Παλιά οι άνθρωποι δεν είχαν κατσαρόλες όπως σήμερα. Οι κατσαρόλες ήταν από χαλκό και μαύριζαν εύκολα. Γι” αυτό περίμεναν να έρθει ο γανωτής.

Γύριζε στα χωριά με το γαϊδουράκι του και φώναζε: «Γανώνω κατσαρόλες! Γανώνω ταψιά!» Έπαιρνε τις παλιές κατσαρόλες τις έτριβε, τις ζέσταινε και τις γάνωνε με ένα μέταλλο που λέγεται κασσίτερος. Έτσι οι κατσαρόλες γίνονταν καινούργιες. Όλοι τον αγαπούσαν γιατί έκανε τα σκεύη τους χρήσιμα ξανά. Σήμερα δεν βλέπουμε γανωτές στους δρόμους.

Τους θυμόμαστε από τις ιστορίες των παππούδων μας και των γιαγιάδων μας.

Αναστάσης Σκούρτης