Το σούβλισμα του αρνιού όπως το ξέρουμε σήμερα καθιερώθηκε ιδιαίτερα στην ύπαιθρο και στις αγροτικές κοινότητες.
Ήταν πρακτικό: δεν υπήρχαν φούρνοι, και το υπαίθριο ψήσιμο επέτρεπε τη συγκέντρωση πολλών ανθρώπων γύρω από τη φωτιά – ένα αυθεντικό κοινωνικό δρώμενο. Η παράδοση έγινε ιδιαίτερα έντονη στη Ρούμελη και την Πελοπόννησο, αλλά σήμερα είναι πλέον σχεδόν πανελλαδική.
Στην ελληνική ύπαιθρο, η σούβλα δεν είναι απλώς τρόπος ψησίματος, είναι τελετουργία. Οι οικογένειες και οι γειτονιές συγκεντρώνονται από το πρωί της Κυριακής του Πάσχα γύρω από τα κάρβουνα, σε μια γιορτή που ξεπερνά το φαγητό και γίνεται μέσο σύνδεσης, ενότητας και χαράς.
Η ετοιμασία του αρνιού, με τα γέλια, τα μεζεδάκια και τις μουσικές, είναι από μόνη της μια γιορτή της κοινότητας.
