ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΜΑΣ ΚΑΝΕΙ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ

ΓΡΑΦΕΙ  Η ΕΛΕΝΑ  ΧΟΥΝΤΑΛΑ  Β3

Η 1^η Απριλίου είναι μια ημερομηνία που, όταν την ακούμε στην αρχή, μπορεί να μην μας θυμίζει κάτι. Αν όμως το ψάξουμε λίγο παραπάνω, θα αντιληφθούμε ότι αυτή η ημερομηνία αποτελεί ορόσημο για την ιστορία της Κύπρου. Την 1^η Απριλίου του 1955 ξεκίνησε ο απελευθερωτικός αγώνας της ΕΟΚΑ (Εθνική Οργάνωση Κυπρίων Αγωνιστών) κατά της Βρετανικής αποικιοκρατίας με σκοπό την ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα.

Η Κύπρος τελικά έγινε ανεξάρτητο κράτος την 1^η Οκτωβρίου 1960 με τις συμφωνίες του Λονδίνου – Ζυρίχης και από το 1960 η 1^η Απριλίου στην Κύπρο θεωρείται εθνική εορτή.

Παρά το γεγονός όμως η ημερομηνία αυτή θεωρείται εθνική εορτή στην Κύπρο, στην Ελλάδα συνήθως δεν εορτάζεται.

Με αφορμή λοιπόν την ημέρα αυτή το σχολείο μας διοργάνωσε μια εκδήλωση (η οποία κάθε άλλο παρά απλή ήταν) προκειμένου όχι μόνο να τιμήσει το σημαντικό αυτό ιστορικό γεγονός, αλλά και για να μας βοηθήσει όλους να μάθουμε λίγο καλύτερα τόσο τον επαναστατικό αγώνα της ΕΟΚΑ, όσο και  τις θυσίες των αγωνιστών της. Υπεύθυνη καθηγήτρια της εκδήλωση ήταν η κυρία Δεληγιάννη και συμμετείχαν αρκετοί μαθητές  του σχολείου  μας. Έτσι, την 1^η Απριλίου συγκεντρωθήκαμε όλοι οι μαθητές στο θέατρο Μίκης Θεοδωράκης του Δήμου  Αργυρούπολης προκειμένου να παρακολουθήσουμε το αφιέρωμα για τον απελευθερωτικό αγώνα της Κύπρου.

Θεατές όμως της εκδήλωσης αυτής δεν ήταν μόνο οι μαθητές του σχολείου μας. Την ημέρα εκείνη στη γιορτή του σχολείου μας παραβρέθηκαν  η Υπουργός Παιδείας κ. Ζαχαράκη, ο Δήμαρχος της πόλης μας κ. Κωνσταντάτος, καθώς και άλλοι επίτιμοι καλεσμένοι, οι οποίοι μας τίμησαν με την παρουσία τους.

Ο τίτλος της εκδήλωσης ήταν «Κύπρος 1955-1960: Ο δρόμος προς την ελευθερία» και είχαμε την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε την ιστορική αναδρομή των γεγονότων, να ακούσουμε ποιήματα αφιερωμένα στα γεγονότα αυτής της περιόδου καθώς ένα μικρό θεατρικό αφιερωμένο σε έναν από τους αγωνιστές της ΕΟΚΑ, τον Γρηγόρη Αυξεντίου. Επιπλέον, στη γιορτή υπήρχε πλούσιο φωτογραφικό υλικό, βίντεο αλλά και τραγούδια. Όλα τα παραπάνω συντέλεσαν προκείμενου η εκδήλωση αυτή να κρατάει αμείωτο το ενδιαφέρον  του κοινού και … να μην προκαλεί την ανάγκη να ανοίξει κάποιος το κινητό του προκειμένου να περάσει η ώρα.

Νομίζω πως αυτή η εκδήλωση κατάφερε όχι μόνο να μας πληροφορήσει για τα γεγονότα εκείνης της περιόδου αλλά και κάτι ακόμα πιο βαθύ και ουσιαστικό: λειτούργησε ως μια υπενθύμιση για όλους μας, μικρούς και μεγάλους, ότι δρόμος για να πετύχει κανείς τον στόχο του δεν θα είναι ποτέ εύκολος και πόσο μάλλον, όταν αυτός ο στόχος είναι η Ελευθερία, και πως χρειάζεται όλοι κάτι να θυσιάσουμε προκειμένου να τον πετύχουμε. Ένα από τα πιο τρανταχτά παραδείγματα για αυτό αποτελούν όλοι αυτοί οι νέοι κυρίως αγωνιστές της ΕΟΚΑ, οι οποίοι για το καλό της πατρίδας τους, δεν δίστασαν να θυσιάσουν ακόμα και τη ζωή τους προκειμένου να πετύχουν τον στόχο τους να απελευθερώσουν την Κύπρο.