Η συνέντευξη μεταξύ κωφών/βαρηκόων και ακουόντων έγινε από τις ακούουσες μαθήτριες του 13ου Γυμνασίου Ελεάννα Μπουγαδάκη και Νανά Καλαϊτζάκη της Α΄ Γυμνασίου, ενώ οι κωφές μαθήτριες ήταν η Μαρία Σπυριδάκη και η Ελίνα Μπορπουδάκη, μαθήτριες της Γ΄Λυκείου των Τμημάτων Ένταξης του 3ου Γενικού Λυκείου Ηρακλείου. Η συνέντευξη αυτή πραγματοποιήθηκε με αφορμή την 3η Δεκεμβρίου, ημέρα αφιερωμένη στο δικαίωμα στη ζωή των ατόμων με αναπηρία. Η συνέντευξη πραγματοποιήθηκε μέσω viber, προκειμένου η επικοινωνία να γίνει όχι μόνο ευκολότερη και λειτουργική, αλλά και πιο αποτελεσματική, μιας και οι μαθήτριες είχαν τη δυνατότητα της ταυτόχρονης γραπτής επικοινωνίας, μέσω μηνυμάτων, αλλά και της οπτικής επαφής και άμεσης αλληλεπίδρασης μέσω νοημάτων και χειλεανάγνωσης. Το αποτέλεσμα ήταν εξαιρετικό και άκρως ενδιαφέρον, αφού οι μαθήτριες κατάφεραν να επικοινωνήσουν μεταξύ τους χωρίς μεσολαβητή- καθηγητή ή διερμηνέα. Έτσι, έμαθαν, σ’ένα ικανοποιητικό βαθμό, τον κόσμο των κωφών/βαρηκόων και ακουόντων αντίστοιχα και μπόρεσαν να εκμαιεύσουν πληροφορίες για τη ζωή των ατόμων με κώφωση-βαρηκοΪα μέσα σ’ ένα κόσμο σκληρό και απαιτητικό, όπως αυτόν των ακουόντων. Παρακάτω ακολουθεί η συνέντευξη:
- Αντιμετωπίζεις προβλήματα στην καθημερινότητά σου;
ΜΑΡΙΑ:
Η επικοινωνία με τους άλλους ανθρώπους είναι δύσκολη γιατί δεν μπορούν να καταλάβουν γιατί δεν μιλάμε ξεκάθαρα και εμείς δεν τους καταλαβαίνουμε γιατί δεν ξέρουν τη νοηματική.
ΕΛΙΝΑ:
Με δυσκολεύει η επικοινωνία εξαιτίας του ότι είμαι κωφή.
2. Πως είναι η καθημερινότητα σου;
ΜΑΡΙΑ :
Πηγαίνω στο σχολείο σε τμήμα ένταξης , μετά πάμε βόλτα με τους φίλους μου , έπειτα πάω σπίτι και διαβάζω, τέλος έρχονται οι φίλοι μου σπίτι ή κάνω βιντεοκλήση και μιλάω με τους φίλους μου.
ΕΛΙΝΑ :
Διαβάζω, μαγειρεύω , επικοινωνώ με βιντεοκλήση με τους φίλους μου και ζωγραφίζω.
3. Έχετε βιώσει ποτέ τον ρατσισμό;
ΜΑΡΙΑ :
Ναι τον βίωσα, με έσπρωχναν. Αντιμετώπιζα μια κακή συμπεριφορά. Δεν μου άρεσε. Τώρα που μεγάλωσα με πειράζουν πάλι αλλά πιο λίγο.
ΕΛΙΝΑ:
Ναι. Λυπάμαι πολύ! Έχω βιώσει τον ρατσισμό. Δεν μου άρεσε. Με κορόιδευαν.
4. Πως συνεννοείσαι με την οικογένειά σου ;
ΜΑΡΙΑ :
Επικοινωνώ κανονικά γιατί είμαι βαρήκοη και έχω μάθει να ακούω λίγο. Ή αλλιώς διαβάζω τα χείλη.
ΕΛΙΝΑ:
Με τη νοηματική . Όμως οι γονείς μου δεν ξέρουν καλά τη νοηματική οπότε πολλές φορές τα γράφω και σε χαρτί.
5. Έχετε κάποια σχέδια για το μέλλον;
ΜΑΡΙΑ:
Θέλω να σπουδάσω στο Ρέθυμνο δασκάλα δημοτικής εκπαίδευσης ή νηπιαγωγός και θα έχω εξειδίκευση στη νοηματική.
ΕΛΙΝΑ:
Στο μέλλον θέλω να σπουδάσω, να γίνω σκηνοθέτης.
6. Τώρα δουλεύετε; Αν ναι τι δουλειά κάνετε; Υπάρχουν προβλήματα; Πως τα λύνετε;
ΜΑΡΙΑ:
Το βράδυ πάω στην καφετέρια. Μου αρέσει πολύ. Λόγω του προβλήματος μου δεν είναι πολύ εύκολο να παίρνω παραγγελίες. Αλλά φτιάχνω καφέδες. Το πρόβλημα είναι ότι πολλές φορές μιλάνε σιγά και πολλές φορές δεν τους ακούω. Όμως ο θείος μου που δουλεύει εκεί με βοηθά και αν δεν καταλαβαίνω μου τα γράφουν σε χαρτί.
ΕΛΙΝΑ:
Δεν δουλεύω ακόμα.
7. Σας έχει αποδεχτεί η κοινωνία;
ΕΛΙΝΑ:
Η κοινωνία δεν με έχει αποδεχθεί. Γιατί δεν μπορούμε να επικοινωνήσουμε εύκολα.
ΜΑΡΙΑ:
Το ίδιο με την Ελίνα αλλά και νιώθουμε μειονεκτικά στους ακούοντες και από άποψη παρέας. Είμαστε λίγο πιο κλειστοί από τους υπόλοιπους.
8. Πείτε πως έχετε την ευκαιρία να κάνετε μια ευχή και να βγει αληθινή. ποια θα ήταν αυτή;
ΜΑΡΊΑ:
Ελπίζω κάποια στιγμή στο μέλλον να είμαστε και εμείς αποδεκτοί στην κοινωνία και να μην μας θωρούν κατώτερούς τους. Να είμαστε όλοι ένα σύνολο.
ΕΛΙΝΑ:
Να ενταχτώ και εγώ στην κοινωνία και να μην υπάρχουν πια προβλήματα στην επικοινωνία.
Ε. ΜΠΟΥΓΑΔΑΚΗ , Ν. ΚΑΛΑΪΤΖΑΚΗ Α2
