Με την έκρηξη του Α” Παγκοσμίου Πολέμου το 1914, ο Παναγιώτης Αλεπουδέλης μεταφέρει την επιχειρηματική του δραστηριότητα στην Αθήνα, όπου  και εγκαταστάθηκε με την οικογένειά του. Το 1923 ταξίδεψε οικογενειακώς στην Ευρώπη, επισκεπτόμενος την Ιταλία, την Ελβετία, τη Γερμανία και τη Γιουγκοσλαβία. Στη Λωζάνη ο ποιητής είχε την ευκαιρία να γνωρίσει από κοντά, μετά την πτώση του, Ελευθέριο Βενιζέλο.

    Το 1924 συνεργάζεται με το περιοδικό “Διάπλασις των Παίδων”, διαβάζει ελληνική και γαλλική λογοτεχνία και το 1927 έρχεται σε επαφή με την ποίηση του Καβάφη. Το καλοκαίρι του 1928 πήρε το απολυτήριο του γυμνασίου με βαθμό 7 και 3/11. Μετά από πιέσεις των γονέων του, αποφάσισε να σπουδάσει χημικός, ξεκινώντας ειδικά φροντιστήρια για τις εισαγωγικές εξετάσεις του επόμενου έτους. Παράλληλα ανακάλυψε το έργο του Πωλ Ελυάρ και των Γάλλων υπερρεαλιστών, που επέδρασαν σημαντικά στις ιδέες του για τη λογοτεχνία.

     Κάτω από την επίδραση της λογοτεχνικής του στροφής, παραιτήθηκε από την πρόθεση να ασχοληθεί με τη χημεία. Ανακαλύπτει τον σουρεαλισμό και διαβάζει Λόρκα και Ελιάρ. Γράφει τα πρώτα του ποιήματα και τα στέλνει με ψευδώνυμο σε περιοδικά. Το 1930 εγγράφεται στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. 

    Με την έναρξη του πολέμου του 1940, ο Ελύτης κατατάχθηκε ως ανθυπολοχαγός στη Διοίκηση του Στρατηγείου Α΄ Σώματος Στρατού. Στις 13 Δεκεμβρίου 1940 μετατέθηκε στη ζώνη πυρός και στις 26 Φεβρουαρίου του επόμενου χρόνου μεταφέρθηκε με σοβαρό κρούσμα κοιλιακού τύφου στο Νοσοκομείο Ιωαννίνων. Στη διάρκεια της Κατοχής υπήρξε ένα από τα ιδρυτικά μέλη του «Κύκλου Παλαμά», που ιδρύθηκε στις 30 Μαΐου του 1943. Εκεί, την άνοιξη του 1942 παρουσίασε το δοκίμιό του «Η αληθινή φυσιογνωμία και η λυρική τόλμη του Α. Κάλβου».

    Το 1948 φεύγει από την Ελλάδα, που δοκιμάζεται από τον Εμφύλιο Πόλεμο, για την Ελβετία και από εκεί στο Παρίσι, όπου εγκαθίσταται. Εκεί γνωρίζεται με την πρωτοπορία της γαλλικής διανόησης και έρχεται σε επαφή με εικαστικούς καλλιτέχνες, όπως ο Πικάσο, Ματίς, Σαγκάλ και Τζιακομέτι. Το 1950 επισκέπτεται την Ισπανία και στο τέλος του ίδιου χρόνου εγκαθίσταται στο Λονδίνο.

    Το 1952 επιστρέφει στην Ελλάδα. Το 1959 κυκλοφορεί το Άξιον Εστί, μια κορυφαία στιγμή της ελληνικής λογοτεχνίας. Ο ποιητής καταδύεται στις ρίζες του ελληνικού μύθου και αντλεί υλικό και μορφές, εικόνες και ήχους, επιτυγχάνοντας μια δραματική σύνθεση, στην οποία το λυρικό «εγώ» ταυτίζεται με το επικό «εμείς» και η σύγχρονη γραφή συνδυάζεται με μια περιουσία, αρχαία βυζαντινή και νεότερη. Το έργο αυτό του Ελύτη θα γνωρίσει πλατιά αναγνώριση και θα γίνει «κτήμα του Λαού», όταν θα μελοποιηθεί από τον Μίκη Θεοδωράκη το 1964.

    Το 1979 έρχεται η μεγάλη στιγμή για τον ποιητή.  Τιμήθηκε με το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας.

    Η αναγγελία της απονομής του βραβείου από τη Σουηδική Ακαδημία, έγινε στις 18 Οκτωβρίου «για την ποίησή του, η οποία, με φόντο την ελληνική παράδοση, ζωντανεύει με αισθηματοποιημένη δύναμη και πνευματική καθαρότητα βλέμματος τον αγώνα του σύγχρονου ανθρώπου για ελευθερία και δημιουργικότητα».

    Ο Ελύτης παρέστη στην καθιερωμένη τελετή απονομής του βραβείου στις 10 Δεκεμβρίου του 1979, παραλαμβανοντας το από τον βασιλιά Κάρολο Γουστάβο και γνωρίζοντας παγκόσμια δημοσιότητα. Τον επόμενο χρόνο κατέθεσε το χρυσό μετάλλιο και τα διπλώματα του βραβείου στο Μουσείο Μπενάκη.

    Τα επόμενα χρόνια θα είναι αρκούντως δημιουργικά για τον Ελύτη, με σημαντικές εκδόσεις έργων του στην ποίηση, το δοκίμιο και τη μετάφραση. Οι διακρίσεις και οι τιμές για το έργο του, εντός και εκτός της Ελλάδας, θα συνεχιστούν και θα ενταθούν. Ο Οδυσσέας Αλεπουδέλης θα φύγει από τη ζωή στις 18 Μαρτίου 1996, σε ηλικία 85 ετών.

    Ο Οδυσσέας Ελύτης αποτέλεσε έναν από τους τελευταίους εκπροσώπους της λογοτεχνικής γενιάς του τριάντα, ένα από τα χαρακτηριστικά της οποίας υπήρξε το ιδεολογικό δίλημμα ανάμεσα στην ελληνική παράδοση και τον ευρωπαϊκό μοντερνισμό. Ο ίδιος ο Ελύτης χαρακτήριζε τη δική του θέση στη γενιά αυτή ως παράξενη, σημειώνοντας χαρακτηριστικά: «από το ένα μέρος ήμουνα ο στερνός μιας γενιάς, που έσκυβε στις πηγές μιας ελληνικότητας, κι απ” την άλλη ήμουν ο πρώτος μιας άλλης που δέχονταν τις επαναστατικές θεωρίες ενός μοντέρνου κινήματος».

Πηγές

https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9F%CE%B4%CF%85%CF%83%CF%83%CE%AD%CE%B1%CF%82_%CE%95%CE%BB%CF%8D%CF%84%CE%B7%CF%82

https://www.sansimera.gr/biographies/557

 Πέππα Ίριδα

Η κυρά-Σαρακοστή στις περισσότερες περιοχές ήταν μια χάρτινη ζωγραφιά που απεικόνιζε μια γυναίκα, όμοια με καλόγρια, με 7 πόδια, σταυρωμένα χέρια (γιατί προσεύχεται), ένα σταυρό γιατί πήγαινε στην εκκλησία και χωρίς στόμα γιατί νηστεύει. Στο τέλος κάθε εβδομάδας, αρχής γενομένης από το Σάββατο μετά την Καθαρά Δευτέρα, της έκοβαν ένα πόδι. Το τελευταίο το έκοβαν το Μεγάλο Σάββατο. Εκτός από χαρτί, η κυρά-Σαρακοστή μπορεί να φτιαχτεί επίσης από ύφασμα, αλλά και από ζυμάρι.

Το ζυμάρι, (το οποίο ΔΕΝ τρώγεται), για την Κυρά Σαρακοστή φτιάχνεται με:

• 1 κούπα νερό περίπου

• 1 κούπα αλάτι

• 3 κούπες αλεύρι (γ.ο.χ)

• μπαχαρικά για την διακόσμηση, όπως γαρύφαλλο

        Εκτέλεση

• Βάζουμε όλα τα υλικά σε ένα μεγάλο μπολ, τα πλάθουμε με τα χέρια μας μέχρι να φτιάξουμε ένα σφιχτό ζυμάρι.

• Αλευρώνουμε τον πάγκο εργασίας και χωρίζουμε το ζυμάρι σε δύο ίσα μέρη.

• Παίρνουμε το ένα από τα δύο ζυμάρια και με τη βοήθεια του πλάστη το ανοίγουμε.

• Δημιουργούμε με το πατρόν το σχήμα της κ. Σαρακοστής και κόβουμε περιμετρικά.

• Με τα ζυμαράκια που έχουν μείνει δημιουργούμε πλάθοντας τα τη ποδιά, το σταυρό και το μαντήλι. Τα τοποθετούμε πάνω στο “σώμα’’ της κ. Σαρακοστής.

• Στολίζουμε με διάφορα μπαχαρικά και ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180 βαθμούς στον αέρα 15-20 λεπτά.

Καλή Επιτυχία!!!

Πηγές

https://sifnaiko-fos.gr/%CF%84%CE%BF-%CE%AD%CE%B8%CE%B9%CE%BC%CE%BF-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%BA%CF%85%CF%81%CE%AC-%CF%83%CE%B1%CF%81%CE%B1%CE%BA%CE%BF%CF%83%CF%84%CE%AE%CF%82-%CE%BC%CE%AC%CE%B8%CE%B5%CF%84%CE%B5-%CF%84%CE%B9/

https://epiloges.tv/i-kyra-sarakosti-ethimo-ti-symvolizei-kai-poia-einai-i-syntagi/

https://www.giorgostsoulis.com/blog/kira-sarakosti

Πέππα Ίριδα

     Το απόγευμα προς βράδυ της Κυριακής των Βαΐων ψάλλεται ο Όρθρος της επόμενης μέρας, της Μεγάλης Δευτέρας, το ίδιο συμβαίνει και  με τις υπόλοιπες μέρες της Μεγάλης Εβδομάδας. Έτσι το απόγευμα κάθε ημέρας τελείται ο Όρθρος της επόμενης. Οι τέσσερις πρώτες μέρες μας προετοιμάζουν πνευματικά για το θείο δράμα και οι Ακολουθίες ονομάζονται «Ακολουθίες του Νυμφίου». Αναλυτικότερα:

Μεγάλη Δευτέρα

    Τη Μεγάλη Δευτέρα ξεκινούν τα Άγια Πάθη του Χριστού. Τη μέρα αυτή κυριαρχούν δύο γεγονότα:

    α) Η ζωή του Ιωσήφ, που με την περιπέτειά του – πουλήθηκε ως σκλάβος στην Αίγυπτο – συμβολίζει τον ίδιο τον Χριστό και το πάθος Του.

   β) Το περιστατικό της άκαρπης συκιάς που ξέρανε ο Χριστός. Συμβολίζει κάθε άνθρωπο που στερείται πνευματικών αρετών. 

Μεγάλη Τρίτη

   Τη Μεγάλη Τρίτη θυμόμαστε δύο παραβολές:

   α) Της γνωστής παραβολής των δέκα παρθένων, που μας διδάσκει να είμαστε έτοιμοι και γεμάτοι από πίστη και φιλανθρωπία.

   β) Των Ταλάντων, που μας διδάσκει να είμαστε εργατικοί και ότι πρέπει να καλλιεργούμε και να αυξάνουμε τα πνευματικά μας χαρίσματα.

Μεγάλη Τετάρτη

    Η Μεγάλη Τετάρτη είναι αφιερωμένη στη μνήμη της αμαρτωλής γυναίκας, που μετανόησε, πίστεψε στον Χριστό και άλειψε τα πόδια Του με μύρο. Συγχωρέθηκε για τα αμαρτήματά της, γιατί έδειξε μεγάλη αγάπη και πίστη. Ψάλλεται το περίφημο τροπάριο της υμνογράφου μοναχής Κασσιανής.

Μεγάλη Πέμπτη

    Τη Μεγάλη Πέμπτη γίνεται η Ακολουθία των Αγίων και Αχράντων Παθών ή Δώδεκα Ευαγγελίων στην οποία διαβάζονται 12 περικοπές από τα 4 Ευαγγέλια, σχετικά με τα Άγια Πάθη του Χριστού από το Μυστικό Δείπνο μέχρι την Ταφή. Παράλληλα γίνεται και η έξοδος του Τιμίου Σταυρού με τον Εσταυρωμένο από την Αγία Τράπεζα και η περιφορά του σε όλο τον χώρο του ναού, ενώ ψάλλεται το «Σήμερον κρεμᾶται ἐπὶ ξύλου».

Μεγάλη Παρασκευή 

    Τη Μεγάλη Παρασκευή έχουμε την Κορύφωση του θείου δράματος, τελείται η «Ακολουθία των Παθών». Ψάλλονται τα Εγκώμια σε τρεις στάσεις: Ἡ ζωὴ ἐν τάφῳ (α΄ στάση), Ἄξιόν ἐστί (β΄ στάση), και Αἱ γενεαὶ πᾶσαι (γ΄ στάση), μετά τα οποία πραγματοποιείται η περιφορά του Επιταφίου στους δρόμους της πόλης ή του χωριού.

Μεγάλο Σάββατο

    Το πρωί του Μεγάλου Σαββάτου ψάλλεται ο Εσπερινός της Ανάστασης, λεγόμενη και Πρώτη Ανάσταση, και το τροπάριο «Ἀνάστα, ὁ Θεός». Το μεσημέρι στον Πανάγιο Τάφο πραγματοποιείται η αφή του Αγίου Φωτός από όπου και διανέμεται σε όλο τον Ορθόδοξο κόσμο και το βράδυ ακολουθεί η Τελετή της Αναστάσεως με το «Δεῦτε λάβετε φῶς» και το «Χριστός Ανέστη», που συνοδεύεται από τους χαρμόσυνους ήχους της καμπάνας, τους ασπασμούς της αγάπης και τη ρίψη πυροτεχνημάτων και βαρελότων.

Κυριακή του Πάσχα

    Την Κυριακή του Πάσχα το πρωί ή το απόγευμα τελείται ο Εσπερινός της Αγάπης, κατά τη διάρκεια του οποίου το Ευαγγέλιο διαβάζεται σε πολλές γλώσσες.

Πηγές

https://www.oodegr.com/oode/orthod/eortes/M.Bdomada1.htm

https://xristianos.gr/megali-evdomada-ti-einai-kai-ti-giortazoume-kathe-mera-tis/

 https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9C%CE%B5%CE%B3%CE%AC%CE%BB%CE%B7_%CE%95%CE%B2%CE%B4%CE%BF%CE%BC%CE%AC%CE%B4%CE%B1

Πέππα Ίριδα

Τι είναι ο αυτισμός;

Ο αυτισμός είναι ο γενικός όρος για μια ομάδα σύνθετων διαταραχών της ανάπτυξης του εγκεφάλου η οποία οδηγεί σε ποικίλες δυσκολίες και περιορισμούς στην διαμόρφωση γνωστικών λειτουργιών, στον τρόπο επικοινωνίας και την επεξεργασία των αισθητηριακών ερεθισμάτων. Ακόμα, ο αυτισμός εμποδίζει την ομαλή ανάπτυξη του ανθρώπου, με αποτέλεσμα την απομόνωση του. 

Ο αυτισμός μπορεί να συνδέεται με νοητική αναπηρία, με δυσκολίες συγκέντρωσης και συντονισμού των κινήσεων και με θέματα σωματικής υγείας όπως διαταραχές στον ύπνο και γαστρεντερικές διαταραχές. Μερικά άτομα με αυτισμό παρουσιάζουν εξαιρετικές ικανότητες και διαπρέπουν στη μουσική, τα μαθηματικά ή τις τέχνες. Επίσης, πρώτα συμπτώματα μπορούν να εκδηλωθούν στην ηλικία των 2 ή 3 ετών. 

Η έγκαιρη διάγνωση και παρέμβαση, με την εφαρμογή κατάλληλων ψυχολογικών, εκπαιδευτικών και θεραπευτικών προσεγγίσεων, οι οποίες θα γίνονται από νωρίς και θα έχουν συνέχεια και συνέπεια, μπορούν να βελτιώσουν την κατάσταση και μάλιστα, σε πολλές περιπτώσεις, σημαντικά. Σε όλες τις μορφές του αυτισμού, ακόμα και στις ήπιες, υπάρχουν κοινές και συγκεκριμένες δυσκολίες, οι οποίες πρέπει να αντιμετωπιστούν με επεμβατικές διαδικασίες. 

Πόσο συχνός είναι;

Στην Αμερική 1 στα 110 παιδιά πάσχει από κάποιου είδους μορφής αυτισμού. Περισσότερα παιδιά διαγιγνώσκονται με αυτισμό από ότι συνολικά με καρκίνο παιδικής ηλικίας, με νεανικό διαβήτη ή με AIDS. Tα στατιστικά στοιχεία δείχνουν ότι τα ποσοστά εμφάνισης μορφής αυτισμού αυξάνονται κατά 10% με 17% ετησίως. Δεν υπάρχει καμία επιβεβαιωμένη εξήγηση για αυτή τη συνεχή αύξηση, αν και οι καλύτερες διαγνωστικές μέθοδοι και η περιβαλλοντική επίδραση θεωρούνται οι δύο πιο σημαντικοί λόγοι. Επιπλέον, ο αυτισμός είναι τρεις με τέσσερις φορές πιο συχνός στα αγόρια από ότι στα κορίτσια. 

Ποιες είναι οι αιτίες του;

Οι επιστήμονες έχουν ανακαλύψει μια σειρά από σπάνιες γονιδιακές αλλαγές ή μεταλλάξεις, που σχετίζονται με τον αυτισμό. Οι περισσότερες περιπτώσεις αυτισμού προκαλούνται από έναν συνδυασμό των προαναφερόμενων γονιδίων που αυξάνουν τον κίνδυνο εμφάνισης αυτισμού, καθώς και από περιβαλλοντικούς παράγοντες που επηρεάζουν την γρήγορη ανάπτυξη του εγκεφάλου.

Υπάρχουν μια σειρά από μη γενετικούς ή περιβαλλοντικούς παράγοντες που αυξάνουν τον κίνδυνο να αναπτύξει ένα παιδί αυτισμό. Αυτοί οι παράγοντες κινδύνου περιλαμβάνουν γεγονότα πριν και κατά τη διάρκεια του τοκετού. Αυτά είναι η μεγάλη ηλικία και των δύο γονέων κατά τη σύλληψη, το να ασθενήσει η μητέρα κατά την κύηση και ορισμένες δυσκολίες που μπορεί να παρουσιαστούν κατά τη γέννηση, ιδιαίτερα εκείνες που σχετίζονται με μη επαρκή οξυγόνωση του εγκεφάλου του μωρού. Αυτοί οι παράγοντες, δεν προκαλούν αυτισμό από μόνοι τους, αλλά αυξάνουν τον κίνδυνο σε συνδυασμό με τους γενετικούς παράγοντες.

Συνοψίζοντας, οι τομείς της έρευνας για το ποιες είναι οι αιτίες του αυτισμού περιλαμβάνουν: γενετική προδιάθεση και γενετικούς παράγοντες, διαφοροποιήσεις στη δομή του εγκεφάλου, ελλείψεις σε ένζυμα/ βιταμίνες/μέταλλα, μολύνσεις, περιβαλλοντικούς παράγοντες. 

Πηγές

https://www.moh.gov.gr/articles/news/1642-pagkosmia-hmera-aytismoy

Πέππα Ίριδα

Ο Γιάννης Χαρούλης σε ηλικία μόλις 6 ετών, ήρθε σε επαφή με την μουσική, καθώς ο πατέρας του, του έδειξε πως να παίζει μαντολίνο. Λίγο αργότερα απέκτησε το πρώτο του μουσικό όργανο, το λαούτο, και ξεκίνησε την μελέτη για την Κρητική παραδοσιακή μουσική. Σε ηλικία 15 ετών, ξεκίνησε να παίρνει μέρος σε τοπικά πανηγύρια, ως οργανοπαίχτης. 

Το 2002, στα 21 του χρόνια, άφησε το νησί του, την Κρήτη, και μετακόμισε στην Αθήνα. Στην πρωτεύουσα ταξίδεψε μετά από πρόταση του Χρήστου Θηβαίου, να πάρει μέρος σε συναυλία αφιέρωμα του Νίκου Ξυλούρη. 

Το 2003 κυκλοφόρησε ο πρώτος δίσκος του Γιάννη Χαρούλη με τίτλο «Γύρω μου και εντός». Ο δεύτερος προσωπικός του δίσκος με τίτλο «Χειμωνανθός», κυκλοφόρησε τον Νοέμβριο του 2006. Το 2010 ηχογράφησε δύο τραγούδια σε μουσική του Μίνωα Μάτσα τα οποία συμπεριλήφθησαν στο soundtrack της τηλεοπτικής σειράς «Το Νησί». Τον Μάιο του 2012 κυκλοφόρησε το τρίτο του άλμπουμ «Μαγγανείες» στο οποίο απονεμήθηκε το βραβείο του χρυσού δίσκου.

Τον Νοέμβριο του 2016 κυκλοφόρησε τον δίσκο «O Δωδεκάλογος του Γύφτου». Το άλμπουμ περιείχε 12 μελοποιημένα αποσπάσματα. Μέσα στον ίδιο χρόνο συμμετείχε ως ένας από τους βασικούς ερμηνευτές στο «Φύλαξα τ’ όνειρο».

">

Πηγές

https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%93%CE%B9%CE%AC%CE%BD%CE%BD%CE%B7%CF%82_%CE%A7%CE%B1%CF%81%CE%BF%CF%8D%CE%BB%CE%B7%CF%82

Πέππα Ίριδα