ΙΧΝΗΛΑΤΕΣ ΤΗΣ ΠΑΛΛΗΝΗΣΓΕΝΙΚΑ – ΙΧΝΗΛΑΤΕΣ ΤΗΣ ΠΑΛΛΗΝΗΣ

Η μουσική και η επίδρασή της στην ψυχολογία μας!

dimdourma — Thu, 07 May 2026 20:47:47 +0000

Η μουσική και η επίδραση της στην ψυχολογία μας!

του Λευτέρη Σοντάκη (Β1)

Πόσες φορές έχουμε ακούσει ένα τραγούδι που άλλαξε αμέσως τη διάθεσή μας; Η μουσική βρίσκεται καθημερινά στη ζωή όλων μας και αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους τρόπους έκφρασης και επικοινωνίας. Άλλοτε μας χαλαρώνει, άλλοτε μας γεμίζει ενέργεια και άλλοτε μας βοηθά να εκφράσουμε συναισθήματα που δύσκολα λέγονται με λόγια. Δεν είναι τυχαίο, λοιπόν, ότι επηρεάζει βαθιά την ψυχολογία και τη συναισθηματική κατάσταση του ανθρώπου.

Καταρχάς, η επίδραση της μουσικής στα συναισθήματά μας είναι άμεση. Οι ρυθμοί, οι μελωδίες και οι στίχοι ενός τραγουδιού μπορούν μέσα σε λίγα λεπτά να αλλάξουν τη διάθεσή μας και τον τρόπο με τον οποίο βλέπουμε την καθημερινότητα. Ένα χαρούμενο και ζωηρό τραγούδι μπορεί να μας γεμίσει αισιοδοξία, να μειώσει την ένταση της καθημερινότητας και να λειτουργήσει ως μέσο αποφόρτισης από το άγχος, ενώ μια πιο αργή ή μελαγχολική μελωδία μας δίνει την ευκαιρία για εσωτερική αναζήτηση και μας βοηθά να έρθουμε πιο κοντά στα βαθύτερα συναισθήματά μας. Παράλληλα, πολλοί άνθρωποι επιλέγουν να ακούν μουσική όταν διαβάζουν ή εργάζονται, αφού τους βοηθά να συγκεντρωθούν και δημιουργεί ένα πιο ευχάριστο περιβάλλον. Με αυτόν τον τρόπο, η μουσική λειτουργεί συχνά ως μέσο χαλάρωσης και ψυχικής ισορροπίας.

Εκτός όμως από τη συναισθηματική της επίδραση, η μουσική παίζει σημαντικό ρόλο και στη διαμόρφωση της προσωπικότητας και των κοινωνικών σχέσεων. Ιδιαίτερα στην εφηβεία, εμείς οι νέοι επηρεαζόμαστε αρκετά από τα μουσικά είδη που επιλέγουμε, καθώς μέσα από αυτά αναζητούμε την ταυτότητά μας και τον ιδιαίτερο τρόπο έκφρασής μας. Οι στίχοι πολλών τραγουδιών μεταφέρουν ιδέες, μηνύματα και πρότυπα που μπορούν να επηρεάσουν τον τρόπο σκέψης και τη στάση ζωής μας. Ταυτόχρονα, η μουσική φέρνει κοντά ανθρώπους με κοινά ενδιαφέροντα. Συναυλίες, φεστιβάλ και μουσικές εκδηλώσεις αποτελούν χώρους όπου οι άνθρωποι κοινωνικοποιούνται, μοιράζονται εμπειρίες και δημιουργούν φιλίες. Επιπλέον, η ενασχόληση με τη μουσική ενισχύει τη φαντασία και τη δημιουργικότητα, στοιχεία σημαντικά για την ανάπτυξη της προσωπικότητας.

Αξίζει ακόμη να αναφερθεί και η θεραπευτική διάσταση της μουσικής, η οποία αναγνωρίζεται όλο και περισσότερο σήμερα. Η μουσικοθεραπεία χρησιμοποιείται για την αντιμετώπιση διάφορων ψυχολογικών προβλημάτων όπως το άγχος, η κατάθλιψη και η συναισθηματική πίεση, βοηθώντας τους ανθρώπους να χαλαρώσουν και να εκφραστούν πιο ελεύθερα. Έτσι, γίνεται φανερό ότι η μουσική δεν αποτελεί απλώς ένα μέσο διασκέδασης, αλλά ένα σημαντικό κομμάτι της ζωής μας που επηρεάζει ουσιαστικά την ψυχολογία, τη συμπεριφορά και την καθημερινότητά μας.

Το «λάθος τρένο» και η ευθύνη της επιστροφής

dimdourma — Thu, 23 Apr 2026 18:52:59 +0000

Το «λάθος τρένο» και η ευθύνη της επιστροφής

του Πολυχρόνη Εφραίμ Δημητριάδη (Β1)

Αφορμή για τον παρόντα προβληματισμό αποτέλεσε ένα ιαπωνικό ρητό, το οποίο, παρά τη φαινομενική του απλότητα, αποδεικνύεται ιδιαίτερα διεισδυτικό, καθώς χαρακτηρίζει την ανατολική σκέψη, φωτίζει με ακρίβεια τη σχέση του ανθρώπου με τις επιλογές του και το κόστος της αδράνειας απέναντι στο προφανές λάθος: «Αν ανέβεις στο λάθος τρένο, κατέβα στον πλησιέστερο σταθμό. Όσο περισσότερο αργήσεις, τόσο πιο ακριβό θα είναι το εισιτήριο της επιστροφής». Η φράση αυτή, συμπυκνώνει μια διαχρονική αλήθεια που αφορά κάθε ανθρώπινη πορεία.

Το ρητό υπογραμμίζει ότι το λάθος δεν έγκειται τόσο στην αρχική επιλογή όσο στην επιμονή σε αυτήν, ακόμη και όταν έχει καταστεί σαφές ότι δεν οδηγεί στον επιθυμητό προορισμό. Η καθυστέρηση της διόρθωσης, είτε από φόβο είτε από συνήθεια, συνεπάγεται συσσώρευση απωλειών, όπως χρόνου, ψυχικής αντοχής και ευκαιριών. Το μήνυμα αφορά όλες τις εκφάνσεις της ζωής, από προσωπικές σχέσεις και επαγγελματικές διαδρομές, μέχρι και εκπαιδευτικές επιλογές.

Η μεταφορά του τρένου λειτουργεί ως εύστοχο σχήμα λόγου για την ανθρώπινη διαδρομή. Το τρένο κινείται αδιάκοπα, όπως και ο χρόνος, ο οποίος δεν περιμένει την ωρίμανση των δισταγμών μας. Η συνειδητοποίηση ότι βρισκόμαστε σε λάθος κατεύθυνση γεννά ένα κρίσιμο υπαρξιακό ερώτημα. Θα αναλάβουμε την ευθύνη της εξόδου ή θα παραμείνουμε επιβάτες μιας πορείας που δεν μας εκφράζει;

Συχνά, η παραμονή στο «λάθος τρένο» δικαιολογείται με το επιχείρημα της επένδυσης: «έχω ήδη δώσει πολλά για να φύγω». Ωστόσο, η λογική αυτή παραγνωρίζει ότι η συνέχιση μιας λανθασμένης επιλογής δεν αναιρεί το κόστος, αντιθέτως, το πολλαπλασιάζει. Κάθε επόμενος σταθμός απομακρύνει την επιστροφή και καθιστά την αλλαγή πιο επώδυνη.

Το ιαπωνικό ρητό δεν προβάλλει την αλλαγή ως εύκολη πράξη, αλλά ως αναγκαία. Η έξοδος προϋποθέτει αυτογνωσία, ειλικρίνεια και θάρρος απέναντι στην αβεβαιότητα. Παρά ταύτα, η έγκαιρη αναθεώρηση συνιστά πράξη ωριμότητας και όχι ήττας.

Εν τέλει, η σοφία του ρητού έγκειται στην απλότητά του: η ζωή δεν τιμωρεί το λάθος, αλλά την νωθρότητα απέναντι σε αυτό. Όσο νωρίτερα επιλέξει κανείς να κατέβει, τόσο περισσότερο χρόνο και ελευθερία διασώζει για τη συνέχεια της πορείας του. Η εικόνα του «λάθους τρένου» δεν παραπέμπει απλώς σε μια εσφαλμένη επιλογή, αλλά στη σιωπηρή συνενοχή του ανθρώπου που αν και, αναγνωρίζει το λάθος του, επιλέγει να παραμείνει αδρανής. Το ρητό δεν καταδικάζει την πλάνη, αλλά στηλιτεύει την αναβολή της διόρθωσής της και μας υπενθυμίζει, ότι η ευθύνη της πορείας βαραίνει αποκλειστικά εκείνον, που επιλέγει να συνεχίσει.

Ο Αθλητισμός που Χάνεται στα Θρανία: Θυσία ή Αναγκαίο Κακό;

dimdourma — Tue, 13 May 2025 23:56:39 +0000

Ο Αθλητισμός που Χάνεται στα Θρανία: Θυσία ή Αναγκαίο Κακό;

της Καλλιόπης Δημητροπούλου (Γ1)

Ο αθλητισμός είναι πολλά περισσότερα από απλή σωματική άσκηση. Είναι πάθος, συναισθήματα, στόχοι και δεσμοί που σφυρηλατούνται μέσα από κόπο και αφοσίωση. Ωστόσο, για πολλούς εφήβους στην Ελλάδα, αυτή η πολύτιμη πηγή ζωής και ευεξίας εγκαταλείπεται απότομα όταν πλησιάζουν οι Πανελλήνιες Εξετάσεις. Οι απαιτήσεις του διαβάσματος μετατρέπονται σε μονοπάτι χωρίς διαφυγή, με αποτέλεσμα να θυσιάζεται ο αθλητισμός στον βωμό της επιτυχίας στις εξετάσεις.

Προσωπικά έζησα αυτή τη σύγκρουση ψυχής και υποχρέωσης. Το kickboxing δεν ήταν απλώς ένα άθλημα για μένα. Ήταν ο χώρος όπου ένιωθα ελεύθερη, δυνατή και βαθιά συνδεδεμένη, όχι μόνο με το άθλημα, αλλά και με τους ανθρώπους που το περιέβαλλαν. Κάθε προπόνηση ήταν μια διέξοδος από το άγχος και την πίεση, μια ευκαιρία να ξεπεράσω τα όριά μου και να ονειρευτώ την αγωνιστική διάκριση. Δεν ήταν μόνο οι τεχνικές κινήσεις ή οι αγώνες που με γέμιζαν, αλλά η αίσθηση ότι ανήκω σε μια ομάδα που μοιραζόταν το ίδιο πάθος.

Ωστόσο, καθώς οι απαιτήσεις των εξετάσεων αυξάνονταν, ο χρόνος και η ενέργειά μου μειώνονταν. Έπρεπε να διαλέξω. Και διάλεξα να θυσιάσω το όνειρο μιας πιθανής αγωνιστικής διάκρισης. Όχι γιατί το ήθελα, αλλά γιατί δεν μπορούσα να το κάνω απλά «αύριο». Δεν μπορούσα να παλέψω ημιτελώς. Το kickboxing απαιτούσε την αφοσίωση που δεν μπορούσα πια να προσφέρω. Έφυγα με βαριά καρδιά, νιώθοντας ότι αποχωρίζομαι ένα κομμάτι του εαυτού μου.

Από την άλλη μεριά, ακόμη και εάν ένας έφηβος αφιερώνει μεγάλο μέρος της ζωής του στον αθλητισμό με σκοπό να πετύχει τους στόχους που έχει θέσει, δεν πρέπει να εγκαταλείπει την ευκαιρία για πανεπιστημιακές σπουδές. Η μόρφωση και η γνώση είναι τα εφόδια που θα τον βοηθήσουν να εξελιχθεί τόσο σαν άνθρωπος όσο και σαν αθλητής. Όπως ανέφερε και η σπουδαία αθλήτρια Όλγα Βασδέκη, σε συνέντευξή της σε προηγούμενο τεύχος του περιοδικού μας: «Σκεφτείτε έναν αθλητή που δεν γνωρίζει την ιστορία της χώρας του και σκεφτείτε πάλι έναν άνθρωπο ο οποίος δεν γνωρίζει τι σημαίνει τρέξιμο. Πώς σας φαίνεται;» Η φράση αυτή, πιστεύω, αναδεικνύει την ανάγκη ισορροπίας ανάμεσα στη γνώση και τον αθλητισμό, υπογραμμίζοντας ότι το ένα δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς το άλλο.

Αυτό είναι το δίλημμα που βιώνουν πολλοί έφηβοι σήμερα. Αναγκάζονται να επιλέξουν μεταξύ της ακαδημαϊκής επιτυχίας και του αθλητικού ονείρου, καθώς η κοινωνία και το εκπαιδευτικό σύστημα τούς πιέζουν να επικεντρωθούν αποκλειστικά στις εξετάσεις. Αξίζει, όμως, να εγκαταλείπουμε αυτό που μας γεμίζει ψυχικά και μας δίνει σκοπό; Μπορούμε να επανεξετάσουμε τις προτεραιότητες και να βρούμε έναν τρόπο να συνυπάρξουν το διάβασμα και ο αθλητισμός; Ακόμα αναρωτιέμαι.

Ίσως η λύση δεν είναι να θυσιάζουμε το ένα για το άλλο, αλλά να μάθουμε να ισορροπούμε. Γιατί ο αθλητισμός δεν είναι απλά ένα χόμπι. Είναι τρόπος ζωής. Και κανένας διαγωνισμός δεν μπορεί να τον αντικαταστήσει.

O Δήμαρχος Παλλήνης εφ’ όλης της ύλης

dimdourma — Thu, 10 Apr 2025 19:37:16 +0000

O Δήμαρχος Παλλήνης εφ’ όλης της ύλης

Ως συντακτική ομάδα αποφασίσαμε ότι θα θέλαμε στο φετινό τεύχος του περιοδικού μας να εξασφαλίσουμε μία συνέντευξη από τον νεοεκλεγέντα δήμαρχο Παλλήνης – Γέρακα, κ. Χρήστο Αηδόνη, αφού θεωρήσαμε ότι το πρόγραμμα του για το δήμο μάς αφορά άμεσα και ως μαθητές και ως πολίτες. Αντιλαμβανόμασταν ότι το εγχείρημα θα ήταν δύσκολο, καθώς ο δήμαρχος έχει πάρα πολλές υποχρεώσεις και ο χρόνος του ως εκ τούτου θα ήταν περιορισμένος. Παρόλα αυτά ανταποκρίθηκε άμεσα στο αίτημά μας για συνέντευξη και πρέπει να σημειωθεί ότι μας αφιέρωσε όσο χρόνο ήταν απαραίτητος –και ήταν πολύς!- για να διατυπώσουμε όλες τις ερωτήσεις μας.

Σε μια ζεστή και άμεση, λοιπόν, συνάντηση με μαθητές-δημοσιογράφους, ο Δήμαρχος Παλλήνης παρουσία της Αντιδημάρχου, κυρίας Δασκαλάκη, μάς υποδέχτηκε στο γραφείο του και παρουσίασε τις θέσεις και τις προτεραιότητές του σε ζητήματα που αφορούν την πόλη, την εκπαίδευση, τον πολιτισμό και τη συμμετοχή των νέων στη διαμόρφωση του δημόσιου χώρου.

«Σχεδιάζουμε μαζί την πόλη μας»

Ο Δήμαρχος με το καλημέρα μάς έδωσε είδηση: Μας γνωστοποίησε το νέο πρόγραμμα «Σχεδιάζουμε μαζί την πόλη μας», μέσα από το οποίο οι μαθητές των δημοτικών σχολείων καταθέτουν προτάσεις για το πώς οραματίζονται τους δημόσιους χώρους δίπλα στα σχολεία τους και οι προτάσεις αυτές εντάσσονται κατά το δυνατόν στο τεχνικό πρόγραμμα του Δήμου. Δείχνοντάς μας την πρώτη πρόταση ανέφερε χαρακτηριστικά, «το πάρκο που πρότειναν οι μαθητές της Δ΄ Δημοτικού θα κατασκευαστεί όπως ακριβώς το φαντάστηκαν». Ένα ακόμα παράδειγμα του προγράμματος ανάπλασης των ελεύθερων χώρων αποτελεί το «πάρκο τσέπης» στη συμβολή των οδών Τσακάλωφ και Κριεζή, που θα χρηματοδοτηθεί από τη ΔΕΗ και θα υιοθετηθεί από μαθητές οι οποίοι θα αναλάβουν και τη φροντίδα του.

- «Στην Παλλήνη έψαχνα έναν ανοιχτό χώρο, για να γίνει ένα πάρκο τσέπης, και δυστυχώς δεν υπήρχε ελεύθερος χώρος κοινόχρηστος εντός σχεδίου. Αυτή η λωρίδα που είναι δίπλα στο οινοποιείο Πέτρου είναι εκτός σχεδίου και τώρα προσπαθούμε να την εντάξουμε στο σχέδιο. Θα κάνουμε ένα εργαστήρι της φύσης, όπως το έχουμε ονομάσει. που θα είναι και εκπαιδευτικό. Θα γίνονται κάθε χρόνο εκπαιδεύσεις στις φυτεύσεις διαφόρων, είτε φυτών, είτε οπωροκηπευτικών. Θα έρχεστε εσείς στις εκδρομές σας, θα μαθαίνετε πράγματα. Θα έχουμε και ένα χώρο αναψυκτηρίου. Θα γίνει μια φοβερή διαμόρφωση!»

«Η πολιτική είναι η ζωή μου»

Ο Δήμαρχος, πρώην καθηγητής φυσικής αγωγής- αν και πιστεύουμε ότι δεν ταιριάζει ποτέ το «πρώην» στην ιδιότητα του εκπαιδευτικού- μίλησε για τη μετάβασή του στην πολιτική σκηνή υπογραμμίζοντας πως η πολιτική αποτελεί για εκείνον μια διαρκή πράξη προσφοράς. «Η πολιτική είναι η ζωή μου. Η σχέση μαζί της είναι σχέση ζωής», δήλωσε.

- «Θυμάμαι τον εαυτό μου από πάρα πολύ μικρό να ασχολούμαι με την πολιτική. Είναι ένα πεδίο ζωής για μένα, μια ενασχόληση που έχει να κάνει με την αγάπη για τα κοινά. Γιατί θεωρώ ότι η πολιτική είναι προσφορά και αυτό είναι κάτι το οποίο δεν έχει ανατραπεί και παραμένει έως τώρα προσωπική μου πεποίθηση. Ο συνδυασμός εκπαιδευτικού και πολιτικής είναι ένας συνδυασμός απολύτως ταιριαστός. Ο εκπαιδευτικός έχει τη δυνατότητα πολύ εύκολα να προσεγγίσει ανθρώπινες δυνάμεις. Και, όταν ένας άνθρωπος απευθύνεται στη νέα γενιά, είναι πάρα πολύ εύκολο να απευθυνθεί και στους υπόλοιπους. Γιατί η πιο δύσκολη γενιά για να πειστεί για μια σειρά από πράγματα είναι οι νέοι άνθρωποι. Είμαστε σε μια εποχή που οι αξίες έχουν οπισθοχωρήσει, δυστυχώς, είναι πια σε ένα άλλο επίπεδο, είναι κρυμμένες και νομίζω ότι εμείς που είμαστε στο χώρο της εκπαίδευσης, οι περισσότεροι θεωρώ, κάνουμε ότι μπορούμε με τον καλύτερο τρόπο.»

Τόνισε επίσης τη σημασία της ταπεινότητας, της συνέπειας και της ακρόασης των πολιτών. «Χωρίς ταπεινότητα δε θα μπορέσετε να κάνετε πολιτική». Μας προτρέπει να μην παρασυρόμαστε από το κακό παράδειγμα ορισμένων πολιτικών που έχουν ξεπεράσει τα όρια της αλαζονείας, καθώς οι περισσότεροι οι οποίοι ασχολούνται με την πολιτική είναι άνθρωποι της διπλανής πόρτας με διάθεση για προσφορά στο κοινωνικό σύνολο. «Πρέπει να μάθετε να κρίνετε τους ανθρώπους από τη συνέπειά τους και όχι από τις υποσχέσεις ή τα λόγια τους».

Η κατάσταση στα σχολεία σήμερα

Σε ερώτηση για τη στήριξη του εκπαιδευτικού έργου, ο κ. Αηδόνης ανέφερε πως ο Δήμος έχει δεσμεύσει κονδύλι 1.000.000 ευρώ για παρεμβάσεις στα σχολικά κτήρια και τις αυλές, προκειμένου να εξασφαλιστεί ένα ποιοτικό και ευχάριστο περιβάλλον μάθησης.

- «Η προτεραιότητά μας, καταρχάς, είναι να στηρίξουμε το σχολείο. Όταν στηρίζεις το σχολείο, στηρίζεις και τον εκπαιδευτικό. Το σχέδιό μας για το μέλλον είναι πολύ φιλόδοξο: να φτιάξουμε αυλές που ανταποκρίνονται στις ανάγκες του μαθητή σήμερα. Εμείς πρέπει να κοιτάξουμε μπροστά και να προσφέρουμε ένα περιβάλλον ευχάριστο και λειτουργικό για τον μαθητή. Σήμερα, επειδή έχω προσωπική εικόνα από τα σχολεία μας, η κατάσταση, δυστυχώς, δεν είναι καλή. Χρειάζεται ένα ουσιαστικό «lifting», ώστε να διαμορφωθεί ένα περιβάλλον που θα προκαλεί θετικά συναισθήματα. Και σε εσάς και στους εκπαιδευτικούς.»

Ανέπτυξε, επίσης, την άποψη πως το σχολικό περιβάλλον παίζει καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση συνειδήσεων παραθέτοντας τη θέση του Adorno (πολυσχιδής προσωπικότητα του 20^ου αιώνα) ότι «οι παραστάσεις, δηλαδή τα βιώματα και τα ερεθίσματα που δεχόμαστε, διαμορφώνουν τη συνείδησή μας». Προς επίρρωση αυτής της θέσης έφερε το παράδειγμα των μουσικών σχολείων.

- «Δεν είναι τυχαίο, λοιπόν, που στα μουσικά σχολεία σχεδόν δεν υπάρχει το φαινόμενο του εκφοβισμού. Οι εμπειρίες που βιώνουν οι μαθητές εκεί τους βοηθούν να καλλιεργούν συνείδηση, ενσυναίσθηση και συνεργασία. Στα διαλείμματα, αν πάτε στα μουσικά σχολεία, θα δείτε ότι κρατούν τα μουσικά τους όργανα και παίζουν. Δεν έχουν ούτε χρόνο ούτε διάθεση για εκφοβιστικές συμπεριφορές. Αντιθέτως, ασχολούνται με το πώς θα λειτουργήσουν καλύτερα ως ομάδα, πώς θα παρουσιάσουν ένα πιο ποιοτικό αποτέλεσμα. Το περιβάλλον αυτό διαμορφώνει θετικά τη συμπεριφορά τους και ταυτόχρονα βοηθά τους καθηγητές να είναι πιο αποδοτικοί και δημιουργικοί.»

Ανοιχτές αυλές

Αναφερόμενος στην ανάγκη φύλαξης των σχολικών μονάδων επεσήμανε πως η αρμοδιότητα για φύλακες σχολείων ανήκει στο Υπουργείο. Το σχολείο μάλιστα που είχε φοιτήσει είχε και φύλακα και επιστάτη (ακόμα θυμάται τα ονόματά τους: Αβραάμ και Γιώργος αντίστοιχα) και υπήρχε έλεγχος και προστασία. Σε επίπεδο Δήμου εξετάζεται το ενδεχόμενο τοποθέτησης καμερών εκτός σχολικού ωραρίου, για να αποφευχθούν βανδαλισμοί και κλοπές.

Ενδιαφέρον παρουσιάζει η εφαρμογή του προγράμματος «Ανοιχτές Αυλές» σε έξι σχολεία αρχικά, με πρόβλεψη επέκτασης σε περισσότερα την επόμενη χρονιά.

- «Ξεκινάμε πιλοτικά από φέτος. Η ιδέα είναι να διατηρούνται ανοιχτές οι αυλές των σχολείων μετά τη λήξη του ωρολογίου προγράμματος, για να μπορούν τα παιδιά να παίζουν. Δίνεται έτσι και μια λύση στο πρόβλημα της έλλειψης αθλητικών εγκαταστάσεων. Οι μαθητές νιώθουν το χώρο δικό τους και επομένως θα τον προσέξουν. Επιπλέον σε κάθε προαύλιο θα βρίσκεται ένας γυμναστής από τα προγράμματά μας που θα εποπτεύει τον χώρο.»

«Όλα γύρω μας είναι πολιτισμός»

Για όσους δεν το γνωρίζουν ο κ. Αηδόνης είναι και μουσικός και μάλιστα έχει συνεργαστεί με μεγάλα ονόματα του ελληνικού πενταγράμμου. Μας αποκάλυψε ότι πρόκειται να κυκλοφορήσει ένα μουσικό έργο για τη Μικρά Ασία στο οποίο θα συμμετέχουν εννέα σπουδαίοι τραγουδιστές, μεταξύ των οποίων ο Παπακωνσταντίνου, ο Μακεδόνας και η Βελεσιώτου. Το έργο θα τιτλοφορείται «Μικρασιάτισσες Μνήμες».

Μιλώντας για μουσική με έναν Δήμαρχο και πρώην βουλευτή και Υφυπουργό η ερώτηση έρχεται αβίαστα: Αυτές οι καλλιτεχνικές ασχολίες εναρμονίζονται με το έργο του ως πολιτικό πρόσωπο; Γιατί στράφηκε στη μουσική και γιατί τελικά επέστρεψε στην πολιτική;

- «Επέλεξα μόνος μου το 2015 να αποχωρήσω από την κεντρική πολιτική σκηνή Ήταν μια στιγμή που αυτός που σέβεται τον εαυτό του πρέπει να πάρει γενναίες αποφάσεις.»

Έχοντας αφιερώσει τη ζωή του στην πολιτική, έκρυβε για χρόνια την άλλη του αγάπη, τη μουσική. Όπως εξομολογείται, είχε αρνηθεί στον Μάριο Τόκα να δώσει στίχους το 2000: «Ήθελα να με ξέρει ο κόσμος σαν πολιτικό, όχι σαν καλλιτέχνη. Ήταν λάθος». Η αποχώρησή του από την πολιτική συνοδεύτηκε με στροφή στη δημιουργία. Το 2018 παρουσίασε το πρώτο του μουσικό έργο σε ποίηση του Βάσου Λυσσαρίδη –σπουδαίου Ελληνοκύπριου πολιτικού- στο οποίο συνεργάστηκε με κορυφαίους Έλληνες καλλιτέχνες όπως ο Γιώργος Νταλάρας και ο Μανώλης Μητσιάς. Στη συνέχεια ως ραδιοφωνικός παραγωγός έδωσε βήμα σε νέους στιχουργούς μελοποιώντας κάποια από τα έργα τους.

- «Για την επιστροφή μου στην πολιτική: Ζω σε αυτόν τον δήμο 17 χρόνια και έβλεπα ότι δεν γίνονταν πράγματα. Θεωρούσα ότι δεν μπορεί να υπάρχει πόλη χωρίς κεντρικά σημεία, σημεία αναφοράς, χωρίς πεζόδρομο, χωρίς πολιτισμό. Έτσι αποφάσισα να διεκδικήσω τη Δημαρχία. Κερδίσαμε τις εκλογές ενάντια στα προγνωστικά. Τώρα άμα θα τα καταφέρουμε, θα το δούμε στο τέλος της θητείας. Μπορεί η συγκυρία να είναι τόσο κακή, που να μην σου επιτρέψει να κάνεις αυτά που θέλεις. Και η συγκυρία είναι κακή. Για πρώτη φορά οι Δήμοι δεν έχουν αναπτυξιακό πρόγραμμα. Εγώ, όμως, απευθύνομαι παντού και πετυχαίνουμε αρκετά πράγματα. Και αυτά που έχουμε ονειρευτεί, δεν ξέρω αν θα κάνουμε τα 100. Μπορούμε να κάνουμε τα 101, θα δούμε. Γιατί κάνουμε και πράγματα που δεν έχουμε πει.»

Στον ευρύτερο τομέα του πολιτισμού, ο Δήμαρχος ανέφερε χαρακτηριστικά ότι «όλα γύρω μας είναι πολιτισμός. Πολιτισμός δεν είναι μόνο ό,τι κτίζουμε, αλλά ο τρόπος που φερόμαστε στους γύρω μας Πολιτισμός είναι ο άνθρωπος και η συμπεριφορά του σε αυτούς που είναι δίπλα του». Ως προς τον τρόπο που σκέφτεται ο Δήμαρχος να αναδείξει τον πολιτισμό της πόλης μας στάθηκε στον «Παλλήνιο Σεπτέμβρη, που διοργανώθηκε φέτος για πρώτη φορά, λέγοντας χαρακτηριστικά: «Η Παλλήνη βγήκε στο φως. Μας μάθανε».

Να αναδείξουμε την Παλλήνη: Μια πόλη με παρελθόν και όραμα

Όπως είναι φυσικό, η συζήτηση έφτασε και στην ανάγκη να αναδειχθεί η ιστορία και η πολιτιστική ταυτότητα της Παλλήνης.

- «Η ταυτότητά μας είναι συνδυασμένη με την ιστορία. Πρέπει να αναδείξουμε την ιστορία της πόλης. Να μάθει όλος ο κόσμος ότι από αυτήν την πόλη περνάνε 10 χιλιόμετρα της μαραθώνιας διαδρομής. Να δείξουμε τα παλιά σημεία της ιστορικής μαραθώνιας διαδρομής, να αναδείξουμε πού είναι ο ναός της Παλληνίδος Αθηνάς, να μάθουμε τι είναι το λιοντάρι, να μάθουμε τι έκανε ο Παπαδιαμάντης σε αυτήν εδώ την πόλη, να την αξιοποιήσουμε και παράλληλα να την αναδείξουμε μέσα από τις δικές μας δημιουργίες.»

Το βλέμμα όμως στρέφεται και στο αύριο με έμφαση στις πολιτιστικές υποδομές. «Για πρώτη φορά ο δήμος περιλαμβάνει στον προϋπολογισμό του αγορά έργων εικαστικής τέχνης», ανέφερε, με σκοπό τη δημιουργία δημοτικής πινακοθήκης ενώ σχεδιάζεται και η δημιουργία δημοτικής βιβλιοθήκης στο σημείο του παλιού Δημαρχείου, που θα είναι κόσμημα για την πόλη. «Πρέπει να έχεις τα κατάλληλα εργαλεία για να δημιουργήσεις πολιτισμό», επεσήμανε χαρακτηριστικά.

Κλείνοντας τη θεματική του πολιτισμού, σχολίασε και την αρχιτεκτονική φυσιογνωμία της πόλης:

- «Πολιτισμός είναι τα σπίτια δίπλα μας τα οποία είναι χτισμένα με κεραμοσκεπή, κάτι που στην Αθήνα δεν θα δείτε πουθενά. Αν πάτε στην Παλλήνη, θα δείτε κτίρια ψηλά. Αυτό δεν είναι πολιτισμός. Τώρα λοιπόν εμείς σχεδιάζουμε την νέα πόλη, την ανοίγουμε, της δίνουμε ανάσα με τα σχέδια πόλης και φιλοδοξούμε να μπορέσει η Παλλήνη να πάρει το μερίδιο του ανθρώπινου προσώπου που χρειάζεται μια πόλη, για να δημιουργήσει».

Δημιουργία Δημοτικής Συγκοινωνίας

Αναφορά έγινε και στη μετακίνηση των πολιτών. Ο Δήμαρχος ανακοίνωσε τη δημιουργία Δημοτικής Συγκοινωνίας, με τη μελέτη από τον ΟΑΣΑ να έχει ολοκληρωθεί και την υλοποίηση να βρίσκεται σε τελική φάση. Η νέα συγκοινωνία θα καλύπτει απομακρυσμένες περιοχές εξυπηρετώντας τους πολίτες δωρεάν.

Επαγγελματική κατάρτιση των νέων

Σε ερώτησή μας για την ενίσχυση της επαγγελματικής κατάρτισης των νέων αποφοίτων του δήμου μας, ο Δήμαρχος προανήγγειλε τη δημιουργία ειδικού προγράμματος για την παροχή περισσότερων ευκαιριών στους δημότες:

- «Τις επόμενες μέρες έχω συνάντηση με το Πανεπιστήμιο Πειραιά και θα υπογράψουμε προγραμματική σύμβαση, για να μας κάνει ένα κέντρο που θα σχετίζεται με αυτή τη μορφή πληροφόρησης που θέλουμε να δώσουμε στους νέους ανθρώπους αλλά και όχι μόνο. Στο επόμενο διάστημα θα μπορώ να σας πω πολύ πιο συγκεκριμένα πράγματα.»

Η Αντιδήμαρχος Παλλήνης απαντά στους Ιχνηλάτες

Κατά τη διάρκεια της επίσκεψης στο Δημαρχείο είχαμε την ευκαιρία να συνομιλήσουμε και με την Αντιδήμαρχο, κ. Τ. Δασκαλάκη. Η αντιδήμαρχος ρωτήθηκε για την παύση της χρηματοδότησης εκ μέρους του Κράτους αλλά και του δήμου του προγράμματος «Πιερ ντε Κουμπερντέν». Το συγκεκριμένο πρόγραμμα περιλαμβάνει συναντήσεις κάθε δύο έτη εκπαιδευτικού και αθλητικού περιεχομένου όλων των σχολείων παγκοσμίως που φέρουν το όνομα του αναβιωτή των σύγχρονων Ολυμπιακών Αγώνων. Το σχολείο μας είναι το μόνο ελληνικό σχολείο που συμμετέχει στο πρόγραμμα αυτό. Η αντιδήμαρχος δεσμεύτηκε να μελετήσει το θέμα και να βρει την προσφορότερη λύση σε συνεργασία με τη Γενική Γραμματεία Αθλητισμού, τον ΣΕΓΑΣ και το Υπουργείο Παιδείας.

Αναβάθμιση υποδομών των σχολείων του δήμου

Στην ερώτησή μας για τις προθέσεις της Δημοτικής Αρχής σε ό,τι αφορά τις υποδομές των σχολείων του Δήμου μας; η Αντιδήμαρχος, παλαιά απόφοιτος του σχολείου, εξέφρασε τη λύπη της για την κατάσταση των σχολικών εγκαταστάσεων, επισημαίνοντας ότι το 1^ο ΓΕΛ Παλλήνης, το οποίο ήταν νεόδμητο, όταν εκείνη ήταν μαθήτρια, σήμερα παρουσιάζει φθορές. Τόνισε ότι η Δημοτική Αρχή γνωρίζει τις σχολικές ανάγκες και έχει θέσει ως προτεραιότητα την αναβάθμιση της σχολικής στέγης, παρά τις δυσκολίες που έχουν προκύψει λόγω της κατάργησης των σχολικών επιτροπών. Διαβεβαίωσε ότι θα γίνουν προσπάθειες για ενεργειακές και κτηριακές βελτιώσεις, ώστε τα σχολεία να παρέχουν αξιοπρεπείς συνθήκες και οι μαθητές να νιώθουν περήφανοι για το σχολικό χώρο τους. Χαρακτηριστικά ήταν τα λόγια της ως προς τις κτηριακές εγκαταστάσεις: «Θα φροντίσουμε να βελτιωθεί η σχολική στέγη, γιατί δεν θέλω να νιώθετε τυχεροί που δεν είστε στο χειρότερο σχολείο. Θέλω να νιώθετε τυχεροί που είστε στο καλύτερο σχολείο».

Η παρακαταθήκη της θητείας μας

Στην πορεία της συζήτησης με την αντιδήμαρχο τέθηκε το ερώτημα που αγγίζει τον πυρήνα κάθε θητείας με ουσιαστικό αποτύπωμα και αφορά την παρακαταθήκη που θα ήθελε να αφήσει πίσω της. Η απάντηση ήταν εστιασμένη σε δύο βασικούς άξονες: τη βελτίωση της σχολικής στέγης και τη διασύνδεση του σχολείου με την κοινωνία.

Όπως χαρακτηριστικά ανάφερε «θεωρώ ότι θα είναι αυτό ακριβώς που είπαμε και πριν, η βελτίωση της σχολικής στέγης». Η ανάγκη να δημιουργηθούν σύγχρονες, λειτουργικές υποδομές για τα παιδιά αποτελεί κεντρικό στόχο. Δεν είναι πλέον αποδεκτό να λειτουργούν σχολεία σε λυόμενα. Είναι καιρός να παραδοθούν στους μαθητές καινούρια, σύγχρονα σχολεία που ενθαρρύνουν τη μάθηση.

Πέρα όμως από τις κτιριακές υποδομές, εξίσου σημαντική είναι και η επανένταξη του σχολείου στον κοινωνικό ιστό. «Θα ήθελα τα δημοτικά σχολεία, κυρίως, να ανοίξουν στην κοινωνία. Να λειτουργούν όλη την ημέρα, να χρησιμοποιούνται οι χώροι τους προς όφελος όλων». Η προσδοκία είναι να μετατραπούν τα σχολεία σε ζωντανούς πυρήνες δράσης ιδιαίτερα σε περιοχές όπως η Παλλήνη, όπου, όπως επεσήμανε η κ. Δασκαλάκη, υπήρχε πάντοτε έλλειψη σε παιδικές χαρές και χώρους παιχνιδιού. «Και αυτό που λείπει στα παιδιά σήμερα είναι το παιχνίδι, αν με ρωτάτε».

Εθελοντισμός: πράξη ουσίας

Κλείνοντας η αντιδήμαρχος αφού επιβράβευσε την ενασχόληση μας με την σχολική εφημερίδα και την πρωτοβουλία μας για τη συνέντευξη, επεσήμανε ότι από τώρα που είμαστε στο Λύκειο θα πρέπει να στήνουμε το βιογραφικό μας και να επιδιώκουμε τέτοιου είδους εμπειρίες, οι οποίες θα μας ωφελήσουν στο μέλλον. Τόνισε ιδιαίτερα τη σημασία της εθελοντικής προσφοράς, παροτρύνοντάς μας να συμμετέχουμε σε δράσεις με κοινωνικό αντίκτυπο, δράσεις που μας φέρνουν πιο κοντά στην κοινωνική ζωή, όπως για παράδειγμα μια δενδροφύτευση, γιατί είναι πράξεις ουσίας. Δήλωσε χαρούμενη που είδε μαθητές του σχολείου μας να συμμετέχουν ως εθελοντές στο Μαραθώνιο και έκλεισε λέγοντας ότι οι νέοι πρέπει να είναι παρόντες και ανοιχτοί σε κάθε ευκαιρία προσφοράς: «Εθελοντισμός. Να είστε μέσα στη ζωή, στην κοινωνική ζωή».

Η συνέντευξη έκλεισε με αισιοδοξία, με τον Δήμαρχο να επαναλαμβάνει ότι οι ιδέες και η φωνή των μαθητών είναι πολύτιμες για τη δημιουργία μιας πόλης πιο ανθρώπινης και δημιουργικής.

Ως συντακτική ομάδα θέλουμε να εκφράσουμε τις ευχαριστίες μας τόσο στο Δήμαρχο όσο και στην Αντιδήμαρχο για τη φιλοξενία και το όμορφο κλίμα που επικράτησε κατά τη διάρκεια της συνάντησής μας. Ελπίζουμε οι μαθητές και οι μαθήτριες που θα διαβάσουν τη συνέντευξη να εμπνευστούν να ενημερώνονται, να κρίνουν και, γιατί όχι, να συμμετέχουν ενεργά στις εξελίξεις που τους αφορούν.

Οι Δημοσιογράφοι μας

Έρευνα - Ερωτήσεις:

Καλιόπη Δημητροπούλου
Κωνσταντίνος Βασιλόπουλος-Μπακόπουλος
Μαρία Γιαννουκάκου
Ιωάννα Θωμαΐδη
Μαρίλια Καρούσου
Ελένη Κόρδα
Αλεξάνδρα Κούκου
Αντωνία Κούτρα
Πολυχρόνης Δημητριάδης

Απομαγνητοφώνηση:

Δημήτρης Γιαμάς
Καλιόπη Δημητροπούλου
Ιωάννα Θωμαΐδη
Αλεξάνδρα Κούκου
Άννα Μαυροειδή

Σύνταξη –επιμέλεια κειμένου:

Δημήτρης Γιαμάς

Στο γραφείο του Δημάρχου Γέρακα – Παλλήνης

Ο κρυφός θησαυρός της Αττικής!

dimdourma — Thu, 10 Apr 2025 19:33:14 +0000

Ο Κρυφός Θησαυρός της Αττικής

Καταρράκτες στο Ντράφι

του Χρήστου Οικονόμου (Α2) και του Άγγελου Λαγού (Β2)

Ένας μικρός αλλά όμορφος καταρράκτης της Αττικής που παρότι η φύση γύρω του έχει υποστεί τεράστια καταστροφή, εξακολουθεί να αποτελεί ιδανικό καταφύγιο για διάφορα είδη της πανίδας. Το ρέμα του Βαλανάρη ξεκινάει από την νότια Πεντέλη, και στη συνέχεια δημιουργεί το ρέμα της Ραφήνας σε μια διαδρομή 16 περίπου χιλιομέτρων. Στο μέσο της διαδρομής του, στο ύψος του Ντράφι δημιουργεί έναν καταρράκτη, ύψους 6 μέτρων, από τους ελάχιστους της Αττικής. Το ρέμα έχει νερό όλο τον χρόνο, ενώ ανάλογα με τις βροχές ο καταρράκτης αλλάζει μορφή. Όταν τα νερά λιγοστεύουν δημιουργούνται δύο δίδυμοι καταρράκτες, ενώ όταν βρέχει πολύ, το ρέμα μετατρέπεται σε δυνατό χείμαρρο. Από την πάνω μεριά του καταρράκτη υπάρχει μια μικρή λούτσα, ενώ αμέσως μετά ακολουθεί ένα ωραίο φαράγγι. Γεωλογικά στην περιοχή επικρατούν μεικτά στρώματα κροκαλοπαγών, ψαμμιτών, μαργών και ερυθρών πηλών.

Οι συνεχείς φωτιές που ξεσπάνε σχεδόν κάθε χρόνο στην Ανατολική Αττική, έχουν μετατρέψει την περιοχή από δασώδη σε θαμνώδη. Παρόλα αυτά, λόγω της μόνιμης παρουσίας του νερού, το ρέμα προσελκύει πολλά άγρια ζώα.

Πριν από τις μεγάλες καταστροφικές πυρκαγιές στην περιοχή υπήρχαν πλατάνια και πεύκα. Τώρα πλέον στους γύρω λόφους συναντά κανείς σκίνα, πουρνάρια, φλόμους και διάφορους μικρούς θάμνους. Στην κοίτη υπάρχουν ακόμα λίγα μικρά πλατάνια, αλλά και πικροδάφνες. Στα κάθετα βράχια του μικρού φαραγγιού φυτρώνουν συκιές. Η χλωρίδα περιλαμβάνει είδη που συναντά κανείς και στη Πεντέλη. Επίσης στην περιοχή υπάρχουν πολλά είδη πουλιών, βατράχων και ερπετών. Επιπλέον, παρατηρούνται και πολλά θηλαστικά, όπως αλεπούδες, κουνάβια, νυφίτσες, σκαντζόχοιροι και πολλές νυχτερίδες.

Ντράφι: Η πρότασή μας για μικρές εξορμήσεις στην Αττική

Ένας μικρός παράδεισος λίγα χιλιόμετρα από το κέντρο της πόλης

Ο καταρράκτης του Βαλανάρη αποτελεί μια υπέροχη επιλογή και έναν ιδανικό τόπο για βόλτα στη φύση με παιδιά. Το μονοπάτι προς τον καταρράκτη είναι λίγο κατηφορικό, αλλά η κοίτη συνεχίζει ήρεμα και μπορεί κανείς να περπατήσει εύκολα. Οι ευκαιρίες για παρατήρηση της άγριας ζωής είναι πολλές.

Η περιοχή προσφέρει ένα ήσυχο και γαλήνιο περιβάλλον για εξερεύνηση και χαλάρωση. Είναι σημαντικό να αναφερθεί ότι η περιοχή δεν είναι ιδιαίτερα τουριστικά ανεπτυγμένη, οπότε οι επισκέπτες πρέπει να είναι προετοιμασμένοι για μικρές δυσκολίες στη διαδρομή, αν και η απόσταση από την Αθήνα είναι σχετικά μικρή.

Οι καταρράκτες στο Ντράφι είναι ιδανικοί για έναν κοντινό περίπατο στη φύση, και αποτελούν μία εξαιρετική επιλογή για μια σύντομη απόδραση από την πόλη.

Extra Tips

Να φοράτε άνετα ρούχα και παπούτσια πεζοπορίας.
Να πάρετε μαζί σας νερό και μικρά σνακ.
Χρειάζεται προσοχή όταν κατεβαίνετε την πλαγιά.
Να σέβεστε το περιβάλλον.
Να μην πετάτε σκουπίδια.
Να τραβήξετε πολλές φωτογραφίες.
Να απολαύσετε το τοπίο.

Η Καριέρα και το Έργο του Υποναυάρχου του Λιμενικού Σώματος, κ. Στράτου Γιαμά

dimdourma — Thu, 10 Apr 2025 18:11:24 +0000

Η Καριέρα και το Έργο του Υποναυάρχου του Λιμενικού Σώματος, κ. Στράτου Γιαμά

του Δημήτρη Γιαμά (Β1)

Το Λιμενικό Σώμα – Ελληνική Ακτοφυλακή αποτελεί έναν από τους πιο σημαντικούς θεσμούς που διασφαλίζουν την ασφάλεια στις ελληνικές θάλασσες. Οι άνδρες και οι γυναίκες που υπηρετούν σε αυτό έχουν την ευθύνη της προστασίας των θαλάσσιων συνόρων, της διάσωσης ανθρώπων σε κίνδυνο, της αντιμετώπισης παράνομων δραστηριοτήτων, αλλά και της περιβαλλοντικής προστασίας.

Στη συνέντευξη που ακολουθεί, ένας αξιωματικός του Λιμενικού μοιράζεται μαζί μας τις εμπειρίες του, τις προκλήσεις του επαγγέλματος και τις δεξιότητες που απαιτούνται. Για εμάς τους μαθητές λυκείου, αυτή η συζήτηση μπορεί να αποτελέσει πηγή έμπνευσης και καθοδήγησης, ιδιαίτερα για όσους ενδιαφέρονται για σταδιοδρομία στις ένστολες υπηρεσίες ή σε επαγγέλματα που σχετίζονται με τη θάλασσα. Μέσα από τα λόγια του αξιωματικού, θα ανακαλύψουμε τι σημαίνει να υπηρετεί κανείς με αφοσίωση και ευθύνη ένα τόσο κρίσιμο λειτούργημα.

Ονομάζομαι Στράτος Γιαμάς και είμαι 55 ετών. Ξεκίνησα την καριέρα μου στο Λιμενικό Σώμα τον Νοέμβριο του 1995 ως Δόκιμος Σημαιοφόρος και έφτασα μέχρι τον βαθμό του Υποναυάρχου. Πριν ενταχθώ στο Λιμενικό, ήμουν αξιωματικός του Εμπορικού Ναυτικού (Γ’ Μηχανικός), αλλά αποφάσισα να ακολουθήσω αυτή την πορεία για να αποφύγω τις μακροχρόνιες απουσίες από την οικογένειά μου. Κατά τη διάρκεια της καριέρας μου, υπηρέτησα σε διάφορες θέσεις, όπως Α’ Μηχανικός σε πλωτά μέσα, αξιωματικός ασφάλειας ναυσιπλοΐας στο Ε.Κ.Σ.Ε.Δ., εκπαιδευτής αέρος σε αποστολές έρευνας και διάσωσης με τα ελικόπτερα Super Puma, καθώς και διοικητής στη 2η Περιφερειακή Διοίκηση Λιμενικού Σώματος. Από τις μεγαλύτερες προκλήσεις που αντιμετώπισα ήταν οι πολυάριθμες αποστολές μου στα Super Puma, ιδιαίτερα κατά την ελληνοτουρκική κρίση του 2020, που με κράτησαν για μεγάλα χρονικά διαστήματα μακριά από την οικογένειά μου. Κατά τη διάρκεια της θητείας μου, παρατήρησα σημαντικές αλλαγές στον ρόλο του Λιμενικού Σώματος σε κρίσιμα κοινωνικά ζητήματα. Ένα περιστατικό που με σημάδεψε ιδιαίτερα ήταν η αεροδιακομιδή της 15χρονης τότε Μυρτώς από την Πάρο, η οποία είχε κακοποιηθεί βάναυσα. Η εικόνα της εκείνη την ημέρα θα μείνει χαραγμένη στη μνήμη μου για πάντα.

Το Λιμενικό Σώμα διαχειρίζεται την παράνομη μετανάστευση και το λαθρεμπόριο μέσω ενός εκτεταμένου δικτύου περιπολιών στο Αιγαίο, που διεξάγονται 24 ώρες το 24ωρο, επτά ημέρες την εβδομάδα. Τα τελευταία 10-15 χρόνια, η FRONTEX έχει συνδράμει με προσωπικό και μέσα, ενισχύοντας το έργο του Λιμενικού. Μια επιχείρηση διάσωσης στη θάλασσα ξεκινά συνήθως από ένα τηλεφώνημα ή σήμα κινδύνου, το οποίο λαμβάνει ο θάλαμος επιχειρήσεων. Στη συνέχεια, ενεργοποιούνται οι αρμόδιες αρχές και αποστέλλεται βοήθεια από το κοντινότερο διαθέσιμο σκάφος ή πλοίο. Οι βασικές απειλές που αντιμετωπίζει σήμερα το Λιμενικό περιλαμβάνουν, εκτός από την παράνομη μετανάστευση, το λαθρεμπόριο ναρκωτικών και όπλων καθώς και τη λαθραλιεία από τουρκικά αλιευτικά στο Θρακικό πέλαγος. Η τεχνολογία διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο στις επιχειρήσεις, διευκολύνοντας το έργο των στελεχών. Όσον αφορά τις συνεργασίες, η Ελλάδα διατηρεί καλές σχέσεις με κράτη όπως η Κύπρος, η Αίγυπτος, η Ιταλία, η Αλβανία και η Βουλγαρία, καθώς και με την FRONTEX. Ωστόσο, η συνεργασία με την Τουρκία και τη Λιβύη χαρακτηρίζεται από καχυποψία και έλλειψη εμπιστοσύνης, καθώς οι χώρες αυτές αποτελούν τις μεγαλύτερες προκλήσεις για την Ελλάδα στον τομέα της παράνομης μετανάστευσης.

Η εκπαίδευση ενός αξιωματικού του Λιμενικού Σώματος πραγματοποιείται αρχικά μέσω των Πανελληνίων Εξετάσεων και έπειτα ξεκινάει η εκπαίδευση και η φοίτησης στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων για τέσσερα έτη, ακολουθώντας το πρόγραμμα εκπαίδευσης του Πολεμικού Ναυτικού. Οι απαραίτητες δεξιότητες αποκτώνται μέσα από τη συνεχή εκπαίδευση και την πρακτική εμπειρία, καθώς η καθημερινότητα του Λιμενικού είναι απαιτητική. Για έναν νέο που ενδιαφέρεται να ενταχθεί στο Σώμα, είναι σημαντικό να γνωρίζει ότι οι συνεχείς μεταθέσεις και η στρατιωτική πειθαρχία είναι βασικά στοιχεία της καριέρας του. Εφόσον ανταπεξέλθει σε αυτές τις προκλήσεις, το Λιμενικό μπορεί να προσφέρει μια σταθερή και αξιόλογη επαγγελματική πορεία. Όσον αφορά τις ευκαιρίες εξέλιξης, το Λιμενικό Σώμα έχει πολλαπλό ρόλο που εκτείνεται από επιχειρησιακές δράσεις, όπως η αστυνόμευση και η διάσωση, έως τη ναυτιλιακή πολιτική και την επιθεώρηση λιμενικών υποδομών. Αυτό προσφέρει στα στελέχη τη δυνατότητα εξειδίκευσης και περαιτέρω εκπαίδευσης πάνω σε κάποιον συγκεκριμένο τομέα.

Η μετάβαση από τη στρατιωτική ζωή στην πολιτική καθημερινότητα δεν ήταν εύκολη. Όταν έχεις περάσει δεκαετίες σε ένα αυστηρά δομημένο περιβάλλον, όπου οι εντολές δίνονται και εκτελούνται χωρίς παρερμηνείες, η προσαρμογή σε έναν κόσμο όπου όλα είναι πιο ρευστά, διαπραγματεύσιμα και πολλές φορές γραφειοκρατικά χρονοβόρα, αποτελεί μεγάλη πρόκληση. Η πειθαρχία, η ταχύτητα στη λήψη αποφάσεων και η σαφήνεια στον τρόπο λειτουργίας που χαρακτηρίζουν τη στρατιωτική νοοτροπία, δεν είναι πάντα δεδομένα στον πολιτικό και διοικητικό χώρο. Χρειάστηκε χρόνος για να προσαρμοστώ στους διαφορετικούς ρυθμούς, στις διαρκείς διαβουλεύσεις και πολλές φορές στη δυσκολία άμεσης υλοποίησης όσων θεωρούνταν αυτονόητα σε ένα στρατιωτικό πλαίσιο. Ωστόσο, η εμπειρία από το Λιμενικό Σώμα έδωσε τα εφόδια για να αντιμετωπίσω και αυτήν τη νέα πρόκληση (τελική πλέον), διατηρώντας τις ίδιες αρχές: ευθύνη, αποφασιστικότητα και προσήλωση στο καθήκον.

Greek Gamer: Η πορεία ενός Developer στον κόσμο του GTA RP και της Fivem

dimdourma — Thu, 10 Apr 2025 18:11:23 +0000

Greek Gamer: Η Πορεία ενός Developer στον Κόσμο του GTA RP και της Fivem

του Δημήτρη Γιαμά (Β1)

Ο Χρήστος ή όπως οι περισσότεροι τον γνωρίζουν Greek Gamer, είναι developer και δραστηριοποιείται κυρίως στον χώρο του GTA RP και της πλατφόρμας της FiveM. Με την ηλικία των 21 ετών, έχει καταφέρει να κάνει την παρουσία του αισθητή στην κοινότητα του GTA RP. Ξεκίνησε την επαγγελματική του πορεία ως developer σε ηλικία μόλις 17 ετών, ενώ ολοκλήρωσε τις σπουδές του ως Τεχνικός Εφαρμογών Πληροφορικής σε Δημόσιο ΙΕΚ. Από μικρός, είχε ενδιαφέρον για τον προγραμματισμό, αν και η επαγγελματική του ενασχόληση προέκυψε αργότερα. Σήμερα, εργάζεται ως γενικός developer σε δύο servers, με ιδιαίτερη έμφαση στον τομέα της ασφάλειας.

Μια από τις πιο αξιοσημείωτες στιγμές στην καριέρα του ήταν η πρόσκληση από μια εταιρία να συνεργαστεί μαζί τους, παρόλο που ήταν νέος και χωρίς πολλή εμπειρία. Ο Χρήστος αντιμετωπίζει διάφορες προκλήσεις στον επαγγελματικό του δρόμο, με κυριότερες τις προκλήσεις ασφάλειας στους servers. Η υπομονή και η επιμονή του τον βοηθούν να ξεπερνά αυτές τις δυσκολίες. Παρόλο που δεν έχει κάποιο συγκεκριμένο πρότυπο, επιδιώκει να βελτιώνεται συνεχώς.

Η ελληνική κοινότητα του GTA RP βρίσκεται σε καλό επίπεδο, κατά την άποψη του Χρήστου, αν και υπάρχει περιθώριο βελτίωσης. Πιστεύει ότι οι server μπορούν να προωθήσουν καλύτερες πρακτικές και να ενισχύσουν την επικοινωνία. Στην καθημερινή του εργασία, χρησιμοποιεί κυρίως τη γλώσσα LUA, ενώ το σύστημα anticheat που έχει δημιουργήσει αποτελεί ένα από τα πιο αγαπημένα του έργα. Η κριτική από την κοινότητα είναι κάτι που ο Χρήστος αντιμετωπίζει με ψυχραιμία. Εστιάζει στη δουλειά του και απαντά μόνο σε σοβαρές δυσφημίσεις για να προστατεύσει τη φήμη του. Παράλληλα, θεωρεί ότι το μέλλον του GTA RP παραμένει λαμπρό, τουλάχιστον μέχρι την κυκλοφορία του GTA 6.

Ο Χρήστος βλέπει το μέλλον του με αισιοδοξία, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο να επεκταθεί σε άλλες πλατφόρμες ή παιχνίδια. Η διαδικασία του όταν ξεκινά ένα νέο project περιλαμβάνει τη ρύθμιση βασικών μηχανισμών, όπως οι βάσεις δεδομένων και τα συστήματα ασφαλείας, πριν προχωρήσει στο υπόλοιπο development. Συμβουλεύει τους νέους developers να έχουν υπομονή και επιμονή, καθώς αυτές οι αρετές είναι απαραίτητες για την επιτυχία σε αυτόν τον τομέα.

Ο Αθλητισμός που Χάνεται στα Θρανία: Θυσία ή Αναγκαίο Κακό;

dimdourma — Thu, 10 Apr 2025 00:23:59 +0000

Ο Αθλητισμός που Χάνεται στα Θρανία: Θυσία ή Αναγκαίο Κακό;

της Καλλιόπης Δημητροπούλου (Γ1)

Προσωπικά, έζησα αυτή τη σύγκρουση ψυχής και υποχρέωσης. Το kickboxing δεν ήταν απλώς ένα άθλημα για μένα. Ήταν ο χώρος όπου ένιωθα ελεύθερη, δυνατή και βαθιά συνδεδεμένη, όχι μόνο με το άθλημα, αλλά και με τους ανθρώπους που το περιέβαλλαν. Κάθε προπόνηση ήταν μια διέξοδος από το άγχος και την πίεση, μια ευκαιρία να ξεπεράσω τα όριά μου και να ονειρευτώ την αγωνιστική διάκριση. Δεν ήταν μόνο οι τεχνικές κινήσεις ή οι αγώνες που με γέμιζαν, αλλά η αίσθηση ότι ανήκω σε μια ομάδα που μοιραζόταν το ίδιο πάθος.

Ωστόσο, καθώς οι απαιτήσεις των εξετάσεων αυξάνονταν, ο χρόνος και η ενέργειά μου μειώνονταν. Έπρεπε να διαλέξω. Και διάλεξα να θυσιάσω το όνειρο μιας πιθανής αγωνιστικής διάκρισης. Όχι γιατί το ήθελα, αλλά γιατί δεν μπορούσα να το κάνω απλά “αύριο”. Δεν μπορούσα να παλέψω ημιτελώς. Το kickboxing απαιτούσε την αφοσίωση που δεν μπορούσα πια να προσφέρω. Έφυγα με βαριά καρδιά, νιώθοντας ότι αποχωρίζομαι ένα κομμάτι του εαυτού μου.

Όμως, όταν ένας έφηβος αφιερώνει μεγάλο μέρος της ζωής του στον αθλητισμό με σκοπό να πετύχει τους στόχους που έχει θέσει, δεν μπορεί να σταματήσει τη μόρφωση. Η μόρφωση και η γνώση είναι τα εφόδια που θα τον βοηθήσουν να εξελιχθεί τόσο σαν άνθρωπος όσο και σαν αθλητής. Όπως ανέφερε και η σπουδαία αθλήτρια Όλγα Βασδέκη, σε συνέντευξή της σε προηγούμενο τεύχος του περιοδικού μας: «Σκεφτείτε έναν αθλητή που δεν γνωρίζει την ιστορία της χώρας του και σκεφτείτε πάλι έναν άνθρωπο ο οποίος δεν γνωρίζει τι σημαίνει τρέξιμο. Πώς σας φαίνεται;» Η φράση αυτή αναδεικνύει την ανάγκη ισορροπίας ανάμεσα στη γνώση και τον αθλητισμό, υπογραμμίζοντας ότι το ένα δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς το άλλο.