Πώς μπήκε για εσάς ο φετινός χειμώνας; Γιατί για εμάς, την επίλεκτη ομάδα του 2ου ΓΕΛ Ηρακλείου Αττικής, μπήκε σε ένα αεροπλάνο με προορισμό… τη ΒΙΕΝΝΗ!!!!
Το ταξίδι μας ξεκίνησε δυναμικά με πρώτη στάση τα θερινά ανάκτορα Schönbrunn (Σενμπρούν) με τους εμβληματικούς κήπους και τη χριστουγεννιάτικη αγορά τους. Στη συνέχεια, κατευθυνθήκαμε προς το κέντρο της πόλης και περιηγηθήκαμε στα γραφικά στενά της φτάνοντας στον μεγαλοπρεπή ναό του Αγίου Στεφάνου.
Η επόμενη μέρα, ενώ περιμέναμε να περιλαμβάνει κάτι χαλαρό, εν τέλη μας επιφύλασσε πολύωρο ταξίδι στο Γκρατς. Κάναμε τις βόλτες μας, φάγαμε, ψωνίσαμε και αφού βγάλαμε και τις φωτογραφίες μας πήραμε τον δρόμο της επιστροφής. Τρίτη μέρα… αφιερωμένη στην κουλτούρα. Επισκεφτήκαμε το Μουσείο Ιστορίας της Τέχνης και περπατώντας μέσα από τα χειμερινά αυτοκρατορικά ανάκτορα φτάσαμε στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης Albertina.
Το τέλος της ημέρας μας βρήκε στην κεντρική χριστουγεννιάτικη αγορά «Rathausplatz» δίπλα στο δημαρχείο, την οποία επισκεφτήκαμε ξανά την επόμενη ημέρα, έπειτα από τη συμμετοχή μας στο συνέδριο. Ύστερα από την παρουσίαση μας, παρότι ήμασταν κουρασμένοι, κάναμε στάση στο Μουσείο Belvedere και γυρίσαμε στο ξενοδοχείο μας. Το ταξίδι μας έληξε με μία επίσκεψη στη γειτονική Σλοβακία και συγκεκριμένα στην πρωτεύουσά της Μπρατισλάβα. Τη γνωρίσαμε καλύτερα εξερευνώντας τα μεσαιωνικά σοκάκια της, τη μοντέρνα χριστουγεννιάτικη αγορά της ενώ δεν αντέξαμε να μην αναδείξουμε τις καταπληκτικές φωνές μας τραγουδώντας παρέα με έναν ντόπιο μουσικό του δρόμου.
Η συμμετοχή του σχολείου μας στο 10ο Ευρωπαϊκό Συνέδριο, ήταν ο λόγος του ταξιδιού μας στη Βιέννη. Αναρωτηθήκατε ποτέ πώς πήγε αυτό; Την ημέρα του συνεδρίου θέσαμε τον πήχη ψηλά. Η παρουσίασή μας αποτελούνταν από τρία σκέλη. Πρώτα χορέψαμε με μια θαυμάσια χορογραφία το επιβλητικό «Βαλς του Γαλάζιου Δούναβη» του Στράους. Ενδιάμεσα αφηγηθήκαμε διαλογικά την ιστορία του Βαλς από τους φτωχούς και τους αγρότες μέχρι και τα σαλόνια των παλατιών και τη συνεισφορά/βοήθεια του Νικόλαου Δούμπα, ενός μεγάλου ευεργέτη και λάτρη της μουσικής και των τεχνών, ο οποίος προσέφερε στον Στράους τον χώρο και τον χρόνο να δημιουργήσει. Στο τέλος κλείσαμε με μια πιο ελληνική νότα, το «Βαλς των Χαμένων Ονείρων», του Μάνου Χατζιδάκη. Βέβαια, δεν έλειψε και το στυλ από την όλη εικόνα μας καθώς οι παραδοσιακές και οι μοντέρνες εμφανίσεις μας έκλεψαν την παράσταση.
Αυτό το ταξίδι, όλοι μπορούμε να το ομολογήσουμε, ότι ήταν ένα από τα ταξίδια που θα θυμόμαστε σε όλη μας τη ζωή και εκ μέρους όλων των παιδιών που πήγαμε, ευχαριστούμε το σχολείο και τις συνοδούς μας που μας έδωσαν την ευκαιρία να το απολαύσουμε στο έπακρον!
Μαντζώρος Φάνης
Παπακώστα Ιφιγένεια
