Οι Green Day είναι αμερικανικό πανκ ροκ συγκρότημα που δημιουργήθηκε το 1986 στην Καλιφόρνια και αποτελείται από τους Μπίλι Τζο Άρμστρονγκ (φωνητικά, κιθάρα) και Μάικ Ντερντ (μπάσο, βοηθητικά φωνητικά). Πρώην μέλος της μπάντας ήταν ο Τζον Κιφμέγιερ ή Αλ Σομπράντε (ντραμς, βοηθητικά φωνητικά), ο οποίος αποχώρησε πριν την κυκλοφορία του δεύτερου δίσκου τους, Kerplunk, και αντικαταστάθηκε με τον Τρε Κουλ(ντραμς). Επίσημο μέλος του συγκροτήματος έγινε ο Τζέισον Γουάιτ (κιθάρα) από το 2012 έως το 2016, καθώς συμμετείχε ως μέλος για τις συναυλίες από το 1999.^[1]

Οι Green Day ήταν αρχικά μέλος της πανκ ροκ σκηνής του κλαμπ 924 Gilman Street στο Μπέρκλεϊ της Καλιφόρνια. Οι πρώιμες κυκλοφορίες τους έγιναν από την ανεξάρτητη εταιρεία Lookout! Records. Το 1994, το άλμπουμ Dookie (που κυκλοφόρησε από την Reprise Records) σημείωσε τεράστια επιτυχία και πούλησε περισσότερα από 10 εκατομμύρια κομμάτια στις Ηνωμένες Πολιτείες.^[2]

Πολλές φορές έχουν δοθεί τα εύσημα στους Green Day, μαζί με τις άλλες καλιφορνέζικες μπάντες όπως οι Sublime,^[3] Bad Religion, The Offspring, και Rancid, για τη διεύρυνση και την αναγέννηση της πανκ ροκ στο mainstream κοινό των Ηνωμένων Πολιτειών.^[4]

Τα τρία άλμπουμ που ακολούθησαν το Dookie, Insomniac, Nimrod και Warning δεν σημείωσαν την τεράστια επιτυχία του Dookie, ωστόσο ήταν επιτυχημένα, αφού τα Insomniac και Nimrod έγιναν διπλά πλατινένια, ενώ το Warning χρυσό.^[5] Η ροκ όπερα American Idiot (2004), κατάφερε να ελκύσει και νεαρότερο κοινό και πούλησε 6 εκατομμύρια κομμάτια στις Ηνωμένες Πολιτείες.^[5] Το 21st Century Breakdown (2009) επίτευξε την καλύτερη θέση της μπάντας στα charts μέχρι εκείνη τη στιγμή.^[6]

Η μπάντα έχει πουλήσει πάνω από 85 εκατομμύρια δίσκους παγκοσμίως,^[7] και έχει κερδίσει πέντε Βραβεία Γκράμι: Καλύτερο Άλμπουμ Εναλλακτικής Μουσικής για το Dookie, Καλύτερο Ροκ Άλμπουμ για το American Idiot, Δίσκος της Χρονιάς για το τραγούδι Boulevard of Broken Dreams, Καλύτερο Ροκ Άλμπουμ για δεύτερη φορά για το 21st Century Breakdown και Καλύτερη Μουσική Παράσταση για το American Idiot: The Original Broadway Cast Recording.

Μέλη

• Billie Joe Armstrong – φωνή, κιθάρα, πιάνο, φυσαρμόνικα (1987–σήμερα)
• Mike Dirnt – μπάσο, φωνητικά (1987–σήμερα)
• Tré Cool – ντραμς, κρουστά, φωνητικά (1990–σήμερα)
• Jason White  – κιθάρα, φωνητικά (2012–σήμερα) (μέλος περιοδείας 1999–2012)

Μέλη περιοδείας

• Jason Freese  – αρμόνιο, πιάνο, σαξόφωνο, τρομπόνι, φωνητικά (2004-σήμερα)
• Jeff Matika  – ρυθμική κιθάρα, φωνητικά (2009-σήμερα

Τα 10 καλύτερα albums

1) American Idiot

Το American Idiot είναι το έβδομο άλμπουμ του πανκ ροκ συγκροτήματος Green Day και κυκλοφόρησε στις 20 Σεπτεμβρίου 2004. Παραγωγός ήταν ο Ρομπ Καβάλο. Αρχικά η μπάντα είχε ηχογραφήσει το 2003 ένα δίσκο με όνομα «Cigarettes and Valentines» αλλά τα κομμάτια κλάπηκαν. Οπότε η μπάντα, αντί να τα ηχογραφήσει ξανά, αποφάσισε να γράψει νέα τραγούδια, μια ροκ όπερα που αφηγείται την ιστορία του αντι-ήρωα εφήβου με το ψευδώνυμο Jesus of Suburbia. Το άλμπουμ θεωρείται από πολλούς το καλύτερο του συγκροτήματος. Έφτασε στο νούμερο ένα σε 19 χώρες και μπήκε στα charts άλλων 8. Από την κυκλοφορία του έχουν πωληθεί πάνω από 15.000.000 αντίτυπα παγκοσμίως. Όλα τα single του άλμπουμ είναι έχουν ανακηρυχθεί πλατινένια από την RIAA. To «American Idiot» έχει γίνει μιούζικαλ και σύμφωνα με την μπάντα επρόκειτο να γίνει και ταινία.

2)Dookie

To Dookie είναι το τρίτο στούντιο άλμπουμ από την αμερικανική πανκ ροκ μπάντα Green Day. Το άλμπουμ κυκλοφόρησε την 1η Φεβρουαρίου 1994 από την Reprise Records. Ήταν η πρώτη συνεργασία της μπάντας με τον παραγωγό Ρομπ Καβάλο και το σημαντικό ντεμπούτο της μπάντας με την ετικέτα Reprise Records. Το Dookie έγινε μια παγκόσμια εμπορική επιτυχία, φτάνοντας στον αριθμό δύο στο Billboard 200 και στα charts άλλων 7 χωρών. Το άλμπουμ βοήθησε τους Green Day και τους έκανε αγαπητούς ανά τον κόσμο. Το Dookie έβγαλε πέντε επιτυχημένα singles: «Longview», «When I Come Around», «Basket Case», μια εκ νέου-ηχογραφημένη έκδοση του «Welcome to Paradise» και το ραδιόφωνικο single «She». Από το 2010, το Dookie είναι το καλύτερο σε πωλήσεις άλμπουμ της μπάντας, με περισσότερα από 20 εκατομμύρια αντίτυπα να έχουν πωληθεί σε όλο τον κόσμο. Το Dookie κέρδισε το βραβείο Grammy για το καλύτερο εναλλακτικό άλμπουμ το 1995. Το 2003, το Rolling Stone κατέταξε το Dookie στο νούμερο 193 στη λίστα με τα 500 μεγαλύτερα άλμπουμ όλων των εποχών.

3) Nimrod

To Nimrod είναι το πέμπτο στούντιο άλμπουμ από τo αμερικάνικο πανκ ροκ συγκρότημα Green Day, που κυκλοφόρησε στις 14 Οκτωβρίου 1997 μέσω της Reprise Records. Η μπάντα άρχισε τις εργασίες της για το άλμπουμ στον απόηχο της ακύρωσης της ευρωπαϊκής περιοδείας τους μετά την κυκλοφορία του Insomniac (1995). Η ηχογράφηση έγινε στο Conway Studios του Λος Άντζελες. Το άλμπουμ γράφτηκε με την πρόθεση της δημιουργίας στερεών τραγουδιών, σε αντίθεση με ένα συνεκτικό άλμπουμ. Ως αποτέλεσμα, το Nimrod μνημονεύεται για τη μουσική ποικιλομορφία και τον πειραματισμό του, και περιέχει στοιχεία folk και rock, surf και ska. Στα λυρικά θέματα που συζητήθηκαν στο άλμπουμ περιλαμβάνεται η ωριμότητα, η προσωπική σκέψη, και η πατρότητα. Το άλμπουμ έφτασε στο νούμερο 10 του Billboard και έχει πιστοποιηθεί διπλά πλατινένιο από την Recording Industry Association of America (RIAA). Επίσης, το άλμπουμ πιστοποιήθηκε τριπλά πλατινένιο στην Αυστραλία και διπλά πλατινένιο στον Καναδά. Το Nimrod έλαβε γενικά θετικές κριτικές και οι κριτικοί εγκωμίασαν τον Μπίλι Τζο Άρμστρονγκ γιά τους στίχους του. Το άλμπουμ περιείχε την ακουστική επιτυχία «Good Riddance (Time of Your Life)», η οποία εμφανίστηκε σε πολλές εκδηλώσεις ποπ κουλτούρας, όπως το φινάλε της κωμικής σειράς Seinfeld το 1998. Για την προώθηση του άλμπουμ, οι Green Day ξεκίνησαν ένα εκτεταμένο πρόγραμμα περιοδείας. Το Nimrod έχει πουλήσει πάνω από 10 εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως.

4) 21st Century Breakdown

To 21st Century Breakdown είναι το όγδοο άλμπουμ του πανκ συγκροτήματος Green Day. Είναι η δεύτερη ροκ όπερα του συγκροτήματος μετά το American Idiot , και το πρώτο άλμπουμ με παραγωγό τον Μπούτς Βιγκ. Οι Green Day άρχισαν να δουλεύουν το άλμπουμ τον Ιανουάριο του 2006 και μέχρι τον Οκτώβριο του 2007 είχαν γραφτεί 45 τραγούδια. Η ηχογράφηση άρχισε τον Ιανουάριο του 2008. Το άλμπουμ κυκλοφόρησε στις 15 Μαΐου του 2009 από την Reprise Records. Ο Armstrong δήλωσε ότι «το άλμπουμ είναι μια λήψη της εποχής που ζούμε καθώς αναρωτιομαστε και προσπαθούμε να καταλάβουμε τον εγωιστικό χειρισμό γύρω μας, είτε αυτό είναι η κυβέρνηση είτε η θρησκεία είτε τα ΜΜΕ και γενικά οποιαδήποτε μορφή εξουσίας.». Τα singles, «Know Your Enemy» και «21 Guns» διευκρινίζουν τα θέματα αποξένωσης και θυμού προς την εξουσία που χαρακτηρίζουν το άλμπουμ. Οι κριτικές είναι αρκετά καλές. Το άλμπουμ θεωρείται το πιο πετυχημένο της μπάντας αφού έφτασε στο νούμερο 1 αρκετών χωρών π.χ. (ΗΠΑ, Νέα Ζηλανδία, Καναδάς). Κέρδισε το Γκράμι καλύτερου ροκ άλμπουμ στα 52α βραβεία Γκράμι. Μέχρι τον Δεκέμβριο του 2010, είχαν πουληθεί πάνω από 1.000.000 αντίτυπα στην Αμερική και περισσότερα από 4.000.000 παγκοσμίως.

5)Insomniac

Το Insomniac είναι το τέταρτο στούντιο άλμπουμ από το πανκ ροκ συγκρότημα Green Day. Κυκλοφόρησε στις 10 Οκτωβρίου 1995 μέσω της Reprise Records. Αν και έφτασε στο νούμερο δύο στις Ηνωμένες Πολιτείες και ανακηρύχθηκε διπλά πλατινένιος από την RIAA, το Insomniac δεν είχε την αντοχή των πωλήσεων του προκατόχου του, Dookie, κυρίως λόγω των ελαφρώς πιο σκοτεινών στίχων και του βαρύτερου ήχου. Το Insomniac είναι το τρίτο καλύτερο άλμπουμ της μπάντας, με βάση τις πωλήσεις, πίσω από το Dookie και το American Idiot με πωλήσεις πάνω από 10 εκατομμυρίων αντίτυπων σε όλο τον κόσμο και 2.100.000 αντίτυπων μόνο στις ΗΠΑ. Το άλμπουμ επανεκδόθηκε σε βινύλιο στις 12 Μαΐου του 2009. Αρχικά το άλμπουμ θα ονομαζόταν Tight Wad Hill (όπως και το 13ο κομμάτι του άλμπουμ), αλλά μετά από μια επίσκεψη του Μπίλι Τζο Άρμστρονγκ στο σπίτι του σχεδιαστή του εξωφύλλου, Winston Smith άλλαξαν το όνομα σε Insomniac. Λέγεται πως ο Μπιλι Τζο ρώτησε τον Winston πως κάνει τόσο περίπλοκα εξώφυλλα τόσο γρήγορα και o Winston απάντησε «It’s easy for me. I am an insomniac» (Είναι εύκολο για μένα, μένω άυπνος). Εκείνη την εποχή, επίσης, ο Μπίλι Τζο έμενε και ο ίδιος άυπνος καθώς τον κρατούσαν ξύπνιο τα κλάματα του γιου του, Τζόσεφ.

Τέλος το τραγούδι «Panic Song» βασίζεται στις κρίσεις πανικού του μπασίστα Μάικ Ντερντ, αφού ο Μάικ γεννήθηκε με διευρυμένη μιτροειδή βαλβίδα στην καρδιά.

6)Warning

Το Warning είναι το έκτο άλμπουμ του πανκ ροκ συγκροτήματος Green Day. Κυκλοφόρησε στις 3 Οκτωβρίου του 2000 από την Reprise. Βασιζόμενο στον προκάτοχό του, Nimrod (1997) το άλμπουμ απέφυγε το κλασικό πανκ ροκ στιλ της μπάντας και υιοθέτησε ποπ πανκ και φολκ ρυθμούς. Οι στίχοι είναι πιο αισιόδοξοι σε σύγκριση με τις προηγούμενες κυκλοφορίες της μπάντας. Για πρώτη φορά μετά το Kerplunk παραγωγός δεν είναι ο Ρομπ Καβάλο αλλά η μπάντα. Παρά τις επικρίσεις προς τις στιλιστικές αλλαγές της μπάντας, το άλμπουμ έλαβε ως επί το πλείστον θετικά σχόλια από τους κριτικούς μουσικής, οι οποίοι εγκωμίασαν τον Μπίλι Τζο Άρμστρονγκ για τους στίχους του. Παρά το γεγονός ότι έφτασε στο #4 του Billboard 200, το Warning αντιπροσωπεύει τη χαμηλότερη εμπορική κάμψη στην καριέρα των Green Day, αφού είναι το πρώτο άλμπουμ της μπάντας μετά την υπογραφή σε μια μεγάλη δισκογραφική που δεν ανακηρύχθηκε πολυ-πλατινένιο. Το άλμπουμ έχει παρ “όλα αυτά έχει πιστοποιηθεί χρυσό από την RIAA και μέχρι τον Δεκέμβριο του 2012, είχε πουλήσει 1,2 εκατομμύρια αντίτυπα. Το Warning επανεκδόθηκε σε βινύλιο στις 14 Ιουλίου 2009.

7) Kerplunk

Το Kerplunk είναι το δεύτερο στούντιο άλμπουμ του αμερικάνικου πανκ ροκ συγκροτήματος Green Day. Κυκλοφόρησε στις 17 Ιανουαρίου του 1992 από την Lookout! Records.Το Kerplunk ήταν το τελευταίο άλμπουμ τους που κυκλοφόρησε από ανεξάρτητη ετικέτα και ήταν το πρώτο τους με τον Tré Cool στα ντραμς. Το άλμπουμ έκανε αρκετές πωλήσεις παρά το γεγονός ότι ήταν ανεξάρτητο. Οι μεγάλες δισκογραφικές πρόσεξαν την μεγάλη επιτυχία του Kerplunk και προσέγγισαν την μπάντα. Τότε οι Green Day συνειδητοποίησαν ότι είχαν ξεπεράσει των αριθμό των δίσκων που είχαν συμφωνήσει, στο συμβόλαιο, με την Lookout! και υπέγραψαν στην Reprise Records. Με την Reprise, οι Green Day ηχογράφησαν και κυκλοφόρησαν το επόμενο τους άλμπουμ Dookie (1994). Το άλμπουμ περιείχε μόνο 12 κομμάτια, αλλά το CD και η κασέτα περιείχαν 4 κομμάτια από το EP, Sweet Children (1990) . Ένα από τα κομμάτια, το «Welcome to Paradise», επαναηχογραφήθηκε για το Dookie.

Σαν το Dookie, το Kerplunk απαγορεύτηκε από μερικά μαγαζιά λόγω του εξωφύλλου. Το εξώφυλλο περιέχει ένα άχρωμο σκίτσο (με λίγο πράσινο) μιας μαθήτριας λυκείου με ένα όπλο που έχει εκπυρσοκροτήσει.

Επειδή η μπάντα δε χρησιμοποίησε συγχρονιστή κιθάρας καθώς ηχογραφούσε το Kerplunk, τα τραγούδια δεν είναι σε στάνταρ ρύθμιση και είναι δύσκολο να παιχτούν αν δεν τα ξέρεις. Αυτό το στυλ δίνει στο Kerplunk σκοτεινό και μοναδικό ήχο. Το άλμπουμ θεωρείται ως το καλύτερο της μπάντας απο τους (κυρίως μεγαλύτερης ηλικίας) οπαδούς της, λόγω του ιδιαίτερου ήχου του, ο οποίος φέρνει πιο πολύ σε indie rock απο το pop punk του Dookie, κάτι που έχει αποξενώσει τους φίλους της μπάντας που την γνώρισαν με το American Idiot.

Μέχρι τον Αύγουστο του 2010, το Kerplunk έχει πουλήσει 753,000 αντίτυπα στις ΗΠΑ και 1,000,000 αντίτυπα παγκοσμίως.

Γενικά οι Green Day δεν παίζουν πολλά τραγούδια απο το Kerplunk στις συναυλίες τους, με εξαίρεση το 2000 Light Years Away που παιζόταν απο το 1992 έως το 2003 και τώρα πια παίζεται αραιά. Ο Μπίλι Τζο Άρμστρονγκέχει δηλώσει αρκετές φορές πως το Who Wrote Holden Caufield? είναι το αγαπημένο του τραγούδι απο το άλμπουμ, όπως στο Αwesome As Fuck, πριν αρχίσει την εισαγωγή.

Τον Αύγουστο του 2005, οι Green Day απέσυραν το άλμπουμ από την Lookout! λόγω απλήρωτων χρεών. Επανακυκλοφόρησε σε CD από την Reprise Records, στις 9 Ιανουαρίου 2007. Στην Ευρώπη επανακυκλοφόρησε από την Epitaph. Επανακυκλοφόρησε σε μορφή βινυλίου στις 24 Μαρτίου του 2009 από την Reprise Records και περιείχε μια επανακυκλοφόρηση του Sweet Children.

Τον Δεκέμβριο του 2007, το Blender είχε το Kerplunk στο νούμερο 47 στη λίστα, «The 100 Greatest Indie Rock Albums Ever».

8) Revolution Radio

Το Revolution Radio είναι το δωδέκατο studio άλμπουμ της αμερικανικής πανκ rock μπάντας Green Day , που κυκλοφόρησε στις 7 Οκτωβρίου 2016 μέσω της Reprise Records . Το άλμπουμ έλαβε γενικά θετικές κριτικές από τους κριτικούς μουσικής ,  εμφανίστηκε σε πολλούς το τέλος του έτους λίστες, και πούλησε 95.000 πρώτης εβδομάδας άλμπουμ-ισοδύναμες μονάδες στις ΗΠΑ για να κάνει το ντεμπούτο του στο νούμερο ένα στο Billboard 200.  ^ΤοRadio Revolution έκανε επίσης ντεμπούτο στο νούμερο ένα στο Ηνωμένο Βασίλειο , την Ιρλανδία , την Ιταλία , τον Καναδά και τη Νέα Ζηλανδία .

9)Tré!

Το ¡Tré! είναι το ενδέκατο άλμπουμ των Green Day και κυκλοφόρησε στις 7 Δεκεμβρίου 2012 από την Reprise. Είναι το τρίτο μέρος της τριλογίας ¡Uno!, ¡Dos!, ¡Tré!. Ο τίτλος του άλμπουμ είναι μια αναφορά στον ντράμερ Τρε Κουλ που είχε γενέθλια 2 μέρες μετά την κυκλοφορία του άλμπουμ. Παραγωγός ήταν και πάλι ο Ρομπ Καβάλο. Έφτασε στο νούμερο 13 του Billboard 200 και στο νούμερο 2 του Billboard Alternative Albums chart. Το άλμπουμ είχε σχετικά καλές κριτικές και χαρακτηρίστηκε από πολλούς το καλύτερο της τριλογίας. Μοιράζεται το μουσικό στιλ των προκατόχων του. Την πανκ ροκ αίσθηση των Dookie και Insomniac, τα πειραματικά στοιχεία των Nimrodκαι Warning και τον ήχο της ροκ όπερας των American Idiot και 21st Century Breakdown.

10) Uno!

Το ¡Uno! είναι το ένατο στούντιο άλμπουμ από την αμερικανικη ροκ μπάντα Green Day, που κυκλοφόρησε στις 21 Σεπτεμβρίου 2012, από την Reprise Records. Είναι το πρώτο από τα τρία άλμπουμ της τριλογίας ¡Uno!, ¡Dos! , ¡Tré!, μια σειρά στούντιο άλμπουμς που κυκλοφόρησαν από τον Σεπτέμβριο έως τον Δεκέμβριο του 2012. Η ηχογράφηση του άλμπουμ έγινε στα Jingletown Studios της Καλιφόρνια. Το ¡Uno! έλαβε θετικές κριτικές. Έφτασε στη δεύτερη θέση του US Billboard 200 και την πρώτη εβδομάδα κυκλοφορίας του πούλησε 139.000 αντίτυπα.

Ιστορία

Το 1986, οι παιδικοί φίλοι Μπίλι Τζο Άρμστρονγκ και Μάικ Ντερντ, και οι δύο σε ηλικία 14 ετών, έφτιαξαν ένα συγκρότημα δύο ατόμων ονόματι Sweet Children. Το 1987, έγινε η πρώτη τους συναυλία έγινε στο Rod’s Hickory Pit στο Βαλέχο της Καλιφόρνια, όπου εργαζόταν η μητέρα του Άρμστρονγκ. Έκαναν λίγες ζωντανές εμφανίσεις, αλλά κατάφεραν να τραβήξουν το ενδιαφέρον της Skene! Records, μιας ανεξάρτητης δισκογραφικής εταιρίας από την Μινεάπολη των ΗΠΑ, για την οποία ηχογράφησαν κάποια τραγούδια που όμως δεν κυκλοφόρησαν ποτέ.

Το 1989, στο συγκρότημα εισήχθη ο Τζον Κιφμάιερ, γνωστός και ως Αλ Σομπράντε. Το όνομα της μπάντας Sweet Children άλλαξε, διότι υπήρχε το τοπικό συγκρότημα Sweet Baby, και έγινε Green Day, συμβολίζοντας την συμπάθειά τους για την κάνναβη.Έπαιξαν για πρώτη φορά ως Green Day στο Contra Costa College, ένα κολέγιο διετούς φοίτησης στο Σαν Πάμπλο της Καλιφόρνια, στο οποίο παρακολουθούσε μαθήματα ο Σομπράντε.

Λίγο αργότερα, ο Larry Livermore, ιδιοκτήτης της ανεξάρτητης εταιρείας Lookout! Records, ήταν σε ένα από τα σόου τους. Το συγκρότημα, όπως είπε, έπαιζε «Σαν τους Beatles στο Shea Stadium» και γι” αυτό φρόντισε να υπογράψει μαζί τους συμβόλαιο. Στα τέλη του 1989, κυκλοφόρησε το πρώτο τους extended play υπό τον τίτλο 1,000 Hours και γρήγορα το ακολούθησε το πρώτο τους άλμπουμ, το 39/Smooth, στις αρχές του 1990. Το βιβλιαράκι στίχων το δίσκου περιείχε ένα γράμμα, το οποίο έλεγε ότι η εταιρεία προσπάθησε να υπογράψει συμβόλαιο με το συγκρότημα. Περιείχε επίσης και το γράμμα-απάντηση του συγκροτήματος, το οποίο έλεγε ότι δεν δέχονταν και ότι θα έμεναν στην Lookout!Records, καθώς η I.R.S. Records ήταν «ξεπεσμένη».

Αργότερα εκείνο τον χρόνο ηχογράφησαν ακόμα δύο EP, ονόματι Slappy και Sweet Children, τα οποία περιείχαν και κάποια κομμάτια που είχαν ηχογραφήσει παλιότερα με την Skene! Records. Το 1991, με την Lookout! κυκλοφόρησαν το 1,039/Smoothed Out Slappy Hours, μια συλλογή των προηγούμενων EP και LP. Στα τέλη του 1990 και λίγο μετά την πρώτη τους περιοδεία, ο Σομπράντε αποφάσισε να πάει στο κολέγιο και αντικαταστάθηκε προσωρινά από τον Τρε Κουλ, πράγμα που ο Σομπράντε δέχθηκε με ευγένεια.^[15] Όταν έγινε ξεκάθαρο ότι ο Σομπράντε δεν θα μπορούσε να είναι με το συγκρότημα συνεχώς, η παρουσία του Τρε Κουλ έγινε μόνιμη.^[16]

Το συγκρότημα βρέθηκε σε περιοδεία το μεγαλύτερο μέρος του 1992 και του 1993 και έδωσε κάποιες συναυλίες στην Ευρώπη. Μέχρι το 2000, το Kerplunk πούλησε 50 χιλιάδες κομμάτια στις ΗΠΑ.