Η Trap είναι από τα δημοφιλέστερα μουσικά είδη στην εγχώρια μουσική σκηνή αυτή την στιγμή, ένα φαινόμενο που ‘‘σαρώνει‘‘ κυρίως στο κοινό της νεολαίας. Αυτό διαπιστώνει κανείς από τα νούμερα των προβολών στις δημοφιλέστερες πλατφόρμες ακρόασης μουσικής. Πως καταλήξαμε όμως να ακουμε trap μέχρι και σε παιδικά πάρτυ;
Οι ρίζες της trap βρίσκονται στη hip-hop, ωστόσο η σχέση της trap με τη rap και τη hip-hop αποτελεί ένα αμφιλεγόμενο ζήτημα. Ωστόσο, η trap όπως την ξέρουμε σήμερα είναι μετεξέλιξη της hip-hop. Στις αρχές του αιώνα –από το 2012 και μετά– η trap αναπτύσσει μια σειρά από παρακλάδια που ανεβαίνουν πολύ σε δημοτικότητα και γίνεται ‘viral’. Oι ήχοι της συνθέτουν ένα ψηφιδωτό αποτελούμενο από hip-hop ήχους , dance και dub μουσική εστιάζοντας στο σχήμα της επανάληψης στον ρυθμό.
Η trap μουσική αναπτύχθηκε την δεκαετία του ΄90 στον “βρώμικο νότο” των ΗΠΑ δηλαδή στην Ατλάντα, το Μέμφις, το Μαϊάμι και το Χιούστον που κυριαρχούσαν φαινόμενα όπως η φτώχεια, η αμάθεια και η βία. Τα στούντιο όπου εμφανίστηκε για πρώτη φορά ο ήχος της τραπ, συνήθως αγοράζονταν από τα έσοδα παράνομων δραστηριοτήτων. Η μουσική τραπ, ήταν συνεπώς βαθιά συνδεδεμένη με αυτό το κοινωνικό περιβάλλον στο οποίο εμφανίστηκε αρχικά και δεν περιέγραφε τίποτα λιγότερο παρά τις αντιθέσεις της σκληρής πραγματικότητας μέσα στην οποία δημιουργήθηκε. Αυτός είναι και ο λόγος που συχνά προάγει την ανήθικη συμπεριφορά, μιλώντας κυρίως για χρήματα, ναρκωτικά, γυναίκες, εγκληματικές πράξεις κ.α.
Μπορεί το συγκεκριμένο είδος να αναδείχθηκε μέσα σε συνθήκες απόλυτης φτώχειας και κοινωνικής ανέχειας, παρόλα αυτά, σε πολλά κομμάτια προβάλλεται ένας αντίθετος τρόπος ζωής και αξίες όπως το να αποκτήσει κανείς χρήματα, να έχει πολύ χρυσό, κοσμήματα και πολλές γυναίκες. Γενικότερα, θα μπορούσε
κανείς να πει πως η μουσική της τραπ εκφράζει από τη μια την πραγματικότητα που συμβαίνει στα στενά της Αμερικής και από την άλλη το λεγόμενο «αμερικανικό όνειρο», δηλαδή τα πλούτη, την ευμάρεια και τις απολαύσεις. Για μερικούς μάλιστα, το συγκεκριμένο είδος απλώς αντιπροσωπεύει τις κυρίαρχες ιδέες του ύστερου καπιταλισμού (υλισμός, ανταγωνισμός, ατομισμός, επιτυχία). Στην Ελληνική μουσική σκηνή η trap είναι ιδιαίτερα δημοφιλής στην μικρότερες ηλικίες. Ο στίχος της τραπ προέρχεται από περιθωριοποιημένες ομάδες και έτσι δεν προσαρμόζεται στις νόρμες τις κοινής γλώσσας. Στις πλείστες των περιπτώσεων ο στίχος δεν εχει κάποιο συγκεκριμένο μέτρο και οι ομοιοκαταληξία είναι μιας συλλαβής, ενώ πολλές φορές στην ομοιοκαταληξία συνεισφέρουν και οι αγγλικές λέξεις. Τα τραγούδια συνοδεύονται απο προκλητικά video clip που εικονοποιούν όλο το περιεχόμενο του στίχου και συμπληρώνουν την πολυεπίπεδη προκλητικότητά του δείχνοντας σε κοινή θέα ναρκωτικα, όπλα, χρυσά ρολόγια και ημίγυμνες κοπέλες. Η τεράστια επιτυχία της σχετίζεται και με τη μεγάλη διάδοση της τεχνολογίας και ιδιαίτερα του διαδικτύου και την εύκολη πρόσβαση σε αυτό. Η απήχηση της στους νέους, συγκεκριμένα, σχετίζεται με την οικονομική κρίση και την μιμητική συμπεριφορά που πολλές φορές εμφανίζουν τα παιδιά τα οποία βλέπουμε να υιοθετούν το λεξιλόγιο αυτων των τραγουδιών και τις διάφορες συμπεριφορές μισογυνισμού, σεξισμού, βίας και εγκληματικότητας που εκφράζουν οι στίχοι. Συμπερασματικά, μήπως πρέπει να χτυπήσουμε ένα καμπανάκι κινδύνου, όταν στα ακουστικά ενός παιδιού κλεισμένου στο δωμάτιό του παίζουν τέτοια τραγούδια;
Επιμέλεια άρθρου: Γιώργος Λαϊνάς Ευαγγελία Γεωργίου
(αναδημοσίευση από την έντυπη έκδοση της ομώνυμης εφημερίδας του σχολείου μας με υπεύθυνο εκπαιδευτικό τον κ, Πέτρο Τσολάκη)
