"στη διαπασών" magazine"στη διαπασών" magazine https://schoolpress.sch.gr/stidiapasonperiodiko Schoolpress Thu, 06 Jun 2024 14:49:08 +0000 el hourly 1 Queen https://schoolpress.sch.gr/stidiapasonperiodiko/archives/68 https://schoolpress.sch.gr/stidiapasonperiodiko/archives/68#comments Thu, 06 Jun 2024 14:38:21 +0000 ΤΣΙΛΟΓΛΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΣ http://schoolpress.sch.gr/stidiapasonperiodiko/?p=68 [...]]]>

 

Οι Queen είναι βρετανικό συγκρότημα της ροκ, που δημιουργήθηκε στο Λονδίνο το 1971, με αρχικά μέλη τους Φρέντι Μέρκιουρι, Μπράιαν Μέι, Ρότζερ Τέιλορ και Τζον Ντίκον. Τα πρώτα τραγούδια των Queen ήταν εμπνευσμένα κυρίως από την glam rock, την heavy metal και την progressive rock, με τον καιρό όμως το συγκρότημα πρόσθεσε στη μουσική του διάφορα και καινοτόμα στοιχεία, διερευνώντας τη vaudeville, την ηλεκτρονική μουσική και τη φανκ. Στα μέσα της δεκαετίας του ’70, οι Queen άφησαν πίσω τους την progressive μουσική, δημιουργώντας κομμάτια πιο συμβατικά, με σκοπό να παιχτούν περισσότερο στο ραδιόφωνο, δίνοντας τους μεγαλύτερη εμπορική επιτυχία. Καθ’ όλη τη δεκαετία του ’70, οι Queen δεν χρησιμοποίησαν καθόλου συνθεσάιζερ στα άλμπουμ τους, με το μουσικό τους στιλ όμως να εξελίσσεται. Εν τέλει άρχισαν να χρησιμοποιούν συνθεσάιζερ στη δεκαετία του ’80, κάτι που αντικατοπτρίζει την πειραματική τους προσέγγιση στη μουσική. Οι Queen έγιναν πολύ γνωστοί για τη λυρικότητα και καλιτεχνική ολοκλήρωση των τραγουδιών τους, για τη δυναμικότητα και την εκπληκτική φωνή του Freddie Mercury, καθώς και για τη μαζικότητα των εμφανίσεων τους. Ακριβώς αυτή η λαικότητα των ζωντανών παραστάσεων τους, καθώς και η ομοφυλική τάση του βασικού τραγουδιστή τους και η τολμηρή ενδυμασία του σε κάποιες περιπτώσεις προκάλεσε αντιδράσεις και μια κριτική  στάση από τους συντηρητικούς κύκλους της μουσικής βιομηχανίας.

Το 1968, ο κιθαρίστας Μπράιαν Μέι, φοιτητής στο Ιμπίριαλ Κόλετζ του Λονδίνου, και ο μπασίστας Τιμ Στάφελ (Tim Staffell), αποφάσισαν να δημιουργήσουν ένα συγκρότημα.

Ο Μέι είχε αναρτήσει μια αγγελία στο πανεπιστήμιο προς αναζήτηση ενός ντράμερ «τύπου Μιτς Μίτσελ/Τζίντζερ Μπέηκερ» και σύντομα προστέθηκε σε αυτούς ο Ρότζερ Τέιλορ, ένας νεαρός φοιτητής της οδοντιατρικής. Το συγκρότημα πήρε το όνομα Smile. O Freddy ήταν οπαδός του συγροτήματος.

Πολλοί μπασίστες πέρασαν από το συγκρότημα αυτήν την περίοδο, κανείς όμως που να είχε την κατάλληλη χημεία με τα υπόλοιπα μέλη. Εν τέλει, το συγκρότημα κατέληξε, τον Φεβρουάριο του 1971, στον Τζον Ντίκον και παράλληλα ξεκίνησαν οι προετοιμασίες για το πρώτο τους άλμπουμ. Ηχογράφησαν τέσσερα δικά τους τραγούδια, το «Liar», το «Keep Your self Alive», το «The Night Comes Down» και το «Jesus», για μια ντέμο κασέτα, όμως καμία δισκογραφική εταιρεία δεν έδειξε ενδιαφέρον. Ήταν σε αυτήν τη χρονική περίοδο που ο Μπουλσάρα άλλαξε το επώνυμό του σε Μέρκιουρι, κάτι που εμπνεύστηκε από τους στίχους του τραγουδιού «My Fairy King» που αναφέρουν: Mother Mercury, look what they’ve done to me.

Λογότυπα-Σχεδιασμός-Άλμπουμ

Έχοντας σπουδάσει σε πανεπιστήμιο καλών τεχνών, ο Μέρκιουρι ήταν εκείνος που σχεδίασε το λογότυπο των Queen, λίγο πριν την κυκλοφορία του πρώτου άλμπουμ  του συγκροτήματος. Το λογότυπο συνδυάζει τα ζώδια και των τεσσάρων μελών του συγκροτήματος, με δύο λιοντάρια για τον Λέων (Ντίκον και Τέιλορ), ένα καβούρι για τον Καρκίνο (Μέι) και δύο νεράιδες για τον Παρθένο (Μέρκιουρι). Τα δύο λιοντάρια είναι ανασηκωμένα, ακουμπώντας τα μπροστινά πόδια στο περίτεχνο «Q», το καβούρι κάθεται πάνω στο γράμμα με φωτιές να υψώνονται ακριβώς από πάνω του και οι δύο νεράιδες κάθονται προστατευμένες κάτω από τα δύο λιοντάρια. Μέσα στο «Q» υπάρχει ένα στέμμα, ενώ ολόκληρο το λογότυπο υποσκιάζεται από έναν τεράστιο φοίνικα. Το όλο σύμβολο έχει ομοιότητες με αυτό της Βασιλείας του Ηνωμένου Βασιλείου, ιδιαίτερα στα λιοντάρια. Το πρωταρχικό λογότυπο, το οποίο βρίσκεται στο εξώφυλλο του πρώτου τους δίσκου, είναι ένα απλό γραμμικό σχέδιο του ονόματος, αν και μπορεί να βρεθεί αλλού με πιο εκκεντρικούς χρωματισμούς.

Το 1973, μετά από μια σειρά αναβολών, οι Queen κυκλοφόρησαν το επώνυμο πρώτο τους άλμπουμ, μια δισκογραφική δουλειά επηρεασμένη από το heavy rock και το progressive rock της εποχής. Το άλμπουμ έλαβε καλές κριτικές, με το περιοδικό Rolling Stone να γράφει ότι «το πρώτο τους άλμπουμ είναι εκπληκτικό». Παρ” όλα αυτά,δεν είχε μεγάλη απήχηση στο κοινό και το κύριο σινγκλ του, «Keep Your self Alive», μια σύνθεση του Μπράιαν Μέι, είχε χαμηλές πωλήσεις.

Το δεύτερο LP του συγκροτήματος με τίτλο Queen II, κυκλοφόρησε το 1974. Το άλμπουμ έφτασε το νούμερο πέντε των βρετανικών τσαρτ και ήταν ο πρώτος δίσκος των Queen που κατάφερε να μπει στους καταλόγους επιτυχιών.Το σινγκλ «Seven Seas of Rhye», γραμμένο από τον ΦρέντιΜέρκιουρι, έφτασε μέχρι το νούμερο 10 στο Ηνωμένο Βασίλειο και έγινε η πρώτη επιτυχία του συγκροτήματος. Ως η πιο βαριά και σκοτεινή τους κυκλοφορία, το Queen II περιέχει μεγάλα και πολύπλοκα μουσικά κομμάτια, με ευφάνταστους στίχους και μουσική δεξιοτεχνία. Πέραν του μόνου σινκγλ, το άλμπουμ επίσης περιείχε και το τραγούδι «The March of the Black Queen», ένα επικό κομμάτι διάρκειας έξι λεπτών το οποίο δεν έχει ρεφρέν ή συγκεκριμένη μουσική δομή, με πολλές ομοιότητες από τη μεταγενέστερη δουλειά των Queen, το «Bohemian Rhapsody». Η Daily Vault περιέγραψε το κομμάτι ως «μανιώδες».

Η αντίδραση των κριτικών ήταν γενικά αρνητική. Το All Music περιέγραψε το άλμπουμ ως ένα «τερατούργημα», όπως επίσης και ως το αγαπημένο των σκληροπυρηνικών οπαδών του συγκροτήματος. Από την άλλη, όμως, ήταν το πρώτο εκ τριών δίσκων που συμπεριλήφθηκαν στο βιβλίο 1001   Albums You Must Hear Before You Die (1001 album που πρέπει να ακούσετε πριν πεθάνετε). Παρ” όλα αυτά, όπως και το προηγούμενο, οι πωλήσεις του Queen II στις Ηνωμένες Πολιτείες παρέμειναν χαμηλές. Το σινγκλ «Killer Queen» έφτασε στο νούμερο δύο στα βρετανικά τσαρτ και έγινε η πρώτη τους επιτυχία στις ΗΠΑ, φτάνοντας στο νούμερο 12 στο Billboard Hot 100. Το δεύτερο σινγκλ του δίσκου, «Now I’m Here», ένα πιο παραδοσιακό hard rock κομμάτι, έφτασε στο νούμερο 11 στη Βρετανία. Στα πρόσφατα χρόνια, στο Sheer Heart Attack έχουν αποδοθεί εύσημα από μουσικούς εκδοτικούς οίκους: Το 2006, το Classic Rock του έδωσε την 28η θέση στη λίστα «The 100 Greatest British Rock Albums Ever» («Τα 100 Καλύτερα Βρετανικά Άλμπουμ Όλων των Εποχών»), και το 2007 το Mojo το κατέταξε 88ο στη λίστα «The 100 Records That Changed the World» («100 Δίσκοι που Άλλαξαν τον Κόσμο»). Είναι επίσης το δεύτερο από τα τρία άλμπουμ τους που συμπεριλήφθηκε στο βιβλίο «1001 Albums You Must Hear Before You Die» («1001 album που πρέπει να ακούσετε πριν πεθάνετε»). Το συγκρότημα κυκλοφόρησε συνολικά 18 άλμπουμ, 18 σινγκλ και 10 DVD που έγιναν νούμερο ένα και έχουν πουλήσει πάνω από 300 εκατομμύρια δίσκους, όντας ένα από τα συγκροτήματα με τις περισσότερες πωλήσεις παγκοσμίως. Έχουν λάβει επτά βραβεία Ivor Novello και συμπεριελήφθησαν στο Rock and Roll Hall of Fame το 2001. Το 2018 τιμήθηκαν με το Βραβείο Γκράμι για τη Συνολική Προσφορά.

Το 1991, ο Μέρκιουρι πέθανε από βρογχοπνευμονία, επιπλοκή του AIDS από το οποίο έπασχε, ενώ ο Ντίκον αποσύρθηκε από τον χώρο της μουσικής το 1997. Από τότε, ο Μέι και   ο Τέιλορ έχουν κατά καιρό συνεργαστεί με άλλους μουσικούς, όπως με τον Πωλ Ρότζερς, παίρνοντας το όνομα Queen + Paul Rodgers.

 

Eπιμέλεια: Μυρτώ Μπόρου, Δήμητρα Κατσάνου, Γεωργία Ζήση

 

 

 

 

 

 

 

 

Queen

Οι Queen είναι βρετανικό συγκρότημα της ροκ, που δημιουργήθηκε στο Λονδίνο το 1971, με αρχικά μέλη τους Φρέντι Μέρκιουρι, Μπράιαν Μέι, Ρότζερ Τέιλορ και Τζον Ντίκον. Τα πρώτα τραγούδια των Queen ήταν εμπνευσμένα κυρίως από την glam rock, την heavy metal και την progressive rock, με τον καιρό όμως το συγκρότημα πρόσθεσε στη μουσική του διάφορα και καινοτόμα στοιχεία, διερευνώντας τη vaudeville, την ηλεκτρονική μουσική και τη φανκ. Στα μέσα της δεκαετίας του ’70, οι Queen άφησαν πίσω τους την progressive μουσική, δημιουργώντας κομμάτια πιο συμβατικά, με σκοπό να παιχτούν περισσότερο στο ραδιόφωνο, δίνοντας τους μεγαλύτερη εμπορική επιτυχία. Καθ’ όλη τη δεκαετία του ’70, οι Queen δεν χρησιμοποίησαν καθόλου συνθεσάιζερ στα άλμπουμ τους, με το μουσικό τους στιλ όμως να εξελίσσεται. Εν τέλει άρχισαν να χρησιμοποιούν συνθεσάιζερ στη δεκαετία του ’80, κάτι που αντικατοπτρίζει την πειραματική τους προσέγγιση στη μουσική. Οι Queen

έγιναν πολύ γνωστοί για τη λυρικότητα και καλιτεχνική ολοκλήρωση των τραγουδιών τους, για τη δυναμικότητα και την εκπληκτική φωνή του Freddie Mercury, καθώς και για τη μαζικότητα των εμφανίσεων τους. Ακριβώς αυτή η λαικότητα των ζωντανών παραστάσεων τους, καθώς και η ομοφυλική τάση του βασικού τραγουδιστή τους και η τολμηρή ενδυμασία του σε κάποιες περιπτώσεις προκάλεσε αντιδράσεις και μια κριτική  στάση από τους συντηρητικούς κύκλους της μουσικής βιομηχανίας.

 

 

Το 1968, ο κιθαρίστας Μπράιαν Μέι, φοιτητής στο Ιμπίριαλ Κόλετζ του Λονδίνου, και ο μπασίστας Τιμ Στάφελ (Tim Staffell), αποφάσισαν να δημιουργήσουν ένα συγκρότημα.

Ο Μέι είχε αναρτήσει μια αγγελία στο

πανεπιστήμιο προς αναζήτηση ενός ντράμερ

«τύπου Μιτς Μίτσελ/Τζίντζερ Μπέηκερ» και σύντομα προστέθηκε σε αυτούς ο Ρότζερ Τέιλορ, ένας νεαρός φοιτητής της οδοντιατρικής. Το

συγκρότημα πήρε το όνομα Smile. O Freddy ήταν οπαδός του συγροτήματος.

Πολλοί μπασίστες πέρασαν από το συγκρότημα αυτήν την περίοδο, κανείς όμως που να είχε την κατάλληλη χημεία με τα υπόλοιπα μέλη. Εν τέλει, το συγκρότημα κατέληξε, τον Φεβρουάριο του 1971, στον Τζον Ντίκον και παράλληλα ξεκίνησαν οι προετοιμασίες για το πρώτο τους άλμπουμ. Ηχογράφησαν τέσσερα δικά τους τραγούδια, το «Liar», το «Keep Your self Alive», το «The Night Comes Down» και το «Jesus», για μια ντέμο κασέτα, όμως καμία δισκογραφική εταιρεία δεν έδειξε ενδιαφέρον. Ήταν σε αυτήν τη χρονική περίοδο που ο Μπουλσάρα άλλαξε το επώνυμό του σε Μέρκιουρι, κάτι που εμπνεύστηκε από τους στίχους του τραγουδιού «My Fairy King» που αναφέρουν: Mother Mercury, look what they’ve done to me.

 

 

Λογότυπα-Σχεδιασμός-Άλμπουμ

Έχοντας σπουδάσει σε πανεπιστήμιο καλών τεχνών, ο Μέρκιουρι ήταν εκείνος που σχεδίασε το λογότυπο των Queen, λίγο πριν την κυκλοφορία του πρώτου άλμπουμ  του συγκροτήματος. Το λογότυπο συνδυάζει τα ζώδια και των τεσσάρων μελών του συγκροτήματος, με δύο λιοντάρια για τον Λέων (Ντίκον και Τέιλορ), ένα καβούρι για τον Καρκίνο (Μέι) και δύο νεράιδες για τον Παρθένο (Μέρκιουρι). Τα δύο λιοντάρια είναι ανασηκωμένα, ακουμπώντας τα μπροστινά πόδια στο περίτεχνο «Q», το καβούρι κάθεται πάνω στο γράμμα με φωτιές να υψώνονται ακριβώς από πάνω του και οι

δύο νεράιδες κάθονται προστατευμένες κάτω από τα δύο λιοντάρια. Μέσα στο «Q» υπάρχει ένα στέμμα, ενώ ολόκληρο το λογότυπο υποσκιάζεται από έναν τεράστιο φοίνικα. Το όλο σύμβολο έχει ομοιότητες με αυτό της Βασιλείας του Ηνωμένου Βασιλείου, ιδιαίτερα στα λιοντάρια. Το πρωταρχικό λογότυπο, το οποίο βρίσκεται στο εξώφυλλο του πρώτου τους

δίσκου, είναι ένα απλό γραμμικό σχέδιο του ονόματος, αν και μπορεί να βρεθεί αλλού με πιο εκκεντρικούς

χρωματισμούς.

 

 

Το 1973, μετά από μια σειρά αναβολών, οι Queen κυκλοφόρησαν το επώνυμο πρώτο τους άλμπουμ, μια δισκογραφική δουλειά επηρεασμένη από το heavy rock και το progressive rock της εποχής. Το άλμπουμ έλαβε καλές κριτικές, με το περιοδικό Rolling Stone να γράφει ότι «το πρώτο τους άλμπουμ είναι εκπληκτικό». Παρ” όλα αυτά,δεν είχε μεγάλη απήχηση στο κοινό και το κύριο σινγκλ του, «Keep Your self Alive», μια σύνθεση του Μπράιαν Μέι, είχε χαμηλές πωλήσεις.

Το δεύτερο LP του συγκροτήματος με τίτλο Queen II, κυκλοφόρησε το 1974. Το άλμπουμ έφτασε το νούμερο πέντε των βρετανικών τσαρτ και ήταν ο πρώτος δίσκος των Queen που κατάφερε να μπει στους καταλόγους επιτυχιών.Το σινγκλ «Seven Seas of Rhye», γραμμένο από τον ΦρέντιΜέρκιουρι, έφτασε μέχρι το νούμερο 10 στο Ηνωμένο Βασίλειο και έγινε η πρώτη επιτυχία του συγκροτήματος. Ως η πιο βαριά και σκοτεινή τους κυκλοφορία, το Queen II περιέχει μεγάλα και πολύπλοκα μουσικά κομμάτια, με ευφάνταστους στίχους και μουσική δεξιοτεχνία. Πέραν του μόνου σινκγλ, το άλμπουμ επίσης περιείχε και το τραγούδι «The March of the Black Queen», ένα επικό κομμάτι διάρκειας έξι λεπτών το οποίο δεν έχει ρεφρέν ή συγκεκριμένη μουσική δομή, με πολλές ομοιότητες από τη μεταγενέστερη δουλειά των Queen, το «Bohemian Rhapsody». Η Daily Vault περιέγραψε το κομμάτι ως «μανιώδες».

Η αντίδραση των κριτικών ήταν γενικά αρνητική. Το All Music περιέγραψε το άλμπουμ ως

ένα «τερατούργημα», όπως επίσης και ως το αγαπημένο των σκληροπυρηνικών οπαδών του συγκροτήματος. Από την άλλη, όμως, ήταν το πρώτο εκ τριών δίσκων που συμπεριλήφθηκαν στο βιβλίο 1001   Albums You Must Hear Before You Die (1001 album που πρέπει να ακούσετε πριν πεθάνετε). Παρ” όλα αυτά, όπως και το προηγούμενο, οι πωλήσεις του Queen II στις Ηνωμένες Πολιτείες παρέμειναν χαμηλές. Το σινγκλ «Killer Queen» έφτασε στο νούμερο δύο στα βρετανικά τσαρτ και έγινε η πρώτη τους επιτυχία στις ΗΠΑ, φτάνοντας στο νούμερο 12 στο Billboard Hot 100. Το δεύτερο σινγκλ του δίσκου, «Now I’m Here», ένα πιο παραδοσιακό hard rock κομμάτι, έφτασε στο νούμερο 11 στη Βρετανία. Στα πρόσφατα χρόνια, στο Sheer Heart Attack έχουν αποδοθεί εύσημα από μουσικούς εκδοτικούς οίκους: Το 2006, το Classic Rock του έδωσε την 28η θέση στη λίστα «The 100 Greatest British Rock Albums Ever» («Τα 100 Καλύτερα Βρετανικά Άλμπουμ Όλων των Εποχών»), και το 2007 το Mojo το κατέταξε 88ο στη λίστα «The 100 Records That Changed the World» («100 Δίσκοι που Άλλαξαν τον Κόσμο»). Είναι επίσης το δεύτερο από τα τρία άλμπουμ τους που συμπεριλήφθηκε στο βιβλίο «1001 Albums You Must Hear Before You Die» («1001 album που πρέπει να ακούσετε πριν πεθάνετε»). Το συγκρότημα κυκλοφόρησε συνολικά 18 άλμπουμ, 18 σινγκλ και 10 DVD που έγιναν νούμερο ένα και έχουν πουλήσει πάνω από 300 εκατομμύρια δίσκους, όντας ένα από τα συγκροτήματα με τις περισσότερες πωλήσεις παγκοσμίως. Έχουν λάβει επτά βραβεία Ivor Novello και συμπεριελήφθησαν στο Rock and Roll Hall of Fame το 2001. Το 2018 τιμήθηκαν με το Βραβείο Γκράμι για τη Συνολική Προσφορά.

Το 1991, ο Μέρκιουρι πέθανε από βρογχοπνευμονία, επιπλοκή του AIDS από το οποίο έπασχε, ενώ ο Ντίκον αποσύρθηκε από τον χώρο της μουσικής το 1997. Από τότε, ο Μέι και   ο Τέιλορ έχουν κατά καιρό συνεργαστεί με άλλους μουσικούς, όπως με τον Πωλ Ρότζερς, παίρνοντας το όνομα Queen + Paul Rodgers.

 

Μυρτώ Μπόρου, Δήμητρα Κατσάνου, Γεωργία Ζήση

 

 

 

 

 

 

 

 

Queen

Οι Queen είναι βρετανικό συγκρότημα της ροκ, που δημιουργήθηκε στο Λονδίνο το 1971, με αρχικά μέλη τους Φρέντι Μέρκιουρι, Μπράιαν Μέι, Ρότζερ Τέιλορ και Τζον Ντίκον. Τα πρώτα τραγούδια των Queen ήταν εμπνευσμένα κυρίως από την glam rock, την heavy metal και την progressive rock, με τον καιρό όμως το συγκρότημα πρόσθεσε στη μουσική του διάφορα και καινοτόμα στοιχεία, διερευνώντας τη vaudeville, την ηλεκτρονική μουσική και τη φανκ. Στα μέσα της δεκαετίας του ’70, οι Queen άφησαν πίσω τους την progressive μουσική, δημιουργώντας κομμάτια πιο συμβατικά, με σκοπό να παιχτούν περισσότερο στο ραδιόφωνο, δίνοντας τους μεγαλύτερη εμπορική επιτυχία. Καθ’ όλη τη δεκαετία του ’70, οι Queen δεν χρησιμοποίησαν καθόλου συνθεσάιζερ στα άλμπουμ τους, με το μουσικό τους στιλ όμως να εξελίσσεται. Εν τέλει άρχισαν να χρησιμοποιούν συνθεσάιζερ στη δεκαετία του ’80, κάτι που αντικατοπτρίζει την πειραματική τους προσέγγιση στη μουσική. Οι Queen

έγιναν πολύ γνωστοί για τη λυρικότητα και καλιτεχνική ολοκλήρωση των τραγουδιών τους, για τη δυναμικότητα και την εκπληκτική φωνή του Freddie Mercury, καθώς και για τη μαζικότητα των εμφανίσεων τους. Ακριβώς αυτή η λαικότητα των ζωντανών παραστάσεων τους, καθώς και η ομοφυλική τάση του βασικού τραγουδιστή τους και η τολμηρή ενδυμασία του σε κάποιες περιπτώσεις προκάλεσε αντιδράσεις και μια κριτική  στάση από τους συντηρητικούς κύκλους της μουσικής βιομηχανίας.

 

 

Το 1968, ο κιθαρίστας Μπράιαν Μέι, φοιτητής στο Ιμπίριαλ Κόλετζ του Λονδίνου, και ο μπασίστας Τιμ Στάφελ (Tim Staffell), αποφάσισαν να δημιουργήσουν ένα συγκρότημα.

Ο Μέι είχε αναρτήσει μια αγγελία στο

πανεπιστήμιο προς αναζήτηση ενός ντράμερ

«τύπου Μιτς Μίτσελ/Τζίντζερ Μπέηκερ» και σύντομα προστέθηκε σε αυτούς ο Ρότζερ Τέιλορ, ένας νεαρός φοιτητής της οδοντιατρικής. Το

συγκρότημα πήρε το όνομα Smile. O Freddy ήταν οπαδός του συγροτήματος.

Πολλοί μπασίστες πέρασαν από το συγκρότημα αυτήν την περίοδο, κανείς όμως που να είχε την κατάλληλη χημεία με τα υπόλοιπα μέλη. Εν τέλει, το συγκρότημα κατέληξε, τον Φεβρουάριο του 1971, στον Τζον Ντίκον και παράλληλα ξεκίνησαν οι προετοιμασίες για το πρώτο τους άλμπουμ. Ηχογράφησαν τέσσερα δικά τους τραγούδια, το «Liar», το «Keep Your self Alive», το «The Night Comes Down» και το «Jesus», για μια ντέμο κασέτα, όμως καμία δισκογραφική εταιρεία δεν έδειξε ενδιαφέρον. Ήταν σε αυτήν τη χρονική περίοδο που ο Μπουλσάρα άλλαξε το επώνυμό του σε Μέρκιουρι, κάτι που εμπνεύστηκε από τους στίχους του τραγουδιού «My Fairy King» που αναφέρουν: Mother Mercury, look what they’ve done to me.

 

 

Λογότυπα-Σχεδιασμός-Άλμπουμ

Έχοντας σπουδάσει σε πανεπιστήμιο καλών τεχνών, ο Μέρκιουρι ήταν εκείνος που σχεδίασε το λογότυπο των Queen, λίγο πριν την κυκλοφορία του πρώτου άλμπουμ  του συγκροτήματος. Το λογότυπο συνδυάζει τα ζώδια και των τεσσάρων μελών του συγκροτήματος, με δύο λιοντάρια για τον Λέων (Ντίκον και Τέιλορ), ένα καβούρι για τον Καρκίνο (Μέι) και δύο νεράιδες για τον Παρθένο (Μέρκιουρι). Τα δύο λιοντάρια είναι ανασηκωμένα, ακουμπώντας τα μπροστινά πόδια στο περίτεχνο «Q», το καβούρι κάθεται πάνω στο γράμμα με φωτιές να υψώνονται ακριβώς από πάνω του και οι

δύο νεράιδες κάθονται προστατευμένες κάτω από τα δύο λιοντάρια. Μέσα στο «Q» υπάρχει ένα στέμμα, ενώ ολόκληρο το λογότυπο υποσκιάζεται από έναν τεράστιο φοίνικα. Το όλο σύμβολο έχει ομοιότητες με αυτό της Βασιλείας του Ηνωμένου Βασιλείου, ιδιαίτερα στα λιοντάρια. Το πρωταρχικό λογότυπο, το οποίο βρίσκεται στο εξώφυλλο του πρώτου τους

δίσκου, είναι ένα απλό γραμμικό σχέδιο του ονόματος, αν και μπορεί να βρεθεί αλλού με πιο εκκεντρικούς

χρωματισμούς.

 

 

Το 1973, μετά από μια σειρά αναβολών, οι Queen κυκλοφόρησαν το επώνυμο πρώτο τους άλμπουμ, μια δισκογραφική δουλειά επηρεασμένη από το heavy rock και το progressive rock της εποχής. Το άλμπουμ έλαβε καλές κριτικές, με το περιοδικό Rolling Stone να γράφει ότι «το πρώτο τους άλμπουμ είναι εκπληκτικό». Παρ” όλα αυτά,δεν είχε μεγάλη απήχηση στο κοινό και το κύριο σινγκλ του, «Keep Your self Alive», μια σύνθεση του Μπράιαν Μέι, είχε χαμηλές πωλήσεις.

Το δεύτερο LP του συγκροτήματος με τίτλο Queen II, κυκλοφόρησε το 1974. Το άλμπουμ έφτασε το νούμερο πέντε των βρετανικών τσαρτ και ήταν ο πρώτος δίσκος των Queen που κατάφερε να μπει στους καταλόγους επιτυχιών.Το σινγκλ «Seven Seas of Rhye», γραμμένο από τον ΦρέντιΜέρκιουρι, έφτασε μέχρι το νούμερο 10 στο Ηνωμένο Βασίλειο και έγινε η πρώτη επιτυχία του συγκροτήματος. Ως η πιο βαριά και σκοτεινή τους κυκλοφορία, το Queen II περιέχει μεγάλα και πολύπλοκα μουσικά κομμάτια, με ευφάνταστους στίχους και μουσική δεξιοτεχνία. Πέραν του μόνου σινκγλ, το άλμπουμ επίσης περιείχε και το τραγούδι «The March of the Black Queen», ένα επικό κομμάτι διάρκειας έξι λεπτών το οποίο δεν έχει ρεφρέν ή συγκεκριμένη μουσική δομή, με πολλές ομοιότητες από τη μεταγενέστερη δουλειά των Queen, το «Bohemian Rhapsody». Η Daily Vault περιέγραψε το κομμάτι ως «μανιώδες».

Η αντίδραση των κριτικών ήταν γενικά αρνητική. Το All Music περιέγραψε το άλμπουμ ως

ένα «τερατούργημα», όπως επίσης και ως το αγαπημένο των σκληροπυρηνικών οπαδών του συγκροτήματος. Από την άλλη, όμως, ήταν το πρώτο εκ τριών δίσκων που συμπεριλήφθηκαν στο βιβλίο 1001   Albums You Must Hear Before You Die (1001 album που πρέπει να ακούσετε πριν πεθάνετε). Παρ” όλα αυτά, όπως και το προηγούμενο, οι πωλήσεις του Queen II στις Ηνωμένες Πολιτείες παρέμειναν χαμηλές. Το σινγκλ «Killer Queen» έφτασε στο νούμερο δύο στα βρετανικά τσαρτ και έγινε η πρώτη τους επιτυχία στις ΗΠΑ, φτάνοντας στο νούμερο 12 στο Billboard Hot 100. Το δεύτερο σινγκλ του δίσκου, «Now I’m Here», ένα πιο παραδοσιακό hard rock κομμάτι, έφτασε στο νούμερο 11 στη Βρετανία. Στα πρόσφατα χρόνια, στο Sheer Heart Attack έχουν αποδοθεί εύσημα από μουσικούς εκδοτικούς οίκους: Το 2006, το Classic Rock του έδωσε την 28η θέση στη λίστα «The 100 Greatest British Rock Albums Ever» («Τα 100 Καλύτερα Βρετανικά Άλμπουμ Όλων των Εποχών»), και το 2007 το Mojo το κατέταξε 88ο στη λίστα «The 100 Records That Changed the World» («100 Δίσκοι που Άλλαξαν τον Κόσμο»). Είναι επίσης το δεύτερο από τα τρία άλμπουμ τους που συμπεριλήφθηκε στο βιβλίο «1001 Albums You Must Hear Before You Die» («1001 album που πρέπει να ακούσετε πριν πεθάνετε»). Το συγκρότημα κυκλοφόρησε συνολικά 18 άλμπουμ, 18 σινγκλ και 10 DVD που έγιναν νούμερο ένα και έχουν πουλήσει πάνω από 300 εκατομμύρια δίσκους, όντας ένα από τα συγκροτήματα με τις περισσότερες πωλήσεις παγκοσμίως. Έχουν λάβει επτά βραβεία Ivor Novello και συμπεριελήφθησαν στο Rock and Roll Hall of Fame το 2001. Το 2018 τιμήθηκαν με το Βραβείο Γκράμι για τη Συνολική Προσφορά.

Το 1991, ο Μέρκιουρι πέθανε από βρογχοπνευμονία, επιπλοκή του AIDS από το οποίο έπασχε, ενώ ο Ντίκον αποσύρθηκε από τον χώρο της μουσικής το 1997. Από τότε, ο Μέι και   ο Τέιλορ έχουν κατά καιρό συνεργαστεί με άλλους μουσικούς, όπως με τον Πωλ Ρότζερς, παίρνοντας το όνομα Queen + Paul Rodgers.

 

Μυρτώ Μπόρου, Δήμητρα Κατσάνου, Γεωργία Ζήση

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

]]> https://schoolpress.sch.gr/stidiapasonperiodiko/archives/68/feed 0 Oι επιπτώσεις ενός πολέμου https://schoolpress.sch.gr/stidiapasonperiodiko/archives/66 https://schoolpress.sch.gr/stidiapasonperiodiko/archives/66#comments Thu, 06 Jun 2024 14:33:31 +0000 ΤΣΙΛΟΓΛΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΣ http://schoolpress.sch.gr/stidiapasonperiodiko/?p=66 [...]]]>

 Οι Επιπτώσεις ενός  Πολέμου

Ο πόλεμος είναι δυστυχώς ένα στοιχείο επαναλαμβανόμενο στην ιστορία, σε πολλές διαφορετικές μορφές και με διαφορετικά αίτια και σκοπούς. Όμως, υπάρχουν κάποια στοιχεία που κάνουν όλους τους πολέμους που έχουν καταγραφεί να μην διαφέρουν. Αυτές είναι οι επιπτώσεις τους. Οι επιπτώσεις  που φέρουν στις εμπλεκόμενες χώρες, στους ανθρώπους αλλά και σε όλον τον κόσμο.

Ο πόλεμος πάει χέρι-χέρι με την δυστυχία, τον πόνο, τον θρήνο, το μίσος, την βία, την απαισιοδοξία και τον τρόμο. Οι άνθρωποι κατά την διάρκεια ενός πολέμου ζούνε σε συνεχή αγωνία και φόβο. Κυριαρχεί η πείνα, οι ασθένειες και η εξαθλίωση κάνοντας τους ανθρώπους να χάνουν την ελπίδα και να ζούνε στην αβεβαιότητα, χωρίς να ξέρουν αν θα ζήσουν να δούνε την επόμενη μέρα ή αν θα μπορέσουν ποτέ να επιστρέψουν σε έναν φυσιολογικό τρόπο ζωής. Οικογένεις χωρίζονται, παιδιά πεθαίνουν, περιουσίες και σπίτια χάνονται, εξαφανίζεται η καθημερινότητα, όπως ήταν γνωστή ως τότε. Ο άνθρωπος γίνεται απάνθρωπος και χάνει τις ηθικές του αξίες. Αναισθητοποιείται, γίνεται καχύποπτος, κινηγάει και επιθυμεί την εκδίκηση και τα αντίποινα. Έτσι, αναπτύσσονται εθνικιστικές, ρατσιστικές και φανατικές τάσεις. Δεν υπάρχει καμία ενσυναίσθηση για τον συνάνθρωπο και κυριαρχεί ο εγωισμός και το μίσος. Χάνεται η αξία της ανθρώπινης ζωής και επικρατεί ο θάνατος, σε όλες τις μορφές του. Ο πόλεμος στερεί το σημαντικότερο αγαθό, την ανθρώπινη ζωή.

Η οικονομία των εμπλεκομένων χωρών εξαθλιώνεται. Παρατηρείται τεράστιο πλήγμα στις υποδομές μιας χώρας. Καταστρέφονται όχι μόνο οι περιουσίες των κατοίκων αλλά και οι δημόσιες υποδομές, όπως σχολεία, νοσοκομεία, γηροκομεία κ.τ.λ. Επίσης, λόγω της οικονομικής εξαθλίωσης υποβιβάζεται το βιοτικό επίπεδο των λαών. Δεν υπάρχει τροφή, πόσιμο νερό ή φάρμακα, με αποτέλεσμα οι άνθρωποι να καταλήγουν σε απάνθρωπες εναλλακτικές.

Έπειτα από τόσο μεγάλη επιβάρυνση, δύσκολα μπορεί ένα κράτος να σταθεί ξανά στα πόδια του. Βέβαια δεν επηρεάζεται μόνο η οικονομία μιας χώρας αλλά και ο πολιτιστικός της πλούτος. Οι πολιτισμοί οδηγούνται σε παρακμή. Οι τέχνες, οι επιστήμες και η παιδεία αφανίζονται. Ο πόλεμος γκρεμίζει ότι έχει σπεύσει να χτίσει ο άνθρωπος, με αποτέλεσμα να διακόπτεται και να μηδενίζεται η πολιτιστική εξέλιξη των λαών και να καταστρέφεται ο πολιτισμός.

Μπορούν να εξαχθούν πολλά συμπεράσματα από τα παραπάνω. Ο πόλεμος δεν φέρνει παρά μόνο αρνητικά αποτελέσματα σε κάθε τομεά. Είναι σημαντικό να εδραιώνουμε και να υποστηρίζουμε την ειρήνη και όταν υπάρχει κάπου πόλεμος, όπως τώρα, να ευαισθητοποιούμαστε και να κάνουμε μια προσπάθεια να σπάσουμε αυτό το ιστορικό και επαναλαμβανόμενο μοτίβο.

“Κανείς δεν είναι τόσο ανόητος, ώστε να προτιμά τον πόλεμο αντί για την ειρήνη” – Όμηρος

“Στην ειρήνη τα παιδιά θάβουν τους γονείς, ενώ στον πόλεμο οι γονείς θάβουν τα παιδιά τους” -Ηρόδοτος

“Δεν υπήρξε ποτέ καλός πόλεμος ή κακή ειρήνη” –Φραγκλίνος

Επιμέλεια:Βασιλική Ζώνιου

]]> https://schoolpress.sch.gr/stidiapasonperiodiko/archives/66/feed 0 Οικονομία Γ΄Λυκείου: Κεφάλαιο 5ο-Επιβολή Pk https://schoolpress.sch.gr/stidiapasonperiodiko/archives/64 https://schoolpress.sch.gr/stidiapasonperiodiko/archives/64#comments Thu, 30 May 2024 14:04:56 +0000 ΤΣΙΛΟΓΛΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΣ http://schoolpress.sch.gr/stidiapasonperiodiko/?p=64

pk

on line test στην Pk

test στην επιβολή pk στην αγορά ενός αγροτικού προϊόντος με τη χρήση του flexiquiz

https://www.flexiquiz.com/SC/N/d74a782b-d006-4993-8d7f-be81c757edd9

]]> https://schoolpress.sch.gr/stidiapasonperiodiko/archives/64/feed 0 Η Φυσική της Μουσικής και η Μουσική της Φυσικής https://schoolpress.sch.gr/stidiapasonperiodiko/archives/57 https://schoolpress.sch.gr/stidiapasonperiodiko/archives/57#comments Wed, 29 May 2024 16:03:36 +0000 ΤΣΙΛΟΓΛΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΣ http://schoolpress.sch.gr/stidiapasonperiodiko/?p=57 [...]]]> Είναι πολλοί οι δεσμοί ανάμεσα στην καλή τέχνη της Μουσικής και την επιστήμη της Φυσικής. Τα δύο αυτά κορυφαία πνευματικά επιτεύγματα του ανθρώπου μοιράζονται εκτεταμένο κοινό υπόβαθρο όσον αφορά στους ήχους, στα όργανα με τα οποία παράγονται και τους τρόπους που συνδυάζονται όλ’ αυτά.

Το ύψος, η χροιά, η ένταση και η διάρκεια, όπως και η διαδοχή, η επαλληλία και ο ρυθμός των ήχων, αλλά και τα φυσικά και τεχνικά χαρακτηριστικά των μέσων παραγωγής τους, δηλαδή των μουσικών οργάνων, ακόμα και των χώρων όπου παίζεται η Μουσική, καταλήγει να είναι πεδία της Φυσικής. Από την άλλη πλευρά, η φύση είναι γεμάτη ήχους, όπως του ανέμου, των υδάτων, των πουλιών, των ζώων και των ανθρώπων, των σεισμών, των κατολισθήσεων, των κλαδιών καθώς καίγονται κ.ά. Ήχους τους οποίους συλλαμβάνουμε με διατάξεις που η Φυσική ανέπτυξε και μπορούμε στη συνέχεια να τους μελετούμε και να τους αξιοποιούμε.

Πέραν τούτων, υπάρχουν και οι ψευδοήχοι, δηλαδή οι ταλαντώσεις άλλων φυσικών μεγεθών στη Γη και το Διάστημα, όπως οι περιστροφές των αστέρων νετρονίων, τις οποίες ηχοποιούμε και πέραν της ικανοποίησης που αυτό μας δημιουργεί και της χρησιμότητας που είναι δυνατόν να προκύπτει, μπορούμε να τις αξιοποιούμε και αυτές σε μουσικές συνθέσεις. Άρα υπάρχει  αμφίδρομη σχέση Μουσικής και Φυσικής.

(Αναδημοσίευση άρθρου από τον ιστότοπο   anixneuseis.gr)

]]> https://schoolpress.sch.gr/stidiapasonperiodiko/archives/57/feed 0 Το χιούμορ στη ζωή μας https://schoolpress.sch.gr/stidiapasonperiodiko/archives/55 https://schoolpress.sch.gr/stidiapasonperiodiko/archives/55#comments Wed, 29 May 2024 15:59:01 +0000 ΤΣΙΛΟΓΛΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΣ http://schoolpress.sch.gr/stidiapasonperiodiko/?p=55 [...]]]> Όταν η ζωή μας βάζει εμπόδια είναι σύνηθες να νιώθουμε λύπη και αρνητικά συναισθήματα. Παρότι δεν είναι υγιές να καταπιέζουμε τη θλίψη μας θα πρέπει επίσης να κάνουμε βήματα προς μια χαρούμενη κατεύθυνση. Το χιούμορ είναι ένας τρόπος για να το πετύχουμε.

Η ικανότητα να βρίσκουμε νόημα στη ζωή μας είναι καθοριστικό χαρακτηριστικό του ανθρώπινου είδους. Σύμφωνα με τον Γερμανοαμερικανό ψυχαναλυτή Έριχ Φρομ, η ζωή είναι εγγενώς οδυνηρή μπορούμε όμως να την κάνουμε ανεκτή δίνοντάς της νόημα, μέσω της επιδίωξης της δόμησης ενός αυθεντικού εαυτού που θα βασίζεται στη χαρά, στην ολοκλήρωση και στην επιμονή. Οι δύσκολες στιγμές της έντονης καθημερινότητάς μας υπερνικούνται με το χιούμορ.

Το χιούμορ αποτελεί ένα διάλλειμα από την καθημερινή πίεση, τα άγχη και το στρες. Εκτός από τον ευρύτερο ρόλο του το χιούμορ χρησιμοποιείται ως εργαλείο εκπαίδευσης και καθοδήγησης στο σχολικό περίγυρο αλλά και στο χώρο εργασίας. Αποτελεί κίνητρο για να δούμε τη ζωή από τη θετική της πλευρά. Μας δίνει στιγμές διαφυγής από τη ρουτίνα, αγαλλίασης, χαράς, γέλιου αλλά και χαλάρωσης. Χωρίς το χιούμορ η ζωή μας θα καταντούσε μονότονη, μίζερη και βαρετή και ίσως θα οδηγούμασταν στην κοινωνική αλλοτρίωση και την απομόνωση.

Η χρήση του χιούμορ έχει ως στόχο να ενισχύσει την εικόνα του ανθρώπου προς τους άλλους και να βελτιώσει τις σχέσεις του. Αντίθετα ο επιθετικός και υπερβολικός τύπος του χιούμορ καταλήγει σε ψυχολογικές μεταπτώσεις, όπως την προσβολή, τον κακοήθη σαρκασμό, στην ειρωνεία και πολλές φορές στη γελοιοποίηση. Άλλωστε, όπως είπε και ο διάσημος δημοσιογράφος και συγγραφέας Φρέντυ Γερμανός: «χιούμορ δεν είναι να βλέπεις κάποιον να πέφτει κάτω και να γελά, αλλά να πέφτεις κάτω εσύ και να γελάς». Με άλλα λόγια είναι ένας τρόπος ζωής που χαρακτηρίζει τον εαυτό μας και τη ζωή μας.

Στη σημερινή εποχή οι άνθρωποι έχουμε την τάση να συνδεόμαστε περισσότερο με άτομα που είναι χαρούμενα και αστεία. Αυτό συμβαίνει γιατί η χαρά και η κοινωνικότητα μεταδίδεται περισσότερο από άτομα αισιόδοξα με αναπτυγμένη αίσθηση του χιούμορ. Ταυτόχρονα όμως με την ενδυνάμωση των ανθρωπίνων σχέσεων το χιούμορ λειτουργεί ως ένα μέσο αποκλιμάκωσης άβολων καταστάσεων, για παράδειγμα, στον εργασιακό χώρο και βοηθά έτσι στην διαμόρφωση ενός υγειούς εργασιακού περιβάλλοντος που οδηγεί στην αύξηση της παραγωγικότητας.

Καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι το χιούμορ είναι βασικό στοιχείο της ανθρώπινης προσωπικότητας. Ας μη διστάσουμε να το υιοθετήσουμε στην καθημερινότητά μας, διότι μας κάνει να νιώθουμε δυνατοί για να ξεπεράσουμε τις δυσκολίες και τα άγχη της ρουτίνας μας. Άλλωστε η ζωή δεν είναι μόνο σοβαρότητα, πίεση και ανασφάλεια. Αλλά ακόμα και αν είναι μπορούμε να τα αντιμετωπίσουμε με χιούμορ. Η ειλικιρινής και πηγαία χαρά που έρχεται από ένα δυνατό και σπαρταριστό γέλιο δεν μπορεί να αντικατασταθεί. Ας γίνει λοιπόν ο οδηγός μας!

 

Eπιμέλεια άρθρου: Καντζιώτη Λαμπρινή, Καραβίδα Θεοδώρα, Ρένια Γεωργάκη, Γαζέτα Ευαγγελία

(αναδημοσίευση από την έντυπη έκδοση της ομώνυμης εφημερίδας του σχολείου μας με υπεύθυνο εκπαιδευτικό τον κ, Πέτρο Τσολάκη)

]]> https://schoolpress.sch.gr/stidiapasonperiodiko/archives/55/feed 0 Frederic Chopin, η προσωποποίηση του Ρομαντισμού https://schoolpress.sch.gr/stidiapasonperiodiko/archives/53 https://schoolpress.sch.gr/stidiapasonperiodiko/archives/53#comments Wed, 29 May 2024 15:48:07 +0000 ΤΣΙΛΟΓΛΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΣ http://schoolpress.sch.gr/stidiapasonperiodiko/?p=53 [...]]]> Ο Frederic Chopin ήταν ρομαντικός συνθέτης με καταγωγή από την Πολωνία και τη Γαλλία. Γεννήθηκε στη Βαρσοβία το 1810, όπου και έζησε τα πρώτα χρόνια της ζωής του. Ο πατέρας του ήταν Γάλλος και δούλευε ως δάσκαλος σε αριστοκρατικές οικογένειες της Βαρσοβίας, ενώ η μητέρα του ήταν πιανίστρια και τον έφερε σε επαφή με το όργανο από μικρή ηλικία. Το ταλέντο του συνθέτη στη μουσική αναδείχθηκε νωρίς, αφού ήδη από τα 6 του χρόνια έπαιζε και συνέθετε. Μάλιστα, όταν έγινε 8 εκτελούσε τα κομμάτια του σε κομψά σαλόνια της πόλης.  Το 1826, που πια έχει συνθέσει πολλά κομμάτια και σε διαφορετικά στυλ, σπουδάζει στο Ωδείο Μουσικής της Βαρσοβίας και από τότε αρχίζει τις περιοδείες του εκτός Πολωνίας. Εγκαθίσταται για ένα διάστημα στη Βιέννη, όπου κάνει μεγάλες συναυλίες και αργότερα στο Παρίσι. Τότε αρχίζει σταδιακά η φήμη του να εξαπλώνεται. Μάλιστα, οι άνθρωποι τον αποκαλούν “2ο Mozart”. Εκεί γνωρίζει την ερωμένη του Γεωργία Σάνδη, φημισμένη συγγραφέα της εποχής. Πέθανε το 1849 μετά από αρκετά χρόνια μάχης με την φυματίωση.

Η αρκετά άστατη, και με πολλές μελαγχολικές καταστάσεις, ζωή του Chopin είχε ως αποτέλεσμα να οδηγήσει σε ένα πλούσιο έργο. Πολωνέζες, Μαζούρκες, Βαλς, Νυχτερινά, Μπαλάντες… και πολλά ακόμη έργα, με το πιάνο να πρωταγωνιστεί. Τα έργα του χαρακτηρίζονται από υψηλό επίπεδο δεξιοτεχνίας, όμως αυτό που ενδιαφέρει τον Σοπέν είναι ο μελωδικός χαρακτήρας και η δομή των μουσικών φράσεων. Θέλει να εξωτερικεύσει κυρίως αισθήματα πόνου, έντονης μελαγχολίας και θρήνου. Ακόμα και  οι σπουδές του,  έργα που συνήθως  χρησιμοποιούνται σαν «ασκήσεις» για τους επίδοξους μουσικούς, αποτελούν  αξιόλογα μουσικά έργα που εκφράζουν και αυτά τον πόνο του, γεγονός  που δεν συνέβαινε μέχρι τότε σε σπουδές άλλων συνθετών. Αν και φίλος των ελεύθερων φορμών σύνθεσης, έγραψε κάποιες σονάτες οι οποίες έως τότε ήταν έργα με αυστηρή δομή. Ωστόσο ο Chopin δεν ακολούθησε την δομή αυτή, κάνοντας πολλούς να πιστεύουν πως δεν την γνωρίζει καλά. Η αρμονία που χρησιμοποιούσε ήταν περίτεχνη, πρωτοποριακή και με πολλή φαντασία, με ξένους φθόγγους που προσδίδουν ένα όμορφο άκουσμα παρότι σχηματίζουν διάφωνα διαστήματα. Τα χαρακτηριστικά του συνθετικού και πιανιστικού του έργου συνέδραμαν καθοριστικά στην διαμόρφωση και εξέλιξη του ρομαντισμού και ο ίδιος πια ανήκει στους βασικότερους εκφραστές αυτού του μουσικού ρεύματος.

Όπως προαναφέρθηκε, τα έργα του Chopin κυριεύονται από το αίσθημα του πόνου. Είναι μια καταιγίδα από νότες. Κάθε κομμάτι σε ταξιδεύει σε άλλο κόσμο, άλλο πλανήτη. Κάθε νότα μοιάζει σαν να πέφτει βροχή αστεριών ή βροχή από διαμάντια όπως γίνεται σε κάποιους πλανήτες. Τα διαμάντια όμως αυτά, όσο όμορφα και μαγικά να φαίνονται, αν σταθείς από κάτω τους θα σε χτυπήσουν και μάλιστα μοιραία. Αυτό το συναίσθημα εκφράζει ο συνθέτης με τις διάφωνες και ελάσσονες συγχορδίες του και τις μελαγχολικές μελωδικές γραμμές του, σαν μαχαίρωμα στην καρδιά. Μάλιστα, σε ορισμένα κομμάτια του αναγράφεται από τον ίδιο να παιχτούν μόνο από όσους έχουν βιώσει τον θρήνο. Κι έπειτα, η στενάχωρη μελωδία που έχει γράψει ο συνθέτης φωτίζεται ανά διαστήματα και από λίγες μείζονες συγχορδίες, για να κάνει την μελαγχολία πιο γλυκιά, σαν λίγο φως στο σκοτάδι για να μην χάνεται εντελώς το αίσθημα της ελπίδας, όσο μεγάλη κι αν είναι η απαισιοδοξία.  Τα αισθήματα αυτά ενισχύονται από τις πολλές φωνές, η καθεμία ανεξάρτητη με τον δικό της ρόλο, τεχνική όπου το κάθε δάχτυλο είναι ανεξάρτητο και παίζει γραμμές με διαφορετικό ύφος και πολλές χρωματικές κλίμακες στην μέση των κομματιών σαν την κατάπτωση της ψυχολογικής του/μας κατάστασης.

Τίποτα όμως στον Chopin δεν είναι άγριο. Ακόμα και στα πιο δυνατά μέρη του κομματιού, που κυριαρχεί η βαριά θλίψη και ο θυμός, απαγορεύεται αυστηρά το άγριο παίξιμο. Ο ίδιος δίνει την οδηγία να μην «κοπανάμε» (όπως χαρακτηριστικά έλεγε) ποτέ τα πλήκτρα του πιάνου, όσο φόρτε και να παίζουμε, αλλά να τα χαϊδεύουμε. Έτσι, όσο και να κυριαρχεί ο πόνος, αυτό που μας μένει από τον Σοπέν είναι η γλυκύτητα του ρομαντισμού.

Το τέμπο «κυλά σαν ρυάκι ή αέρας» λένε πολλοί. Είναι ασταθές, συνήθως γρήγορο και αλλάζει μαζί με τα διαφορετικά θέματα που παρουσιάζονται στη διάρκεια του κομματιού. Ακόμα και στο ίδιο θέμα το τέμπο είναι ελεύθερο κα τα ρυθμικά σχήματα δεν τηρούνται τόσο αυστηρά προκειμένου να ερμηνευτεί εύηχα και εκφραστικά η μουσική φράση, γιατί ο Σοπέν επικεντρώνεται κυρίως σε αυτό. Τα ρυθμικά σχήματα, απομονωμένα, είναι κι αυτά περίτεχνα, όπως π.χ. τρίηχα ογδόων στο ένα χέρι και δέκατα έκτα στο άλλο, δημιουργώντας ένα μπέρδεμα φωνών και κατά συνέπεια σύγχυση. Όλα αυτά τα στοιχεία συντελούν ένα όμορφο χάος.

Οι συνθέσεις του Chopin αποτελούν όχι απλώς μια πρόκληση για τους πιανίστες που τις εκτελούν λόγω της απαιτητικότητάς τους, αλλά είναι ίσως η αναζήτηση της κατανόησης του πόνου τους από κάποιον που τον βίωσε πριν από εκείνους και η δυνατότητα να τον εκφράσουν και οι ίδιοι. Γραμμένες στις παρτιτούρες του Σοπέν είναι σκέψεις, καταστάσεις, αισθήματα που ταλαιπωρούν κάθε άνθρωπο και έχει την ανάγκη να τα εξωτερικεύσει. Η μουσική γενικότερα μας δίνει αυτή την ευκαιρία, όμως το επίπονο συναίσθημα της μουσικής του Σοπέν είναι πολύ έντονο, και πολλοί αυτό το άκουσμα το έχουν ανάγκη.

Η καρδιά του, που τόσα είχε αντέξει, έχει κρατηθεί ζωντανή όχι μόνο μεταφορικά μέσω της μουσικής του, αλλά και κυριολεκτικά, αφού κατόπιν δικής του επιθυμίας αφαιρέθηκε από το σώμα του όταν πέθανε και παραδόθηκε στην αδερφή του. Σήμερα βρίσκεται σε ναό της Βαρσοβίας.

Επιμέλεια άρθρου: Εξάρχου Λυδία

(αναδημοσίευση από την έντυπη έκδοση της ομώνυμης εφημερίδας του σχολείου μας με υπεύθυνο εκπαιδευτικό τον κ, Πέτρο Τσολάκη)

]]> https://schoolpress.sch.gr/stidiapasonperiodiko/archives/53/feed 0 Η Trap κουλτούρα και η επιρροή της στους νέους. https://schoolpress.sch.gr/stidiapasonperiodiko/archives/51 https://schoolpress.sch.gr/stidiapasonperiodiko/archives/51#comments Wed, 29 May 2024 15:48:06 +0000 ΤΣΙΛΟΓΛΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΣ http://schoolpress.sch.gr/stidiapasonperiodiko/?p=51 [...]]]>   Η Trap είναι από τα δημοφιλέστερα μουσικά είδη στην εγχώρια μουσική σκηνή αυτή την στιγμή, ένα φαινόμενο που ‘‘σαρώνει‘‘ κυρίως στο κοινό της νεολαίας. Αυτό διαπιστώνει κανείς από τα νούμερα των προβολών στις δημοφιλέστερες πλατφόρμες ακρόασης μουσικής. Πως καταλήξαμε όμως να ακουμε trap μέχρι και σε παιδικά πάρτυ;
Οι ρίζες της trap βρίσκονται στη hip-hop, ωστόσο η σχέση της trap με τη rap και τη hip-hop αποτελεί ένα αμφιλεγόμενο ζήτημα. Ωστόσο, η trap όπως την ξέρουμε σήμερα είναι μετεξέλιξη της hip-hop. Στις αρχές του αιώνα –από το 2012 και μετά– η trap αναπτύσσει μια σειρά από παρακλάδια που ανεβαίνουν πολύ σε δημοτικότητα και γίνεται ‘viral’. Oι ήχοι της συνθέτουν ένα ψηφιδωτό αποτελούμενο από hip-hop ήχους , dance και dub μουσική εστιάζοντας στο σχήμα της επανάληψης στον ρυθμό.
Η trap μουσική αναπτύχθηκε την δεκαετία του ΄90 στον “βρώμικο νότο” των ΗΠΑ δηλαδή στην Ατλάντα, το Μέμφις, το Μαϊάμι και το Χιούστον που κυριαρχούσαν φαινόμενα όπως η φτώχεια, η αμάθεια και η βία. Τα στούντιο όπου εμφανίστηκε για πρώτη φορά ο ήχος της τραπ, συνήθως αγοράζονταν από τα έσοδα παράνομων δραστηριοτήτων. Η μουσική τραπ, ήταν συνεπώς βαθιά συνδεδεμένη με αυτό το κοινωνικό περιβάλλον στο οποίο εμφανίστηκε αρχικά και δεν περιέγραφε τίποτα λιγότερο παρά τις αντιθέσεις της σκληρής πραγματικότητας μέσα στην οποία δημιουργήθηκε. Αυτός είναι και ο λόγος που συχνά προάγει την ανήθικη συμπεριφορά, μιλώντας κυρίως για χρήματα, ναρκωτικά, γυναίκες, εγκληματικές πράξεις κ.α.
Μπορεί το συγκεκριμένο είδος να αναδείχθηκε μέσα σε συνθήκες απόλυτης φτώχειας και κοινωνικής ανέχειας, παρόλα αυτά, σε πολλά κομμάτια προβάλλεται ένας αντίθετος τρόπος ζωής και αξίες όπως το να αποκτήσει κανείς χρήματα, να έχει πολύ χρυσό, κοσμήματα και πολλές γυναίκες. Γενικότερα, θα μπορούσε
κανείς να πει πως η μουσική της τραπ εκφράζει από τη μια την πραγματικότητα που συμβαίνει στα στενά της Αμερικής και από την άλλη το λεγόμενο «αμερικανικό όνειρο», δηλαδή τα πλούτη, την ευμάρεια και τις απολαύσεις. Για μερικούς μάλιστα, το συγκεκριμένο είδος απλώς αντιπροσωπεύει τις κυρίαρχες ιδέες του ύστερου καπιταλισμού (υλισμός, ανταγωνισμός, ατομισμός, επιτυχία). Στην Ελληνική μουσική σκηνή η trap είναι ιδιαίτερα δημοφιλής στην μικρότερες ηλικίες. Ο στίχος της τραπ προέρχεται από περιθωριοποιημένες ομάδες και έτσι δεν προσαρμόζεται στις νόρμες τις κοινής γλώσσας. Στις πλείστες των περιπτώσεων ο στίχος δεν εχει κάποιο συγκεκριμένο μέτρο και οι ομοιοκαταληξία είναι μιας συλλαβής, ενώ πολλές φορές στην ομοιοκαταληξία συνεισφέρουν και οι αγγλικές λέξεις. Τα τραγούδια συνοδεύονται απο προκλητικά video clip που εικονοποιούν όλο το περιεχόμενο του στίχου και συμπληρώνουν την πολυεπίπεδη προκλητικότητά του δείχνοντας σε κοινή θέα ναρκωτικα, όπλα, χρυσά ρολόγια και ημίγυμνες κοπέλες. Η τεράστια επιτυχία της σχετίζεται και με τη μεγάλη διάδοση της τεχνολογίας και ιδιαίτερα του διαδικτύου και την εύκολη πρόσβαση σε αυτό. Η απήχηση της στους νέους, συγκεκριμένα, σχετίζεται με την οικονομική κρίση και την μιμητική συμπεριφορά που πολλές φορές εμφανίζουν τα παιδιά τα οποία βλέπουμε να υιοθετούν το λεξιλόγιο αυτων των τραγουδιών και τις διάφορες συμπεριφορές μισογυνισμού, σεξισμού, βίας και εγκληματικότητας που εκφράζουν οι στίχοι. Συμπερασματικά, μήπως πρέπει να χτυπήσουμε ένα καμπανάκι κινδύνου, όταν στα ακουστικά ενός παιδιού κλεισμένου στο δωμάτιό του παίζουν τέτοια τραγούδια;

Επιμέλεια άρθρου: Γιώργος Λαϊνάς  Ευαγγελία Γεωργίου

(αναδημοσίευση από την έντυπη έκδοση της ομώνυμης εφημερίδας του σχολείου μας με υπεύθυνο εκπαιδευτικό τον κ, Πέτρο Τσολάκη)

 

]]> https://schoolpress.sch.gr/stidiapasonperiodiko/archives/51/feed 0