Κάθε πρωί ο Πέτρος πήγαινε στο σχολείο με ένα βάρος στην καρδιά. Μερικοί συμμαθητές του τον κορόιδευαν σχεδόν κάθε μέρα. Του έκρυβαν τα πράγματά του, γελούσαν μαζί του και του έλεγαν άσχημα λόγια. Ο Πέτρος ένιωθε πολύ άσχημα. Ντρεπόταν, φοβόταν και πολλές φορές ήθελε να μείνει στο σπίτι αντί να πάει σχολείο.
Ένα διάλειμμα, καθώς στεκόταν μόνος του στο προαύλιο, τον είδε η Έλενα από την τάξη του. Κατάλαβε ότι κάτι δεν πήγαινε καλά και τον ρώτησε τι συμβαίνει. Ο Πέτρος στην αρχή δίστασε, αλλά τελικά της είπε την αλήθεια. Η Ελένη του είπε ότι δεν πρέπει να το κρατά μέσα του και ότι πρέπει να ζητήσει βοήθεια.
Την επόμενη μέρα μίλησαν μαζί στον δάσκαλο. Ο δάσκαλος συζήτησε με όλη την τάξη για τον σχολικό εκφοβισμό και εξήγησε πόσο σημαντικό είναι να σεβόμαστε τους άλλους.
Μετά από αυτό, τα παιδιά σταμάτησαν να κοροϊδεύουν τον Πέτρο. Σιγά σιγά ένιωσε καλύτερα και κατάλαβε ότι όταν μιλάμε για το πρόβλημα, μπορούμε να βρούμε λύση.
Σωτηρία Τόσκα
