1η Δημοσίευση: Μάϊος 2026
Συντάκτης Άρθρου: π. Νεκτάριος.
___________________________________________________
Και χωρίς να χάσει καιρό βγήκε έξω στο χιόνι. Το παιδί τον παρακολουθούσε από περιέργεια για να δει τι πάει να κάνει. Κάποια στιγμή τον είδε να είναι σκυφτός στο χιόνι και με γυρισμένη την πλάτη προς το σπιτάκι του.
Σε λίγο ο Άγιος Παΐσιος μπήκε μέσα κρατώντας ένα τενεκεδάκι που μέσα είχε κάτι μικρά κομμάτια με δαχτυλιές πάνω τους. Όλα ήταν ακανόνιστα. Άλλα ήταν μεγαλύτερα και άλλα ήταν μικρότερα. Επιπλέον όλα τους ήταν κάτασπρα και φαίνονταν σαν να είχαν πάνω τους την ειδική ζάχαρη που έχουν τα γλυκά, την άχνη, όπως λέγεται.
Πάρε, είπε στο παιδί. Πάρε να φας. Το παιδί πήρε ένα απ’ τα κομμάτια αυτά και το έφαγε. Η γεύση του ήταν σαν λουκούμι, ήταν ένα λουκούμι! Πάρε άλλο ένα, του είπε ο Άγιος Παΐσιος. Ωραία τα λουκούμια σου Γέροντα, του απάντησε το παιδί.
Ποια λουκούμια, ευλογημένε, χιόνι είναι. Κοίταξε μην πεις τίποτα σε κανέναν, άκουσες; Με πόσα παιδιά είσαι στην τάξη σου; Πάρτα να τα δώσεις στα παιδιά, αλλά πρόσεξε δεν θα πεις τίποτα.
Το παιδί αυτό έφυγε απ’ το σπιτάκι του Αγίου Παϊσίου και έκανε όπως του είπε. Έδωσε αυτά τα λουκούμια από το χιόνι κι έφαγαν και άλλα παιδιά, χωρίς να τους πει τίποτα για το θαύμα αυτό του Αγίου Παϊσίου. Και πότε το είπε; Όταν πέθανε ο Άγιος Παΐσιος και πήγε στους Ουρανούς.
ΠΗΓΗ: Περιοδικό «Παιδικά Φτερουγίσματα», Μάρτιος 2022
