Ποιο είναι το πραγματικό νόημα των Χριστουγέννων; Για κάποιους τα Χριστούγεννα  είναι ευκαιρία για οικογενειακή συναναστροφή και παρέα με φίλους. Τα Χριστούγεννα είναι ευκαιρία να περάσουμε τις γιορτές με τα αγαπημένα μας πρόσωπα.  Για μερικούς άλλους τα Χριστούγεννα ισοδυναμούν με άδεια από την δουλειά ή διακοπές από το σχολείο ή το πανεπιστήμιο. Ποιο είναι λοιπόν το πραγματικό νόημα των Χριστουγέννων ;  Μήπως βρίσκεται στα φωτισμένα λαμπάκια ;  Μήπως στις διάφορες Χριστουγεννιάτικες, δήθεν, εκπομπές ;  Η μήπως στις στολισμένες βιτρίνες των καταστημάτων ;

Για άλλους Χριστούγεννα είναι η εποχή που πρέπει να δείχνουμε αγάπη όχι μόνο σε όσους αγαπάμε και γνωρίζουμε αλλά και σε όσους είναι μόνοι ή κοινωνικά περιθεριωποιημένοι. Τα Χριστούγεννα είναι η περίοδος μέσα στην οποία καλούμαστε να υπερβούμε τον περισσότερο ή λιγότερο βολεμένο οικογενειακό μας κύκλο και να στρέψουμε τη σκέψη μας σ’ όσους δεν έχουν τη δυνατότητα όχι μόνο στη μικρή πολυτέλεια, αλλά και στα πιο στοιχειώδη, την ώρα που όλοι οι άλλοι τους έχουν ξεχάσει…Πολλές φορές βέβαια το κάνουμε αυτό κάθε Χριστούγεννα και τους ξανασκεφτόμαστε όταν έρθουν τα επόμενα χριστούγεννα .

Κάποιοι άλλοι προσπαθούν αυτές τις μέρες να γίνουν πιο καλοί και ευγενικοί. Για αυτούς δώρα, χαρά, φροντίδα και νοιάξιμο για τους άλλους, είναι το Χριστουγεννιάτικο μήνυμα, το πραγματικό πνεύμα των γιορτών. Πολλοί βρίσκουν την ευκαιρία να κάνουν πολλά ψώνια και να δώσουν δώρα. Για αυτούς το νόημα των Χριστούγεννων έγκειται στην ανταλλαγή δώρων και τις εκπτώσεις των μαγαζιών. Ειδικότερα τα παιδιά περιμένουν πώς και πώς να ανοίξουν τα Χριστουγεννιάτικα δώρα τους.

Για λίγους όμως Χριστούγεννα είναι η υπενθύμιση ότι ο Χριστός, ο Υιός του Θεού και το δεύτερο πρόσωπο της Αγίας Τριάδας ήλθε στον κόσμο αυτό και γεννήθηκε ταπεινά σε μια φάτνη.

Θα ήθελα να δούμε μερικούς λόγους για τους οποίους κάποιοι από εμάς χάνουμε το πραγματικό νόημα των Χριστουγέννων.

Πρώτον, χάνουμε το πραγματικό νόημα των Χριστουγέννων επειδή είμαστε πολυάσχολοι.

«Γέννησε λοιπόν το γιο της τον πρωτότοκο και τον σπαργάνωσε και τον ξάπλωσε στη φάτνη, γιατί δεν υπήρχε τόπος γι” αυτούς στο πανδοχείο.» Λουκάς 2:7

Το πρώτο πρόσωπο που έχασε το πραγματικό νόημα των Χριστουγέννων είναι ο πανδοχέας, ο οποίος δεν έδωσε δωμάτιο στον Ιωσήφ και τη Μαρία. Γιατί ο πανδοχέας έχασε το πραγματικό νόημα των Χριστουγέννων;  Επειδή ήτανε πολύ απασχολημένος με το να  γεμίσει το πανδοχείο του και να εκμεταλλευτεί την απογραφή η οποία γινότανε, στην Βηθλεέμ. Ίσως σκέφτηκε τώρα που γίνεται η απογραφή είναι η ευκαιρία να βγάλω πολλά λεφτά. Αυτή η λογική υιοθετείται κάθε καλοκαιρινή τουριστική περίοδο στην Ελλάδα από όσους παρέχουν τουριστικές υπηρεσίες. Ο πανδοχέας δεν ήτανε εχθρικός, δεν ήτανε άπονος, απλώς ήτανε ιδιαίτερα απασχολημένος, όπως και οι πιο πολλοί από εμάς αυτά τα Χριστούγεννα.

Πολλοί άνθρωποι σήμερα είναι σαν αυτόν τον πανδοχέα. Τα δωμάτια των ψυχών μας είναι απορροφημένα τελείως με πράγματα που αρκετές φορές είναι αχρείαστα, ασήμαντα, ανωφελή, περιττά, άσκοπα και επουσιώδη. Ως αποτέλεσμα χάνουμε το πραγματικό νόημα των Χριστουγέννων.

• Α. Το νόημα του «δίνω» (η προσφορά) Μία από τις πιο βαθιές έννοιες των Χριστουγέννων αποτελεί εκείνη της προσφοράς. Η ανιδιοτελής προσφορά αγάπης, φροντίδας και η παροχή υλικών και συναισθηματικών αγαθών προς τον συνάνθρωπο είναι μια έννοια, την οποία συχνά οι ρυθμοί της καθημερινότητας δεν μας επιτρέπουν να ακολουθούμε. Μέσα όμως από την προσφορά, μπορούμε να βελτιώσουμε πτυχές της προσωπικότητάς μας. Κι αυτό αποτελεί ένα χρήσιμο «μάθημα» και για τα παιδιά μας. Σε αυτά τα πλαίσια έγκειται και η έννοια της φιλανθρωπίας, μέσω της προσφοράς μας σε λιγότερους τυχερούς συνανθρώπους μας. Ένα σκέπασμα, λίγα χρήματα ή ακόμη και μόνο μια καλή κουβέντα, αρκεί πολλές φορές για να απαλύνει τον πόνο τους. Μπορείτε, αν θέλετε, να τους μιλήσετε για το συναίσθημα του να «δίνω, χωρίς να περιμένω αντάλλαγμα», φέρνοντας ως παράδειγμα την φροντίδα και το καταφύγιο που παρείχαν οι απλοί βοσκοί στον Χριστό, κατά τη γέννησή του μέσα στη φάτνη και εξηγώντας τους ότι ακόμη και μέσα από μια μικρή και απλή προσφορά, μπορεί να προκύψει κάτι σπουδαίο.
• Β. Το νόημα του «παίρνω» (το δώρο) Εδώ, εκείνο στο οποίο θα πρέπει να δώσουμε σημασία είναι ο λόγος για τον οποίο το παιδί θα λάβει ένα δώρο. Συνήθως, τα παιδιά συνδυάζουν τα δώρα ως ανταμοιβή για μια καλή πράξη. Ένας καλός βαθμός στο σχολείο ή ένα καθαρό υπνοδωμάτιο, μπορεί να σηματοδοτεί και την αγορά ενός δώρου από τους γονείς. Τα δώρα όμως των Χριστουγέννων δεν αντιστοιχούν σε μια «καλή πράξη», οπότε για ποιόν λόγο τα λαμβάνουν; Τα παιδιά είναι ευκαιρία να κατανοήσουν ότι το δώρο δεν κρίνεται από την ανταλλακτική του αξία, αλλά προσφέρεται από καρδιάς και συμβολίζει την έμπρακτη αγάπη και την έγνοια του ενός για τον άλλον. Αν θέλετε, μπορείτε να συζητήσετε με τα παιδιά σχετικά με τα δώρα που έφεραν οι τρείς μάγοι στον μικρό Χριστό, με αφορμή την γέννησή του. Δεν περίμεναν κάποιο αντάλλαγμα, αντίθετα η πράξη τους ήταν από μόνη της ανιδιοτελής.
• Γ. Το νόημα της ενότητας της οικογένειας Την περίοδο των εορτών, η οικογένεια συνηθίζει να συγκεντρώνεται όλη μαζί για να γιορτάσει τη γέννηση του Χριστού. Μικροί και μεγάλοι παραμερίζουν, για λίγες ημέρες, τις υποχρεώσεις τους και φροντίζουν να ζήσουν στιγμές θαλπωρής με τα αγαπημένα τους πρόσωπα. Συχνά, οι αντιξοότητες της ζωής, δεν μας αφήνουν να χαρούμε τις στιγμές και αυτό μεταφέρεται και στην ψυχολογία των παιδιών. Αναφέροντας, αν επιθυμείτε, το παράδειγμα της γέννησης και των δυσκολιών που συνάντησαν μέχρι να βρουν καταφύγιο στη φάτνη, μπορείτε να διδάξετε στα παιδιά ότι η ενότητα της οικογένειας παραμένει πάντα μέσα στις καρδιές μας, όσο δύσκολες και αν είναι οι συνθήκες που χρειάζεται να αντιμετωπίζουμε κάθε φορά στη ζωή μας.
• Δ. Το νόημα της μεταδοτικότητας του πνεύματος των Χριστουγέννων Την παραμονή των Χριστουγέννων, κυρίως παλιότερα, οι δρόμοι γέμιζαν παιδιά, τα οποία επισκέπτονταν τα γειτονικά σπίτια, για να τραγουδήσουν τα κάλαντα, ενημερώνοντας για το γεγονός της γέννησης του Χριστού. Ένα χαρμόσυνο γεγονός, το οποίο σημασιολογικά φέρει μαζί την ελπίδα ενός καλύτερου μέλλοντος. Τα παιδιά υμνώντας τη γέννηση του Χριστού γεμίζουν χαρά, ενέργεια και προσμονή για το αύριο. Όπως το λαμπερό αστέρι της Βηθλεέμ, που με το φως του ανήγγειλε σε όλο τον κόσμο τη γέννηση του Χριστού, θα μπορούσαμε να πούμε πως και τα παιδιά, με τον θόρυβο των τρίγωνων μουσικών οργάνων και τους ψαλμούς, μεταδίδουν μέχρι και σήμερα τη γέννηση της χαράς και ελπίδας. Και το πνεύμα των Χριστουγέννων, επισκέπτεται κάθε σπίτι.
• Ε. Το νόημα της ύπαρξης του Άγιου Βασίλη Τα Χριστούγεννα συνδέονται και με την ύπαρξη του καλού και αγαθού γέροντα Αγίου, ο οποίος επισκέπτεται κάθε χρόνο όλα τα σπίτια μέσα στην ίδια νύχτα, ξέρει ποιό παιδί ήταν «καλό» και ποιό ήταν «κακό» και αναλόγως, του αφήνει ή όχι, δώρα κάτω από το χριστουγεννιάτικο δέντρο. Ποιο είναι όμως το νόημα της ύπαρξής του; Πίσω από τη μορφή του Άγιου Βασίλη, κρύβεται ένα φιλάνθρωπο πρόσωπο. Στον δυτικό κόσμο, η φιγούρα του Αγίου είναι βασισμένη στη ζωή του Αγίου Νικολάου, που δώρισε στους φτωχούς την κληρονομιά του, ενώ στη χώρα μας βασίζεται στον Μέγα Βασίλειο από την Καισαρεία, ο οποίος είχε αφήσει πίσω του μεγάλο φιλανθρωπικό έργο. Καταρχήν, δεν θα πρέπει να μεταδίδουμε στο παιδί ότι υπάρχουν «καλά και κακά παιδιά», αλλά «καλές και καλές συμπεριφορές». Αυτό που αναζητάμε, λοιπόν, στο τέλος της χρονιάς και αυτό που μπορούμε να μεταδώσουμε στα παιδιά – και αυτό που, στην ουσία, «θέλει να ξέρει» ο Άγιος Βασίλης – είναι ένας απολογισμός των συμπεριφορών μας, για να μπορέσουμε να αλλάξουμε τις επιλογές και τις αποφάσεις μας τη νέα χρονιά, βελτιώνοντας τον ίδιο μας τον εαυτό. Ο σύγχρονος τρόπος ζωής μας απομακρύνει από τις πνευματικές αξίες, οι οποίες όμως είναι βασικές για την ανατροφή των παιδιών μας. Τα Χριστούγεννα είναι μια περίοδος που μπορείτε να αδράξετε την ευκαιρία να μεταφέρετε τις αξίες της κατανόησης και της ανιδιοτέλειας, της συμβολής προς τον συνάνθρωπο και της ενότητας.  Διδάξτε τους το πραγματικό νόημα των Χριστουγέννων και της προσφοράς και να θυμάστε ότι κανένα δώρο δεν ικανοποιεί περισσότερο ένα παιδί από την αγάπη και τη ζεστή αγκαλιά των γονιών του.

ΠΗΓΕΣ                                                                  https://xfd.gr/%CE%B4%CE%B9%CE%AC%CF%86%CE%BF%CF%81%CE%B1/%CF%84o-%CE%BD%CF%8C%CE%B7%CE%BC%CE%B1-%CF%84%CF%89%CE%BD-%CF%87%CF%81%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%85%CE%B3%CE%AD%CE%BD%CE%BD%CF%89%CE%BD

http://www.paidorama.com/pws-na-didaksoume-sta-paidia-mas-to-pragmatiko-noima-twn-xristougennwn.html

http://www.eeenikaias.gr/lista-mhnymatwn/text/77-to-pragmatiko-nohma-twn-xristougennwn-2.htm

ΗΘΗ ΚΑΙ ΕΘΙΜΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ  (ομάδες 1,6)

• Χριστόψωμο

 Το «ψωμί του Χριστού» το έφτιαχνε, την παραμονή των Χριστουγέννων, η νοικοκυρά με ιδιαίτερη ευλάβεια και με ειδική μαγιά (από ξερό βασιλικό κλπ.).
Απαραίτητος επάνω, χαραγμένος ο σταυρός. Γύρω – γύρω διάφορα διακοσμητικά σκαλιστά στο ζυμάρι ή πρόσθετα στολίδια. Αυτά τόνιζαν το σκοπό του χριστόψωμου και εξέφραζαν τις διάφορες πεποιθήσεις των πιστών. Την ημέρα του Χριστού, ο νοικοκύρης έπαιρνε το χριστόψωμο, το σταύρωνε, το έκοβε και το μοίραζε σ’ όλη την οικογένειά του και σε όσους παρευρίσκονταν στο χριστουγεννιάτικο τραπέζι. (Μερικοί εδώ βλέπουν ένα συμβολισμό της Θείας κοινωνίας. Όπως ο Χριστός έδωσε τον άρτον της ζωής σε όλη την ανθρώπινη οικογένειά του…).Γύρω από το χριστόψωμο υπάρχουν και άλλες παραδόσεις. Αναφέρονται στην ενότητα της Εκκλησίας και των λαών, με συμβολικό πρότυπο την ένωση των κόκκων του σίτου σ ‘ένα ψωμί. Οι λαοί κάποτε θα ενωθούν μ’ ένα ποιμένα, το Χριστό.

• Το Χριστόξυλο, έθιμο της Μακεδονίας

 Στα χωριά της βορείου Ελλάδας, ο νοικοκύρης ψάχνει στα χωράφια τις παραμονές των γιορτών και διαλέγει το Χριστόξυλο, δηλαδή το πιο όμορφο, γερό και χοντρό ξύλο από πεύκο ή ελιά, που θα το πάει σπίτι του, με σκοπό να καίει συνέχεια στο τζάκι από τα Χριστούγεννα μέχρι και τα Φώτα. Ο λαός πιστεύει ότι καθώς καίγεται το Χριστόξυλο, ζεσταίνεται ο Χριστός στην κρύα σπηλιά της Βηθλεέμ. Πριν ο νοικοκύρης φέρει το Χριστόξυλο, κάθε νοικοκυρά φροντίζει να έχει καθαρίσει καλά το σπίτι και με ιδιαίτερη προσοχή το τζάκι, ώστε να μη μείνει ούτε ίχνος από την παλιά στάχτη. Καθαρίζουν ακόμη και την καπνοδόχο, για να μη βρίσκουν πατήματα να κατέβουν οι καλικάντζαροι, τα κακά δαιμόνια, όπως λένε στα παραδοσιακά χριστουγεννιάτικα παραμύθια. Το βράδυ της παραμονής των Χριστουγέννων, όταν όλη η οικογένεια θα είναι μαζεμένη γύρω από το τζάκι, ο νοικοκύρης του σπιτιού θα ανάψει την καινούρια φωτιά και θα μπει στην πυροστιά το Χριστόξυλο, με ευχή όλων να αντέξει για όλο το δωδεκαήμερο των γιορτών.

• Χριστουγεννιάτικο στεφάνιΣτα χωριά συνηθίζουν να κρεμάνε στους τοίχους και τις εξώπορτες πλεξούδες από σκόρδα, πάνω στις οποίες καρφώνουν γαριφαλάκια για να διώξουν την κακογλωσσιά που «καρφώνει» την ευτυχία του σπιτιού τους.

  Την εξώπορτα των σπιτιών κοσμεί, επίσης, ένα στεφάνι από έλατο, διακοσμημένο με χριστουγεννιάτικα στολίδια. Σύμφωνα με την παράδοση, το στεφάνι φέρνει τύχη στους ενοίκους του σπιτιού.

• Το τάισμα της βρύσης

 Τα μεσάνυχτα της παραμονής των Χριστουγέννων πραγματοποιείται το «τάισμα της βρύσης» σε χωριά της κεντρικής Ελλάδας. 

Οι κοπέλες πηγαίνουν στην πιο κοντινή βρύση για να κλέψουν το άκραντο, δηλαδή το αμίλητο, νερό.
Σε όλη τη διαδρομή παραμένουν σιωπηλές. Όταν πάρουν το νερό, αλείφουν τη βρύση με βούτυρο και μέλι με την ευχή όπως τρέχει το νερό να τρέχει και η προκοπή στο σπίτι, και όπως γλυκό είναι το μέλι, έτσι γλυκιά να είναι και η ζωή τους. Για να έχουν καλή σοδειά, την ταΐζουν με διάφορα προϊόντα, όπως βούτυρο, ψωμί, τυρί, όσπρια ή κλαδί ελιάς. Μάλιστα, όποια κοπέλα φτάνει πρώτη στη βρύση θα είναι η πιο τυχερή όλο τον χρόνο. Έπειτα, ρίχνουν στη στάμνα ένα βατόφυλλο και τρία χαλίκια, κλέβουν το νερό από τη βρύση και γυρίζουν στο σπίτι τους πάλι αμίλητες, μέχρι να πιούνε όλοι από το άκραντο νερό. Με το ίδιο νερό ραντίζουν τις τέσσερις γωνίες του σπιτιού και σκορπίζουν τα τρία χαλίκια στο σπίτι. Στη λαϊκή παράδοση ο βάτος φέρνει αισιοδοξία και καλά μαντάτα, και διώχνει τα ξόρκια.

• Οι καλικάντζαροι
  
  Στη Σκιάθο οι πιο παλιοί λένε ότι από την 1η Δεκεμβρίου οι καλικάντζαροι ετοιμάζουν το καράβι τους για να πάνε στο νησί. Την παραμονή των Χριστουγέννων το ρίχνουν στο γιαλό και φθάνουν ανήμερα. Από τότε μέχρι τα Φώτα κανείς δεν τολμάει να βγει νύχτα από το σπίτι του, γιατί θα τον βουβάνουν. Την παραμονή των Φώτων, όμως, οι καλικάντζαροι τα μαζεύουν γρήγορα και φεύγουν τρέχοντας μην τους προφτάσει ο παπάς με τον αγιασμό και τους ζεματίσει. Η λαϊκή φαντασία οργιάζει με τις σκανταλιές των καλικάντζαρων, που βρίσκουν την ευκαιρία να αλωνίσουν στον επάνω κόσμο τότε που τα νερά είναι «αβάφτιστα». Η όψη τους είναι τρομακτική, ενώ οι σκανταλιές τους απερίγραπτες. Το μόνο που τους τρομάζει είναι η φωτιά.

• Tο αναμμένο πουρνάριΌταν γεννήθηκε ο Χριστός και πήγαν οι βοσκοί να προσκυνήσουν ήταν νύχτα σκοτεινή. Βρήκαν κάπου ένα ξερό πουρνάρι κι έκοψαν τα κλαδιά του. Πήρε ο καθένας από ένα κλαδί στο χέρι και του έβαλε φωτιά. Το σκοτεινό βουνό γέμισε χαρούμενες φωτιές, τριξίματα και κρότους. Από τότε λοιπόν στα χωριά της Άρτας όποιος πάει στο σπίτι του γείτονα για να ευχηθεί κρατά ένα κλαδί από πουρνάρι ή από όποιο άλλο δέντρο βρει. Στον δρόμο το ανάβει. Το ίδιο συμβαίνει και στα Γιάννενα, με τη διαφορά ότι δεν κρατούν κλαδί, αλλά μια χούφτα δαφνόφυλλα και πουρναρόφυλλα, που τα πετούν στο τζάκι μόλις μπούνε, και καλημερίζουν. Κι όταν τα φύλλα τα ξερά πιάσουν φωτιά κι αρχίσουν να τρίζουν και να πετάνε σπίθες, εύχονται «Αρνιά, κατσίκια, νύφες και γαμπρούς!». Αυτή είναι η καλύτερη ευχή για κάθε νοικοκύρη.

• Τα Κάλαντα 

Τα Κάλαντα αποτελούν δημοτικά ευχητικά και εγκωμιαστικά τραγούδια που ψάλλονται εθιμικά κατ΄ έτος κυρίως την παραμονή μεγάλων θρησκευτικών εορτών όπως των Χριστουγέννων, της Πρωτοχρονιάς (Αγ. Βασιλείου), των Θεοφανίων, ακόμη και των Βαΐων (ή Λαζάρου), με εξαίρεση εκείνων της Μεγάλης Παρασκευής που είναι κατανυκτικά. Κύρια παραδοσιακά μουσικά όργανα που συνοδεύουν τα κάλαντα είναι το τρίγωνο, το λαούτο, το νταούλι η τσαμπούνα, η φλογέρα κ.ά. Οι τραγουδιστές – οργανοπαίκτες των καλάντων ονομάζονται «καλαντιστές».

ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ

Η προέλευση του εθίμου είναι μάλλον διονυσιακή, καθώς στις αρχαίες διονυσιακές γιορτές τα παιδιά συνήθιζαν να τραγουδούν για την καλή χρονιά, κρατώντας ένα κλαδί ελιάς τυλιγμένο με μαλλί προβάτου, το οποίο συμβόλιζε την ευφορία και τη γονιμότητα. Ετυμολογικά, η λέξη κάλαντα προέρχεται από τις Ρωμαϊκές καλένδες (δηλαδή τις πρώτες μέρες) του Ιανουαρίου, του πρώτου μήνα του χρόνου. Μάλιστα πριν τον 2ο αιώνα π.Χ. ο πρώτος μήνας του Ρωμαϊκού ημερολογίου ήταν ο Μάρτιος κι έτσι η πρωτοχρονιά γιορταζόταν τότε. Αν και αρχικά η Εκκλησία απέρριψε τα κάλαντα ως ειδωλολατρικό έθιμο, στη συνέχεια το αποδέχτηκε και το αφομοίωσε σε τόσο μεγάλο βαθμό που κατέληξε να αποκτήσει καθαρά θρησκευτικό περιεχόμενο.

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ

Κυρίως εξιστορούν μυθοποιημένα τα ιστορικά γεγονότα των ημερών, αναφέρονται σε μια σειρά εθίμων και δοξασιών του λαού, όπως τα περί καλικατζάρων και άλλα, έχουν όμως και περιεχόμενο ευχητικό προς τον οικοδεσπότη, την κυρά, την οικογένεια, το σπίτι. Εύχονται υγεία, χαρά, καλή σοδειά, και το σπίτι να ΄ναι στέρεο και γερό, για να στεγάζει την ευτυχία και την προκοπή των κατοικούντων.
Είναι το μοναδικό έθιμο που διατηρείται ακόμη ακμαίο και ανθεί σε ολόκληρη την Ελλάδα, αστική και επαρχιακή. Σε αντίθεση με άλλα έθιμα του λαού μας, τοπικά ή γενικότερου χαρακτήρα που φθίνουν αργά μέχρι τελικής εξαφανίσεως, τα κάλαντα ως έθιμο διατηρούνται ζωντανότατο. Συναντώνται μάλιστα σε ολόκληρη την Ελλάδα, ηπειρωτική και νησιωτική, σε αμέτρητες παραλλαγές και αντιστοιχούν στον τοπικό κάθε περιοχής χαρακτήρα.

ΕΘΙΜΟ

Τα παιδιά στη νεότερη Ελλάδα τραγουδούσαν τα κάλαντα, σε ομάδες, πόρτα-πόρτα, παλιότερα κρατώντας και χτυπώντας ραβδιά ή κλαριά, (έθιμο που συνδέεται με αρχαιότερες τελετές γονιμότητας), κρατώντας μερικές φορές, ειδικά στην επαρχία, τα ιδιαίτερα αντικείμενα που δήλωναν τις επαγγελματικές ενασχολήσεις των κατοίκων, κλαδιά δέντρων, σταυρούς, ομοιώματα ή μουσικά όργανα (όπως τα τρίγωνα). Στα νησιά και στις παραθαλάσσιες περιοχές της Ελλάδας, η συνήθεια ήταν να κρατούν τα παιδιά καραβάκια, στολισμένα με φωτάκια, βαμβάκι, χρυσόχαρτα, ξηρούς καρπούς. Με τον τρόπο αυτό προβαλλόταν τόσο ο ναυτικός χαρακτήρας και η ταυτότητα των κατοίκων όσο και το καράβι, ως βιοποριστικό μέσο, το οποίο και καθαγιαζόταν.

ΠΗΓΕΣ

http://coolweb.gr/giati-leme-kalanta/

www.wikipedia.org

http://www.matia.gr/7/78/7803/7803_1_4.html

Ως γενεκτονία ορίζεται :

•  Η ηθελημένη
• Συστηματική εξόντωση
• Μιας συγκεκριμένης ανθρώπινης ομάδας , η οποία ορίζεται με βάση την εθνικότητα ή την ιθαγένεια , τη φυλή ή τη θρησκεία της.

Η Γενοκτονία των Ποντίων ( 1916 – 1922 )

Αποτελεί μια απο τις μεγαλύτερες γενοκτονίες του αιώνα μας. Οι απώλειες των Ποντίων , σύμφωνα με τη Μαύρη Βίβλο του Κεντρικού Συμβουλίου των Ποντίων στην Αθήνα ανέρχονται στις 350.000.

v Οι περιοχές του Πόντου λοιπόν θα δεχτούν την επίθεση των άτακτων ορδών του Τοπάλ Οσμάν οι οποίες κλέβουν , αρπάζουν , βιάζουν και φονεύουν. Δολοφονούν από μίσος και όχι για να ληστέψουν. Φονεύουν αδιακρίτως γένους και ηλικίας.

Εφαρμόζουν ένα πρόγραμμα το οποίο αποσκοπεί :

•  Στον αφανισμό των χριστιανικών εθνοτήτων,
•  Στον εξαναγκασμό των εκπατρισμό των  ομογενών
• Αλλά και στην τουρκοποίηση των εθνοτήτων

Τα μέσα της γενοκτονίας

Η γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου από τους Τούρκους εθνικιστές είχε ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό. Οι πληθυσμοί εκτοπίζονταν τον χειμώνα με χαμηλές θερμοκρασίες , χωρίς νερό και φαί και την εξόντωση την πραγματοποιούσε, σε μεγάλο βαθμό, η ίδια η φύση.

[There is a video that cannot be displayed in this feed. Visit the blog entry to see the video.]

Ομάδα 3^η

Τασοπούλου Αρετή

Πίπας Μιλτιάδης

Πίπας Δημήτριος-Παναγιώτης

Σταυροπούλου Ελένη

Ποντίκα Αικατερίνη

Η Δημιουργική Εργασία (ΔΕ) έχει συνθετικό χαρακτήρα και αποσκοπεί στην ανάπτυξη της δημιουργικής ικανότητας και γενικότερα στην καλλιέργεια ερευνητικού πνεύματος του μαθητή. Ο σκοπός αυτός υπηρετείται τόσο με την αναζήτηση στοιχείων από διαφορετικές πηγές και πόρους, όσο και με την τελική, δημιουργική σύνθεση των στοιχείων αυτών.

ΕΝΤΥΠΩΣΕΙΣ

Στα πλαίσια της δημιουργικής εργασίας, είχαμε την ευκαιρία να μάθουμε νέα πράγματα. Ήταν μια διαδικασία που μας άρεσε πολύ καθώς απομακρύνθηκε από τα όρια του απλού μαθήματος. Τέλος, οι δημιουργικές εργασίες ήταν πολύ ενδιαφέρουσες, αφού είχαμε την δυνατότητα να γνωρίσουμε την έρευνα.

ΠΗΓΗ: https://edu.klimaka.gr/odhgies-didaskalias/mathimata-lykeiou/2802-dhmiourgikes-ergasies.html

Ομάδα 6^η

Ράπτη Κωνσταντίνα

Ρούπα Μάρθα-Ανθή

        Αποκριά σημαίνει αποχή από το κρέας -προετοιμάζει τον άνθρωπο ψυχικά και σωματικά για την περίοδο του Πάσχα και την Ανάσταση. Στα λατινικά ταυτίζεται με το καρναβάλι, καθώς αυτή η λέξη προέρχεται από το carne, που σημαίνει “κρέας”, και το ρήμα vale, που σημαίνει “περνώ”.
Η  περίοδος της Αποκριάς θεωρείται κατεξοχήν περίοδος εκτόνωσης, μια περίοδος κατά την οποία ο άνθρωπος ξεφεύγει από την καθημερινότητά του και εξωτερικεύει τα πάθη του με τη βοήθεια της μεταμφίεσης.
Παλαιότερα το καρναβάλι γινόταν παντού στην Ελλάδα με μασκαράτες ομαδικές, χορούς, γλέντια, σάτιρα και διάφορα ιδιαίτερα έθιμα σε κάθε μέρος. Ήταν ευκαιρία για ξεφάντωμα, κρασί και χίλια δυο πειράγματα. Μεγαλύτερα κέντρα του αποκριάτικου ξεφαντώματος ήταν, όπως και σήμερα, η Πάτρα με το περιβόητο πατρινό καρναβάλι, που έχει τις ρίζες του στις αρχές του 19ου αιώνα, η Πλάκα στην Αθήνα, η Θήβα με τον περίφημο “βλάχικο γάμο”, η Κοζάνη με τους ωραίους φανούς της, υπαίθρια γλέντια γύρω από φωτιές σε διάφορες γειτονιές της. Απόκριες ονομάζονται οι τρεις εβδομάδες πριν από τη Μεγάλη Σαρακοστή. Ταυτίζονται με την περίοδο του Τριωδίου, μια κινητή περίοδο στην Ορθόδοξη Χριστιανική παράδοση από την Κυριακή του Τελώνου και του Φαρισαίου μέχρι την Κυριακή της Τυροφάγου ή Τυρινής.

Το Τριώδιο

       Με τον ευρύτερο όρο Αποκριά, ονομάζουμε τη χρονική περίοδο τριών εβδομάδων πριν από τη Μεγάλη Σαρακοστή, το γνωστό μας τριώδιο.Οι τρεις Κυριακές που κλείνουν την κάθε εβδομάδα του τριωδίου είναι:

• η Κυριακή του Ασώτου,
• η Κυριακή της Απόκρεω (μικρή αποκριά) και
• η Κυριακή της Τυροφάγου (Μεγάλη Αποκριά).

Η περίοδος του Τριωδίου καλύπτει:

α. Τις τρεις εβδομάδες πριν από τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή (22 ημέρες).

β. Τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή (40 ημέρες, από την Καθαρά Δευτέρα μέχρι την Παρασκευή πριν από το Σάββατο του Λαζάρου).

γ. Τις δυο ήμερες Σάββατο του Λαζάρου και Κυριακή των Βαΐων (συνδετικές ήμερες της Μεγάλης Τεσσαρακοστής με τη Μεγ. Εβδομάδα).

δ. Τη Μεγάλη Εβδομάδα (6 ημέρες).

Η λέξη Αποκριά σημαίνει αποχή από το κρέας και σηματοδοτεί την έναρξη της τυρινής εβδομάδας στην οποία επιτρέπονται, κατά τη θρησκεία μας, μόνο τα γαλακτοκομικά προϊόντα.

`Ετσι οι Χριστιανοί προετοιμάζονται για τη μεγάλη νηστεία της Σαρακοστής. Συνώνυμη της λέξης Αποκριά είναι και η λέξη Καρναβάλι (Carnival) που προέρχεται από το λατινικό carnem levare (αποχή από το κρέας).

Οι ρίζες των εκδηλώσεων αυτών βρίσκονται στην αρχαία Ελλάδα, στη Διονυσιακή λατρεία. Ο Διόνυσος, κατά το δωδεκάθεο, ήταν ο θεός της γονιμότητας και οι αρχαίοι `Ελληνες τον τιμούσαν με μεγάλους εορτασμούς, τα Διονύσια. Κατά τους εορτασμούς αυτούς, στην αρχαία Αθήνα, γινόταν παρέλαση άρματος .

Το άρμα ακολουθούσαν χορευτές και τραγουδιστές μεταμφιεσμένοι με προσωπίδες που τραγουδούσαν σατυρικά τραγούδια. Οι εορτασμοί αυτοί, πέρασαν από πολιτισμό σε πολιτισμό δεχόμενοι επιρροές από διάφορες κουλτούρες

Τσικνοπέμπτη ( Ομάδα 3)                                                                   

    Οι τρεις εβδομάδες πριν την αρχή της Σαρακοστής ονομάζονται Προφωνή, Κρεατινή και της Τυροφάγου. Στο μέσο της Κρεατινής (της 2ης) εβδομάδας βρίσκεται η Τσικνοπέμπτη, κατά την οποία παραδοσιακά καταναλώνεται μεγάλη ποσότητα κρέατος, εν είδει προετοιμασίας για τη νηστεία της Σαρακοστής. Για την ορθόδοξη παράδοση, οι νηστείες της Τετάρτης και της Παρασκευής είναι σημαντικές, οπότε η Πέμπτη θεωρούνταν η καταλληλότερη μέρα για κραιπάλες. Είναι ημέρα χαράς αλλά και προετοιμασίας για τους Ελληνορθόδοξους χριστιανούς, καθώς η σαρανταήμερη περίοδος της Σαρακοστής πριν το Πάσχα πλησιάζει. Την μέρα αυτή επιβάλλεται από το έθιμο το ψήσιμο κρέατος στα κάρβουνα.

Το όνομα «Τσικνοπέμπτη» προέκυψε γιατί την ημέρα αυτή (Πέμπτη δηλαδή) το δείπνο αποτελείται από κρέας ψημένο στα κάρβουνα, το οποίο πρέπει να έχει πάντα λίγο λίπος ώστε κατά το ψήσιμο να βγάλει την απαραίτητη «τσίκνα».

Ακόμα και οι πιο φτωχοί άνθρωποι κάθε περιοχής, πρέπει να ψήσουν κρέας ώστε να μυρίσει το σπίτι τους και όλοι να ξέρουν ότι γιορτάζουν!

Παλιότερα στην ελληνική επαρχία οι άνθρωποι μοίραζαν πιατέλες με το τσικνισμένο κρέας σε όλη την γειτονιά για να στείλουν την μυρωδιά του ψητού σε κάθε άκρη του χωριού.

Μαζί με την Τσικνοπέμπτη έχει καθιερωθεί πλέον και η ειδωλολατρική παράδοση του μασκαρέματος που υποτίθεται ότι διώχνει τα κακά πνεύματα του χειμώνα και βοηθάει έτσι στην εξασφάλιση μιας επιτυχημένης σοδειάς.

Στις μέρες μας η Τσικνοπέμπτη θεωρείται η αρχή της αποκριάς.

Παρόμοιες γιορτές έχουν και άλλα χριστιανικά έθνη, όπως το Schmutziger Donnerstag στη Γερμανία και τη Mardi Gras («Λιπαρή Τρίτη») στη Γαλλία που όμως αντιστοιχεί στην Ορθόδοξη Καθαρά Δευτέρα. Η τελευταία γιορτάζεται και σε παλαιά γαλλόφωνες περιοχές, όπως στη Νέα Ορλεάνη.

    Προέλευση Καθαρής Δευτέρας (Ομάδα 5)

    Είναι η πρώτη μέρα της μεγάλης Σαρακοστής, γι” αυτό λέγεται και πρωτονηστίσιμη Δευτέρα. Είναι αργία και απαγορεύεται κάθε εργασία, εκτός από το καθάρισμα των μαγειρικών σκευών από τα λίπη – γι” αυτό και ονομάστηκε «Καθαρή». Συμβολίζει την ψυχική «κάθαρση» κάθε χριστιανού πριν από την κατάνυξη της Μεγάλης Σαρακοστής και αποτελεί την τελευταία ευκαιρία για γλέντι, χορό και αστεία.

Το έθιμο του χαρταετού

     Έθιμο για μικρά και μεγάλα παιδιά, ο χαρταετός «προσφέρει» με τις τρελές και απίθανες πτήσεις του μοναδικές στιγμές χαράς. Πώς όμως ξετυλίγεται η… καλούμπα της ιστορίας του; Όλοι συμφωνούν πως οι χαρταετοί είναι επινόηση των ανατολικών λαών (Κινέζοι, Ιάπωνες κ.λπ.), όμως αν θέλουμε να βρούμε ποιος χρησιμοποίησε τους αετούς σαν πτητικές μηχανές θα πρέπει να γυρίσουμε στον 4ο αιώνα όταν ο φιλόσοφος, μαθηματικός, αστρονόμος και πολιτικός Αρχύτας, από τον Τάραντα της Σικελίας, εφηύρε την πρώτη πτητική μηχανή τη λεγόμενη «περιστερά του Αρχύτα». Ήταν ένα ξύλινο ομοίωμα πουλιού που πετούσε με την επενέργεια του βάρους που ήταν αναρτημένο σε τροχαλία και πεπιεσμένου αέρα που διέφευγε από μία σχισμή.

Οι αετοί της αρχαιότητας και του Μεσαίωνα ήταν κατασκευασμένοι πιθανότατα από πανί, ενώ οι πρώτοι χαρταετοί αναφέρονται το 1450 στη Γερμανία και το 1606 στην Ισπανία, σε ημερολόγιο κληρικού ως παιχνίδι χαράς την ημέρα του Πάσχα.

Το 1749, ο καθηγητής Αστρονομίας Γουίλσον, στη Γλασκώβη, σηκώνει τον πρώτο μετεωρολογικό αετό μαζί με τους μαθητές του και το 1754 ο Βενιαμίν Φραγκλίνος στην Αμερική διαπιστώνει τον ηλεκτρισμό της ατμόσφαιρας με αετό. Ο πρώτος κυψελοειδής τεράστιος αετός για μετεωρολογικές παρατηρήσεις υψώνεται από τον Αυστραλό Χαργκρέιβ το 1880, ενώ το 1909 ένα σύστημα αετών σηκώνει τον πρώτο άνθρωπο στον αέρα.

Λέγεται επίσης, πως για να ρίξουν το πρώτο σχοινί κατασκευάζοντας τη μεγάλη γέφυρα του ποταμού Νιαγάρα χρησιμοποίησαν αετό ενώ πολλοί αετοί κατασκευάστηκαν για στρατιωτικές χρήσεις.

Από τα πλουσιόπαιδα της Ευρώπης, οι χαρταετοί πέρασαν από λιμάνι σε λιμάνι και έφθασαν πρώτα στη Σμύρνη, στη Χίο και στην Κωνσταντινούπολη, για να συνεχίσουν στα Επτάνησα, την Πάτρα, τη Σύρο και έπειτα σε όλη την Ελλάδα. Ανάλογα με την περιοχή, είχαν και μία ονομασία. Οι Σμυρνιοί τούς έλεγαν «τσερκένια», οι Κωνσταντινουπολίτες «ουτσουρμάδε»ς, οι Πόντιοι «πουλία», οι Θρακιώτες «πετάκια», οι Επτανήσιοι «φυσούνες». Σε άλλες περιοχές της Ελλάδας, οι χαρταετοί ονομάζονταν «αστέρια», «ψαλίδες», «φωτοστέφανα» κ.ά.

Πηγή: www.asxetos.gr

Το περίεργο «πάντρεμα» του καρναβαλιού με το Χριστιανισμό    (Ομάδα  2)

Σε συνάρτηση και με τους έντονους ρυθμούς της καθημερινότητάς μας, η σημασία των ημερών που διανύουμε για να φτάσουμε στο Άγιον Πάσχα μένει ακατανόητη. 

Πολλοί από εμάς επαναπαυόμαστε στο να γνωρίζουμε την Τσικπνοπέμπτη, την Καθαρά Δευτέρα και τη Μεγάλη Εβδομάδα. Πίσω, όμως, από αυτή την περίοδο κρύβεται το μυστήριο της Αγίας Γραφής και του Ευαγγελίου.
 Γνωρίζουμε όμως  ποια είναι η σημασία της νηστείας; Γνωρίζουμε ότι το τριώδιο και η αποκριά είναι λέξεις που καθορίζουν-χαρακτηρίζουν την περίοδο που διανύουμε, ως περίοδο εξαγνισμού και προετοιμασίας για την Μεγάλη Τεσαρακοστή που πλησιάζει;
Άραγε μπορούμε να ξεχωρίσουμε την αρχαία Ελληνική παράδοση, τα ειδωλολατρικά έθιμα, όπως είναι το καρναβάλι, κατάλοιπο της διονυσιακής λατρείας,από την νέα xριστιανική παράδοση, που στην διάρκεια του χρόνου αναμείχθηκαν για να δημιουργήσουν αυτό το περίεργο «πάντρεμα» των δύο αυτών τεραστίων δυνάμεων, του Ελληνισμού και του Χριστιανισμού;

      Άλλωστε,το καρναβάλι είχε ενταχθεί στη ζωή μας μόνο ως Έλληνες και όχι ως χριστιανοί.Τώρα από εμάς εξαρτάται να περάσουμε τις γνώσεις που πια έχουμε ως Έλληνες Χριστιανοί από το φίλτρο της αλήθειας του Χριστιανισμού,να διορθώσουμε  τα λάθη του παρελθόντος,χωρίς όμως να ξεχνάμε πως εμείς τα κάναμε,και να           εμβαθύνουμε στις διδαχές του Χριστού που είναι πάντα σύγχρονες και επίκαιρες.

Χαρακτηριστικό της εβδομάδας που πέρασε ήταν η Τσικνοπέμπτη. Ποια είναι η σημασία της συγκεκριμένης ημέρας;
Είναι η μέρα που τρώγεται το κρέας. Οι χριστιανοί κάθε Τσικνοπέμπτη, όπως άλλωστε συνηθιζόταν και σε παλαιότερες εποχές, κατανάλωναν ό,τι κρεατικό υπήρχε στο σπιτικό τους, για να προετοιμαστούν για την εβδομάδα της Τυρινής ή τη λεγόμενη λευκή εβδομάδα. Δηλαδή, νηστεία κατά την οποία καταναλώνουμε γαλακτοκομικά, ψάρια και αβγά.
Η Κυριακή που ακολούθησε ονομάζεται της Απόκρεω. Ως θέμα της έχει τη δικαία και απροσωπόληπτη κρίση του Θεού, την οποία θα πραγματοποιήσει ο Κύριος κατά την ημέρα της Δευτέρας Παρουσίας. Και η κρίση του Θεού προς τους ανθρώπους δεν είναι τίποτα άλλο από την άκρατη αγάπη.
Και έτσι φθάνουμε στην εβδομάδα της Τυρινής, με αποκορύφωμα την Κυριακή της,για να θυμηθούμε την εξορία του πρωτόπλαστου Αδάμ από τον παράδεισο εξαιτίας της ανυπακοής του,ένα λάθος που και εμείς διαπράττουμε καθημερινά στην ζωή μας,λάθος που μπορεί και να μας στερήσει τον αιώνιο παράδεισο για πάντα.

Η νηστεία είναι μια προετοιμασία σωματική ή και ψυχική για τον άνθρωπο; 

     Η προετοιμασία αφορά σε δύο επίπεδα, στο σωματικό και στο ψυχικό. Ο άνθρωπος ως ψυχοσωματική οντότητα, οποιαδήποτε άσκηση του σώματός του έχει θετικό αποτέλεσμα και στην ψυχή του.
Οποιοσδήποτε εξαγνισμός είναι συνέπεια της καθαρότητας και της προετοιμασίας του ανθρώπου, προκειμένου να φτάσει στην Ανάσταση του Κυρίου.
Οι χριστιανοί νηστεύουμε καθ’ υπακοήν προς το Ευαγγέλιο και μιμούμενοι τον ίδιο το Χριστό, ο οποίος μετά τη βάπτιση Του έφυγε στην έρημο. Σήμερα στην περιοχή της Παλαιστίνης υποδεικνύεται το Σαραντάριο Όρος, ως ο χώρος στον οποίο ο Χριστός κατέφυγε για 40 ημέρες και επιδόθηκε σε πλήρη νηστεία. Δεν έφαγε, δεν ήπιε και στο τέλος αυτής της νηστείας δέχθηκε τους γνωστούς τρεις πειρασμούς. Αφού νίκησε τους πειρασμούς ξεκίνησε το κήρυγμά Του. Άρα η νηστεία μας έχει ως βάση τη νηστεία του ιδίου του Κυρίου και εμείς, μιμούμενοι τον Κύριο, πριν να κάνουμε οτιδήποτε έχουμε ανάγκη να νηστέψουμε.
Ποια η σημασία της Καθαράς Δευτέρας και ποια λάθη κάνουμε σε σχέση με τα εδέσματα της ημέρας;

Η Καθαρά Δευτέρα είναι η απαρχή της αυστηρής νηστείας. Τα τελευταία χρόνια, όμως, όπως παρατηρούμε, οι άνθρωποι τρώνε ως έδεσμα της ημέρας οστρακοειδή, φτάνει να είναι ψημένα στα κάρβουνα. Επίσης, καταναλώνουν και άφθονο κρασί. Αυτό όμως  είναι λανθασμένο. Καθαρά Δευτέρα σημαίνει ημέρα πλήρους νηστείας, ημέρα πλήρους ασιτίας. Ακόμα και την Καθαρά Τρίτη και την Τετάρτη δεν τρώμε και δεν πίνουμε τίποτε. Είναι ημέρες αυστηρότατης νηστείας.
 Γενικότερα η περίοδος της μεγάλης Τεσσαρακοστής είναι περίοδος αυστηρής νηστείας. Από Δευτέρα μέχρι Παρασκευή οι χριστιανοί, σύμφωνα με την Εκκλησία, δεν πρέπει να καταναλώνουν λάδι και κρασί. Επιτρέπονται, όμως, μόνο Σάββατο και Κυριακή καθ’ όλη την περίοδο της Τεσσαρακοστής.Αυτές είναι οι επιταγές των Πατέρων της Εκκλησίας μας και εμείς πράττουμε» κατά το δοκούν» και ανάλογα με τις δυνάμεις μας.

Ποια η σχέση του καρναβαλιού, των μεταμφιέσεων, με την Εκκλησία; 

     Το καρναβάλι δεν έχει καμία σχέση με αυτό που πρεσβεύει και βιώνει η Εκκλησία. Είναι παράξενο πώς, σήμερα, στο χώρο το δικό μας, έχουν συνδέσει την έναρξη της νηστείας, της μεγάλης Τεσσαρακοστής, της πνευματικότερης περιόδου του εκκλησιαστικού έτους, με τα ξεφαντώματα. Είναι σαν να ομολογούμε ότι δεν έχουμε καμία σχέση με το Ευαγγέλιο και με αυτό το οποίο μας διδάσκει ο Χριστός.
 Αν πάμε στα παλαιότερα χρόνια, ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος ήταν ένας από τους μεγάλους πατέρες και αγίους της Εκκλησίας, ο οποίος θα έλεγα ότι μίλησε με λόγια καταπελτικά εναντίον αυτών των τάσεων που είχαν οι ειδωλολάτρες (γι’ αυτούς τους ειδωλολάτρες, που μιμούνταν σε κάποιο βαθμό οι χριστιανοί).
 Το καρναβάλι είναι στη ζωή μας ως Έλληνες και όχι ως χριστιανοί. Εμείς δεν είμαστε μόνο χριστιανοί, είμαστε Έλληνες. Με την αρχαία σημασία του όρου, δηλαδή, προερχόμαστε από εκείνους τους ανθρώπους που δημιούργησαν και βίωσαν την ειδωλολατρία και αυτή, στη συνέχεια,μπήκε στο χριστιανισμό με το γνωστό κήρυγμα του Αποστόλου Παύλου,των Αποστόλων και ούτω καθ’εξής.

 Έτσι ο Ελληνισμός και η ειδωλολατρία εκχριστιανίστηκαν, όπως η φιλοσοφία των αρχαίων Ελλήνων που πέρασε μέσα από το φίλτρο της Θεολογίας των Πατέρων. Ουσιαστικά καταξιώθηκε με αυτό τον τρόπο η σωστή φιλοσοφία των αρχαίων Ελλήνων. Τώρα, ως Έλληνες χριστιανοί, κουβαλούμε στη ζωή μας και κατάλοιπα ειδωλολατρικά, όπως αυτά που έχουν σχέση με τα νεκρώσιμα έθιμα, τις μεταμφιέσεις και τα ξέφρενα γλέντια χωρίς φραγμούς,των προγόνων μας.
 Μην γελιέστε όμως, είναι άλλο πράγμα  το ειδωλολατρικό  κατάλοιπο και άλλο το οργανωμένο καρναβάλι, οι ξέφρενες εκδηλώσεις γλεντιού και οι άσεμνες και απροκάλυπτες παρελάσεις με μασκοφόρους που δεν έχουν σχέση με τη θρησκεία, παρά μόνο με το σύγχρονο εμπόριο και ότι απορρέει από αυτό.

ΠΗΓΕΣ: http://intheopatoron.blogspot.gr/2012/02/blog-post_22.html

ταξινόμησης ψυχικών διαταραχών. Ωστόσο έχει τα κριτήρια εκείνα που περιγράφουν τον εθισμό και τον καταναγκασμό αναφορικά με ουσίες και τον τζόγο. Πολλοί ερευνητές αντικαθιστούν την έννοια της «ουσίας» με αυτή του διαδικτύου και περιγράφουν το φαινόμενο. Παράλληλα όμως, έρευνες περιγράφουν τον εθισμό στο διαδίκτυο και με όρους ψυχαναγκασμού (obsessive and compulsive behavior).

Τι σημαίνει εθισμός στο Διαδίκτυο και ποια συμπτώματα παρουσιάζουν τα παιδιά;
Ένα άτομο ή παιδί το οποίο είναι εθισμένο στο διαδίκτυο τις περισσότερες φορές εμφανίζει τα ακόλουθα συμπτώματα:
• Εξιδανίκευση του μέσου. Ο χρήστης θεωρεί τον ηλεκτρονικό υπολογιστή ή το Διαδίκτυο το σημαντικότερο «κεφάλαιο» της καθημερινότητάς του.
• Τροποποίηση της διάθεσης. Σε όσους εθίζονται στα ηλεκτρονικά παιχνίδια παρουσιάζεται αύξηση της παραγωγής του νευροδιαβιβαστή του εγκεφάλου ντοπαμίνη, η οποία συνδέεται με την ευχαρίστηση.
• Ανοχή. Το άτομο χρειάζεται σταδιακά όλο και περισσότερες ώρες χρήσης του υπολογιστή ώστε να νιώθει ευχαρίστηση.
• Σύγκρουση. Ενώ το παιδί αισθάνεται ότι έχει πρόβλημα, δεν μπορεί να κάνει κάτι για να περιορίσει τη χρήση του υπολογιστή.

Αρκετοί δεν γνωρίζουν πώς να αντιδράσουν όταν διαπιστώνουν ότι, αντί να χρησιμοποιούν τα παιδιά τους το διαδίκτυο για τις εργασίες του σχολείου ή για έρευνες, αυτά στέλνουν μηνύματα στους φίλους τους, παίζουν παιχνίδια ή μιλούν σε αγνώστους στα
δωμάτια συζητήσεων. Αυτό συμβαίνει γιατί είναι εύκολο να κρύψεις τι κάνεις στο διαδίκτυο και επειδή η εξάρτηση από το διαδίκτυο ακόμη δεν έχει ευρέως αναγνωριστεί. Τα παιδιά και οι νέοι εύκολα μπορεί να εγκλωβιστούν σε δικτυακές δραστηριότητες όπως τα παιχνίδια με πολλούς παίκτες, τα δωμάτια συζητήσεων κτλ.

Προειδοποιητικά σημάδια – συμπτώματα που πρέπει να ανησυχήσουν τους γονείς
• Το παιδί ασχολείται συνεχώς με το διαδίκτυο ή με δραστηριότητες σχετικές με αυτό, παραμελώντας συχνά τις υποχρεώσεις του στο σπίτι και στο σχολείο.
• Το παιδί ξεχνιέται συχνά στον υπολογιστή και δεν έχει συναίσθηση του χρόνου που αναλώνει σε αυτόν.
• Προτιμά τα παιχνίδια στο διαδίκτυο, από το να συναντά φίλους του, με αποτέλεσμα να απομονώνεται.
• Πέφτει η απόδοση του στο σχολείο.
• Το διαδίκτυο το απασχολεί ακόμα και την ώρα που τρώτε ή την ώρα που διαβάζει.
• Αντιδρά πολύ νευρικά θυμωμένα ή επιθετικά όταν κάποιος το διακόπτει από το παιχνίδι ή από τη συζήτηση που είχε online.
• Ξενυχτά συχνά για να μένει συνδεδεμένος / συνδεδεμένη στο διαδίκτυο.
• Λέει συχνά «καλά, θα παίξω μόνο ένα λεπτό ακόμη». .
• Δείχνει άγχος, ανησυχία, εξάρσεις θυμού ή βίας ή καταθλιπτική συμπεριφορά όταν δεν παίζει στο διαδίκτυο.

Επιπτώσεις που μπορεί να έχει το διαδίκτυο στο παιδί
Όλα αυτά έχουν, όπως είναι επόμενο, σοβαρές επιπτώσεις σε διάφορους τομείς της λειτουργικότητας του ατόμου. Μειώνεται ο χρόνος που περνάει ο έφηβος με την οικογένειά του, περιορίζονται τα χόμπι και οι κοινωνικές συναναστροφές του, αυξάνεται ο κίνδυνος εμφάνισης παχυσαρκίας, μυοσκελετικών προβλημάτων και οφθαλμικών παθήσεων λόγω των πολλών ωρών- ακινησίας- μπροστά στην οθόνη. Παράλληλα, οι εθισμένοι στο Διαδίκτυο νεαροί παραμελούν τη σωματική τους υγιεινή, ενώ κάνουν πολλές απουσίες στο σχολείο με αποτέλεσμα ακόμη και να χάνουν την σχολική χρονιά.

Δεν είναι ανάγκη, όμως, να φθάσουν τα πράγματα σε αυτά τα άκρα. Υπάρχουν προειδοποιητικά καμπανάκια και οι γονείς πρέπει να έχουν ανοικτά τα αφτιά τους ώστε να τα ακούσουν. «Αν οι γονείς δουν ότι οι σχολικές επιδόσεις του παιδιού πέφτουν χωρίς να υπάρχει άλλος λόγος εκτός από τη συνεχή ενασχόληση με τον υπολογιστή, αν καταλάβουν ότι το παιδί χάνει την κοινωνικότητά του και απομονώνεται, πρέπει να αντιδράσουν, να βρουν τρόπο διαχείρισης της κατάστασης, θέτοντας ένα πλαίσιο ώστε να απομακρύνουν τον έφηβο από τη μόνιμη ασχολί του με το Διαδίκτυο».

[There is a video that cannot be displayed in this feed. Visit the blog entry to see the video.]
Συμβουλές σε γονείς
Ιδιαίτερα για τους γονείς προτείνεται ο ορισμός οικογενειακών κανόνων χρήσης του υπολογιστή και του διαδικτύου, κανόνες που αφορούν και τους ίδιους τους γονείς.
• Σημαντικές στην ανάπτυξη των παιδιών και των εφήβων είναι η ώθηση σε κοινωνικές και αθλητικές δραστηριότητες και η καθιέρωση οικογενειακών δραστηριοτήτων που δεν εμπεριέχουν τη χρήση υπολογιστή και διαδικτύου.
• Ο υπολογιστής θα πρέπει να τοποθετείται σε δωμάτιο κοινής χρήσης από την οικογένεια και όχι στο δωμάτιο των παιδιών.
• Μπορείτε να εγκαταστήσετε και να χρησιμοποιήσετε προγράμματα ελέγχου της πρόσβασης σε συγκεκριμένες ιστοσελίδες αλλά και του χρόνου παραμονής στο ιστό. Ωστόσο, επιτρέψτε την πρόσβαση στο διαδίκτυο διότι συχνά ο αποκλεισμός οδηγεί στη μυθοποίηση, μας ενδιαφέρει ο σωστός έλεγχος και όχι η απόρριψη του διαδικτύου.

Σχετικά θέματα: Ασφάλεια στο Διαδίκτυο

[There is a video that cannot be displayed in this feed. Visit the blog entry to see the video.]

[There is a video that cannot be displayed in this feed. Visit the blog entry to see the video.]

ΠΗΓΕΣ

1. http://www.paidiatros.com/prolipsi/asfalia/asfalia-diadiktyo

Ομάδα5^η

Χανιώτης Κωνσταντίνος

Σαρκισιάν Ευάγγελος

Ψυλλινάκης Εμμανουήλ

Τριανταφυλλίδης Παναγιώτης

Oνομάζεται αμερικανική 3D　computer-animated　κωμική-δραματική ταινία σε παραγωγή　Pixar Animation Studios　και διανομή　Walt Disney Pictures. Η σκηνοθεσία και η γραφή του σεναρίου έγινε από τον　Άντριου Στάντον　ενώ στη σκηνοθεσία συμμετείχε και ο　Angus MacLane　στο ντεμπούτο του.　Το σενάριο γράφτηκε από τη Victoria Strouse και τον Στάντον. Η ταινία αποτελεί συνέχεια　του 2003. Το　Ψάχνοντας την Ντόρι　εστιάζει στη Ντόρι, ένα ψάρι με αμνησία, που ταξιδεύει για να ανταμώσει ξανά με τους γονείς της.　Στο δρόμο της, την αιχμαλωτίζουν και την πηγαίνουν σε ένα δημόσιο ενυδρείο στην Καλιφόρνια, από το οποίο ο Μάρλιν και ο Νέμο κάνουν απόπειρα να τη σώσουν.

Πλοκή

Ένα χρόνο μετά την επανασύνδεση του Νέμο με τον πατέρα του Μάρλιν, η Ντόρι ανακαλεί σε μια παιδική ανάμνηση ότι έχει οικογένεια. Αποφασίζει να τους ψάξει και ο Μάρλιν με το Νέμο τη συνοδεύουν στην αναζήτησή της. Με τη βοήθεια του Κάφκα, διασχίζουν ένα　θαλάσσιο ρεύμα　που οδηγεί στην Καλιφόρνια και η Ντόρι αιχμαλωτίζεται από υπαλλήλους ενός Ινστιτούτου Θαλάσσιας Ζωής. Την βάζουν σε Καραντίνα για την αποστολή της σε μόνιμο ενυδρείο και εκεί γνωρίζει ένα χταπόδι, τον Χανκ. Σε μια έκθεση, η Ντόρι συναντά την παιδική της φίλη Μοίρα, έναν φαλαινοκαρχαρία και τον Μπέιλι, μία φάλαινα μπελούγκα ενώ ο Μάρλιν και ο Νέμο προσπαθούν να τη σώσουν. Με τη βοήθεια δύο　θαλάσσιων λιονταριών　και ενός παγοβουτίου, καταφέρνουν να φτάσουν στο Ινστιτούτο. Ξανασμίγουν και εντοπίζουν μία δεξαμενή με μπλέ τανγκ, στην οποία πιστεύουν ότι είναι οι γονείς της. Η Ντόρι βρίσκεται κατά λάθος στον ωκεανό και παρατηρεί ένα μονοπάτι από κοχύλια. Στο τέλος του μονοπατιού, βρίσκει τους γονείς της και ξανασμίγουνε. Ο Μάρλιν και ο Νέμο βρίσκονται στο φορτηγό για το Κλίβελαντ με τον Χανκ. Η Ντόρι με τους γονείς της, τη Μοίρα και τον Μπέιλι κατευθύνονται προς το φορτηγό για να τους σώσουν.

Κριτικές

Επιστρατεύοντας ξανά τη μοναδική εικαστική δεξιοτεχνία της και παρουσιάζοντας μια φαινομενικά απλή ιστορία, που προσφέρει απλόχερα συγκίνηση και απολαυστικές slapstick βινιέτες (το τρελό πουλί και η φώκια όλα τα λεφτά) αλλά και σχόλια πάνω στην ανοχή της διαφορετικότητας, τις έννοιες οικογένεια και αλληλεγγύη, η Pixar ανταποκρίνεται εν πολλοίς στις προσδοκίες που συνοδεύουν το φιλόδοξο σίκουελ. Και μπορεί να βρίσκεται μακριά από το επίπεδο των αριστουργηματικών «ΓΟΥΟΛ-Υ» και «Ψηλά στον Ουρανό», όπως και πιο κάτω από τον πρωτεργάτη «Νέμο», αλλά το «Ψάχνοντας την Ντόρι» ανήκει χωρίς αμφιβολία στην κατηγορία των πρωτοκλασάτων παραγωγών της Pixar, ενώ παράλληλα αποτελεί κι ένα από τα κορυφαία σίκουελ της ιστορίας της.

[There is a video that cannot be displayed in this feed. Visit the blog entry to see the video.]

Πηγές

http://www.athinorama.gr/cinema/movie/psaxnontas_tin_ntori-10053194.html

https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A8%CE%AC%CF%87%CE%BD%CE%BF%CE%BD%CF%84%CE%B1%CF%82_%CF%84%CE%B7%CE%BD_%CE%9D%CF%84%CF%8C%CF%81%CE%B9

Ομάδα 3^η

Τασοπούλου Αρετή

Πίπας Μιλτιάδης

Πίπας Δημήτριος-Παναγιώτης

Σταυροπούλου Ελένη

Ποντίκα Αικατερίνη

Γράφτηκε το 1963, ενώ η συγγραφέας βρισκόταν εξόριστη, ως πολιτικός πρόσφυγας, στη Μόσχα. Από το 1974 κυκλοφόρησε σε επανειλημμένες ανατυπώσεις ξεπερνώντας συνολικά σε πωλήσεις τα 250.000 αντίτυπα. Το βιβλίο εξακολουθεί να γοητεύει το αναγνωστικό κοινό, σε Ελλάδα και εξωτερικό, σε 37 διαφορετικές εκδόσεις. Πρόκειται για το πρώτο δημοσιευμένο μυθιστόρημα της συγγραφέως που την καταξίωσε στην Ελλάδα και το εξωτερικό, ενώ παραμένει ευπώλητο και σήμερα. Πρόκειται για έργο-σταθμό στην ελληνική λογοτεχνία. Αν και απευθύνεται σε παιδιά και ακολουθεί τις συμβάσεις και το ύφος της παιδικής λογοτεχνίας, καταφέρνει να θίγει ώριμα θέματα και να πραγματοποιεί πολιτικές αναφορές, πρωτοπορώντας στο είδος του.

Άλκη Ζέη

Η Άλκη Ζέη γεννήθηκε στην Αθήνα το 1925. Ο πατέρας της, Ζήνων Ζέης, ήταν τραπεζικός υπάλληλος, μεγαλωμένος στην Κρήτη, αλλά με καταγωγή από την Άνδρο και η μητέρα της, Έλλη, ήταν από τη Σάμο και είχε περάσει τα παιδικά της χρόνια στη Σμύρνη. Η Άλκη Ζέη έζησε ως παιδί στη Σάμο, μαζί με τη μεγαλύτερή της αδελφή, ενόσω η μητέρα της ανάρρωνε από φυματίωση σε σανατόριο στην Πάρνηθα.Επιστρέφοντας στην Αθήνα οικογενειακώς το 1937, φοίτησε αρχικά στην ιδιωτική Ιόνιο Σχολή, όπου γνώρισε τη φίλη της και μετέπειτα συγγραφέα Ζωρζ Σαρή, αλλά τα τελευταία τρία χρόνια του γυμνασίου πήγε στην επίσης ιδιωτική Σχολή Αηδονοπούλου. Εκείνη την περίοδο ο θείος της, Πλάτων Σωτηρίου (αδελφός της μητέρας της), παντρεύτηκε τη γνωστή συγγραφέα Διδώ Σωτηρίου, η οποία βοήθησε την Άλκη Ζέη να ασχοληθεί με τη συγγραφή. Ενώ ήταν μαθήτρια στη Σχολή Αηδονοπούλου συμμετείχε στον όμιλο κουκλοθεάτρου της σχολής της που διεύθυνε η καθηγήτρια τέχνης Ελένη Περράκη-Θεοχάρη. Τότε ξεκίνησε να γράφει έργα για κουκλοθέατρο και ένας από τους χαρακτήρες που δημιούργησε, ο Κλούβιος, έγινε μετέπειτα ένας από τους κυριότερους ήρωες του κουκλοθεάτρου Αθηνών «Μπάρμπα Μυτούσης» που ίδρυσε η Περράκη-Θεοχάρη.

[There is a video that cannot be displayed in this feed. Visit the blog entry to see the video.]

Που παίζεται

Θέατρο Α Β Α Κ Ι Ο, Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης, θέατρο Βρετανία.

Οι γλώσσες που μεταφράστηκε

Έχει μεταφραστεί σε 23 διαφορετικές ξένες γλώσσες. Το 1968 κυκλοφόρησε στα αγγλικά σε μετάφραση του Αμερικανού φιλέλληνα Edward Fenton.

Υπόθεση

Κεντρικές ηρωίδες είναι δύο μικρά κορίτσια η Μυρτώ και η Μέλια (Μέλισσα) που μεγαλώνουν στη Σάμο, το 1936. Ο παππούς τους μεγαλώνει τις δύο αδερφές με ιστορίες της ελληνικής μυθολογίας και να τις γαλουχεί με τις αξίες των αρχαίων Ελλήνων. Το καπλάνι, ένα βαλσαμωμένο αιλουροειδές, που βρίσκεται μέσα στη βιτρίνα του σαλονιού του σπιτιού τους, αποτελεί το αντικείμενο των μαγικών ιστοριών που τους διηγείται ο ξάδερφός τους, ο Νίκος, φοιτητής στην Αθήνα, αλλά και συνωμοτικό μέσο επικοινωνίας μαζί του. Η δικτατορία του Μεταξά όμως θα φέρει τέλος στην παιδική αθωότητα και τα δύο κορίτσια αντιμέτωπα με προβληματισμούς και καταστάσεις, με τις οποίες θα ωριμάσουν.

Ομάδα 3^η

Τασοπούλου Αρετή

Πίπας Μιλτιάδης

Πίπας Δημήτριος-Παναγιώτης

Σταυροπούλου Ελένη

Ποντίκα Αικατερίνη

Στη πρώτη έκδοση της σχολικής εφημερίδας μας ,η συγγραφική ομάδα συμφώνησε να ασχοληθεί με την συγγραφή μιας σταθερής στήλης , η οποία θέτει ως πρωταρχικό στόχο την πληροφόρηση των αναγνωστών πάνω σε σύγχρονα και ενδιαφέροντα θέματα σχετικά με τον αθλητισμό, όχι μόνο στο πλαίσιο του σχολείου μας, αλλά και της τοπικής κοινότητας. Σε αυτό το άρθρο θα παρουσιάσουμε τη τεράστια σημασία του αθλητισμού στη ζωή των ανθρώπων και θα πραγματοποιήσουμε μια κριτική ματιά στον τρόπο με τον οποίο αθλούμαστε στα ελληνικά σχολεία.

Ο　αθλητισμός　είναι η συστηματική σωματική καλλιέργεια και δράση με συγκεκριμένο τρόπο, ειδική μεθοδολογία και παιδαγωγική, με σκοπό, όχι πάντα, την ύψιστη σωματική απόδοση. Η άθληση προσφέρει οφέλη τα οποία επηρεάζουν τον άνθρωπο με τον πιο θετικό τρόπο. Χαρακτηριστικά, μπορεί να συμβάλλει στην καλύτερη ποιότητα ζωής, ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα, προλαμβάνει την παχυσαρκία, τα καρδιαγγειακά νοσήματα, καταπολεμά το άγχος και την κατάθλιψη στην ενήλικη ζωή. Επίσης, επιδρά θετικά στην προσωπικότητα, αφού διδάσκει την αυτοπειθαρχία, την ομαδικότητα, τον θεμιτό ανταγωνισμό και αλτρουισμό, ενισχύει το αίσθημα της ομαδικότητας και της συνεργασίας , το οποίο αναπτύσσεται μέσα στο λίκνο της άμιλλας. Βοηθά στο να αντιμετωπίζεται με τον ίδιο τρόπο η ήττα και η νίκη, να αναγνωρίζεται το προσωπικό λάθος και ωθεί στην συνέχιση της προσπάθειας. Ένα άλλο σημαντικό προτέρημα της άθλησης στη ζωή , είναι ότι δίνεται η ευκαιρία να εκτονωθεί η ενεργητικότητά από το επιβαρημένο και όλο και πιο απαιτητικό σχολικό πρόγραμμα. Αυτές οι στιγμές χαλάρωσης που προσφέρει η άθληση στον έφηβο, και συγκεκριμένα στον μαθητή, είναι πολύτιμες όσο τίποτε άλλο και δεν θα πρέπει να λησμονούνται!

Το μάθημα της φυσικής αγωγής

Όσον αφορά το μάθημα της Φυσικής Αγωγής που διδάσκεται στο Λύκειο αυτή τη στιγμή , δυστυχώς , περιορίζεται στο στενό όριο των δύο μόνο ωρών στην Α’ τάξη, γεγονός που δεν παρέχει τη δυνατότητα στους μαθητές για ένα οργανωμένο πρόγραμμα άθλησης. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να πλήττουν μέσα στο πολύ απαιτητικό σχολικό πρόγραμμα, καθιστώντας την καθημερινή ρουτίνα τους ως μια σειρά ασυνείδητων πράξεων. Δεν έχουν τη δυνατότητα να <<ξεσκάσουν>> ,να αποκλίνουν από το καθιερωμένο αν δεν συμμετέχουν στο μάθημα της Φυσικής Αγωγής. Επίσης τα περισσότερα σχολεία έχουν έλλειψη σε υποδομές (λ.χ. κατεστραμμένα γήπεδα καλαθοσφαίρισης , επικίνδυνο περιβάλλον ) ή και υλικό (λ.χ. μπάλες). Χρήσιμοι χώροι άθλησης όπου μπορεί να πραγματοποιηθεί αποτελεσματικά το μάθημα της Φυσικής Αγωγής σε περιπτώσεις που δεν προσφέρεται ο καιρός, είναι χωρίς αμφιβολία <<φανταστικές επιθυμίες>>, αφού δυστυχώς η οικονομική κατάσταση της χώρας μας δεν δύναται να παρέχει αυτή τη δυνατότητα. Σε αντίθεση βέβαια, δεν είναι απαραίτητο τα σχολεία να διαθέτουν τις εξαιρετικές , υπερσύγχρονες εγκαταστάσεις τύπου δυτικής κοινωνίας, αφού η θέληση και η θετική ενέργεια είναι υπεραρκετά για ένα ευχάριστο και χρήσιμο μάθημα . Επιπρόσθετα, μπορούμε να αναφέρουμε, ότι η πλειονότητα των καθηγητών γυμναστικής είναι άνθρωποι ,οι οποίοι αγαπούν τη δουλειά τους , θέλοντας να εμφυσήσουν τη λατρεία αυτή για τον αθλητισμό στους μαθητές τους. Χαρακτηριστικά επίσης , μπορούμε να προτείνουμε την πλήρη ενημέρωση των μαθητών πάνω στο θέμα του αθλητισμού, έτσι ώστε όλο και περισσότεροι να αρχίσουν να αθλούνται , επωφελόντας έτσι στον μέγιστο βαθμό τη σωματική τους κατάσταση και υγεία. Επιπρόσθετα , όλα τα σχολεία θα πρέπει να θεσμοθετήσουν μια μέρα αθλητισμού και να αυξήσουν τα αθλητικά δρώμενα.

Είναι λοιπόν ιδιαίτερα σημαντικό για όλους μας και ιδίως τους εφήβους , οι οποίοι βρίσκονται στην ευαίσθητη ηλικία της ανάπτυξης, να ασχολούμαστε με τον αθλητισμό, όχι μόνο για τη βελτίωση της σωματικής μας κατάστασης , αλλά και για την διατήρηση της ψυχικής μας ευημερίας.

[There is a video that cannot be displayed in this feed. Visit the blog entry to see the video.]

Βιβλιογραφία:

https://el.wikipedia.org

http://www.iatronet.gr

                                                                                                       Ομάδα 1^η

Σοφιανός Ηλίας-Παναγιώτης

Φυλάκτου Κωνσταντίνος-Ραφαήλ

Χατζηθεοδώρου Θεόδωρος

Με βάση τα παραπάνω προκύπτει και το εξής ερώτημα. Οι μαθητές ακολουθούν ή όχι  τους κανόνες υγιεινής διατροφής και αν ναι πόσο πιστά πρέπει να τους ακολουθούν; Δυστυχώς στις μέρες μας οι μαθητές και ειδικότερα οι νέοι αδυνατούν να ακολουθήσουν αυτούς τους κανόνες για πολλούς λόγους. Αρχικά, οι γρήγοροι ρυθμοί της σύγχρονης ζωής δεν επιτρέπουν στους νέους να περνούν πολλές ώρες στο σπίτι, με αποτέλεσμα να χάνουν κύρια γεύματα και να καταφεύγουν στα γρήγορα και χορταστικά γεύματα των ταχυφαγείων (Fast Foods) για να αναπληρώσουν ενέργεια.

Τα ποσοστά μιλούν από μόνα τους. Το fast food από το μαγειρευτό φαγητό προτιμά το 88% των νέων, αν και δηλώνουν πρόθυμοι να ακολουθήσουν ένα πρόγραμμα σωστής διατροφής, παρ΄ ότι οι συνθήκες δεν τους το επιτρέπουν. Σχεδόν 4 στους 10 νέους παρουσιάζουν διαταραχές βάρους και από αυτούς το 22,66% είναι παχύσαρκοι, ενώ το 13,7 % λιποβαρείς.

 Αλλαγές στη διατροφής μας στο πέρασμα του χρόνου

Για δεκαετίες η διατροφή των Ελλήνων άλλαζε μέσα από την οικονομική άνεση και τον σύγχρονο τρόπο ζωής από το παραδοσιακό μοντέλο της Μεσογειακής Διατροφής πρός ένα πιο δυτικό τρόπο διατροφής, επηρεασμένο σε μεγάλο βαθμό από τις διαιτητικές συνήθειες των ΗΠΑ. Τα κλασσικά υλικά, οι πρώτες ύλες όπως τα όσπρια και τα λαχανικά υπερκαλύφτηκαν από τα χάμπουργκερ, τις τυρόπιτες και τα έτοιμα γεύματα, ενώ για πολλές οικογένειες το μαγείρεμα στο σπίτι αποτελούσε την εξαίρεση.

[There is a video that cannot be displayed in this feed. Visit the blog entry to see the video.]

Τα τελευταία πάλι δύο χρόνια η διατροφή μας αλλάζει και πάλι, αυτή τη φορά λόγω της οικονομικής κρίσης. Σκεφτόμαστε περισσότερο αν και πόσο θα ξοδέψουμε για τη διατροφή μας, επιλέγουμε μετά από περισσότερη έρευνα ίσως πολλές φορές με κριτήριο μόνο την τιμή και όχι την ποιότητα αλλά ταυτόχρονα ξαναγυρνάμε στο σπιτικό φαγητό. Αρχίζουμε  λοιπόν να τρώμε συχνότερα στο σπίτι και περισσότερο παραδοσιακά.Η κρίση έχει αρχίσει λοιπόν να αλλάζει τις διατροφικές μας συνήθειες. Υπάρχουν αλλαγές προς το καλύτερο, αφού ξαναγυρνάμε και τρώμε περισσότερα όσπρια, γαλακτοκομικά και λαχανικά, και λιγότερα τηγανητά και πρόχειρα φαγητά, ενώ η κατανάλωση κρέατος που για δεκαετίες αυξάνονταν με εκθετικούς ρυθμούς, φτάνοντας ακόμα και στην καθημερινή συχνότητα, περιορίζεται λόγω κόστους.

Τέλος, ακόμα και για τα παιδιά το σπιτικό σάντουιτς με τα υλικά που επιλέγει η μητέρα αντικαθιστά την τυρόπιτα και το έτοιμο σάντουιτς του κυλικείου. Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία πάνω από 65% δηλώνουν πως έχουν αλλάξει συνήθειες, ενώ ένας στους τέσσερις επιλέγουν ή αναγκάζονται να τρώνε αποκλειστικά στο σπίτι και μόνο 37,6% τρώνε μόνο ένα γεύμα την εβδομάδα εκτός σπιτιού. Έτσι, αλλαντικά και τυριά υψηλά σε λιπαρά, προϊόντα όπως έτοιμα κέϊκ, κρουασάν, παγωτά με φοινικέλαια και μπισκότα που είναι πλούσια σε ζάχαρη και λιπαρά καθώς και τυποποιημένα φαγητά του σουπερμάρκετ μπορεί να αποτελέσουν την εύκολη επιλογή, όταν το κόστος καθορίζει το τι θα ψωνίσουμε.

Το ψάρι υπάρχει λιγότερο από μία φορά την εβδομάδα ενώ θα έπρεπε να το τρώμε τουλάχιστον δύο φορές, ενώ οι αυξημένες τιμές ακόμα και στα φρούτα και στα λαχανικά συμβάλλουν στο να μην καταφέρνουμε την οδηγία για 5 μικρομερίδες φρούτων και λαχανικών καθημερινά. Τέλος, είτε λόγω έντονου τρόπου ζωής είτε λόγω συνήθειας κάνουμε 2,5 γεύματα την ημέρα – και όχι τα 3 κύρια γεύματα και τα 2 σνακ που καθημερινά απαιτούνται για να τροφοδοτείται ο οργανισμός με όλα τα θρεπτικά συστατικά που χρειάζεται και να έχουμε την απαιτούμενη ενέργεια για να αντεπεξέλθουμε στις δύσκολες και απαιτητικές συνθήκες ζωής σήμερα.

Στον παρακάτω πίνακα βλέπουμε ένα υγιεινό διαιτολόγιο για παιδιά σε νεαρή ηλικία:

ΠΗΓΕΣ:

http://efiveia.gr/endeiktiko-menu-efivou/

http://www.voria.gr/article/apexoun-apo-tin-ugieini-diatrofi-oi-neoi

Ομάδα 6^η

                                                                                                                                  Ράπτη Κωνσταντίνα

                                                                                                                                  Ρούπα Μάρθα-Ανθή