Στον κόσμο του αθλητισμού υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι από τους οποίους μπορούμε να κατανοήσουμε τι σημαίνει πραγματική δύναμη! Άνθρωποι που δεν τα παράτησαν ποτέ και κατάφεραν να ξεχωρίσουν. Στο σχολείο μας, είχαμε την τιμή να παρακολουθήσουμε τις ομιλίες του Δημήτρη Καφφάτου, Ολυμπιονίκη στο άθλημα της χειροσφαίρισης(handball) και του Θοδωρή Αλεξά, Παραολυμπιονίκη στο άθλημα της ιστιοπλοΐας. Πρόκειται για δύο πραγματικά δυνατούς ανθρώπους οι οποίοι κατάφεραν πολλά, παρά τις δυσκολίες!
Αρχικά, ο Δημήτρης Καφφάτος ανέφερε:
- Τι συμβουλές θα δίνατε σε νέους που θέλουν να ασχοληθούν με τον αθλητισμό αλλά φοβούνται τις δυσκολίες;
- Αυτό που θα έλεγα είναι οι λέξεις πειθαρχία, σεβασμός, υπομονή και προσπάθεια. Αυτά είναι που θα σας βοηθήσουν να αγαπήσετε τον εαυτό σας και αυτό που κάνετε είτε είναι αθλητισμός , είτε είναι επάγγελμα.
- Ποια είναι η μεγαλύτερη αξία στον αθλητισμό;
- Η μεγαλύτερη αξία στον αθλητισμό είναι η αριστεία. Δυσκολίες φυσικά και θα υπάρχουν παντού και πάντα, αλλά θα πρέπει να προσπαθούμε για το καλύτερο.
Ύστερα είχαμε την τιμή να πάρουμε μια μικρή συνέντευξη από τον Θοδωρή Αλεξά:
- Πιστεύετε ότι ο αθλητισμός μπορεί να αλλάξει τον τρόπο που βλέπουμε την αναπηρία;
- Ναι, σίγουρα βοηθάει στο να κάνει κάποιους ανθρώπους να δουν διαφορετικά την αναπηρία. Ακόμα και οι Παραολυμπιακοί Αγώνες μάς δίνουν να καταλάβουμε πως όλοι οι αθλητές είναι ίσοι και όχι αντίπαλοι. Ο αθλητισμός είναι η βιτρίνα της ζωής.
- Πώς ξεκινήσατε τον αθλητισμό;
- Στην ηλικία των 25 ετών. Έπειτα από ένα ατύχημα που είχα, ξαφνικά βρισκόμουν σε ένα αναπηρικό καροτσάκι χωρίς να ξέρω τι θα ακολουθήσει.
- Πιστεύετε πως η Ελλάδα δίνει έμφαση στους ΑμεΑ αθλητές παρέχοντάς τους τις κατάλληλες εγκαταστάσεις;
- Όχι, η Ελλάδα δεν παρέχει τις κατάλληλες εγκαταστάσεις σε σχέση με τις άλλες χώρες. Κατά τη γνώμη μου, αυτό συμβαίνει γιατί στην χώρα μας δεν μπορούν να καταλάβουν πως υπάρχουν διαφορετικά άτομα. Ωστόσο, υπάρχουν και ορισμένες προσβάσιμες εγκαταστάσεις, όπως οι ράμπες. Παρ’ όλα αυτά, τις περισσότερες φορές αυτές καταλαμβάνονται, για παράδειγμα, από σταθμευμένα μηχανάκια, με αποτέλεσμα να καταλήγουν μη προσβάσιμες. Γι’ αυτόν τον λόγο, δεν μπορούσαμε να μετακινηθούμε ελεύθερα και είχαμε πρόσβαση μόνο σε συγκεκριμένα μέρη που ήταν πραγματικά προσβάσιμα. Παρ’ όλα αυτά, πιστεύω ότι σταδιακά η κοινωνία προσπαθεί να αντιμετωπίσει αυτό το πρόβλημα.
- Σε ποια χώρα από όλες όσες έχετε επισκεφτεί για αγώνες έχετε εντυπωσιαστεί από τις εγκαταστάσεις της και τη μεταχείριση σε αθλητές με αναπηρία;
- Η πόλη στην οποία είχα πραγματικά εντυπωσιάστηκα από τις εγκαταστάσεις της και γενικά τη μεταχείρισή της ήταν το Τόκιο. Όταν το είχα επισκεφτεί για αγώνες, η εξυπηρέτηση ήταν φανταστική. Είχαμε απόλυτη συμπαράσταση, τόση που αρχίσαμε να αισθανόμαστε άβολα.
Ολοκληρώνοντας αυτήν τη συνέντευξη καταλαβαίνουμε ότι η αναπηρία δεν είναι αδυναμία αλλά μια διαφορετική πραγματικότητα ζωής που αξίζει κατανόηση, αποδοχή και ίσες ευκαιρίες καθώς και ότι ο αθλητισμός ενώνει τους ανθρώπους, μαθαίνοντας τους να μπορούν να ξεπεράσουν τις δυσκολίες, να είναι πιο δυνατοί και να μην τα παρατάνε ποτέ.
Μπατίκα Στέλλα
Σαρρή Ειρήνη
Μπατίκα Μαρίλια
