Συνέντευξη με τον Παναγιώτη Βασιλόπουλου

Βασιλόπουλος-2-3-2019

από τους μαθητές Μπακοκοιλιά Μιχαέλα και Χαντζή Ανδρέα

Στη σχολική μας εφημερίδα, έχουμε τη χαρά και την τιμή να φιλοξενούμε μια
συνέντευξη με τον Παναγιώτη Βασιλόπουλο, έναν αθλητή που έχει γράψει τη
δική του ιστορία στο ελληνικό μπάσκετ. Με μια σπουδαία καριέρα σε μεγάλες
ομάδες και σημαντική παρουσία στην Εθνική Ελλάδας, ο κ. Βασιλόπουλος
αποτελεί πρότυπο αθλητικής αφοσίωσης, επιμονής και ήθους.
Στη συνέντευξη που ακολουθεί, μας μιλά για την πορεία του στο μπάσκετ, τις
προκλήσεις που αντιμετώπισε, αλλά και τις αξίες που θεωρεί σημαντικές τόσο
στον αθλητισμό όσο και στη ζωή. Μέσα από τις απαντήσεις του, μας δίνει
πολύτιμες συμβουλές και έμπνευση, ιδιαίτερα για εμάς, τους μαθητές που
αγαπάμε τον αθλητισμό και το μπάσκετ.
Ας δούμε λοιπόν τι μας είπε!

Πως ξεκινήσατε το μπάσκετ;
Το μπάσκετ το ξεκίνησα καθαρά από τύχη και από περιέργεια. Μεγάλωσα σε
ένα πολύ μικρό χωριό και δεν είχαμε ούτε μπασκέτες, ούτε γήπεδο, ήμουν
λοιπόν περίεργος να δω πως είναι να μπαίνεις σε ένα κλειστό γήπεδο
μπάσκετ και να πατάς στο παρκέ. Ταυτόχρονα, ζήλευα τα άλλα παιδιά που
πήγαιναν και έτσι ξεκίνησα. Με το που μπήκα μέσα στο γήπεδο η αλήθεια
είναι ότι ερωτεύτηκα το μπάσκετ αμέσως!
Ποιες ήταν οι πρώτες σας αναμνήσεις από το μπάσκετ ;
Η αναμνήσεις μου είναι πραγματικά μοναδικές διότι ένιωσα ότι μέσα από τον
αθλητισμό και μέσα από τη διαδικασία να πηγαίνω σε μία ομάδα και να
βρίσκω κίνητρο, γενικότερα στη ζωή μου, με έκανε καλύτερο σε πολλά
πράγματα. Ήθελα να τελειώνω πιο γρήγορα τα μαθήματά μου, να είμαι καλός
μαθητής έτσι ώστε να με αφήνουν οι γονείς μου να πηγαίνω προπόνηση,
οπότε μου έχει αφήσει πολύ ωραίες αναμνήσεις ο αθλητισμός!
Ποιες είναι οι βασικές αξίες που σας έχει διδάξει ο αθλητισμός ;
Ο αθλητισμός μου έχει διδάξει παρά πολλές βασικές αξίες! Αυτές που κρατάω
είναι του σεβασμού, της συνεργασίας, της ομαδικότητα και της
ενσυναίσθησης. Γενικότερα όταν είσαι σε ένα ομαδικό άθλημα θα πρέπει να
σκέφτεσαι και τον διπλανό σου, την προσωπικότητα του, την ψυχοσύνθεση
του, τον χαρακτήρα του, έτσι έχεις και εσύ τη δυνατότητα μέσα από αυτό να
βελτιωθείς, να γίνεις καλύτερος και έτσι να βελτιώνεστε σαν ομάδα. Δεν
μπορεί μόνος του ένας να προσχωρήσει !

Τι θα συμβουλεύατε ένα παιδί που ξεκινάει τον αθλητισμό;
Θα το συμβούλευα να ξεκινήσει το οποιοδήποτε άθλημα, να κάνει κάτι το
οποίο να του άρεσε και το κερδίζει. Να έχει πάντα μια εναλλακτική όσον
αφορά τον αθλητισμό και τη ζωή του, η εναλλακτική αυτή είναι κάποιες φορές
το σχολείο, κάποια τέχνη που μπορεί να μάθει, έτσι ώστε ποτέ να μην
εξαρτάται μόνο από τον αθλητισμό. Σίγουρα ένα παιδί το οποίο έχει ένα
ταλέντο, προσπαθούμε να το ωθήσουμε και να το βάλουμε στη διαδικασία του
πρωταθλητισμού, να δει στα σοβαρά το άθλημα. Όμως πέρα από αυτό
υπάρχουν και άλλα στοιχεία που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο, όπως το
σώμα μας και η υγεία μας, μία άτυχη στιγμή μπορεί να σου κόψει όλες τις
ελπίδες και όλα σου τα όνειρα. Είναι λοιπόν πάντα καλό όταν είμαστε μικροί,
να χτίζουμε και μια άλλη παράλληλη δεξιότητα!
Ποιες στιγμές έχετε ξεχωρίσει ως πιο δύσκολες στην καριέρα σας ;
Πάντα για έναν αθλητή οι πιο δύσκολες στιγμές του είναι οι τραυματισμοί.
Όταν είσαι υγιής, σαν αθλητής νιώθεις τέτοια δύναμη, τέτοια αυτοπεποίθηση
και βλέπεις μέσα από έναν τραυματισμό το πόσο εύκολο είναι κάτι να αλλάξει
από τη μια μέρα στην άλλη. Βέβαια, ένας τραυματισμός μπορεί να σε φέρει σε
ισορροπία και ως προσωπικότητα. Και για μένα ήταν δύσκολο όταν
τραυματίστηκα, αλλά δεν σας κρύβω ότι μέσα από αυτή τη δυσκολία έγινα
πραγματικά πολύ καλύτερος άνθρωπος και όλη αυτή η προσπάθεια που
κατάφερα πάλι από το μηδέν να ξαναφτάσω στην Εθνική Ελλάδος και να γίνω
και αρχηγός. Για μένα αυτό ήταν ένα από τα σημαντικότερα επιτεύγματά μου,
όταν όλοι μου έλεγαν ότι δεν μπορώ να το κάνω.
Υπήρχε κάποια αξέχαστη στιγμή στη καριέρα σας ως καλαθοσφαιριστής;
Αξέχαστες στιγμές για έναν αθλητή είναι όταν καταφέρνει και κάνει μεγάλες
νίκες, όταν παίρνει τίτλους, όταν καταφέρνει και ανεβαίνει στο βάθρο! Εγώ
δόξα τον Θεό έχω πάρα πολλές από αυτές, δεν σου κρύβω ότι αυτές που μου
έχουν μείνει περισσότερο είναι αυτές που έζησα με την Εθνική ομάδα. Η
περηφάνια που ένιωθα όταν φορούσα το εθνόσημο, ήταν μοναδικό
συναίσθημα, όταν ανέβαινα στο βάθρο έπειτα από μια νίκη μου με την Εθνική
ομάδα, με έκανε πάντα πολύ χαρούμενο !
Σας ευχαριστούμε πολύ.

Κάντε το πρώτο σχόλιο

Υποβολή απάντησης