Κοινωνικά Δίκτυα: εργαλείο επικοινωνίας ή ψυχολογική παγίδα;
Πρόσφατα η αυστραλιανή κυβέρνηση θέσπισε έναν νόμο, με τον οποίο απαγορεύει τη χρήση των κοινωνικών δικτύων σε όλους κάτω των 16 ετών. Αυτή η απόφαση ακούστηκε σοκαριστική στα αυτιά εκατομμυρίων εφήβων που έχουν ταυτίσει τη ζωή τους και την κοινωνικότητά τους με τα κοινωνικά δίκτυα. Η είδηση έγινε ακόμα πιο τρομακτική όταν ακούστηκε ότι και άλλες κυβερνήσεις, ανάμεσά τους και η ελληνική, σκέφτονται να εφαρμόσουν ανάλογα μέτρα. Είναι βέβαια αλήθεια ότι ο χώρος των κοινωνικών δικτύων κρύβει αρκετούς κινδύνους, για αυτό θα ήταν σημαντικό να είμαστε ενημερωμένοι αλλά και υποψιασμένοι.
Είναι γεγονός ότι τα κοινωνικά δίκτυα έχουν γίνει εξαιρετικά δημοφιλή τα τελευταία χρόνια, καθώς παρέχουν ευκολία στην επικοινωνία, την ενημέρωση και την ψυχαγωγία. Η δημοτικότητα τους οφείλεται στην δυνατότητα άμεσης πρόσβασης σε πληροφορίες, στην αλληλεπίδραση σε πραγματικό χρόνο και στις ευκαιρίες προβολής που προσφέρουν σε ιδιώτες και επιχειρήσεις. Ακόμα μας επιτρέπουν να διατηρούμε επαφή με μέλη της οικογένειάς μας και φίλους, ενώ ταυτόχρονα μας παρέχουν τη δυνατότητα να προωθούμε βίντεο, φωτογραφίες και να πληροφορούμαστε για την επικαιρότητα.
Όμως τα αρνητικά κάθε άλλο παρά λίγα είναι. Η συνεχής μεταφόρτωση φωτογραφιών και βίντεο σε διάφορους διαδικτυακούς ιστότοπους θέτει σε κίνδυνο τα προσωπικά δεδομένα των χρηστών. Αυτό συμβαίνει επειδή το υλικό που ο κάθε χρήστης ανεβάζει δημόσια μπορεί να γίνει προσβάσιμο σε οποιονδήποτε κακοπροαίρετο χρήστη. Επίσης τα πρότυπα και τα ιδανικά που παρουσιάζονται είναι ψεύτικα, ενώ η τάση για σύγκριση και η συνεχής επιθυμία για τη βελτίωση της εξωτερικής εμφάνισης, με βάση αυτά τα ψεύτικα πρότυπα, είναι ένας σημαντικός παράγοντας που μπορεί να οδηγήσει τους εφήβους σε κατάθλιψη, κι αυτό γιατί προσπαθούν να μοιάσουν σε μια ανέφικτη εικόνα.
Η πιο σημαντική όμως επίπτωση είναι ότι πολλοί άνθρωποι και ιδιαίτερα έφηβοι οδηγούνται στον εθισμό. Ως εθισμός ορίζεται η υπερβολική χρήση των social media σε βαθμό που η στέρησή τους οδηγεί το άτομο σε εκνευρισμό και δυσλειτουργία στην καθημερινότητα. Έτσι, οι έφηβοι χάνουν το ενδιαφέρον τους για την πραγματική ζωή (φίλοι, οικογένεια, σχολείο, βόλτες), στερούνται την κοινωνικότητά τους και βυθίζονται στον κόσμο των μέσων κοινωνικής δικτύωσης αδιαφορώντας πλέον για τις υποχρεώσεις τους και την καθημερινότητα τους.
Αναλογιζόμενοι λοιπόν τα θετικά αλλά και τα αρνητικά, αντιλαμβανόμαστε ότι το πρόβλημα δεν είναι τα κοινωνικά δίκτυα αλλά ο τρόπος χρήσης τους, καθώς μπορούν να ενισχύσουν την επικοινωνία και την κοινωνικότητα μας, όμως ταυτόχρονα μπορεί η χρήση τους να γίνει εθιστική και να μας εκθέσει σε σοβαρούς κινδύνους. Ας σκεφτούμε λοιπόν πώς μπορούμε να αξιοποιήσουμε τις δυνατότητες του ψηφιακού κόσμου προς όφελος μας.
Επιμέλεια: Κωνσταντίνα Πουλάκου
