόνο μια ιστορία για τον πόλεμο. Είναι ένα βιβλίο για τη φιλία, το θάρρος, την απώλεια και την ελπίδα. Για αυτό και παραμένει μέχρι σήμερα ένα από τα πιο αγαπημένα βιβλία των νέων αναγνωστών.

Από τις Καραγιώργου Ασπασία, Ελευθεριάδου Όλγα, Ατματζίδου Ελισάβετ, Καββάδα Χρύσα, Καζαντζίδου Μαρία

- Κυρία Έφη, πώς αποφασίσατε να συμμετέχετε εθελοντικά στο μαγείρεμα;

- Ξεκίνησα την προσφορά μου στο ενοριακό συσσίτιο το 2011, την εποχή της κρίσης, από αγάπη για τον Άγιο Γεώργιο, την ενορία μου και τον συνάνθρωπό μου. Αρχικά διακονούσαμε γύρω στις 60 γυναίκες. Στη συνέχεια εξαιτίας του κορονοϊού και των περιοριστικών μέτρων αφενός και της αποχώρησης κάποιων κυριών λόγω ηλικίας αφετέρου ο αριθμός των γυναικών εθελοντριών μειώθηκε σε 20 άτομα. Γι’ αυτό προτρέπω τις νεότερες σε ηλικία κυρίες να ασχοληθούν ενεργά με τον εθελοντισμό μέσα από τη συμμετοχή τους στο ενοριακό συσσίτιο. Με τη δράση αυτή δεν βοηθούν απλώς έναν άνθρωπο που βρίσκεται σε ανάγκη αλλά κερδίζουν και οι ίδιες σε συναισθήματα αγάπης και αλληλεγγύης. Πράγματι, επικρατεί ένα πολύ όμορφο κλίμα και φτάνουμε στο σημείο να νιώθουμε οικογένεια και να στηρίζουμε η μία την άλλη. Ένας μόνος του δεν μπορεί να πετύχει πολλά αλλά όλοι μαζί μέσα από τον εθελοντισμό και την προσφορά μπορούμε να κάνουμε πιο όμορφο τον κόσμος μας, την ενορία μας, τη γειτονιά μας.

- Πώς λειτουργείτε ως ομάδα και πώς οργανώνετε το μενού κάθε μέρα;

- Κάθε βδομάδα μία κυρία είναι η υπεύθυνη μαγείρισσα και  δύο με τρεις γυναίκες τη βοηθούν, οι οποίες εναλλάσσονται καθημερινά. Έρχονται γύρω στις 7 το πρωί και τελειώνουν γύρω στις 12 με τη διανομή του συσσιτίου. Το μενού το προετοιμάζουμε από την προηγούμενη εβδομάδα φροντίζοντας να έχουμε τα υλικά που θα χρησιμοποιήσουμε.   Στο σημείο αυτό θα ήθελα να αναφέρω ότι την περίοδο του κορονοϊού, αν και ήταν δύσκολα, η αγάπη του κόσμου στήριξε το συσσίτιο. Όπως και τώρα, έρχονται ταπεινά μέσα στην αφάνεια και προσφέρουν χωρίς να κάνουν γνωστά τα στοιχεία τους. Όπως σας είπα, φροντίζουμε να έχουμε πάντα τα υλικά από την προηγούμενη εβδομάδα, τα οποία σε καμιά περίπτωση δεν είναι υποδεέστερα από τα υλικά που χρησιμοποιεί μια νοικοκυρά στο σπίτι της. Δευτέρα, Τρίτη και Πέμπτη τα φαγητά μας περιλαμβάνουν κρεατικό ενώ Τετάρτη και Παρασκευή είναι νηστίσιμα. Σήμερα σιτίζονται γύρω στα ενενήντα άτομα, η επιλογή των οποίων γίνεται με οικονομικά κριτήρια, ώστε να επιλεχθούν αυτοί που πραγματικά έχουν ανάγκη.

- Ποια στιγμή ή εμπειρία σάς έχει συγκινήσει περισσότερο;

- Ένα ζευγάρι ηλικιωμένων, που σιτίζεται από την εκκλησία, παρά  τα οικονομικά προβλήματα που αντιμετωπίζει μέσα από το υστέρημά του στηρίζει το συσσίτιο. Αυτό το ζευγάρι ηλικιωμένων μας δείχνει ότι αγάπη είναι να στερείσαι αυτό που δεν έχεις άφθονο. Αυτή η γνήσια διάθεση προσφορά τους με έχει συγκινήσει πολύ!

- Κυρία Έφη, σας ευχαριστούμε πολύ!

από τον Γιώργο Τσαρόση

Το γλυκό που μυρίζει Χριστούγεννα

      Τα Χριστούγεννα δεν είναι μόνο στολίδια και φωτάκια είναι μυρωδιές, γεύσεις και στιγμές με τους αγαπημένους μας. Ένα από τα πιο αγαπημένα παραδοσιακά γλυκά των γιορτών είναι τα μελομακάρονα. Με μέλι, καρύδια και αρώματα κανέλας, μας θυμίζουν οικογενειακά τραπέζια και ζεστές χειμωνιάτικες μέρες. Παρακάτω σας παρουσιάζουμε μια κλασική συνταγή, εύκολη και ιδανική για να τη δοκιμάσετε στο σπίτι.

 Υλικά 

Για τα μελομακάρονα

• 1 ποτήρι ελαιόλαδο
• 1/2 ποτήρι σπορέλαιο
• 1 ποτήρι ζάχαρη
• 1/2 ποτήρι χυμό πορτοκαλιού
• Ξύσμα από 1 πορτοκάλι
• 1/2 ποτήρι κονιάκ
• 1 κ.γ. σόδα
• 1 κ.γ. κανέλα
• 1/2 κ.γ. γαρύφαλλο
• 1 κιλό αλεύρι μαλακό
• 1/2 κ.γ. μπέικιν πάουντερ
• 2 ποτήρια μέλι
• 2 ποτήρια ζάχαρη
• 2 ποτήρια νερό
• 1 ξυλάκι κανέλας
• Φλούδα λεμονιού
• Καρύδια χοντροκομμένα

Για το σιρόπι

Για το τελείωμα

 Εκτέλεση

1. Ετοιμασία ζύμης
Διαλύουμε τη σόδα στον χυμό πορτοκαλιού. Σε ένα μπολ ανακατεύουμε λάδια, ζάχαρη, χυμό, ξύσμα, κονιάκ και μπαχαρικά. Προσθέτουμε σιγά-σιγά το αλεύρι με το μπέικιν και ζυμώνουμε ελαφρά.

2. Πλάσιμο & ψήσιμο
Πλάθουμε τα μελομακάρονα σε οβάλ σχήμα και τα ψήνουμε στους 180°C για 25–30 λεπτά, μέχρι να ροδίσουν.

3. Σιρόπιασμα
Βράζουμε όλα τα υλικά του σιροπιού για 5 λεπτά. Ρίχνουμε τα καυτά μελομακάρονα στο κρύο σιρόπι.

4. Τελείωμα
Πασπαλίζουμε με καρύδια.

  Τα μελομακάρονα δεν είναι απλώς ένα γλυκό είναι κομμάτι της παράδοσής μας. Φτιάχνοντάς τα, μαθαίνουμε να εκτιμούμε τις απλές χαρές, τη συνεργασία και τη ζεστασιά της οικογένειας. Ελπίζουμε η συνταγή αυτή να γεμίσει τα σπίτια σας χαμόγελα. Σας ευχόμαστε Καλά Χριστούγεννα!

από τις Σαρηκυριακίδη Νικολέτα και Φανιάδου Ευαγγελία

      Έχετε αναρωτηθεί ποτέ πώς οι άνθρωποι γιορτάζουν και ποια είναι τα έθιμα των Χριστουγέννων σε άλλες χώρες;  Σε όλο τον κόσμο υπάρχουν έθιμα που μπορεί να μας φαίνονται παράξενα, όμως για τους λαούς τους είναι πολύ σημαντικά, όπως είναι και σε εμάς τα δικά μας. Ας δούμε μερικά από τα πιο εντυπωσιακά.

Νότια Κορέα:   Στην Κορέα, κυρίως στην Νότια Κορέα, τα Χριστούγεννα είναι επίσημη αργία αλλά δεν έχουν τόσο έντονο οικογενειακό χαρακτήρα. Τα γιορτάζουν περισσότερο οι Χριστιανοί με εκκλησιασμό, ενώ στις πόλεις υπάρχουν φωτισμοί και εντυπωσιακοί στολισμοί. Πολλοί νέοι τα αντιμετωπίζουν ως ρομαντική γιορτή και βγαίνουν έξω με τα ζευγάρια τους. Τα δώρα είναι συνήθως απλά και συνηθίζονται οι χριστουγεννιάτικες τούρτες.

 ΣΕΟΥΛ – ΝΟΤΙΑ ΚΟΡΕΑ

Ρουμανία: Στην Ρουμανία τα παιδιά και οι νέοι βγαίνουν έξω και πηγαίνουν στα σπίτια για να πούνε τα κάλαντα, χαρούμενοι και τραγουδώντας. Επίσης στα χωριά, κατά την διάρκεια των καλάντων, φοράνε παραδοσιακές φορεσιές.  Έχουν έντονα λαϊκά έθιμα με μουσική και χορό, ειδικά στην ύπαιθρο. Το Χριστουγεννιάτικο τραπέζι τους είναι γεμάτο με νόστιμα παραδοσιακά γλυκά.

 ΡΟΥΜΑΝΙΑ

Γερμανία: Στην Γερμανία ο κόσμος κάνει συνεχώς τις Χριστουγεννιάτικες αγορές του παίρνοντας στολίδια, γλυκά και ζεστό κρασί. Επίσης, εκεί έχουν στεφάνι με τέσσερα κεριά που ανάβουν κάθε Κυριακή πριν τα Χριστούγεννα. Ένα άλλο έθιμό τους είναι ότι αντί για τον Άγιο Βασίλη, έχουν τον Άγιο Νικόλαο που μοιράζει δώρα στα μικρά παιδιά στις 6 Δεκεμβρίου.

 ΓΕΡΜΑΝΙΑ

Ισπανία: Αρχικά, ένα χαρακτηριστικό ισπανικού στολισμού είναι η φάτνη (El Belen). Στις 22 Δεκεμβρίου γίνεται μία μεγάλη κλήρωση που συμμετέχει όλη η χώρα, στην οποία οι κάτοικοι για να την παρακολουθήσουν κλείνουν τα εισιτήρια μήνες νωρίτερα. Την παραμονή των Χριστουγέννων μαζεύεται όλη η οικογένεια σε οικογενειακό δείπνο. Τέλος, στις 6 Ιανουαρίου οι Τρεις Μάγοι φέρνουν τα δώρα στα παιδιά.

 ΙΣΠΑΝΙΑ

Ινδία: Στην Ινδία τα Χριστούγεννα γιορτάζονται κυρίως από τις χριστιανικές κοινότητες. Τα σπίτια και οι εκκλησίες στολίζονται με αστέρια, φωτάκια και χριστουγεννιάτικα δέντρα, συχνά φτιαγμένα από mango ή μπανάνα.  Οι άνθρωποι ανταλλάσσουν δώρα και γλυκά, όπως παραδοσιακά κέικ και συμμετέχουν στη Χριστουγεννιάτικη λειτουργία. Η γιορτή συνδυάζει χριστιανικά στοιχεία με τοπικά ινδικά έθιμα, δημιουργώντας μια ιδιαίτερη ατμόσφαιρα.

 ΙΝΔΙΑ

    Η γέννηση του Χριστού γιορτάζεται σε όλη την υφήλιο. Το σίγουρο είναι ότι σε όποιο σημείο της γης και να γιορτάζονται τα Χριστούγεννα, σίγουρα αποτελούν την πιο λαμπερή γιορτή του χρόνου!

Καλές Γιορτές!!!