Χατζηαγοράκη Ευαγγελία

      Με αφορμή την Εβδομάδα Μικρών Βιβλιοπωλείων (25 – 30 Μαΐου), επισκέφθηκα ένα μικρό, ζεστό και γεμάτο ιστορίες βιβλιοπωλείο της πόλης μας, έναν χώρο όπου η αγάπη για το βιβλίο και τη φιλαναγνωσία παραμένει ζωντανή. Είχα την ευκαιρία να συζητήσω με την ιδιοκτήτριά του, Χατζηβασιλειάδου Αγγελική,  για τη σημασία της ανάγνωσης και τον πολύτιμο ρόλο που διαδραματίζουν τα μικρά βιβλιοπωλεία στη διάδοση του πολιτισμού και της γνώσης.

        Η επίσκεψη έγινε ακόμη πιο ξεχωριστή χάρη στην εγκάρδια φιλοξενία της ιδιοκτήτριας του βιβλιοπωλείου, η οποία προσέφερε με αγάπη το βιβλίο της Σοφίας Νικολαΐδου «Δικά μας παιδιά» στη σχολική μας βιβλιοθήκη, εμπλουτίζοντάς την με έναν ακόμη πολύτιμο «θησαυρό» γνώσης και φαντασίας. Παράλληλα, πρότεινε πέντε ξεχωριστά βιβλία για τους μαθητές μας, ιδανικά για τις καλοκαιρινές τους διακοπές, προσκαλώντας τους σε όμορφα αναγνωστικά ταξίδια γεμάτα σκέψη, συγκίνηση και περιπέτεια.

Γιατί το καλοκαίρι είναι πάντα μια υπέροχη ευκαιρία να ταξιδέψει κανείς… μέσα από τις σελίδες ενός βιβλίου.

1. ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΠΑΙΔΙΑ  – ΣΟΦΙΑ ΝΙΚΟΛΑΪΔΟΥ

  Αυτή είναι η ιστορία των Δικών Μας Παιδιών, των παιδιών που μεγάλωσαν κλεισμένα στα δωμάτιά τους. Ακούν μουσική με ακουστικά, συνθέτουν beats στον υπολογιστή και γράφουν μπάρες στα τετράδιά τους. Έχουν για οικογένεια τους φίλους τους και ζουν τη ζωή τους online.
Αυτή είναι η ιστορία της δικής μας γενιάς, που πιστέψαμε πως θα γίνουμε καλύτεροι από τους γονείς μας. Και τώρα βλέπουμε τα παιδιά μας να μεγαλώνουν, να κάνουν τα λάθη τους, να φεύγουν μπροστά.

Φωνές και ουρλιαχτά στο γήπεδο, στη θύρα με τα θηρία. Αίμα στα πεζοδρόμια. Κρυφοί λογαριασμοί στα σόσιαλ. Συμμαθητές που δαγκώνουν σαν οχιές στα προαύλια των σχολείων. Κορίτσια που κάνουν αγορίστικα πράγματα. Μανάδες που ανησυχούν. Μανάδες που τα παρατούν. Μανάδες με κότσια. Πατεράδες που γίνονται μάνες στα ζόρικα και πατεράδες που δεν είναι εντάξει. Δυο γενιές – και γκρεμός ανάμεσα. Θα έρθει η στιγμή που θα απλώσουν το χέρι;

Αυτή είναι μια ιστορία για όσα ξέρουμε, αλλά και για όσα δεν θα μάθουμε ποτέ. Γιατί κάθε γενιά νομίζει ότι προστατεύει τα παιδιά της. Μα, αν ακούσουμε την ιστορία από την άλλη πλευρά, θα δούμε ότι και τα παιδιά προστατεύουν τους γονείς από όσα δεν θα υποψιαστούν – και ευτυχώς.

Αυτή είναι μια ιστορία για ένα ραπ συγκρότημα, για τα όνειρα που παίρνουν εκδίκηση, για τα παιδιά που έσωσε η μουσική.

2. ΤΑ ΦΤΕΡΩΤΑ ΣΑΝΔΑΛΙΑ – ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΑΛΕΞΙΑΔΗΣ

            Ο Φοίβος μεγαλώνει σε έναν κόσμο γεμάτο ερωτήματα. Μπορεί κάποιος να επιβιώσει όταν δεν χωράει στα συνηθισμένα μέτρα της κοινωνίας; Ποιος έχει το δικαίω­μα να αποφασίζει αν είσαι αποδεκτός; Καθώς παρατηρεί τον κόσμο γύρω του, έρχεται αντιμέτωπος με βλέμματα, απορίες και σιωπές. Σε μια κοινωνία που φοβάται το διαφορετικό, καλείται να ανακαλύψει τη δική του δύναμη και να χαράξει τον δικό του δρόμο. Μέσα από μικρές καθημερινές στιγμές, δυσκολίες αλλά και απρόσμενες πράξεις καλοσύνης, μαθαίνει ότι η αξία ενός ανθρώπου δεν μετριέται από όσα μπορεί να κάνει με το σώμα του, αλλά από το φως που κουβαλά μέσα του. Στο ταξίδι αυτό η φιλία, η κατανόηση και η αλληλεγγύη γίνονται τα πιο δυνατά στηρίγματα. Και τότε αποκαλύπτεται η σπουδαία αλήθεια: όλοι μπορούμε να φορέσουμε τα δικά μας «φτερωτά σανδάλια» και να προχωρήσουμε μπροστά, ξεπερνώντας τα όρια που μας επιβάλλουν είτε οι άλλοι είτε εμείς οι ίδιοι στον εαυτό μας. Το βιβλίο που κέρδισε το κοινό σε νέα αναθεωρημένη έκδοση.

3. Ο ΔΡΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ ΕΙΝΑΙ ΜΑΚΡΥΣ

ΜΑΡΟΥΛΑ ΚΛΙΑΦΑ

     Μια αγγελία για αλληλογραφία σε ένα περιοδικό γίνεται η αφορμή για τη δημιουργία μιας ζεστής φιλίας ανάμεσα σε δύο δεκαπεντάχρονα κορίτσια που ανήκουν σε δυο διαφορετικούς κόσμους: τη Βερόνικα, που έρχεται από την Αλβανία κουβαλώντας τις τραυματικές εμπειρίες του ξεριζωμού, και την Ελένη, κόρη αστικής αθηναϊκής οικογένειας, που κανένα πρόβλημα δε φαίνεται να σκιάζει τη ζωής της.

Επί οχτώ ολόκληρους μήνες οι δυο φίλες αλληλογραφούν και εκμυστηρεύονται η μία στην άλλη τις ενδόμυχες σκέψεις και τα όνειρά τους. Περιγράφουν με χιούμορ τη ζωή τους στο σχολείο, σχολιάζουν τα όσα παράλογα συμβαίνουν γύρω τους, ερωτεύονται, απογοητεύονται, αλλά και ελπίζουν.
Και ξαφνικά… Ξαφνικά όλα ανατρέπονται. Η γέφυρα επικοινωνίας που έχουν στήσει ανάμεσά τους κλονίζεται. Ένα μυστικό σκιάζει τη σχέση τους. Θα σταθεί άραγε αυτό αφορμή για να χαλάσει η φιλία τους;

4. Ο ΠΡΟΦΗΤΗΣ     KHALIL GIBRAN

             Το βιβλίο Ο Προφήτης του Χαλίλ Γκιμπράν είναι ένα ξεχωριστό έργο γεμάτο σοφία και όμορφες σκέψεις για τη ζωή, την αγάπη, τη φιλία, τη χαρά και τη λύπη. Μέσα από τα λόγια του σοφού Αλ Μουσταφά, που ετοιμάζεται να φύγει από μια πόλη όπου έζησε πολλά χρόνια, ο συγγραφέας μάς παρουσιάζει με απλό αλλά ποιητικό τρόπο σημαντικά μηνύματα για τον άνθρωπο και τις σχέσεις του με τους άλλους. Το βιβλίο δεν είναι μια συνηθισμένη ιστορία με δράση, αλλά μια συλλογή από μικρές συμβουλές και προβληματισμούς που κάνουν τον αναγνώστη να σκεφτεί βαθύτερα τη ζωή και τα συναισθήματά του. Παρόλο που γράφτηκε πριν από πολλά χρόνια, τα μηνύματά του παραμένουν διαχρονικά και αγγίζουν ανθρώπους κάθε ηλικίας.

5. Η ΤΕΧΝΗ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ  – SUN TZU

             Το βιβλίο Η Τέχνη του Πολέμου του Sun Tzu είναι ένα από τα πιο γνωστά έργα στρατηγικής στον κόσμο και γράφτηκε πριν από περίπου 2.500 χρόνια στην αρχαία Κίνα. Μέσα από μικρά και σοφά κεφάλαια, ο συγγραφέας εξηγεί πως η σωστή σκέψη, η ψυχραιμία, η συνεργασία και η κατανόηση του αντιπάλου μπορούν να οδηγήσουν στη νίκη χωρίς άσκοπες συγκρούσεις. Παρόλο που μιλά για πόλεμο, το βιβλίο διδάσκει αξίες που μπορούν να εφαρμοστούν και στην καθημερινή ζωή, όπως η αυτοπειθαρχία, η στρατηγική σκέψη και η σημασία των σωστών αποφάσεων. Για αυτόν τον λόγο, το έργο παραμένει επίκαιρο και διαβάζεται ακόμη σήμερα από ανθρώπους σε όλο τον κόσμο

Στο πλαίσιο της επίσκεψης παρακολούθησαν την παρουσίαση του βιβλίου «Η πιο όμορφη λέξη του κόσμου» από τον συγγραφέα Κυριάκο Αθανασιάδη. Ο συγγραφέας μίλησε για τη δημιουργία του βιβλίου, τις ιδέες που τον ενέπνευσαν και τη σημασία της δύναμης των λέξεων. Μέσα από την παρουσίασή του αναδείχθηκαν βασικοί άξονες του έργου όπως η πολιορκία του Μεσολογγίου, η τέχνη της τυπογραφίας και η έκδοση της  πρώτης εφημερίδας.

Ο κ. Αθανασιάδης αναφέρθηκε στη διαδικασία της συγγραφής, την έρευνα που απαιτείται για ένα ιστορικό βιβλίο, αλλά και το πώς οι λέξεις μπορούν να αλλάξουν τον κόσμο. Τέλος,  παραχώρησε και μια σύντομη συνέντευξη στη σχολική εφημερίδα.

Στη συνέχεια, οι μαθητές περιηγήθηκαν στα περίπτερα των εκδοτικών οίκων, γνώρισαν νέες εκδόσεις και ήρθαν σε επαφή με τον κόσμο του βιβλίου, της λογοτεχνίας αλλά και της τεχνολογίας.

Η επίσκεψη ολοκληρώθηκε με θετικές εντυπώσεις και με την αίσθηση ότι το βιβλίο εξακολουθεί να αποτελεί έναν σημαντικό τρόπο έκφρασης, γνώσης και επικοινωνίας.

Υπεύθυνοι  εκπαιδευτικοί:  Ευαγγελία Χατζηαγοράκη, Ζωή Τακαβάκογλου, Φωτεινή Γκανά.

Πώς γεννήθηκε η ιδέα για το βιβλίο σας με τίτλο: «Η πιο όμορφη λέξη του κόσμου»;

Όταν έμαθα σε ένα βιβλίο ότι στο πολιορκημένο Μεσολόγγι βρέθηκε να λειτουργεί το πρώτο ελληνικό τυπογραφείο. Έμεινα με ανοιχτό το στόμα! Επαναστατημένη Ελλάδα, Μεσολόγγι, πολιορκία, πόλεμος, κακουχίες — και ένα τυπογραφείο! Δεν είναι απίθανο;

Πώς επιλέξατε το πολιορκημένο Μεσολόγγι και την τέχνη της τυπογραφίας ως κεντρικά θέματα του βιβλίου σας;  

Γιατί είμαι κι εγώ τυπογράφος, και αγαπώ τα μελάνια, τα χαρτιά, τα γράμματα της στοιχειοθεσίας. Και επειδή πλησίαζαν (όταν μού ήρθε η ιδέα) τα διακόσια χρόνια από την Έξοδο. Που είναι μια πολύ μεγάλη στιγμή στην ιστορία της ανθρωπότητας.

Πόσος χρόνος χρειάστηκε για να γραφτεί το βιβλίο;

Δύο μήνες. Ο ενάμισης ήταν η έρευνα. Πάντα χρειάζεται έρευνα για ένα βιβλίο, πόσο δε μάλλον αν είναι ιστορικό. Δεν πρέπει να κάνεις λάθη!

Ποια ήταν η πιο δύσκολη στιγμή κατά τη συγγραφή του;

Η στιγμή της Εξόδου. Μου αρέσουν τα περιπετειώδη βιβλία, με πιστολίδια και τα λοιπά, αλλά δεν ήθελα να περιγράψω την Έξοδο όπως στ’ αλήθεια συνέβη. Ούτε χρειαζόταν, πιστεύω… Έτσι, επέλεξα κάτι άλλο: την ιστορία του Λευτέρη, του πρωταγωνιστή — πώς το σκάει αυτός, με τη γάτα του.

Τι θα θέλατε να νιώσει ή να σκεφτεί ένας νέος αναγνώστης, όταν τελειώσει το βιβλίο;

Ότι δεν έχασε τον χρόνο του, πρώτα-πρώτα. Και ότι η ιστορία της Εξόδου δεν είναι «αρχαία», αλλά σχεδόν σύγχρονη.

Πιστεύετε ότι οι νέοι σήμερα διαβάζουν αρκετά βιβλία;

Ποτέ δεν διάβαζαν.

Τι μπορεί να τους φέρει πιο κοντά στη λογοτεχνία;

Το να έχουν κοντά τους βιβλία που να τους αρέσουν, και ανθρώπους που διαβάζουν. Τίποτε άλλο.

Ποιο βιβλίο επηρέασε περισσότερο εσάς ως συγγραφέα;

Οι «Είκοσι χιλιάδες λεύγες κάτω από τη θάλασσα» του Ιουλίου Βερν.

Τι συμβουλή θα δίνατε σε μαθητές που θέλουν να γράψουν δικές τους ιστορίες;

Να διαβάζουν. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος, ούτε άλλη συμβουλή.

Υπάρχει κάποια φράση από το βιβλίο σας που αγαπάτε ιδιαίτερα;

Η τελευταία πρόταση.

Ποια είναι τελικά «η πιο όμορφη λέξη του κόσμου» για εσάς;

Σ’ αγαπώ.

Υπόθεση του βιβλίου

Ο Λευτέρης μαθητεύει δίπλα στον πιο μεγάλο τυπογράφο του καιρού του και αγαπά παράφορα αυτή την τέχνη. Κάνει ό,τι δουλειά του δίνουν και με υπερηφάνεια πουλά τη φυλλάδα «Ελληνικά Χρονικά», δίνοντας όραμα σε έναν λαό σκλαβωμένο. Ο Λόρδος Βύρωνας φτάνει στο Μεσολόγγι για να βοηθήσει στον αγώνα των Ελλήνων κατά των Τούρκων και στο ίδιο καράβι με τον λόρδο, ταξιδεύει ένα κορίτσι που όμοιό του δεν έχει γνωρίσει: η Ελένη, κόρη εμπόρου, που θα κάνει την καρδιά του αγοριού να σκιρτήσει. Έτσι, γίνεται φίλος με τον πιο ένδοξο ποιητή του κόσμου και ερωτεύεται ένα κορίτσι που –στα μάτια του– δεν μοιάζει με κανένα άλλο. Της δείχνει την πόλη του, της μαθαίνει όσα ξέρει… και οι δυο τους γίνονται μάρτυρες της πιο σπουδαίας απόφασης που πάρθηκε ποτέ. Η Ελληνική Επανάσταση, το ηρωικό Μεσολόγγι, ο αθάνατος Λόρδος Βύρων, η πρώτη ελληνική εφημερίδα, ένα αγόρι και ένα κορίτσι. Και η Ιστορία, που γράφεται πάνω στο ίδιο τους το σώμα με κάθε τους ανάσα. Η πιο όμορφη λέξη του κόσμου είναι η Έξοδος. Από το γράμμα Έψιλον άλλωστε ξεκινούν μερικές από τις πιο σημαντικές λέξεις της ελληνικής γλώσσας. Ευθύνη, Έθνος, Ελευθερία.

Ο συγγραφέας πλέκει τον μύθο με την πραγματικότητα. Τη λειτουργία του πρώτου τυπογραφείου στην ελεύθερη Ελλάδα, τον Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο,  τον Λόρδο Βύρωνα, τον Ελβετό φιλέλληνα Ιωάννη-Ιάκωβο Μάγερ, τον γραμματέα του Λόρδου, Πιέτρο Γκάμπα, τον τυπογράφο Δημήτριο Μεσθενέα. Δίπλα τους, οι επινοημένοι μικροί ήρωες, ο Λευτέρης, η συνομήλική του Ελένη, κόρη πλούσιου εμπόρου, και ένα γατί με το όνομα Βαρβάρα.

Λίγα λόγια για τον συγγραφέα

Ο Κυριάκος Αθανασιάδης (1963) γεννήθηκε και ζει στη Θεσσαλονίκη. Επί πολλά χρόνια εργάστηκε στον χώρο των εκδόσεων ως επιμελητής, αξιολογητής πεζογραφίας και στέλεχος εκδοτικού οίκου. Έχει εκδώσει πάνω από εξήντα βιβλία για μεγάλους και παιδιά, με το όνομά του και με μια σειρά από ψευδώνυμα. Τιμήθηκε για το 2025 με το Κρατικό Βραβείο Παιδικού Λογοτεχνικού Βιβλίου για το βιβλίο του «Ο παράξενος Αδάμ και το φεγγάρι» (εκδόσεις Ψυχογιός).

Συνεντεύξεις του συγγραφέα για το βιβλίο του: 

• Συνέντευξη του Κυριάκου Αθανασιάδη στο tvxs.gr για το βιβλίο του «Η πιο όμορφη λέξη του κόσμου»
• Συνέντευξη του Κυριάκου Αθανασιάδη στη Μάγδα Παπαδημητρίου Σαμοθράκη για το Περί Ου με αφορμή το βιβλίο του «Η πιο όμορφη λέξη του κόσμου»
• Παρουσίαση του βιβλίου του Κυριάκου Αθανασιάδη «Η πιο όμορφη λέξη του κόσμου» στην Athens Voice με την υπογραφή της Μανίνας Ζουμπουλάκη
• Συνέντευξη του Κυριάκου Αθανασιάδη στη Μακεδονία
• Ο Άγγελος Χαριάτης στο fractal για την πιο όμορφη λέξη στον κόσμο
• Συνέντευξη του Κυριάκου Αθανασιάδη στο ertnews.gr με αφορμή το βιβλίο του «Η πιο όμορφη λέξη του κόσμου»
• Παρουσίαση του βιβλίου του Κυριάκου Αθανασιάδη Η πιο όμορφη λέξη του κόσμου στο ραδιοφωνικό ένθετο Κόκκινη σβούρα του Δευτέρου Προγράμματος της ΕΡΤ που επιμελείται η Ιωάννα Νιαώτη και μεταδόθηκε την Τρίτη 24 Μαρτίου 2026
• Ο Ξενοφών Μπρουντζάκης γράφει στο ΠΟΝΤΙΚΙ για το βιβλίο του Κυριάκου Αθανασιάδη «Η πιο όμορφη λέξη στον κόσμο»
• Συνέντευξη του Κυριάκου Αθανασιάδη στη Λεμονιά Βασβάνη για την εφημερίδα Τύπος της Θεσσαλονίκης
  και την ηλεκτρονική  έκδοσή της για το βιβλίο του Η πιο όμορφη λέξη του κόσμου
• Συνέντευξη του Κυριάκου Αθανασιάδη στη Φιλίππα Βλαστού για το  thesspost.gr με αφορμή το βιβλίο του «Η πιο όμορφη λέξη του κόσμου»
• H Αγγελίνα Παπαθανασίου, μας μιλάει για το «Η πιο όμορφη λέξη του κόσμου» μέσα από τη στήλη της Προσωπική Άποψη, στο thematofylakes.gr

Στοιχεία του βιβλίου

Τίτλος: Η πιο όμορφη λέξη του κόσμου

Συγγραφέας: Κυριάκος Αθανασιάδης

Εικονογράφος: Μαρία Μανουρά

Εκδόσεις: Ελληνοεκδοτική 

ISBN: 978-960-563-743-9

Ημ. Έκδοσης: 06-03-2026

από τις Σαρηκυριακίδη Νικολέτα και Φανιάδου Ευαγγελία – Α5

α) Η ζωή της Άλκη Ζέη

      Στις 27 Φεβρουαρίου 2026 συμπληρώνονται έξι χρόνια από την απώλεια της σπουδαίας συγγραφέα Άλκης Ζέη, που σημάδεψε με το έργο της την ελληνική παιδική και νεανική λογοτεχνία.

      Η Άλκη Ζέη γεννήθηκε στην Αθήνα στις 15 Δεκεμβρίου 1923. Τα παιδικά της χρόνια τα πέρασε κυρίως στη Σάμο μαζί με την αδελφή της, όσο η μητέρα της νοσηλευόταν στο Σανατόριο της Πάρνηθας. Το 1937 επέστρεψε στην Αθήνα, όπου φοίτησε στην Ιόνιο Σχολή. Εκεί γνώρισε τη στενή της φίλη και μετέπειτα γνωστή συγγραφέα Ζωρζ Σαρή.

    Αργότερα συνέχισε τις σπουδές της στη Σχολή Αηδονοπούλου. Από μικρή έδειξε αγάπη για τη συγγραφή και συμμετείχε στον όμιλο κουκλοθεάτρου του σχολείου της. Σημαντικό ρόλο στην πορεία της έπαιξε και η συγγραφέας Διδώ Σωτηρίου, σύζυγος του θείου της, που την ενθάρρυνε να ασχοληθεί πιο σοβαρά με το γράψιμο.

     Η ζωή της συνδέθηκε με σημαντικά ιστορικά γεγονότα της Ελλάδας, όπως η δικτατορία του Ιωάννης Μεταξάς, η Κατοχή και η εξορία. Οι εμπειρίες αυτές επηρέασαν βαθιά το έργο της.

β) Η εργογραφία της

   Το πρώτο της μυθιστόρημα, «Το καπλάνι της βιτρίνας» (1963), γράφτηκε στη Μόσχα. Θεωρείται σταθμός για την ελληνική παιδική λογοτεχνία, καθώς ήταν από τα πρώτα βιβλία για παιδιά που περιλάμβαναν πολιτικές αναφορές.

    Το 1971, όταν βρισκόταν εξόριστη στο Παρίσι, έγραψε το μυθιστόρημα «Ο μεγάλος περίπατος του Πέτρου», με θέμα την Κατοχή και την Αντίσταση. Τα βιβλία της δεν παρουσιάζουν απλώς ιστορικά γεγονότα· τα ζωντανεύουν μέσα από τα βιώματα και τα συναισθήματα των ηρώων της.

     Μαζί με τη Ζωρζ Σαρή ανανέωσαν το νεανικό μυθιστόρημα στην Ελλάδα, δίνοντας έμφαση στο αυτοβιογραφικό ύφος και στη σύνδεση της ιστορίας με την καθημερινή ζωή των παιδιών.

     Το βιβλίο της «Η Κωνσταντίνα και οι αράχνες της» τιμήθηκε το 2003 με το Βραβείο Εφηβικού Μυθιστορήματος του Κύκλου Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου. Τα έργα της έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες και έχουν αγαπηθεί από αναγνώστες σε όλο τον κόσμο.

Μερικά από τα πιο γνωστά βιβλία της είναι:

• Το καπλάνι της βιτρίνας (1963)
• Ο μεγάλος περίπατος του Πέτρου (1971)
• Αρβυλάκια και γόβες (1975)
• Ο θείος Πλάτων (1975)
• Κοντά στις ράγες (1977)
• Η αρραβωνιαστικιά του Αχιλλέα (1987)
• Η μωβ ομπρέλα (1989)

γ) Παρουσίαση του βιβλίου «Ο μεγάλος περίπατος του Πέτρου»

      Το μυθιστόρημα «Ο μεγάλος περίπατος του Πέτρου» είναι ένα από τα σημαντικότερα έργα της Άλκης Ζέη. Πρωταγωνιστής είναι ο Πέτρος, ένα αγόρι εννέα ετών που ζει τα δύσκολα χρόνια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και της Κατοχής στην Αθήνα.

Το βιβλίο χωρίζεται σε τέσσερα μέρη:

• «Όχι»: Η ιστορία ξεκινά στις 27 Οκτωβρίου 1940, μια μέρα πριν από την έναρξη του Ελληνοϊταλικού Πολέμου. Ο Πέτρος βιώνει πρώτα τη λύπη για τον θάνατο του αγαπημένου του τριζονιού και έπειτα τον ενθουσιασμό για τις νίκες του ελληνικού στρατού, που όμως σύντομα μετατρέπεται σε απογοήτευση με την είσοδο των Γερμανών στην Αθήνα.
• «Πεινάααω»: Η οικογένειά του αντιμετωπίζει τον σκληρό χειμώνα της Κατοχής. Η πείνα και οι στερήσεις γίνονται μέρος της καθημερινότητας.
• «Συσσίτιο»: Στο σχολείο οργανώνονται συσσίτια και ο Πέτρος αρχίζει να καταλαβαίνει τι σημαίνει Αντίσταση.
• «Λευτεριά ή θάνατος»: Ο Πέτρος και οι φίλοι του συμμετέχουν σε αντιστασιακές δράσεις. Μέσα από δύσκολες εμπειρίες, ο Πέτρος ωριμάζει πρόωρα.

Το βιβλίο ολοκληρώνεται στις 12 Οκτωβρίου 1944, μετά την απελευθέρωση της Αθήνας. Ο μικρός Πέτρος δεν είναι πια παιδί· έχει μεγαλώσει μέσα από τις δυσκολίες του πολέμου.

Ο «Μεγάλος περίπατος του Πέτρου» δεν είναι μόνο μια ιστορία για τον πόλεμο. Είναι ένα βιβλίο για τη φιλία, το θάρρος, την απώλεια και την ελπίδα. Για αυτό και παραμένει μέχρι σήμερα ένα από τα πιο αγαπημένα βιβλία των νέων αναγνωστών.

Συγκεκριμένα, κατά τη διάρκεια συζήτησης της συντακτικής ομάδας σχετικά με την υλοποίηση δράσεων που αφορούν το βιβλίο, η μαθήτρια του Β1 και μέλος της σχολικής εφημερίδας, Ασπασία Καραγιώργου, πρότεινε να τακτοποιήσουμε τη σχολική βιβλιοθήκη. Όλοι συμφώνησαν ότι η Βιβλιοθήκη ήταν αρκετά παραμελημένη και χρειαζόταν ανανέωση και οργάνωση. Έτσι, συγκροτήθηκε η υπεύθυνη ομάδα για τη δράση!

Σχολική Βιβλιοθήκη – πριν

η ομάδα εν δράσει

Μέσα σε διάστημα περίπου μιας εβδομάδας μια μικρή ομάδα – έχοντας περιστασιακά και τη βοήθεια άλλων μαθητών- ολοκλήρωσε το έργο, δουλεύοντας μεθοδικά και με ζήλο. Οι μαθητές τοποθέτησαν τα πεσμένα και ατακτοποίητα βιβλία στα ράφια, απομάκρυναν περιττά αντικείμενα, καθάρισαν τα ράφια και συνέβαλαν ουσιαστικά στη δημιουργία μιας  καθαρής, ευχάριστης και λειτουργικής ατμόσφαιρας.

Σχολική Βιβλιοθήκη – μετά

Θα ήταν καλό, από εδώ και στο εξής, να μεριμνήσουμε όλοι για τη διατήρηση της τάξης στη Βιβλιοθήκη και να μην επιτρέψουμε φαινόμενα ακαταστασίας. Πρόκειται για έναν όμορφο χώρο, πραγματικό στολίδι για το σχολείο μας, ο οποίος αξίζει να αναδειχθεί και να αξιοποιηθεί περισσότερο. Είναι αναγκαία στο μέλλον μια γενικότερη ανακαίνιση ( δάπεδα, τζάμια, κουρτίνες), η ηλεκτρονική καταγραφή των βιβλίων καθώς και η ύπαρξη προσωπικού, ώστε η βιβλιοθήκη να μπορέσει να λειτουργήσει σωστά.

Κλείνοντας, η δράση αυτή μας υπενθυμίζει ότι η προσφορά και το ενδιαφέρον για το σχολικό περιβάλλον δεν απαιτούν απαραίτητα μεγάλες πράξεις αρκεί η διάθεση, η υπευθυνότητα και η συνεργασία.

Θερμά συγχαρητήρια στους μαθητές μας για την πρωτοβουλία τους!

Υπεύθυνη ομάδα έργου

Ασπασία Καραγιώργου Β1

Γεωργία Καραμανίδου Γ1

Πάρης Αντωνιάδης  Γ1

Αλεξάνδρα Μουμουλίδου Γ6

Βοηθητική ομάδα

Δόμνα Χαραλαμπίδου Γ5

Άννα Χαραλαμπίδου Γ5

Κατερίνα Τσελέπη  Γ5

Αγγελική Τσελέπη Γ5

Ευαγγελία Χριστοφορίδου Γ5

Δημήτρης Τζέκος Γ5

Γιώργος Ταχταλίδης Γ5

Αποστόλης Τσαγιόπουλος Γ5

Σπύρος Τζελέπης Γ5

Υπεύθυνη εκπαιδευτικός: Ζωή Τακαβάκογλου

από την Παπαμιχαήλ Ιωάννα

        Ζούμε στην εποχή οπού η τεχνολογία αναπτύσσεται αδιάκοπα, κάτι που έχει ως αποτέλεσμα τη συνεχή της χρήση από όλους τους ανθρώπους. Και μάλιστα σε ορισμένες περιπτώσεις, κυρίως από του νέους… Για να γίνω πιο συγκεκριμένη, δεν θα μπορούσα να αναφέρομαι σε καμία άλλη περίπτωση πέρα από το διαδίκτυο!

       Όλο και περισσότεροι νέοι μυούνται στον κόσμο της τεχνολογίας εγκαθιστώντας και χρησιμοποιώντας τα πλέον “απαραίτητα “για αυτούς social media. Βέβαια, η χρήση των  social media δεν είναι απαραίτητα κακή για να περνά κανείς λίγο από τον ελεύθερό του χρόνο, αρκεί να μην παραμελούνται και οι παραδοσιακοί τρόποι που χρησιμοποιούσαν οι παλιοί για να περνούν την ώρα τους και παράλληλα να μαθαίνουν νέα πράγματα. Και τώρα οι περισσότεροι νέοι θα αναρωτιούνται για ποιο πράγμα μιλάω… Και για να απαντήσω, δεν αναφέρομαι σε τίποτα άλλο πέρα από τα βιβλία. Τα βιβλία δεν είναι απλά κομμάτια χαρτιού δεμένα όλα μαζί με λίγη κόλλα, αντιθέτως είναι ένας ολόκληρος κόσμος από ιστορίες, περιπέτειες, αναμνήσεις κ.α. Μέσα από τα βιβλία μπορεί κανείς να γνωρίσει νέα πράγματα, να ζήσει περιπέτειες που στην πραγματικότητα είναι ανέφικτες,  να ονειρευτεί, να ταξιδέψει…

         Έχοντας διαβάσει μερικά βιβλία, μπορώ να πω πως όλα αυτά που ανέφερα προηγουμένως τα συνάντησα σε πολλά βιβλία και ιδίως σε ένα του Θοδωρή Κούκια  «Το Μουσείο των Αποξηραμένων Συναισθημάτων».

        Το βιβλίο αυτό ταξιδεύει το αναγνώστη στο μυαλό, τις σκέψεις και τις δυσκολίες των εφήβων και συγκεκριμένα τη Νεφέλης, μιας έφηβης που βρέθηκε για πολλοστή φορά σε νέο σχολείο αφού ένα μέρος της ζωής της αποτελείται από συνεχείς μετακομίσεις με την μητέρα της. Η Νεφέλη αισθάνεται ότι δεν ανήκει πουθενά, νιώθει τα χρώματα στις σκέψεις της να ξεθωριάζουν… και μόνη της παρηγοριά, η Ταβούλα Ρασά, μια φίλη πιο “λευκή” και πιο διαφορετική από τις άλλες. Ταυτόχρονα η Νεφέλη ενώνεται με τον μοναδικό της φίλο τον Ίωνα ή αλλιώς «Μικρός σοφός» για τους καθηγητές και «Μικρό ζαβό» για τα παιδιά. Ένα παιδί που ενώ οι συμμαθητές του ανταλλάσσουν μηνύματα στο facebook, εκείνος λύνει εξισώσεις με μιγαδικούς αριθμούς στο μυαλό του. Η διαφορετικότητα που ενώνει τους δύο φίλους, τους κάνει στόχο για όλους όσους θεωρούν το διαφορετικό βαρετό και γελοίο.

        Είναι ένα βιβλίο που διεισδύει στο μυαλό των εφήβων  και στην εφηβική κατάθλιψη, ενώ ταυτόχρονα θίγει ευαίσθητα θέματα όπως το «Σύνδρομο Άσπεργκερ» και τον σχολικό εκφοβισμό. Γι΄ αυτό τον λόγο συστήνω το βιβλίο ανεπιφύλακτα σε όσους ψάχνουν ένα ποιοτικό τρόπο να περάσουν τον ελεύθερο τους χρόνο.

από τη φιλόλογο Χατζηαγοράκη Ευαγγελία

Οι γιορτές πλησιάζουν και όλοι ανυπομονούμε να χαλαρώσουμε, να ξεκουραστούμε και να βάλουμε λίγη μαγεία στη ζωή μας ταξιδεύοντας  στον κόσμο της φαντασίας. Αυτό μπορούμε να το πετύχουμε με συντροφιά τα βιβλία! Γι” αυτό σας προτείνουμε μερικά. Μπείτε, λοιπόν, σε ένα βιβλιοπωλείο, αναζητήστε αυτό το βιβλίο που σας ταιριάζει και αφεθείτε στη μαγεία του… Καλές αναγνώσεις….

1. Οι μέρες που δακρύζουν – Μητσιάλη Αλεξάνδρα             

Η Μυρσίνη, φοιτήτρια της Αρχιτεκτονικής, και ο αδερφός της ο Αχιλλέας, που προετοιμάζεται για να δώσει τις εισαγωγικές εξετάσεις στο πανεπιστήμιο, ζουν ο καθένας με τον δικό του τρόπο την εξέγερση του Πολυτεχνείου, τον Νοέμβρη του 1973, στην Αθήνα. Τέσσερις μέρες, στις οποίες ο καθένας αναμετριέται με τον εαυτό του, τον φασισμό, τον έρωτα, τον θάνατο. Τέσσερις μέρες γεμάτες μεγάλες αποφάσεις, κρίσιμες πράξεις, συγκλονιστικά συναισθήματα. Τέσσερις μέρες, μέσα και έξω από το κατειλημμένο Μετσόβιο Πολυτεχνείο, όπου τα γκλομπ, τα δακρυγόνα, οι σφαίρες της δικτατορίας των συνταγματαρχών σφίγγουν τον κλοιό γύρω από τις φοιτήτριες και τους φοιτητές και δρομολογούν εξελίξεις. «Δεν ξέρω αν θα ρίξουμε τη χούντα. Θα ρίξουμε πάντως τη σιωπή». (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)    

2.  Ο πυροβάτης των ονείρων – Κούκιας Θοδωρής

          Πώς είναι να προσπαθείς να καταλάβεις ποια είναι η θέση σου στον κόσμο όταν ο ίδιος ο κόσμος δείχνει να τα ’χει χαμένα;

                 Ο Τίτος είναι ένας εσωστρεφής έφηβος που πάσχει από την πιο περίεργη ασθένεια που υπάρχει. Μια πάθηση που κάνει τα οστά του πορσελάνινα. Η κατάστασή του δεν του επιτρέπει να πηγαίνει σχολείο. Έτσι μαθαίνει να εξηγεί τον κόσμο παρατηρώντας τον από το μπαλκόνι και τον υπολογιστή του. Μετατρέπεται σιγά σιγά σε ένα avatar που αισθάνεται άνετα μόνο στην ψηφιακή κοινωνία. Μια μέρα ο αδερφός του τον παίρνει μαζί του στη δουλειά, κρυφά από τους γονείς τους. Ένα λάθος του Τίτου θα αποτελέσει την αφορμή για να ξεκινήσει μια περιπλάνηση στην πόλη, μια πόλη που προσπαθεί να βρει τις ισορροπίες της εν μέσω οικονομικής κρίσης, βίας και ρατσιστικών παραληρημάτων, και να ζήσει την πιο περίεργη και ανατρεπτική νύχτα της ζωής του. Θα συναντήσει τη Ρούσα, το ομορφότερο και πιο φωτογραφημένο, μα ωστόσο παράξενο, κορίτσι του σχολείου, που δεν τρώει μοβ φαγητά. Και κάπου εκεί ίσως συναντήσει και τον εαυτό του.

        Μια περιπέτεια ενηλικίωσης μέσα σε μια κοινωνία που παλεύει να υπάρξει. Μια ιστορία για έναν νέο που αναζητά απαντήσεις στην Ελλάδα του σήμερα χωρίς megabytes στο κινητό του. Για έναν νέο διαφορετικό, που ψάχνει να βρει αν υπάρχουν και άλλοι διαφορετικοί άνθρωποι εκεί έξω.

3.   Άκου το ρυθμό – Μαρία Ρουσάκη

       Η Χριστιάννα λατρεύει το χορό, μα έχει χάσει το ρυθμό της: το βηματισμό της προς τον έρωτα, τη φιλία, την ίδια τη ζωή. Νόμιζε ότι τα είχε όλα υπό έλεγχο, πίστευε πως μπορούσε να τα καταφέρει ολομόναχη. Άλλωστε ο χορός τής έδινε την ψευδαίσθηση της σταθερότητας.  Μέχρι που «παραπάτησε» και έχασε την ισορροπία της.
Η Χριστιάννα βρίσκεται στην Εντατική, χωρίς κανείς να γνωρίζει ακριβώς τι έχει συμβεί. Πέντε πρόσωπα από το περιβάλλον της, με πέντε διαφορετικές απόψεις, εξομολογούνται μιλώντας γι’ αυτήν. Το μυστήριο της όμορφης δεκαεφτάχρονης συνδέει τους πέντε αφηγητές. Και η κάθε αφήγηση ξετυλίγει όλο και περισσότερο το νήμα της ζωής αυτού του παράξενου, μελαγχολικού κοριτσιού.

Ένα δυνατό μυθιστόρημα για τις ανθρώπινες σχέσεις  και τις μοιραίες αποφάσεις που καθορίζουν το μέλλον μας.

4.   Κάπου ν’ ανήκεις – Φίλιππος Μανδηλαράς

                Ένα αγόρι που μεγάλωσε απότομα αποφασίζοντας να μη συμβιβαστεί με καμιά ομάδα, κανένα χρώμα, καμιά σημαία και καμιά πατρίδα αφηγείται την επικίνδυνα αντιφατική και γεμάτη ζωή του στο κορίτσι που έχει ερωτευτεί, με φόντο μια κοινωνία σε αναβρασμό που αναζητά κάθε νύχτα το επόμενο θύμα της. Ένα βιβλίο σκληρό, τρυφερό, δυνατό, ευαίσθητο, ρευστό και πυρωμένο, για όσους επιδιώκουν να ανήκουν, αλλά με τους δικούς τους όρους.

γράφει η Ιουλιέτα Αντωνίου Γ6

Οι Λευκές Νύχτες του   Φιόντορ  Ντοστογιέφσκι είναι ένα από τα πρώτα διηγήματα του συγγραφέα που δημοσιεύτηκε το 1848. Το έργο του αυτό πραγματεύεται την αποξένωση και την μοναχικότητα των μεγάλων πόλεων, την ανάγκη του κάθε ανθρώπου να ζήσει αλλά και να ξεφύγει από τη ζωή του. Εξιστορεί την περιπέτεια ενός νέου άντρα που ζει μόνος του στην Αγία Πετρούπολη της Ρωσίας.

Θεέ μου, μια ολόκληρη στιγμή ευτυχίας! Είναι αυτό πάρα πολύ λίγο τάχα για όλη τη ζωή ενός ανθρώπου;

 Όταν η ζωή δεν έχει τίποτα να του προσφέρει, ο μόνος τόπος στον οποίο ξέρει να ζει είναι στα όνειρα του. Ξυπνάει όμως μια νύχτα, και γνωρίζει την Νάστινκα, η οποία ακόμη κι αν περιπλανιέται γύρω από τους δικούς της εφιάλτες, τον καταλαβαίνει.

Ζει μαζί της εκείνες τις τέσσερεις νύχτες, δοκιμάζει μια ζωή χωρίς την συνηθισμένη πλήξη της. Στις καλοκαιρινές αυτές λευκές νύχτες, βρίσκουν φως μεταξύ τους στα μαύρα μεσάνυχτα, γεύονται την αθώα μοναδικότητα που υπάρχει στην σχέση τους.

Αποκαλύπτουν ο ένας στον άλλον τις ιστορίες των αβίωτων ζωών τους, και μέσα σε αυτές τις βραδιές παραμένουν για αιώνες. Μόνο, που αυτός ερωτεύεται μαζί της, και καταπίνεται απόλυτα από την αγάπη του για αυτή. Η καρδία της ωστόσο, ανήκει σε κάποιον άλλο, και δεν μπορεί ποτέ να δοθεί σε αυτόν.

Και όταν φτάνει στην ακμή του βίου του, όταν είναι ένα βήμα μακριά από όλα όσα θα ήθελε πότε, πέφτει πίσω στην καθιερωμένη ζωή του. Γλιστρά η Νάστινκα από τα χέρια του και γυρνά ξανά στην ατελείωτη και σκληρή μοναξιά του.

Όμως, αυτές οι νύχτες υπογραμμίζουν την ύπαρξη του, και τον ικανοποιούν πλήρως αφού δεν θα μπορούσε να ζητήσει ποτέ τίποτε παρά πάνω από το πολύτιμο διάστημα στο οποίο κατάφερε να νιώσει τον παράδεισο στην μιζέρια που αποτελεί ο βίος του.

Ένα συναρπαστικό μυθιστόρημα που θα σας συναρπάσει…

Από την Παπαμιχαήλ Ιωάννα

Στις μέρες μας, πολύς κόσμος παραπονιέται ότι βαριέται, ότι δεν υπάρχει κάτι να ασχοληθεί πέρα από το λατρεμένο του πλέον διαδίκτυο…. Και γενικά ότι δεν βρίσκεται κάποια ενασχόληση, που δεν προσφέρει απλά διασκέδαση άλλα και κάτι παραπάνω….. Όμως, λίγοι σκέφτονται να αρχίσουν το διάβασμα, αντί να παραπονιούνται ότι δεν υπάρχει κάτι να περάσουν την ώρα τους.

Για αυτό λοιπόν τον λόγο σκέφτηκα να προτείνω στην στήλη μας ένα βιβλίο, που θεωρώ ότι θα τραβήξει την προσοχή του αναγνώστη με την πλοκή του αλλά και θα τον προβληματίσει με τη θεματολογία του. «Τετράγωνα κύματα, Ιπτάμενες μέδουσες» είναι ο τίτλος του και  αποτελεί το τελευταίο μυθιστόρημα ενός νέου ταλαντούχου συγγραφέα, του Θοδωρή Κούκια.

          Θοδωρής Κούκιας

Η δράση τοποθετείται στο μέλλον και συγκεκριμένα στο 2042. Ο κόσμος έχει πλέον χωριστεί στα δύο, του δικτυομάχους , που πιστεύουν ότι το διαδίκτυο έχει εξελιχθεί σε έναν ανεξέλεγκτο δικτάτορα και τους δικτυολάτρες, εκείνους  που επιδιώκουν την συγχώνευση του ανθρώπινου εγκέφαλου με την τεχνητή νοημοσύνη. Έτσι ο πόλεμος ξεκινά…

20 χρόνια μετά , το 2062 η Νέα Κοινωνία εξοστρακίζει 50 εφήβους από την πόλη της, ανοίγοντας 50 θέσεις για διεκδίκηση από τους νέους του παλιού κόσμου. Η διαδικασία επιλογής περνάει μόνο του καλύτερους και από εκεί και πέρα τα ινία παίρνει ο Άργος, το πιο προηγμένο νευρωνικό δίκτυο στον κόσμο. Ο Άργος ανήκει στην τεχνητή νοημοσύνη και καθορίζει τα πάντα για εσένα … Το τι θα σπουδάσεις, τι επάγγελμα θα εξασκήσεις ακόμη και τον ποιόν θα ερωτευτείς, είναι πλέον αποφάσεις του Άργου και μόνο, καθώς εκείνος σε ξέρει καλύτερα από ότι εσύ ο ίδιος… καθώς εκείνος είναι μηχανή και ως γνωστών η μηχανές ποτέ δεν κάνουν λάθη…

Στην διαδικασία επιλογής αποφασίζει να συμμετάσχει μια ομάδα νέων με σκοπό να δοκιμάσουν την τύχη του μακριά από τον παλιό κόσμο, όμως σύντομα, ενδέχεται να δοκιμαστούν και οι αντοχές τους…

Η δυστοπική αυτή περιπέτεια του Θοδωρή Κούκια έχει σκοπό να αναδείξει την δύναμη της ελεύθερης σκέψης και βούλησης και να τονίσει την αξία των προσωπικών μας επιλογών και το τι προσφέρει η τεχνολογία στη ζωή μας.

Το βιβλίο αυτό από τις εκδόσεις Κέδρος , έχει κερδίσει το βραβείο του περιοδικού Ο ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ και έχει βραβευθεί επίσημα με το κρατικό βραβείο. Πέρα όμως από τα βραβεία είναι ένα βιβλίο που πραγματικά αξίζει να διαβάσετε και αργότερα να λατρέψετε.

Άλλη μια σχολική χρονιά τελειώνει και όλοι μας περιμένουμε με ανυπομονησία το καλοκαίρι! Ονειρευόμαστε από τώρα τις βουτιές στη θάλασσα, την ξεκούραση, την ξεγνοιασιά. Δεν πέρασαν πολλά χρόνια που τελειώσαμε το Δημοτικό και ποιος μπορεί να ξεχάσει εκείνες τις αλησμόνητες εποχές που οι γονείς μας -γεμάτοι ενθουσιασμό- μας εμφάνιζαν εκείνα τα «μαγικά βιβλιαράκια» για να «ακονίζουμε το μυαλό μας» και «να μην χάνουμε την επαφή με τη γνώση»! Για τις περίφημες » Χαρούμενες Διακοπές» μιλάω, ντε! Μη μου πείτε οτι δεν τις θυμάστε! Και μόνο χαρούμενες δεν ήταν! Ήταν σαν να μην τελείωνε το σχολείο ποτέ!!!  Και σου λέγανε κιόλας: Να ένα ωραίο βιβλίο για το καλοκαίρι! Όχι, αυτό δεν ήταν  ένα ωραίο βιβλίο για το καλοκαίρι! Άλλα βιβλία ήθελα εγώ! Βιβλία που να με συντροφεύουν στις καλοκαιρινές μου βόλτες, όταν κάνω ηλιοθεραπεία, τα βράδια πριν κοιμηθώ, στα καλοκαιρινά ταξίδια των διακοπών μου! Βιβλία που να με χαλαρώνουν, να με γεμίζουν, να με συγκινούν, να με ταξιδεύουν! Κι ευτυχώς, υπάρχουν πολλά!!!

Κάποια από αυτά σας προτείνει η ομάδα μας, «οι βιβλιοφάγοι» για να σας κρατήσουν συντροφιά κι αυτό το καλοκαίρι που έρχεται!

Οι «βιβλιοφάγοι του 1ου «