Αναζητείτε δύο ευκολοδιάβαστα βιβλία για να διασκεδάσετε και να χαλαρώσετε κατά την διάρκεια των γιορτών; Οι βιβλιοπροτάσεις που ακολουθούν είναι βιβλία για όλες τις ηλικίες, αισιόδοξα και κλασικά, ιδανικά για να γεμίσετε τον ελεύθερο χρόνο σας ταξιδεύοντας σε τελείως ξεχωριστές αλλά μαγικές ιστορίες.
Στο παρακάτω άρθρο σας προτείνω δύο υπέροχα βιβλία που μπορούν να σας κρατήσουν συντροφιά στις διακοπές: την «Πολυάννα» της Eleanor Porter και τα «Χριστουγεννιάτικα–Πρωτοχρονιάτικα διηγήματα» του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη.
ΠΟΛΥΑΝΝΑ της Eleanor Porter
Η Πολυάννα είναι ένα εντεκάχρονο αισιόδοξο καλόκαρδο κορίτσι γεμάτο ζωντάνια, ενεργητικότητα και χαρά. Από τότε που έφυγε ο πατέρας της από την ζωή, αναγκάστηκε να μετακομίσει στη μοναδική της συγγενή, την Θεία Πόλυ, μια γυναίκα ψυχρή, ιδιότροπη και αυστηρή που δέχθηκε να την φιλοξενήσει περισσότερο από καθήκον παρά από αγάπη. Παρόλο που το καινούργιο της σπίτι δεν της προσφέρει αγάπη, η Πολυάννα δεν χάνει την αισιοδοξία της χάρη στο “παιχνίδι της χαράς”.
Το παιχνίδι της χαράς είναι μια τεχνική που της έμαθε ο πατέρας της: να βρίσκει κάτι καλό και αισιόδοξο σε όλες τις κακές στιγμές ακόμα και όταν δεν παίρνει ακριβώς αυτό που θέλει. Το παιχνίδι ξεκίνησε στην εκκλησία της ενορίας της. Λόγω του ότι ο πατέρας της δεν έβγαζε αρκετά χρήματα για να της προσφέρει ρούχα και παιχνίδια αναγκαζόταν να λαμβάνει τον ρουχισμό και τα παιχνίδια της από τα δέματα που έρχονταν εκεί για τους άπορους. Τις περισσότερες όμως φορές η Πολυάννα δεν έβρισκε ρούχα που να της κάνουν ή παιχνίδια και απογοητευόταν. Έτσι ο πατέρας της, της έδωσε την ιδέα κάθε φορά που της συμβαίνει κάτι άσχημο, να σκέφτεται τον λόγο για τον οποίο είναι χαρούμενη ακριβώς με αυτό που συμβαίνει: την καλή πλευρά των πραγμάτων πάντοτε…
Στη νέα της πόλη εφαρμόζει το παιχνίδι αυτό και καταφέρνει να αλλάξει τη διάθεση όλων όσων συναντά και στις πιο δύσκολες στιγμές: από την θεία Πόλυ μέχρι τους κατοίκους ολόκληρης της πόλης.
Όταν όμως τραυματίζεται άσχημα και δεν μπορεί να περπατήσει χάνεται σχεδόν κάθε ίχνος αισιοδοξίας μέσα της. Όλοι οι άνθρωποι όμως που τους είχε βοηθήσει, της ανταποδίδουν την καλοσύνη και της συμπαραστέκονται κατά τη δύσκολη περίοδο της αρρώστιας της.
Ένα βιβλίο γεμάτο αισιοδοξία και ζεστασιά, που μας θυμίζει πως η χαρά βρίσκεται ακόμη και στις πιο δύσκολες στιγμές, αρκεί να θέλουμε να τη δούμε. Με απλές αλλά δυνατές αξίες, μας δείχνει πως η καλοσύνη και η θετική ενέργεια μπορούν πραγματικά να αλλάξουν ζωές. Ένα βιβλίο που αξίζει να διαβαστεί από μικρούς και μεγάλους.
ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη
Τα χριστουγεννιάτικα διηγήματα του Παπαδιαμάντη είναι μια διαχρονική συλλογή διηγημάτων κυρίως για παιδιά και εφήβους, χαρακτηριστικά της διηγηματογραφίας του Παπαδιαμάντη , μαζεμένα όλα σε ένα βιβλίο 300 περίπου σελίδων.
Με κεντρικό άξονα τις γιορτές και κυρίαρχο το πνεύμα των Χριστουγέννων συμπυκνώνει όλες τις χριστουγεννιάτικες αξίες και αρετές, όπως την αλληλεγγύη, την ομόνοια, την αγάπη και την χαρά της προσφοράς προς τον πλησίον. Με τον χαρακτηριστικό του τρόπο ο Παπαδιαμάντης μάς ταξιδεύει στην ατμόσφαιρα της παλιάς Ελλάδας: στα μικρά νησιά, στις φτωχογειτονιές και στις οικογένειες που παλεύουν με τις δυσκολίες της ζωής αλλά καταφέρνουν να κρατήσουν την πίστη τους δείχνοντας αλληλεγγύη, συμπόνια και αδελφοσύνη, κρατώντας την πίστη και την ανθρωπιά τους.
Τα χριστουγεννιάτικα και πρωτοχρονιάτικα διηγήματα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη αποτελούν έναν πραγματικό θησαυρό της ελληνικής λογοτεχνίας που αξίζουν να διαβαστούν από όλα τα παιδιά.
Ένα από τα πιο γνωστά διηγήματα αυτής της συλλογής είναι ¨Τα Χριστούγεννα του τεμπέλη”. Η ιστορία διαδραματίζεται σε ένα χωριό, στην ‘ταβέρνα του Πατσόπουλου’. Πρωταγωνιστές είναι ο μαστρο-Παύλος, η κυρά Στρατίνα, η κυρά- Κώσταινα, η Ασημίνα και ο τρίχρονος γιος. Ο μαστρο-Παύλος ήταν τεμπέλης και δεν αγαπούσε τη δουλειά. Προτιμούσε να περνάει τον χρόνο του στο καπηλειό και να δέχεται κεράσματα μιας που δεν είχε χρήματα. Ήταν όμως οικογενειάρχης και έπρεπε να θρέψει τη γυναίκα και το παιδί του. Παρόλο που είχε όμως υποχρεώσεις, αρνιόταν να δουλέψει και μπεκρόπινε στο καπηλειό με δανεικά χρήματα τα οποία δεν μπορούσε να επιστρέψει. Τα Χριστούγεννα σε εκείνο το μέρος συνήθιζαν να σφάζουν γαλοπούλα για το χριστουγεννιάτικο τραπέζι. Ο μαστρο-Παύλος όμως δεν είχε να την πληρώσει. Να είχε τουλάχιστον λεφτά να αγοράσει ένα γαλόπουλο να κάνει και αυτός Χριστούγεννα όπως όλοι! Τριγυρνούσε επί δύο μέρες άπραγος χωρίς να θέλει να βρει δουλειά. Σαν αστραπή πέρασε μια ιδέα από το μυαλό του ξαφνικά, καθώς περνούσε από εκεί ένα παιδί της αγοράς το οποίο πήγαινε τις παραγγελίες κάθε οικογένειας για το χριστουγεννιάτικο τραπέζι. Έστειλε λοιπόν την παραγγελία μπερδεύοντας τον νεαρό στο δικό του σπίτι, αναδεικνύοντας έτσι την φιλοσοφία και την εξυπνάδα του τεμπέλη…
Το κοινωνικό πρόβλημα που παρουσιάζεται είναι η φτώχεια που οφείλεται στην τεμπελιά του ήρωα. Αντί όμως να δουλέψει, επιλέγει τον εύκολο τρόπο να κλέψει την παραγγελία κάποιου άλλου. Η ιστορία είναι μελαγχολική, έχει έναν κοινωνικό προβληματισμό, μιλάει για τα λαϊκά έθιμα της Ελλάδας καθώς και για το φαινόμενο της φτώχειας. Παρουσιάζεται με ρεαλισμό η ανθρώπινη αδυναμία και κάνει τους αναγνώστες να συμπονούν τον ήρωα. Το πνεύμα είναι όμως γιορτινό καθώς μέσα από την σκληρή πραγματικότητα τονίζεται η αγάπη προς τον συνάνθρωπο και η συγχώρεση. Ένα από τα πιο πολυδιαβασμένα και γνωστά διηγήματα του Παπαδιαμάντη με το οποίο έχουν μεγαλώσει γενιές και γενιές και αξίζει να διαβαστεί από όλα τα παιδιά.
Κωνσταντίνα Πουλάκου
