…στο σχολείο…

Μερικά περιστατικά ατυχημάτων στο σχολείο, όπως τα περιέγραψαν οι μαθητές της ΣΤ΄τάξης.
• Παίζαμε με τους φίλους μου κρυφτό, όταν στην προσπάθειά μου να τρέξω για να βρω μια καλή κρυψώνα, συγκρούστηκα μ’ ένα άλλο παιδάκι, πέσαμε κι οι δύο, αλλά εγώ πέφτοντας πλάκωσα το χέρι μου. Ευτυχώς δεν το έσπασα, αλλά για λίγες μέρες πονούσα και δυσκολευόμουν πολύ να κοιμηθώ το βράδυ…

• Ήταν Παρασκευή και κατέβαινα τις σκάλες του σχολείου ήσυχα κι ωραία, όταν ένα παιδί μ’ έσπρωξε, κι πάτησα απότομα το πόδι μου στο επόμενο σκαλί. Το αποτέλεσμα της βιασύνης και της απροσεξίας εκείνου του παιδιού, ήταν να μείνω εγώ όλο το Σαββατοκύριακο στο κρεβάτι με
στραμπούληγμα στο πόδι μου…

• Χτύπησε κουδούνι για διάλειμμα…εγώ με τους φίλους μου χαρούμενοι, τρέξαμε προς τα σκαλιά…κι όπως ήμαστε όλοι μαζί, εγώ μπέρδεψα το βηματισμό μου κι έπεσα. Δεν έγινε ευτυχώς κάτι πιο σοβαρό από ένα καρούμπαλο…

• Κάναμε γυμναστική, τρέχαμε, όταν ακούστηκε από τον κύριο η εντολή «γραμμή». Αρχίσαμε να περπατάμε, αλλά εγώ δεν κοίταζα μπροστά μου κι όταν το προηγούμενο παιδί από εμένα σκόνταψε κι έπεσε, έπεσα κι εγώ πάνω του… ζήτησα συγγνώμη, σηκωθήκαμε, κοιταχτήκαμε και γελάσαμε!…
• Ένας συμμαθητής μου έτρεχε γύρω γύρω από την κολώνα που στερεώνουμε το φιλέ για να παίξουμε βόλεϊ, όταν ξαφνικά τον βλέπουμε πεσμένο. Πήγαμε κοντά του και είδαμε ότι είχε σχίσει το φρύδι του… ενημερώθηκαν οι γονείς του, οι οποίοι τον πήγαν για ράμματα. Είχαμε όλοι φοβηθεί, σοκαριστήκαμε και στενοχωρηθήκαμε πολύ…

• Παίζαμε κυνηγητό με τους συμμαθητές μου, γύρισα να δω αν με κυνηγούσαν ακόμη και στρίβοντας ξανά το κεφάλι μπροστά, χτύπησα στην κολώνα του βόλεΪ. Άνοιξα για τρίτη φορά το φρύδι μου…ευτυχώς ήταν λιγότερο επίπονη αυτή η εμπειρία, αφού την πρώτη φορά το τραύμα ήταν πιο έντονο και βαθύ… Από τότε βάζουμε στις κολώνες προστατευτικά καλύμματα! Ουδέν κακόν αμιγές καλού!!!

Κάντε το πρώτο σχόλιο

Υποβολή απάντησης