Βιβλίο : Ιστορίες φτιαγμένες στη μηχανή.
Τίτλος ιστορίας: Ο καθηγητής Φοβέρας ή ο θάνατος του Ιούλιου Καίσαρα
Συγγραφέας: Τζάνι Ροντάρι
Εκδόσεις: Μεταίχμιο
Μια φορά κι έναν καιρό, ήταν ο καθηγητής Φοβέρας ο οποίος έκανε προφορικές εξετάσεις στους μαθητές του. Ο καθηγητής αυτός έχει ψηλώσει είκοσι πέντε εκατοστά. Από αυτό φαίνονταν τα μωβ καλτσάκια του και μια άσπρη φετούλα λευκής σάρκας , ο οποίος την έκρυβε. Στην ώρα των εξετάσεων, σηκώνει τον μαθητή του τον Φασαρία.
Τον ρωτάει πότε πέθανε ο Ιούλιος Καίσαρας , γιατί δολοφονήθηκε , πώς ήταν ντυμένος εκείνη την ημέρα ο Βρούτος, πόσο μακριά ήταν η γενειάδα του Κάσσιου και πού βρισκόταν εκείνη τη στιγμή ο Μάρκος Αντώνιος. Πρόσθεσε τι νούμερο παπούτσια φορούσε η γυναίκα του αυτοκράτορα και πόσα ξόδεψε εκείνο το πρωί στην αγορά για τυρί από γάλα Βουβάλας.
Ο Φασαρίας δεν ήξερε την απάντηση. Ο καθηγητής Φοβέρας τον φωνάζει υπομονετικά να ομολογήσει, ώσπου ψηλώνει πέντε εκατοστά ακόμα. Επειδή δεν μπορούσε να απαντήσει ο καθηγητής τον ρώτησε πότε δολοφονήθηκε ο Ιούλιος Καίσαρας. Όυτε αυτό δεν το ήξερε. Ο καθηγητής αρχίζει να προσβάλει τον Φασαρία. Ο Φασαρίας ξέσπασε σε κλάματα. Τότε σηκώνεται από το θρανίο ο συμμαθητής του, ο Φουριόζος. Ο Φουριόζος λέει ότι ο Ιούλιος Καίσαρας δολοφονήθηκε από είκοσι τέσσερις μαχαιριές. Ο καθηγητής τραυλίζει τη λέξη (πώς?). Ο καθηγητής νόμισε ότι ο Ιούλιος Καίσαρας δολοφονήθηκε από είκοσι τρείς μαχαιριές.
Αμέσως φέρνει μια χρονομηχανή από το πρακτορείο Χρονο-Τουρς. Οι μαθητές μπαίνουν στη χρονομηχανή και παν στη Ρώμη ακριβώς του έτους 15 Μαρτίου του 44π.Χ. Οι μαθητές αναρωτιούνται τι γλώσσα μιλάνε οι κάτοικοι της Ρώμης. Ο καθηγητάς Φοβέρας θυμάται πολύ καλά ότι όλοι μιλάνε λατινικά. Οι Ρωμαίοι αρχίζουν να τους κοροϊδεύουν λέγοντας (Καλέ που τους βρήκαμε αυτούς τους χωριάταρους; Κοίτα ρε, κάτι πράματα… Έρχονται στη Ρώμη και δεν κοιτάνε να μάθουν μια λέξη στα ρωμαϊκά…) Όμως ακόμα και να πήγαιναν σχολείο στη Ρώμη και πάλι θα τους ήταν δύσκολο να μάθουν λατινικά, τα μιλανέζικα, αλλά και τα κορακίστικα.
Ο καθηγητάς Φοβέρας έτοιμος με ένα χαρτάκι με είκοσι τέσσερα κυκλάκια κι ένα μολύβι στο χέρι, για να τσεκάρει κάθε μαχαιριά. Οι μαθητές πήραν είκοσι τέσσερα μπαλόνια και από κάθε μαχαιριά θα τρυπούσαν κι από ένα μπαλόνι. Αλλά οι σπασίκλες, πήραν μαζί τους και ένα κασετόφωνο για να έχουν πιο πολλές αποδείξεις.
Τελικά αυτό δεν ήταν αλήθεια γιατί εκεί υπήρχε ένας σκηνοθέτης και στην ταινία του, τραβούσε τον Ιούλιο Καίσαρα δολοφονημένο. Ο τίτλος ήταν( Θάνατος του Ιούλιου Καίσαρα). Οπότε η τάξη ξαναμπαίνει στη μηχανή του χρόνου και ταξιδεύει προς τον εικοστό αιώνα. Ο καθηγητάς παραπονιέται ότι δεν πρόλαβαν καν να κάνουν αυτό που ήθελαν λέγοντας αυτά στον πιλότο της χρονομηχανής. Ο πιλότος είπε ότι είχαν μόνο μία ώρα και είπε στον καθηγητή αν θέλει να πάμε στον Μεσαιώνα για να παραστούν την εφεύρεση των κουμπιών. Ο καθηγητής είπε ότι δεν τον ενδιαφέρει. Τότε ο πιλότος του λέει ότι αν δεν είχανε κουμπιά θα τους έπεφτε το παντελόνι. Ο καθηγητάς Φοβέρας λέει να τους γυρίσει πίσω. Ο πιλότος λέει ότι δεν έχει καμία αντίρρηση. Επίσης είπε ότι θα έχει πολύ χρόνο για να ξυριστεί και να πάει σινεμά. Τα παιδιά ρωτάν ενθουσιασμένα, ποια ταινία θα δει και εκείνος τους απαντά ότι θα δει Το Δράκουλας εναντίον Μίκι Μάους. Τα παιδιά ενθουσιασμένα ρωτάν τον καθηγητή αν μπορούν να πάνε κι αυτοί. Ο καθηγητής ενοχλημένος τους αφήνει.
Ο Φασαρίας και ο Φουριόζος αγκαλιάζονται. Άλλοι αρχίζουν να τραγουδούν. Αλλά ο Ασπρούλης με τη χρυσή καρδιά που έχει, ενώ πετούν πάνω από τον περασμένο αιώνα αφήνει να πέσει από τη μηχανή το κυνηγετικό του μαχαίρι με το οποίο ήταν έτοιμος να καταφέρει στα κρυφά την εικοστή τέταρτη μαχαιριά στον Καίσαρα για να μην αποκαλυφθεί το ψέμα του Φασαρία. Είναι πραγματικά σπουδαίο παιδί ο Ασπρούλης που σίγουρα πρέπει να του δώσουν το βραβείο καλοσύνης τα Χριστούγεννα και θα κάνουν πολύ, μα πάρα πολύ καλά.
