Συνεντεύξεις από μία μαθήτρια του Γυμνασίου Κανήθου (Κ.) και από μία μαθήτρια του Γυμνασίου Δροσιάς (Δ.).

1. Πώς σου φαίνεται το Γυμνάσιο;

Δ.: Το Γυμνάσιο μου φαίνεται ωραίο επειδή γνώρισα και άλλα παιδιά, με βοήθησε να κοινωνικοποιηθώ.

Κ.: Χάλια….. Γράφουμε συνέχεια διαγωνίσματα και δεν αντέχω!

2. Λόγω των καταστάσεων που βιώνουμε κάνουμε μαθήματα μέσω τηλεκπαίδευσης. Ποια πιστεύεις είναι τα αρνητικά και ποια τα θετικά της τηλεκπαίδευσης;

Δ.: Τα αρνητικά της τηλεκπαίδευσης είναι ότι μερικές φόρες μπορεί η συσκευή μας να μην έχει μικρόφωνο ή να μην έχουμε καλή σύνδεση, με αποτέλεσμα να μην ακούω καλά τον καθηγητή ή εκείνος εμένα. Τα θετικά της τηλεκπαίδευσης δεν είναι πολλά. Το μόνο θετικό είναι το chat που μπορείς να επικοινωνείς με όλους τους συμμετέχοντες.

Κ.: Θετικά: έχεις το βιβλίο ανοικτό στα μαθήματα και το κινητό, λες ψέματα ότι δεν ακούς τον καθηγητή, και νομίζω αρνητικά δεν υπάρχουν.

3. Αντιμετωπίζεις πρόβλημα στην τηλεκπαίδευση;

Δ.: Τα προβλήματα που αντιμετωπίζω είναι η έλλειψη μικροφώνου ή σύνδεσης.

Κ.: Όχι, κανένα.

4. Θα προτιμούσες να κάνεις μάθημα μέσω τηλεκπαίδευσης ή δια ζώσης;

Δ.: Προτιμώ να κάνω μάθημα στο σχολείο γιατί θα μπορώ να γνωρίσω καλύτερα τα άλλα παιδιά, θα συμμετέχω σε περισσότερες δραστηριότητες.

Κ.: Μέσω της τηλεκπαίδευσης, σίγουρα.

5. Πρόλαβες να γνωρίσεις τους χώρους σχολείου σου; Πιστεύεις ότι αυτό είναι απαραίτητο για ένα μαθητή;

Δ.: Ναι έχω γνωρίσει τους χώρους του σχολείου μου. Πιστεύω πως είναι σημαντικό κάποιος να τους γνωρίζει, γιατί περνάει τον περισσότερο χρόνο της ημέρας του και έτσι θα νιώθει ασφάλεια.

Κ.: Ναι…

6. Ποιο είναι το αγαπημένο σου μάθημα; Γιατί ;

Δ.: Το αγαπημένο μου μάθημα είναι η Οδύσσεια γιατί μπορώ να μετατρέπω τους στίχους σε εικόνες στο μυαλό μου και έτσι καταλαβαίνω καλύτερα το μάθημα.

Κ.: Το αγαπημένο μου μάθημα είναι τα Mαθηματικά γιατί σου δίνει τη δυνατότητα να οργανώσεις τις σκέψεις σου και να βγάλεις σωστές αποφάσεις σε προβλήματα λαμβάνοντας υπόψη τα δεδομένα και κάνοντας λογικές σκέψεις.

7. Πως περνάς τον ελεύθερο χρόνο σου στην καραντίνα ;

Δ.: Στην καραντίνα τον ελεύθερο μου χρόνο τον περνάω μαζί με την οικογένεια μου παίζοντας επιτραπέζια παιχνίδια και περπατώντας έξω στη φύση.

Κ.: Στον ελεύθερο μου χρόνο μου αρέσει να διαβάζω διάφορα βιβλία, φτιάχνοντας παζλ, να ζωγραφίζω και καμιά φορά δεν κάνω τίποτα.

8. Ποιο είναι το αγαπημένο σου χόμπι;

Δ.: Δεν έχω κάποιο αγαπημένο χόμπι.

Κ.: Το χόμπι μου τώρα στην καραντίνα είναι η ζωγραφική και να φτιάχνω χειροτεχνίες.

9. Έχεις προτίμηση σε κάποιο άθλημα και αν ναι σε ποιο;

Δ.: Πριν την καραντίνα πήγαινα κάθε Τρίτη και Πέμπτη στο γυμναστήριο, εκεί συναντούσα τις φίλες μου και περνούσα πολύ ωραία.

Κ.: Ναι, παρακολουθούσα μαθήματα καράτε.!

10. Εάν μπορούσε να πραγματοποιηθεί μια ευχή σου ποια θα ήταν αυτή;

Δ.: Θα ήθελα να γυρίζαμε στο σχολείο ΑΥΡΙΟ!!!!!!!!!!

Κ.: Και εγώ!!!!! Θέλω να επιστρέψουμε στο σχολείο για να ξαναβρώ τους φίλους μου μόνο για αυτό!!!

Γκαργκαβάνη Σοφία
Μαθήτρια Α” τάξης

1. Μιλήστε μας για την ιστορία του συλλόγου.

Ο Σύλλογος μας Ευβοϊκός ΓΑΣ υπάρχει από το 1984 και είναι το παλαιότερο σωματείο στίβου στην Εύβοια. Όλα αυτά τα χρονιά έχει βγάλει πολλούς πρωταθλητές.

2. Πείτε μας δυο λογία για την δικιά σας πορεία στον χώρο.

Ξεκίνησα σε ηλικία 12 χρόνων τον στίβο και συγκεκριμένα το άλμα εις ύψος. Ήμουν στην Εθνική ομάδα για πάνω από 14 χρονιά. Έχω κερδίσει πολλά πανελλήνια μετάλλια. Έχω βγει δύο φόρες τρίτη βαλκανιονίκης στην κατηγορία εφήβων νεανίδων και τέλος έχω πάρει μέρος σε πανευρωπαϊκούς αγώνες νέων.

3. Σε πόσες κατηγορίες χωρίζονται τα αγωνίσματα του στίβου; Μπορείτε να μας τα αναλύσετε;

Τα αγωνίσματα του στίβου χωρίζονται σε τρεις κατηγορίες. Τις ρίψεις, τα άλματα και τους δρόμους. Στην πρώτη κατηγορία ανήκουν η σφαίρα, το ακόντιο, ο δίσκος και η σφύρα. Στην δεύτερη το άλμα εις μήκος, το τριπλούν, το άλμα εις ύψος και το επί κοντό. Και στην τρίτη υπάρχουν δρόμοι ταχύτητας και αντοχής.

4. Σαν πρώην πρωταθλήτρια πείτε μας δυο λόγια για τις θυσίες του πρωταθλητισμού.

Ο πρωταθλητισμός απαιτεί πειθαρχεία, συνέπεια, καλή διατροφή, υπομονή και επιμονή.

5. Τι θα θέλατε να συμβουλέψετε τα παιδιά για να ξεκινήσουν να αθλούνται;

Πρέπει τα παιδιά από την πρώτη δημοτικού να ξεκινήσουν ενεργά σε όποιο άθλημα τους αρέσει. Είναι πολύ σημαντικό να γυμναζόμαστε για να έχουμε ένα υγιές σώμα και να αναπτυχθούμε σωστά.

Σας ευχαριστούμε πολύ.

Λυδία Φραντζή

Μαθήτρια της Γ τάξης

Η ενημέρωση πραγματοποιήθηκε στην αίθουσα εκδηλώσεων του Λυκείου Κανήθου την Πέμπτη 22/3/2018 και επίσημος προσκεκλημένος της εκδήλωσης ήταν ο Διευθυντής Ερευνών του Γεωδυναμικού Ινστιτούτου του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών Δρ. Χουλιάρας Γεράσιμος.

Ο έγκριτος σεισμολόγος αναφέρθηκε στη γένεση, τη διάδοση, τα αποτελέσματα των σεισμικών κυμάτων, τους σεισμογράφους και τα μέτρα προστασίας. Στο τέλος της εκδήλωσης παραχώρησε συνέντευξη στη συντακτική ομάδα του περιοδικού μας και απάντησε σε ερωτήσεις και απορίες των μαθητών.

Από το βήμα αυτό, εκ μέρους όλου του Γυμνασίου Κανήθου Διεύθυνσης και μαθητών, αισθανόμαστε την υποχρέωση να ευχαριστήσουμε θερμά τον κ.Χουλιάρα Γεράσιμο για την επίσκεψή του στο σχολείο μας.

Η Συνέντευξη (Πέμπτη 22/3/2018 στο Γυμνάσιο Κανήθου)
Συντακτική Ομάδα : Κύριε Χουλιάρα τι είναι σεισμός και πώς προκαλείται;
Γ.ΧΟΥΛΙΑΡΑΣ: Λοιπόν ο σεισμός είναι αυτό το κούνημα που αισθανόμαστε όταν προέρχεται από το σπάσιμο-θραύση πετρωμάτων. Αν αυτό το κούνημα προέλθει από ένα βαρύ φορτηγό που περνάει δίπλα από το σπίτι μας και κουνηθούμε, αυτό δεν είναι σεισμός, οπότε δεν είναι κάθε κούνημα σεισμός. Σεισμός είναι το κούνημα που αισθάνεται ο άνθρωπος από το σπάσιμο της πέτρας. Οπότε όταν σπάει αυτή η πέτρα δημιουργεί τα ελαστικά κύματα άρα για να το πω πιο καθαρά, σεισμός είναι η ξαφνική έκλυση τεράστιας ποσότητας ενέργειας που φεύγει και κουνάει τη γη, τον άνθρωπο, τα σπίτια, αυτό αποκαλείται σεισμός.
Σ.Ο.: Η Ελλάδα συγκαταλέγεται στις χώρες με έντονη σεισμική δραστηριότητα;
Γ.ΧΟΥΛΙΑΡΑΣ: Η Ελλάδα στον Ευρωπαϊκό χώρο έχει τους περισσότερους σεισμούς κάθε χρόνο. Αν τη συγκρίνουμε με όλο τον τον υπόλοιπο κόσμο, είναι πριν από εμάς το Περού, το Μεξικό, η Ιαπωνία… Εμείς είμαστε 5^οι σε παγκόσμιο επίπεδο στην Ευρώπη, όμως έχουμε αυτό το κακό και έχουμε συχνά σεισμούς όπως βλέπετε και εσείς, σχεδόν κάθε χρόνο έχουμε έναν ισχυρό σεισμό. Στατιστικά στην Ελλάδα κάθε χρόνο έχουμε τουλάχιστον έναν σεισμό 6 Ρίχτερ και κάθε μήνα έχουμε ένα σεισμό 5 Ρίχτερ. Είναι άλλα κράτη στην Ευρώπη που δεν έχουν αισθανθεί ποτέ σεισμό και όταν έρχονται εδώ το καλοκαίρι για να κάνουν διακοπές και κουνιούνται από ένα 4άρι σεισμό πανικοβάλλονται, γιατί δεν γνωρίζουν τι γίνεται οπότε για αυτό θα πρέπει να υπάρχει μία γνώση σε εμάς για να μπορούμε να τους μαθαίνουμε αυτά τα πράγματα.
Σ.Ο.: Υπάρχει κάποιος τρόπος ή κάποια μέθοδος πρόγνωσης των σεισμών;
Γ.ΧΟΥΛΙΑΡΑΣ: Πρόγνωση των σεισμών σημαίνει τρία πράγματα για τον σεισμολόγο. Πρόγνωση σημαίνει πως κάποιος θα σου πει, την τάδε μέρα, την τάδε ώρα, το χρόνο δηλαδή, σε αυτό το μέρος το επίκεντρο δηλαδή και να σου πει και το μέγεθος του σεισμού. Επειδή οι σεισμοί γίνονται κάθε μέρα στην Ελλάδα κάθε μέρα καταγράφονται 20 με 30 σεισμοί. Αν κάποιος σου πει πως αύριο θα κάνει σεισμό, είναι σαν να σου λέει πως αύριο θα ξημερώσει. Οπότε πρέπει συγκεκριμένα να σου πει το χρόνο, το χώρο και το μέγεθος του σεισμού. Αυτό δεν είναι εφικτό όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και σε όλο τον κόσμο. Αυτό που προσπαθούμε να κάνουμε είναι να δούμε ποιες περιοχές είναι έτοιμες να κάνουν σεισμό και αυτό φαίνεται από την καθημερινή καταγραφή των σεισμών. Αν κοιτάξετε μία περιοχή θα δείτε ότι καθημερινά κάθε εβδομάδα κάνει 20 με 30 σεισμούς. Αν ξαφνικά από 30 σεισμούς την εβδομάδα αρχίζει να κάνει 60-80- 90-100 σεισμούς τότε ξέρεις ότι κάτι δεν πάει καλά με αυτή την περιοχή. Οπότε από αυτές τις ενδείξεις, πάμε να δούμε ποιες περιοχές είναι έτοιμες να δώσουν σεισμό έτσι ώστε να πάμε εκεί μήνες πριν από τον σεισμό.
Σ.Ο.: Είστε διευθυντής ερευνών του Γεωδυναμικού Ινστιτούτου Αθηνών. Τι ακριβώς κάνετε εκεί;
Γ.ΧΟΥΛΙΑΡΑΣ: Τι ακριβώς κάνει ο σεισμολόγος θα έλεγα. Αυτό που κάνει ένας σεισμολόγος σε καθημερινή βάση είναι να κοιτάει τους σεισμούς που καταγράφονται στους σεισμολογικούς σταθμούς που έχουμε στην Ελλάδα. Στην Ελλάδα έχουμε περίπου 250 σεισμολογικούς σταθμούς σε όλες τις περιφέρειες. Οπότε ο σεισμολόγος πιάνει δουλειά και κοιτάει έναν προς έναν τους σταθμούς στην Ελλάδα και βλέπει τους σεισμούς που καταγράφονται σε κάθε έναν σταθμό και με αυτόν τον τρόπο κάθε μέρα κάνει έναν κατάλογο σεισμών. Ο κατάλογος σεισμών έχει τον χρόνο που έγινε ο σεισμός, την περιοχή που έγινε ο σεισμός, το μέγεθος του σεισμού, και το βάθος του. Οπότε κάθε μέρα έχουμε δελτίο σεισμικότητας η κατάλογο σεισμών και αυτή είναι μια βασική λειτουργία του Εθνικού Αστεροσκοπείου. Κρατικός φορέας είμαστε, οπότε κάθε μέρα έχουμε 40 άτομα που δουλεύουν και κάθε μέρα βγάζουμε κατάλογο σεισμών και αυτό το βλέπετε και εσείς στο Διαδίκτυο. Αν μπείτε την ιστοσελίδα του Αστεροσκοπείου θα δείτε κάθε σεισμό που συμβαίνει την ώρα που συμβαίνει. Το Αστεροσκοπείο ανακοινώνει τη λύση δηλαδή, το μέγεθος, το βάθος και το επίκεντρο σεισμού, οπότε ο σεισμολόγος ασχολείται με την κατάρτιση του καταλόγου. Αυτή είναι η βασική του λειτουργία. Στην έρευνα, οι ερευνητές ασχολούνται και με τα καθημερινά θέματα της Καθημερινής ανάλυσης κλπ. αλλά και για αυτό γίνονται ερευνητές επειδή ασχολούνται με το, τι θα γίνει στο μέλλον στη σεισμολογία. Πώς μπορούμε να βελτιώσουμε τη σεισμολογία τα επόμενα 10 με 20 χρόνια να την αναπτύξουμε σαν επιστήμη. Οπότε η έρευνα στην σεισμολογία προχωράει. Προσπαθούμε να ανακαλύψουμε κάποια μέθοδο ώστε να μπορούμε να προβλέψουμε το σεισμό όπως ακριβώς τα ζώα που αντιδρούν πριν από κάποιον σεισμό πχ. τα σκυλιά γαβγίζουν, τα φίδια βγαίνουν από τις τρύπες τους και αυτά γίνονται δύο και τρεις μέρες πριν από το σεισμό. Πριν γίνει το τελικό σπάσιμο που λέγεται σεισμός, υπάρχουν μικρορωγμές σε αυτή την περιοχή . Αρχίζουν τα μικρά σπασίματα.Το ζώο όμως αυτά μπορεί να τα ακούει ,οπότε ο άνθρωπος προσπαθεί να φτιάξει μία μηχανή που να έχει τον αισθητήρα ζώου . Το αυτί ενός ζώου είναι πολύ πιο ευαίσθητο απ ότι αυτό του ανθρώπου.
Σ.Ο.: Σας ανησύχησε η έντονη σεισμική δραστηριότητα στον Νότιο Ευβοϊκό κόλπο τον περασμένο Ιανουάριο;
Γ.ΧΟΥΛΙΑΡΑΣ: Όχι καθόλου, επειδή ο Νότιος Ευβοϊκός μας δίνει ασθενείς σεισμούς, δεν είναι περιοχή υψηλής σεισμικότητας, αν τη συγκρίνεις με άλλες περιοχές της Ελλάδας. Κατά περιόδους όμως τυχαίνει για δυο-τρεις βδομάδες να αρχίσουν οι μικροί σεισμοί 3-4 Ρίχτερ και να μη σταματάνε, αυτά λέγονται μικροσεισμικές ακολουθίες ή σμηνοσειρές. Δηλαδή έχουμε πολλούς μικρούς σεισμούς σε λίγες μέρες. Αυτό δεν είναι ανησυχητικό, είναι μία εκτόνωση της ενέργειας που υπάρχει κάτω από τα πόδια μας.
Σ.Ο.: Πώς θα πρέπει να προετοιμαστούν οι μαθητές για έναν ισχυρό σεισμό; Νομίζετε ότι θα βοηθούσε να υπήρχε στα σχολεία μάθημα αντιμετώπισης σεισμών;
Γ.ΧΟΥΛΙΑΡΑΣ: Ναι, οπωσδήποτε. Οπωσδήποτε στην πιο σεισμογενή χώρα της Ευρώπης που είναι η Ελλάδα. Σαν σεισμογενής χώρα θα έπρεπε να έχουμε μάθημα για σεισμούς από το Δημοτικό. Όπως έχουν στην Ιαπωνία που στο δημοτικό τα παιδάκια μαθαίνουν τι θα πρέπει να κάνουν από την στιγμή που το σπίτι τους κουνιέται ή από τη στιγμή που το σχολείο τους κουνιέται. Πρώτα από όλα είναι να μη φοβόμαστε το αντικείμενο, δηλαδή όταν αρχίσει και κουνάει πρέπει να γνωρίζουμε ότι αυτό το κούνημα πού καταλαβαίνουμε εκείνη τη στιγμή θα κρατήσει για δέκα με δεκαπέντε δευτερόλεπτα το πολύ δεν μπορεί να κρατήσει παραπάνω. Δηλαδή αυτό το κούνημα πρέπει να είμαστε σίγουροι ότι σε πολύ λιγα δευτερόλεπτα θα σταματήσει. Εκείνη τη στιγμή όμως που κουνιόμαστε δεν έχουμε τη συνείδηση και μας πιάνει πανικός, όμως αν από πριν αρχίζουμε και κουνιόμαστε και καταλαβαίνουμε ότι αυτό σε λίγη ώρα θα σταματήσει, μέχρι να το σκεφτούμε ο σεισμός θα έχει σταματήσει. Οι σεισμοί που έχουμε στην Ελλάδα 5-6 Ρίχτερ κρατάνε 5-10 δευτερόλεπτα οπότε δεν υπάρχει λόγος να ανησυχούμε. Αυτό που πρέπει να κοιτάξουμε όμως είναι την κατάσταση των κτηρίων. Όπως ο άνθρωπος αύξησε τις κτιριακές υποδομές σε όλο τον κόσμο έτσι και τα θύματα των σεισμών αυξήθηκαν. Πρέπει να φτιάξουμε σωστά τα κτήρια για να συμπεριφέρονται σωστά με σεισμούς. Αυτή τη διαφορά τη βλέπουμε στην Ιαπωνία που έχει σεισμούς 7-8 Ρίχτερ και βλέπουμε ότι δεν έχουν καθόλου ζημιές και έχουμε δίπλα μας την Ιταλία να κάνει σεισμό 6 Ρίχτερ και έχουμε 3.000 σπίτια γκρεμισμένα. Δεν είναι ότι οι σεισμοί είναι διαφορετικοί είναι ότι είναι διαφορετικά τα κτίρια. Οι Γιαπωνέζοι δηλαδή αντί να χρησιμοποιούν σκέτο τσιμέντο στα κτίρια χρησιμοποιούν και ελαστικά υλικά, καουτσούκ. Τα κτίρια γίνονται ελαστικά και ταλατεύονται. Οπότε υπάρχει μία νέα τεχνολογία στους πολιτικούς μηχανικούς. Τους δίνουμε πληροφορίες εμείς οι σεισμολόγοι ανάλογα με την περιοχή και αυτοί κανονίζουν τον αντισεισμικό σχεδιασμό δηλαδή τι υλικά θα χρησιμοποιήσουν για να χτίσουν το κτίριο.

Από τη Συντακτική Ομάδα

Συντακτική Ομάδα: Κα Ανέστη, είμαστε η συντακτική ομάδα του ηλεκτρονικού μαθητικού περιοδικού του σχολείου μας και θα θέλαμε να μας διαθέσετε λίγο από τον πολύτιμο χρόνο σας για να σας πάρουμε μια συνέντευξη.

Διευθύντρια: Μπράβο, χαίρομαι πάρα πολύ που αποφασίσατε να ετοιμάσετε ένα ηλεκτρονικό έντυπο και φυσικά είμαι στην διάθεση σας.

Συντακτική Ομάδα: Γιατί γίνατε Διευθύντρια και δεν παραμείνατε στην θέση του απλού καθηγητή;

Διευθύντρια: Σε κάθε δραστηριότητα που έχουμε στην ζωή μας και σε κάθε μας δουλειά κάποια στιγμή δεν μας αρκεί να μένουμε στάσιμοι. Θα πρέπει να πάμε και ένα βήμα παρακάτω, να κάνουμε και κάτι άλλο και για την εμπειρία να δοκιμάσουμε και να μάθουμε και κάτι άλλο αλλά και να προσφέρουμε και να αποδώσουμε λίγο περισσότερο. Αφού δούλεψα αρκετά χρόνια ως απλή εκπαιδευτικός, θεώρησα κάποια στιγμή ότι μπορώ να προσφέρω στην υπηρεσία και στην εκπαίδευση και από την θέση της Διευθύντριας. Έτσι αποφάσισα να γίνω Διευθύντρια.

Συντακτική Ομάδα: Πόσα χρόνια βρίσκεστε σε αυτή τη θέση και με τι ακριβώς ασχολείστε;

Διευθύντρια: Είμαι 6 χρόνια Διευθύντρια. Τα προηγούμενα χρόνια ήμουν απλά καθηγήτρια, απλά εκπαιδευτικός, όχι δηλαδή πως αλλάζει ο ρόλος του εκπαιδευτικού ως προς την Διευθύντρια συνεχίζω να είμαι εκπαιδευτικός- όμως τώρα έχω ένα επιπλέον ρόλο: διευθύνω ένα σχολείο. Ένα σχολείο αποτελείται από το σύλλογο διδασκόντων, τους εκπαιδευτικούς που διδάσκουν σε αυτό το σχολείο, από τους μαθητές ακόμη και από τους γονείς, δεν είμαστε δηλαδή μόνο εμείς που ερχόμαστε κάθε μέρα εδώ αλλά αποτελούν και οι γονείς σας ένα κομμάτι λειτουργίας του σχολείου. Ο ρόλος του Διευθυντή/Διευθύντριας στο σχολείο είναι να συντονίζει τη λειτουργία όλων αυτών των ανθρώπων. Ταυτόχρονα είμαι υπεύθυνη και για έναν άχαρο και βαρετό τομέα που είναι το διοικητικό κομμάτι δηλαδή να απαντώ σε έγγραφα που στέλνει το Υπουργείο, η Διεύθυνση, ο Δήμος και παράλληλα να φροντίζω για ό,τι χρειαζόμαστε στο σχολείο.

Συντακτική Ομάδα: Ποια ήταν η πιο δύσκολη στιγμή στην καριέρα σας και ποια η πιο χαρούμενη;

Διευθύντρια: Δύσκολες στιγμές δεν έχω και πάρα πολλές να θυμηθώ. Η πιο δύσκολη θα έλεγα ότι ήταν η απώλεια ενός μαθητή που είχα όταν ήμουν καθηγήτρια στο 1ο Γυμνάσιο. Αυτή ήταν η πιο δύσκολη περίοδος που έχω βιώσει στην Εκπαίδευση. Οι ευχάριστες στιγμές είναι ατέλειωτες, συνήθως προέρχονται από εσάς τους μαθητές/μαθήτριες και είναι και αυτό που για ΄μένα είναι το θετικό, το ευχάριστο, το καλό που με κρατάει να μένω (ακόμη) στην εκπαίδευση και να μην έχω φύγει στην σύνταξη, γιατί έχω αρκετά χρονιά υπηρεσίας. Είναι αυτή η ανατροφοδότηση που παίρνουμε καθημερινά από τους μαθητές, γιατί εσείς είστε η ζωντάνια στο σχολείο μας και από εσάς παίρνουμε όλη αυτή τη θετική ενέργεια. Γι’ αυτό και παραμένω στην εκπαίδευση και δεν συνταξιοδοτούμαι.

Συντακτική Ομάδα: Έχετε πότε σκεφτεί να εγκαταλείψετε την θέση σας; Αν ναι, γιατί;

Διευθύντρια: Να εγκαταλείψω την θέση μου ως Διευθύντρια; Όχι, δεν εγκαταλείπω ποτέ ό,τι ξεκινάω. Όταν αποφασίσω να κάνω κάτι,σε οποιαδήποτε δραστηριότητα της ζωής μου, μελετώ καλά από πριν αν μπορώ να το κάνω η όχι, αναζητώ τα εφόδια που μου χρειάζονται για να το κάνω, και ξεκινάω με πείσμα για να ολοκληρώσω αυτή τη διαδικασία. Αν συναντήσω δυσκολίες, απλώς αναδιπλώνομαι για λίγο (για να βρω πάλι τρόπους, εφόδια) και ξαναξεκινώ τη προσπάθεια.

Συντακτική Ομάδα: Για ποιο λόγο θέλατε να γίνετε Διευθύντρια στο Γυμνάσιο Κανήθου;

Διευθύντρια: Ήμουν Διευθύντρια και πριν σε άλλα σχολεία αλλά στο Γυμνάσιο Κανήθου ήρθα γιατί είναι κοντά στο σπίτι μου, γιατί είναι ένα μεγάλο σχολείο, γιατί είναι ένα καινούριο σχολείο, γιατί είναι ένα ωραίο σχολείο.

Συντακτική Ομάδα: Πως αισθανθήκατε τη φετινή ήμερα του Αγιασμού στο σχολείο μας;

Διευθύντρια: Οι εκπαιδευτικοί ερχόμαστε στο σχολείο λίγο πριν τον Αγιασμό. Εγώ ήρθα δέκα μέρες νωρίτερα στο σχολείο και γνώρισα τους συνάδελφους/εκπαιδευτικούς που είναι σε αυτό το σχολείο. Με αποδέχτηκαν, ήταν πάρα πολύ φιλόξενοι, βρήκα μια ανοιχτή και ζεστή αγκαλιά και αισθάνθηκα πάρα πολύ άνετα. Με εσάς στη συνέχεια, όταν σας γνώρισα, ένιωσα ακόμη καλύτερα και δεν αισθάνθηκα καθόλου άβολα.

Συντακτική Ομάδα: Ποια είναι η σχέση σας με τους μαθητές και τους καθηγητές;

Διευθύντρια: Με τους καθηγητές και τις καθηγήτριες είμαστε συνάδελφοι. Είναι καθαρά συναδελφική η σχέση. Είμαστε ο σύλλογος διδασκόντων, σε αυτόν ανήκω κι εγώ και με τους συνάδελφους δεν αισθάνομαι ότι είμαι κάτι διαφορετικό. Με τους μαθητές είναι λίγο διαφορετικά τα πράγματα. Υπάρχουν μαθητές και μαθήτριες με τους οποίους αισθάνομαι πάρα πολύ καλά. Υπάρχουν όμως μαθητές και μαθήτριες οι οποίοι δεν μπορούν να αποδεχτούν τους κανόνες της λειτουργίας του σχολείου, δεν μπορούν να τηρήσουν τα όρια τα οποία υπάρχουν πάντα στις σχέσεις όλων μας. Οι μαθητές αυτοί έρχονται στο γραφείο μου για να μπορέσω να συζητήσω μαζί τους να τους τονίσω τις υποχρεώσεις τους και για το πως θα πρέπει να φέρονται. Με αυτούς δεν αισθάνομαι και πολύ καλά. Αισθάνομαι λίγο άβολα, όμως προσπαθώ να συζητάω μαζί τους και να τούς εξηγώ, ότι δεν μπορεί είμαστε σε ένα χώρο τόσα πολλά άτομα – πλησιάζουμε τα 400 σε αυτό το σχολείο – και ο καθένας να κάνει το δικό του. Θα πρέπει ο καθένας μας, είτε είναι Εκπαιδευτικός, είτε προΐσταται ως Διευθυντής ή Υποδιευθυντής, είτε είναι απλός μαθητής, να τηρεί κάποιους κανόνες, για να μπορούμε να συνυπάρχουμε (να μη συγκρούονται τα δικαιώματα μας, οι γκρίνιες μας και οι φορτώσεις μας).

Συντακτική Ομάδα: Τι αισθάνεστε όταν τιμωρείτε ένα μαθητή;

Διευθύντρια: Σίγουρα δεν αισθάνομαι ευχάριστα! Είναι μια δύσκολη θέση, είναι ένας δύσκολος ρόλος αλλά έχει σχέση με αυτό που είπα πριν. Δεν τιμωρώ τους μαθητές εύκολα. Υπάρχουν στάδια/βήματα πριν την τιμωρία: πρώτα κάνουμε μια συζήτηση όπου τους εξηγώ πως πρέπει να τηρούν τους κανόνες λειτουργίας του σχολείου, πως θα πρέπει να φέρονται ώστε η συμπεριφορά τους να είναι αποδεχτή από το σύνολο του σχολείου. Όταν πια δεν μπορούν να κατανοήσουν και να περιορίσουν την λανθασμένη τους συμπεριφορά τότε αναγκάζομαι να βάλω κάποιες ποινές που και αυτές πάλι έχουν στάδια: πρώτα είναι η επίπληξη, μετά είναι η πιο σοβαρή τιμωρία, μετά σοβαρότερη και σοβαρότερη έως ότου αυτοί να μπορέσουν να καταλάβουν ότι δημιουργούν πρόβλημα, όχι τόσο σε μένα, αλλά περισσότερο στο σύνολο του σχολείου, στους συμμαθητές τους, στους εκπαιδευτικούς αλλά κυρίως στη δική τους επίδοση στα μαθήματα.

Συντακτική Ομάδα: Πείτε μας κάποια πράγματα για τον εαυτό σας που δεν γνωρίζουμε και θα θέλατε να τα ξέρουμε.

Διευθύντρια: Για τον εαυτό μου, δεν μπορώ να πω κάτι που θα πρέπει να ξέρετε, γιατί δεν μου αρέσει να προβάλλω τον εαυτό μου, δεν μπορώ να σας πω εγώ κάποια πράγματα για να με γνωρίσετε. Νομίζω ότι αυτό θα έρθει με το χρόνο, με τις δραστηριότητες που θα κάνουμε, με τις επαφές που θα έχουμε, με όσους με βλέπουν στην τάξη, με κάποιες άλλες δραστηριότητες που προγραμματίζουμε και θα κάνουμε από δω και πέρα και θα είμαστε περισσότερες ώρες μαζί. Έτσι θα με γνωρίσετε και νομίζω ότι έτσι είναι καλύτερα να γνωρίζουμε τους ανθρώπους, όχι “εγώ θα σας πω ποια είμαι” και να φτιάξω μια εικόνα έτσι όπως εγώ τη θέλω. Το καλύτερο είναι να με γνωρίσετε εσείς μέσα από την συμπεριφορά μου. Τότε θα είναι και πιο αληθινή η εικόνα.

Συντακτική Ομάδα: Ποια είναι τα σχέδια σας για το σχολείο μας για τη φετινή χρονιά;

Διευθύντρια: Τα σχέδια δεν είναι δικά μου, τα σχέδια είναι όλου του συλλόγου διδασκόντων. Όλοι μας (όπως είπα και πριν) εκπαιδευτικοί, Υποδιευθυντές και εγώ, προγραμματίζουμε κάποια πράγματα, προγραμματίζουμε κάποια προγράμματα, κάποιες εκπαιδευτικές επισκέψεις, γίνεται μια αναζήτηση μήπως μπορέσουμε να βρούμε σε κάποιες άλλες ευρωπαϊκές χώρες, εταίρους για να κάνουμε ένα πρόγραμμα (Erasmus). Θα είναι νομίζω μια καλή ευκαιρία κι εσείς να βοηθηθείτε και να βγείτε στο εξωτερικό τα επόμενα 2 ή 3 χρονιά (ομάδες εννοώ) να επισκεφτείτε άλλα σχολεία στο εξωτερικό. Δεν είναι προσωπικός μου αυτός ο προγραμματισμός, είναι όλου του συλλόγου, όλων των εκπαιδευτικών, όλοι μαζί προγραμματίζουμε, βάζουμε στόχους, αναζητάμε λύσεις και πορευόμαστε για να το επιτύχουμε.

Συντακτική Ομάδα: Ευχαριστούμε πολύ για τον πολύτιμο χρόνο σας.

Διευθύντρια: Κι εγώ σας ευχαριστώ.

Συντακτική Ομάδα: Γιατί έβαλες υποψηφιότητα για το δεκαπενταμελές συμβούλιο;

Πρόεδρος: Θελα να δω πως είναι να εκπροσωπείς ένα ολόκληρο Γυμνάσιο άλλα και να βοηθάς τους μαθητές αν έρθουν αντιμέτωποι με κάποιο πρόβλημα.

Συντακτική Ομάδα: Τι σημαίνει ο ρόλος του πρόεδρου για σένα;

Πρόεδρος: Πιστεύω πως ο ρόλος του προέδρου δεν είναι κάτι ιδιαίτερο, όλα τα μέλη του δεκαπενταμελούς συμβουλίου είναι ισότιμα.

Συντακτική Ομάδα: Ποιο είναι το πιο σημαντικό σου μέλημα ως πρόεδρος του δεκαπενταμελούς συμβουλίου;

Πρόεδρος: Από την αρχή που εκλέχθηκα ως πρόεδρος, προσπάθησα να έρθω πιο κοντά στα παιδιά για να τα βοηθήσω σε ο,τι χρειαστούν και συνεχίζω έτσι.

Συντακτική Ομάδα: Πού νομίζεις ότι μπορείς να φτάσεις προκειμένου να υπερασπιστείς τα δικαιώματα των μαθητών;

Πρόεδρος: Δεν υπάρχουν όρια για να υπερασπιστείς οποιαδήποτε δικαιώματα.

Συντακτική Ομάδα: Ποια είναι τα σχέδια του δεκαπενταμελούς συμβουλίου για το σχολείο μας τη φετινή χρονιά; Ετοιμάζετε κάτι για τα Χριστούγεννα;

Πρόεδρος: Το δεκαπενταμελές συμβούλιο έχει υπέροχες ιδέες για τις οποίες σύντομα θα πληροφορηθείτε.

Συντακτική Ομάδα: Μπορείς να μας αναφέρεις τα υπόλοιπα μέλη του δεκαπενταμελούς συμβουλίου και το ρόλο του καθενός;

Πρόεδρος: Τα υπόλοιπα μέλη είναι :

Ιωάννα Μπουζαίου – Αντιπρόεδρος

Νεκτάριος Παντούλας – Γραμματέας

Κωνσταντίνος Πανταζής

Κωνσταντίνος Κωστόπουλος

Κωνσταντίνος Τσάμης

Νότης Διαμαντής

Μαρίνα Μπάρδα

Βαγγέλης Γκαβέλας

Δήμητρα Ρίννη

Δέσποινα Ψυχογιού

Δαβίδ Μπαμπίν

Γιώργος Βάρκας

Παναγιώτα Γκόσδα

Κωνσταντίνα Ραπτάκη