Ο φετινός Δεκέμβριος, αν και σηματοδοτεί την αρχή των γιορτών, για εμάς, τους μαθητές της Γ’ Λυκείου, ήταν διαφορετικός. Στην πενταήμερη εκδρομή μας στην Κρακοβία, είχαμε τη μοναδική –και ταυτόχρονα συγκλονιστική– ευκαιρία να επισκεφθούμε τα στρατόπεδα συγκέντρωσης και εξόντωσης Άουσβιτς και Μπιρκενάου. Ήταν μια εμπειρία που άλλαξε τον τρόπο με τον οποίο βλέπουμε την ιστορία, τον άνθρωπο, ακόμα και τον ίδιο μας τον εαυτό.

Το Άουσβιτς Ι – Μια περιήγηση στην απόγνωση

Φτάνοντας στο Άουσβιτς Ι, το πρώτο πράγμα που αντικρίσαμε ήταν η επιγραφή “Arbeit Macht Frei”. Πόσο ειρωνική, πόσο βίαια ψεύτικη φαντάζει όταν γνωρίζεις τι πραγματικά συνέβαινε πίσω από αυτή την πύλη.

Καθώς περπατούσαμε ανάμεσα στα κτίρια από κόκκινο τούβλο, μάθαμε πως εκεί βρισκόταν το διοικητικό κέντρο του στρατοπέδου, και το μέρος όπου πραγματοποιήθηκαν τα πρώτα πειράματα με αέρια. Στα κελιά της απομόνωσης, νιώσαμε την απόλυτη στέρηση: στενοί χώροι χωρίς φως, όπου άνθρωποι αφέθηκαν να πεθάνουν από την πείνα ή τον ασφυκτικό συνωστισμό.

Ιδιαίτερα σοκαριστικά ήταν τα μπλοκ με τα προσωπικά αντικείμενα των θυμάτων. Η εικόνα ολόκληρων βουνών από παπούτσια, παιδικά παιχνίδια, βαλίτσες με ονόματα, ακόμα και μαλλιά γυναικών, προκάλεσε μια σιωπηλή κατάρρευση σε όλους μας. Κάποιοι από εμάς δάκρυσαν, άλλοι έμειναν παγωμένοι, με βλέμμα χαμένο. Ήταν αδύνατο να μη σκεφτείς ότι κάθε ένα από αυτά τα αντικείμενα ανήκε σε έναν άνθρωπο με ζωή, οικογένεια, όνειρα – που σβήστηκαν μέσα σε λίγες στιγμές.

Το Άουσβιτς-Μπιρκενάου – Η μηχανή του θανάτου

Λίγα χιλιόμετρα παραπέρα, το Μπιρκενάου αποκάλυψε την κλίμακα της φρίκης. Είναι τεράστιο. Ατελείωτες γραμμές από συρματοπλέγματα, ράγες τρένων, σκοπιές και ερειπωμένα παραπήγματα συνθέτουν ένα παγωμένο, απόκοσμο τοπίο. Εκεί μεταφέρονταν μαζικά οι κρατούμενοι, και εκεί γινόταν η «επιλογή»: ποιος θα οδηγηθεί κατευθείαν στους θαλάμους αερίων και ποιος θα ζήσει λίγο ακόμα, καταναλώνοντας τη ζωή του στην καταναγκαστική εργασία.

Στα ξύλινα κτίρια που χρησίμευαν ως «κατοικίες», δεν υπήρχε τίποτα ανθρώπινο. Μόνο ξύλινα σανίδια, στριμωγμένα σαν κλουβιά. Δεν υπήρχε θέρμανση. Δεν υπήρχε αξιοπρέπεια. Μόνο πείνα, ψείρες, αρρώστιες, φόβος.

Η πιο συγκλονιστική στιγμή για μένα ήταν όταν σταθήκαμε στις ράγες, στο σημείο όπου σταματούσαν τα τρένα με τους ανθρώπους-κρατούμενους. Η ξεναγός μας είπε: «Εδώ, σε αυτές τις γραμμές, πολλοί άκουσαν για τελευταία φορά τη φωνή των αγαπημένων τους». Πολλοί από εμάς δεν καταφέραμε να κρατήσουμε τα δάκρυά μας. Κάποιοι έσφιγγαν τα χέρια των φίλων τους, άλλοι κοιτούσαν μακριά με το βλέμμα καρφωμένο στο κενό.

Τι μάθαμε – Τι υποσχεθήκαμε

Η εμπειρία αυτή δεν μπορεί να περιγραφεί μόνο με λόγια. Το Άουσβιτς δεν είναι απλώς ένα ιστορικό σημείο. Είναι ένα ζωντανό μνημείο της απόλυτης απανθρωπιάς, αλλά και μια κραυγή: “Ποτέ ξανά”.

Φύγαμε πιο ώριμοι. Δεν είμαστε πια απλώς μαθητές που «κάναμε μια επίσκεψη». Είμαστε μάρτυρες μιας ιστορίας που ζητά από εμάς να τη διαδώσουμε. Να μιλάμε. Να ενημερώνουμε. Να υπερασπιζόμαστε την ελευθερία, την αποδοχή, την ισότητα, κάθε μέρα.

Κρατάμε την υπόσχεση πως δε θα ξεχάσουμε. Γιατί μόνο αν θυμόμαστε, μπορούμε να προλάβουμε τα λάθη του μέλλοντος.

Ένα προσωπικό μήνυμα…

Αν μπορούσα να σας πάρω όλους μαζί μου σε εκείνο το πρωινό του Δεκέμβρη, θα το έκανα χωρίς δεύτερη σκέψη. Γιατί αυτό που ζήσαμε δεν ήταν απλώς μια επίσκεψη σε ένα ιστορικό μνημείο, αλλά ένα ταξίδι μέσα στην ψυχή του κόσμου — και στις πληγές του. Όσα είδαμε, όσα νιώσαμε, ήταν πέρα από λέξεις. Ήταν μια κραυγή που ζητά δικαιοσύνη, μνήμη και σεβασμό.

Γι’ αυτό και γράφω. Για να σας μεταφέρω έστω λίγη από τη σιωπή εκείνου του τόπου, λίγη από την οδύνη, αλλά και την ελπίδα που γεννιέται όταν επιλέγουμε να θυμόμαστε.

Αν κάτι πήρα μαζί μου φεύγοντας από το Άουσβιτς, είναι η ευθύνη να μην ξεχάσω. Και η επιθυμία να φτιάξουμε έναν κόσμο όπου κανείς ποτέ δεν θα νιώσει τόσο μόνος, τόσο ανεπιθύμητος, τόσο απάνθρωπα ξεχασμένος.

Αυτό το άρθρο είναι το δικό μου «ποτέ ξανά».

Με εκτίμηση,
Ανδρονικίδου Έλενα, μαθητρια Γ΄Λυκείου

Το Κέντρο Πρόληψης των Εξαρτήσεων και Προαγωγής της Ψυχοκοινωνικής Υγείας Περιφερειακής Ενότητας Ρεθύμνου  λειτουργεί από το 1997. Επισκεφτήκαμε το Κέντρο και μιλήσαμε με την υπεύθυνη, κ. Ανδρονίκη Μπογά, η οποία μας εξηγεί τη δράση του Κέντρου και τη σημασία της πρόληψης στην καθημερινή ζωή.

Τι είναι τα Κέντρα Πρόληψης; Τα Κέντρα Πρόληψης είναι δομές που δραστηριοποιούνται στον τομέα της πρωτογενούς πρόληψης, με στόχο την προαγωγή της ψυχοκοινωνικής υγείας και την πρόληψη των εξαρτήσεων. Στην Ελλάδα λειτουργούν περίπου 75 Κέντρα Πρόληψης, τα οποία προσφέρουν υπηρεσίες σε διάφορες κοινότητες.

Τι προσφέρουν τα Κέντρα Πρόληψης; Τα Κέντρα Πρόληψης επικεντρώνονται στην ενδυνάμωση των ανθρώπων και των κοινωνικών συστημάτων, όπως η οικογένεια, το σχολείο και η κοινότητα. Στόχος τους είναι η προαγωγή υγιών προτύπων συμπεριφοράς, ώστε τα άτομα να μπορούν να διαχειριστούν με υγιείς τρόπους πιθανούς κινδύνους.

Εκτός από την ενημέρωση για εξαρτησιογόνες ουσίες, τα Κέντρα Πρόληψης παρέχουν πληροφόρηση και υποστήριξη για ζητήματα όπως η κατάχρηση του διαδικτύου, ο σχολικός εκφοβισμός και άλλες συμπεριφορές που μπορεί να θέσουν σε κίνδυνο παιδιά και εφήβους.

Η δράση τους περιλαμβάνει επισκέψεις σε σχολεία, όπου πραγματοποιούνται παρεμβάσεις και εκπαιδευτικά προγράμματα. Παράλληλα, διοργανώνονται μακροχρόνιες ομάδες γονέων και εφήβων, όπου διδάσκονται δεξιότητες που ενισχύουν την αυτοεκτίμηση, την κριτική σκέψη, την αποτελεσματική επικοινωνία και την ικανότητα αντίστασης στις πιέσεις, ειδικά από συνομηλίκους.

Ποιοι τα λειτουργούν; Τα Κέντρα Πρόληψης συνεργάζονται με τον Εθνικό Οργανισμό Πρόληψης και Αντιμετώπισης των Εξαρτήσεων (Ε.Ο.Π.Ε.), ο οποίος αποτελεί τον επιστημονικό τους επόπτη και καθορίζει τις δράσεις που υλοποιούνται. Η χρηματοδότησή τους προέρχεται από το Υπουργείο Υγείας και το Υπουργείο Εσωτερικών. Ωστόσο, λειτουργούν ως αστικές εταιρείες με διοικητικά συμβούλια σε κάθε νομό, όπως συμβαίνει για παράδειγμα στην Περιφερειακή Ενότητα Ρεθύμνου.

Γιατί είναι σημαντικά τα Κέντρα Πρόληψης; Η πρόληψη παίζει πολύ σημαντικό πόλο για την αντιμετώπιση των εξαρτήσεων και άλλων ψυχοκοινωνικών προβλημάτων. Αποτρέπει σοβαρές καταστάσεις και προάγει έναν υγιή τρόπο ζωής. Παρόλο που είναι μια απαιτητική διαδικασία, είναι εξαιρετικά ωφέλιμη τόσο για τα άτομα όσο και για την κοινωνία.

Για παράδειγμα, στα σχολεία, οι εκπαιδευτικοί πρέπει να αντιληφθούν τη σημασία της πρόληψης, ώστε να εφαρμόσουν προληπτικές δράσεις που θα προστατεύσουν τους μαθητές. Επιπλέον, η πρόληψη συμβάλλει στη διαμόρφωση υγιών στάσεων και αντιλήψεων απέναντι σε ζητήματα όπως η εξάρτηση και άλλα κοινωνικά προβλήματα.

Από οικονομικής άποψης, η σωστή λειτουργία των Κέντρων Πρόληψης εξοικονομεί σημαντικούς πόρους για το κράτος, καθώς μειώνει τη μελλοντική ανάγκη για αντιμετώπιση προβλημάτων που προκύπτουν από τις εξαρτήσεις. Ωστόσο, τα Κέντρα Πρόληψης στη χώρα μας αντιμετωπίζουν δυσκολίες, καθώς αντί να ενισχύονται, αποδυναμώνονται. Για παράδειγμα, σε ορισμένα κέντρα, το επιστημονικό προσωπικό έχει μειωθεί, ενώ οι ανάγκες συνεχώς αυξάνονται, χωρίς να προβλέπονται νέες προσλήψεις και χωρίς επαρκή στήριξη από την πολιτεία.

Ποιος είναι ο ρόλος σας και ποιες είναι οι κύριες αρμοδιότητές σας; Τα στελέχη πρόληψης σχεδιάζουν και υλοποιούν δράσεις ευαισθητοποίησης και εκπαίδευσης για διάφορες ομάδες πληθυσμού.

Συγκεκριμένα, πραγματοποιούνται ομάδες γονέων, όπου συζητούνται ζητήματα που αφορούν την ανατροφή των παιδιών και παρέχεται υποστήριξη για την ενδυνάμωση του ρόλου ενός γονέα. Αντίστοιχα, γίνονται παρεμβάσεις σε καθηγητές, καθώς και ομάδες ευαισθητοποίησης και εκπαίδευσης εφήβων, οι οποίες εστιάζουν στην προσωπική ανάπτυξη και την καλλιέργεια κοινωνικών δεξιοτήτων.

Ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά της δουλειάς μας είναι ο βιωματικός τρόπος προσέγγισης. Δεν περιοριζόμαστε σε απλές ομιλίες, αλλά εφαρμόζουμε μεθόδους που ενθαρρύνουν τη συμμετοχή των ατόμων και την αλληλεπίδραση σε ομάδες.

Τι είδους εκδηλώσεις διοργανώνονται; Τα Κέντρα Πρόληψης διοργανώνουν ημερίδες, ομιλίες και συνεργασίες με σχολεία και άλλους φορείς. Ένα παράδειγμα είναι η εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στο 2ο Λύκειο, όπου παρουσιάστηκε μια ταινία που είχε γυριστεί πριν από δύο χρόνια και αφορούσε τη θεματική της έμφυλης βίας και την αποδοχή της διαφορετικότητας σε σχέση με το φύλο.

Τέτοιου είδους δράσεις στοχεύουν στην ευαισθητοποίηση της κοινότητας και τη διαμόρφωση μιας κοινωνίας με περισσότερη κατανόηση και αλληλεγγύη.

Ποιες είναι οι μεγαλύτερες προκλήσεις που αντιμετωπίζετε στην καθημερινή σας εργασία;

Οι μεγαλύτερες προκλήσεις στην παρούσα φάση να μπορέσουμε να μιλήσουμε με τους εφήβους και τα παιδιά.Και το λέω πρόκληση γιατί πλέον, είναι δύσκολο να μιλήσουμε, γενικός.

Αυτή την εποχή, ή και παλαιότερα, συνέβαινε κάτι αντίστοιχο;

Όλοι έχουμε περάσει μία περίοδο καραντίνας, και βγαίνοντας από αυτή, οι έφηβοι ήταν πιο ομιλητικοί, εκφραστικοί και ανοιχτοί στη συζήτηση για διάφορα θέματα. Τα τελευταία χρόνια, όμως, και ιδιαίτερα φέτος, παρατηρούμε μια αυξανόμενη δυσκολία στο να εκφράσουν την άποψή τους και τα συναισθήματά τους σε σχέση με όσα συμβαίνουν γύρω τους. Βέβαια, αυτό μπορεί να διαφέρει από ομάδα σε ομάδα, καθώς κάποιοι έφηβοι εξακολουθούν να είναι ανοιχτοί και εκφραστικοί.

Παράλληλα, υπάρχει μια άλλη πρόκληση: πολλές φορές παρατηρείται έντονη επιθετικότητα και έλλειψη σεβασμού, τόσο μεταξύ των παιδιών όσο και απέναντι στους ενήλικες που επιχειρούν να παρέμβουν, ιδιαίτερα στον σχολικό χώρο.

Όσον αφορά τους γονείς, η πρόκληση πλέον είναι να μπορέσεις να τους βρεις. Τα τελευταία χρόνια έχει γίνει ιδιαίτερα δύσκολο να διατηρηθεί ουσιαστική επαφή μαζίτους.

Γιατί συμβαίνει αυτό; Ίσως οι απαιτητικοί ρυθμοί της καθημερινότητας να έχουν παίξει καθοριστικό ρόλο. Οι γονείς φαίνεται να είναι πιο αγχωμένοι, πιο πιεσμένοι και να διαθέτουν λιγότερο χρόνο για να ασχοληθούν με ζητήματα που αφορούν την επικοινωνία με τα παιδιά τους.

Παρατηρούμε, επίσης, μια μετατόπιση της ευθύνης στα παιδιά. Πολλοί γονείς που ανησυχούν για τη συμπεριφορά του παιδιού τους αναζητούν τη βοήθεια ενός ειδικού, θεωρώντας ότι το παιδί είναι το πρόβλημα και ότι εκείνο χρειάζεται “διόρθωση”. Ωστόσο, τις περισσότερες φορές, το παιδί δεν έχει ανάγκη από ψυχολόγο, αλλά από γονείς που θα το ακούσουν και θα το κατανοήσουν.

Η δυσκολία, βέβαια, έγκειται στο γεγονός ότι και οι ίδιοι οι γονείς μπορεί να είναι κουρασμένοι, πιεσμένοι ή μπερδεμένοι. Έτσι, συχνά επιλέγουν ατομικές θεραπείες, με αποτέλεσμα η συλλογική υποστήριξη και η ομαδική προσέγγιση να έχουν αποδυναμωθεί.

Διοργανώνονται προγράμματα και δράσεις για την πρόληψη των εξαρτησιογόνων ουσιών;

Φυσικά! Ο απώτερος σκοπός είναι πάντα η πρόληψη. Διοργανώνουμε προγράμματα στα σχολεία, με ιδιαίτερη έμφαση στο αλκοόλ, καθώς είναι η πιο διαδεδομένη ουσία μεταξύ των εφήβων.

Πόσο σημαντική είναι η ψυχική υγεία για τα άτομα; Η ψυχική υγεία είναι απαραίτητη για να μπορέσει κανείς να ζήσει τη ζωή του με πληρότητα και ισορροπία. Σήμερα, τόσο οι γονείς όσο και τα παιδιά δυσκολεύονται να διαχειριστούν το άγχος τους, με αποτέλεσμα να μην μπορούν να απολαύσουν την καθημερινότητά τους. Ένα από τα βασικά προβλήματα που παρατηρούμε είναι ότι οι άνθρωποι δεν χαίρονται τη ζωή τους. Το άγχος, η πίεση και η συνεχής προσπάθεια για να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις της σύγχρονης κοινωνίας τους στερούν τη χαρά. Η ψυχική υγεία, όμως, περιλαμβάνει την ικανότητα να χαμογελάς, να βρίσκεις ευχαρίστηση στις μικρές στιγμές, να νιώθεις ικανοποίηση για τις προσπάθειές σου.  Δυστυχώς, το επίπεδο της ψυχικής υγείας φαίνεται να μειώνεται. Όλο και περισσότερα παιδιά εμφανίζουν διαταραχές άγχους, κρίσεις πανικού και συμπτώματα κατάθλιψης, ενώ και οι ενήλικες αντιμετωπίζουν παρόμοιες προκλήσεις, που τους εμποδίζουν να ζήσουν την καθημερινότητά τους όμορφα.

Ποιες αλλαγές μπορεί να φέρει η ψυχολογική υποστήριξη σε έναν άνθρωπο;Η ψυχολογική υποστήριξη είναι εξαιρετικά σημαντική, γιατί δίνει στον άνθρωπο ένα πλαίσιο υποστήριξης. Μέσα από αυτή, το άτομο μαθαίνει να στηρίζεται κάπου, να εκφράζει ελεύθερα τις σκέψεις και τους προβληματισμούς του, χωρίς να φοβάται την κριτική. Πολλοί άνθρωποι δεν χρειάζονται συμβουλές ή κριτική. Χρειάζονται έναν άνθρωπο να τους ακούσει και να τους καταλάβει, χωρίς να τους πει τι πρέπει ή δεν πρέπει να αισθάνονται. Δεν βοηθάει να ακούν φράσεις όπως “μην αγχώνεσαι”, “μη στεναχωριέσαι, όλα θα πάνε καλά”. Αυτό που χρειάζονται είναι να νιώσουν ότι κάποιος τους ακούει πραγματικά. Μέσα από την ψυχολογική υποστήριξη, το άτομο ανακαλύπτει τη δική του λύση, μια λύση που ταιριάζει στη δική του ζωή, στις δικές του εμπειρίες και ανάγκες.

Ποιες ηλικίες έχουν περισσότερη ανάγκη από ψυχολογική υποστήριξη κατά τη γνώμη σας;

Στην εποχή που ζούμε, όλοι χρειαζόμαστε ψυχολογική υποστήριξη, ανεξαρτήτως ηλικίας.Αν δούμε την ψυχολογική υποστήριξη με την ευρεία έννοια, καταλαβαίνουμε ότι η κοινωνία στο σύνολό της χρειάζεται στήριξη και αλληλοβοήθεια. Σε διάφορες φάσεις της ζωής μας, όλοι έχουμε στιγμές που νιώθουμε ότι χρειαζόμαστε έναν άνθρωπο να μας ακούσει, να μας στηρίξει και να μας βοηθήσει να βρούμε τις δικές μας λύσεις.

Πιστεύετε ότι η συμπεριφορά των γονιών επηρεάζει τα παιδιά;

Σίγουρα, η οικογένεια είναι καθοριστικός παράγοντας στην ανάπτυξη ενός παιδιού. Ωστόσο, μπορεί να λειτουργήσει είτε ως προστατευτικός παράγοντας, βοηθώντας το παιδί να αναπτύξει υγιείς συμπεριφορές, είτε ως παράγοντας κινδύνου, αυξάνοντας την πιθανότητα εμφάνισης εξαρτήσεων ή άλλων προβληματικών συμπεριφορών.\

Μια οικογένεια που είναι ευέλικτη, προστατευτική και αποδέχεται το παιδί γι’ αυτό που είναι, προσφέρει ένα υγιές περιβάλλον. Τα όρια που τίθενται μέσα στην οικογένεια δεν υπάρχουν για να καταπιέσουν το παιδί, αλλά για να το προστατεύσουν. Η ανοιχτή επικοινωνία είναι επίσης πολύ σημαντική. Όταν οι γονείς ακούν και κατανοούν τις ανάγκες του παιδιού τους, δημιουργούν ένα περιβάλλον που ενισχύει την πρόληψη και την ψυχική υγεία.

Από την άλλη, μια αυταρχική οικογένεια, που έχει εξαιρετικά υψηλές απαιτήσεις από το παιδί και προσπαθεί να το μεταμορφώσει σύμφωνα με τις δικές της φιλοδοξίες, μπορεί να δημιουργήσει έντονο άγχος και ανασφάλεια. Το ίδιο ισχύει και για μια οικογένεια που είναι τελείως ελαστική, δεν θέτει όρια και δεν συζητά με το παιδί. Σε αυτές τις περιπτώσεις, η οικογένεια μπορεί να λειτουργήσει ως παράγοντας κινδύνου.

Γι’ αυτό, στην πρόληψη δίνουμε ιδιαίτερη έμφαση στην ενδυνάμωση της οικογένειας. Ο ρόλος της μπορεί να είναι είτε πολύ θετικός είτε εξαιρετικά επιβαρυντικός για το παιδί.

Ποιες συμβουλές θα δίνατε στα παιδιά που δίνουν Πανελλήνιες και στους γονείς τους;

Για τους μαθητές που προετοιμάζονται για τις Πανελλήνιες, είναι πολύ σημαντικό να μην βλέπουν τις εξετάσεις σαν μια επικίνδυνη κατάσταση. Πολλοί μαθητές αισθάνονται φόβο, αναρωτιούνται “Τι θα γίνει αν αποτύχω;”, ανησυχούν για τις αντιδράσεις των γονιών τους, που συχνά έχουν επενδύσει πολλά στην προσπάθειά τους.

Είναι, όμως, σημαντικό να θυμούνται ότι οι Πανελλήνιες δεν είναι το τέλος του κόσμου. Αποτελούν απλώς μια δοκιμασία, και αν κάποιος δεν περάσει στη σχολή που επιθυμεί, υπάρχουν πάντα δεύτερες ευκαιρίες.

Επιπλέον, είναι απαραίτητο οι μαθητές να φροντίζουν τον εαυτό τους καθ’ όλη τη διάρκεια της προετοιμασίας τους. Όπως το να κοιμούνται καλά, να τρέφονται σωστά, να γυμνάζονται και να διατηρούν επαφή με φίλους και γνωστούς.

Η κοινωνική ζωή είναι σημαντικό υποστηρικτικό πλαίσιο, καθώς βοηθά τους μαθητές να εκτονώνουν την πίεση και το άγχος τους. Είναι επίσης κρίσιμο να οραματίζονται τα θετικά αποτελέσματα αυτής της προσπάθειας και να διατηρούν μια ψύχραιμη και οργανωμένη προσέγγιση.

Όταν αισθάνονται ότι το άγχος τους κατακλύζει, δεν πρέπει να κλείνονται στον εαυτό τους. Είναι σημαντικό να μιλούν σε ανθρώπους που εμπιστεύονται—είτε σε γονείς, είτε σε καθηγητές, είτε ακόμα και σε ειδικούς, αν το χρειαστούν.

Τέλος, η ισορροπία είναι το κλειδί. Όταν το διάβασμα συνδυάζεται με ξεκούραση και ευχάριστες δραστηριότητες, η μελέτη γίνεται πιο αποτελεσματική.

Αξίζει, επίσης, να σημειωθεί ότι δεν είναι όλοι οι μαθητές το ίδιο προσηλωμένοι στις Πανελλήνιες. Υπάρχουν παιδιά που δεν είναι σίγουρα για την κατεύθυνση που θέλουν να ακολουθήσουν, και αυτό είναι απολύτως φυσιολογικό.

Πώς προσεγγίζονται περιστατικά κακοποίησης ή βίας ανηλίκων;

Δυστυχώς, ως κέντρο πρόληψης δεν έχουμε τη δυνατότητα να διαχειριστούμε άμεσα περιστατικά κακοποίησης. Αυτό που μπορούμε να κάνουμε, όταν λαμβάνουμε γνώση ενός τέτοιου περιστατικού, είναι να το αναφέρουμε στις αρμόδιες αρχές.

Όσον αφορά τη βία στο σχολικό περιβάλλον, επειδή η δουλειά μας είναι προληπτική, αυτό που κάνουμε είναι να ενημερώνουμε και να προτείνουμε λύσεις σε σχολεία και συλλόγους γονέων, ώστε να αντιμετωπίσουν τέτοια περιστατικά με πιο οργανωμένο τρόπο.

Τα τελευταία χρόνια, στο Κέντρο Πρόληψης Ρεθύμνου, έχουμε δώσει μεγάλη έμφαση σε ενημερωτικές δράσεις γύρω από:

τη διαφορετικότητα και την αποδοχή της ,τον σχολικό εκφοβισμό

τη σχολική διαμεσολάβηση δηλαδή πώς οι ίδιοι οι μαθητές μπορούν να επιλύουν συγκρούσεις και την εκπαίδευση εκπαιδευτικών για τη διαχείριση συγκρούσεων

Η σύγκρουση, δυστυχώς, είναι ένα παρεξηγημένο φαινόμενο. Πολλοί θεωρούν ότι είναι κάτι αρνητικό, αλλά στην πραγματικότητα, η ύπαρξη μιας σύγκρουσης υποδηλώνει ένα πρόβλημα που ζητά επίλυση. Όταν μια σύγκρουση αντιμετωπιστεί σωστά, μπορεί να οδηγήσει σε βελτίωση των σχέσεων και καλύτερη κατανόηση μεταξύ των ατόμων που εμπλέκονται.

Σε ποιο βαθμό πιστεύετε ότι επηρεάστηκε η ψυχολογία των ανθρώπων κατά τη διάρκεια της πανδημίας αλλά και μετά από αυτήν;

Από τη δική μας εμπειρία, αυτό που παρατηρήσαμε είναι ότι οι άνθρωποι είχαν έντονη ανάγκη να μιλήσουν και να επικοινωνήσουν. Ωστόσο, από ένα σημείο και μετά, είναι σαν να έχουν κλειστεί περισσότερο στον εαυτό τους και να δυσκολεύονται να εκφραστούν και να αλληλοεπιδράσουν. Στα σχολεία, παρατηρούμε μία γενικότερη ένταση. Δεν θα το χαρακτήριζα σχολικό εκφοβισμό, αλλά περισσότερο μία ένταση που εκδηλώνεται ορισμένες φορές με επιθετικότητα. Γενικά, φαίνεται ότι οι άνθρωποι δυσκολεύονται να μιλήσουν και να εκφραστούν ελεύθερα, ενώ παράλληλα παρατηρούνται πολύ υψηλά επίπεδα άγχους.

Σας προσφέρει ικανοποίηση το επάγγελμά σας;

Η αλήθεια είναι πως αγαπώ πολύ τη δουλειά μου. Μου προσφέρει ικανοποίηση όταν βλέπουμε ότι δίνουμε στους ανθρώπους την ευκαιρία να μιλήσουν, να δουν μία άλλη οπτική σε κάποια θέματα ή να “ξεμπλοκάρουν” από δυσκολίες που αντιμετωπίζουν. Από την άλλη, η δουλειά μας έχει και πολύ υψηλά επίπεδα ματαίωσης, γιατί πολλές φορές η προσπάθεια που γίνεται σε ένα επίπεδο μπορεί να ακυρωθεί από ένα άλλο, κάτι που είναι απογοητευτικό.

Ποια είναι η σχέση του Κέντρου Πρόληψης με το σχολείο μας;

Τα τελευταία χρόνια έχουμε πολύ καλή συνεργασία με τα σχολεία. Οφείλω να ομολογήσω ότι μετά από μία περίοδο επιφυλακτικότητας από τις σχολικές μονάδες στο να δεχτούν ψυχολόγους για συζητήσεις με μαθητές, πλέον είμαστε σε μία φάση όπου μας δείχνουν μεγάλη εμπιστοσύνη. Αυτή η εμπιστοσύνη προέρχεται τόσο από τη διεύθυνση της δευτεροβάθμιας και πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, όσο και από τους ίδιους τους εκπαιδευτικούς. Βέβαια, για να μπούμε σε ένα σχολείο, πρέπει πάντα να υπάρχει πρόσκληση από τη σχολική μονάδα.

Πόσο σημαντικά είναι τα όρια στη ζωή μας;

Τα όρια είναι πολύ σημαντικά στη ζωή μας, γιατί είναι αυτά που μας κρατούν ασφαλείς. Τα όρια εκφράζουν τις αξίες μας, τις αρχές μας και καθορίζουν τι μπορούμε να δεχτούμε ή όχι από τους άλλους. Στις μικρές ηλικίες, η οριοθέτηση είναι ευθύνη των γονιών, οι οποίοι πρέπει να θέτουν όρια στα παιδιά τους με σεβασμό, σύμφωνα με τις αρχές της οικογένειας και πάντα με γνώμονα την ασφάλειά τους. Με αυτόν τον τρόπο, τα παιδιά μαθαίνουν να αναγνωρίζουν τα προσωπικά τους όρια και να αυτο-οριοθετούνται μεγαλώνοντας. Τα όρια είναι εξίσου σημαντικά και σε περιπτώσεις που μπορεί να βρεθούμε σε κίνδυνο, καθώς μας προστατεύουν από καταστάσεις που μπορούν να μας βλάψουν.

Νάντια Καλιτσουνάκη

& Κάτια Ασουμανάκη

O Σουηδός χημικός μηχανικός εφευρέτης και βιομήχανος ,ήταν εκείνος που δημιούργησε το Βραβείο Νόμπελ το 1895,για να αναγνωριστεί η εξαιρετική προσφορά επιστημόνων στους τομείς της Φυσικής, της Χημείας, της Ιατρικής, της Λογοτεχνίας και των Οικονομικών.

Ο Νόμπελ ασχολήθηκε ιδιαίτερα με τη Χημεία και κυρίως με τις εκρηκτικές ύλες. Τελειοποίησε τον τρόπο παρασκευής της νιτρογλυκερίνης και ίδρυσε εργοστάσιο παραγωγής της σε μεγάλες ποσότητες. Έλαβε πολλά διπλώματα ευρεσιτεχνίας και απέκτησε μεγάλη περιουσία.   Ο ίδιος ισχυριζόταν ότι οι εφευρέσεις του στόχευαν στο καλό της ανθρωπότητας, αλλά στην πράξη οι άνθρωποι τις χρησιμοποιούσαν για να αλληλοσκοτώνονται. Το γεγονός αυτό τον δυσαρεστούσε και η φήμη του πολεμοκάπηλου δεν τον τιμούσε καθόλου. Εκείνος που ήταν έξυπνος, καλλιεργημένος και με μεγάλο πλούτο έπρεπε λοιπόν ,να κάνει κάτι εντυπωσιακό για την υστεροφημία του. Και το έκανε: στην τελική διαθήκη του (1895) όριζε ότι 9 εκατομμύρια δολάρια, δηλαδή περίπου 250 εκατομμύρια σημερινά δολάρια, θα πήγαιναν για τα ετήσια βραβεία που θα είχαν το όνομά του!

Το βραβείο Νόμπελ δεν έχει καθιερωθεί για τα Μαθηματικά. Τα βραβεία Άμπελ και Φίλντς το έχουν αντικαταστήσει. Οι λόγοι για αυτήν την παράλειψη παραμένουν ασαφείς, με πολλές θεωρίες να αναφέρονται σε προσωπικές σχέσεις του Νόμπελ. Λέγεται ότι είχε αντιπαλότητες με έναν μαθηματικό της εποχής, ωστόσο δεν υπάρχουν ιστορικά στοιχεία που να το επιβεβαιώνουν. Παρά το γεγονός ότι το Νόμπελ δεν καλύπτει τα Μαθηματικά, ορισμένοι μαθηματικοί το έχουν λάβει για το έργο τους στην  Οικονομική θεωρία. Ένας από αυτούς ήταν ο John Nash ο οποίος βραβεύτηκε με το Νόμπελ Οικονομικών το 1994 για το έργο στη θεωρία των παιγνίων.

Η χώρα μας ευτύχησε να έχει δύο νομπελίστες τον Γιώργο Σεφέρη που τιμήθηκε με το Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1963 και τον Οδυσσέα Ελύτη που τιμήθηκε με το ίδιο βραβείο το 1979.

Νάντια Σταυρουλάκη

Ο φετινός προορισμός της εκπαιδευτικής εκδρομής της Β λυκείου ήταν η όμορφη συμπρωτεύουσα, η Θεσσαλονίκη. Με αφορμή τα εκπαιδευτικά προγράμματα της κ. Μανανεδάκη και της κ. Καπελώνη, σχετικά με τον αρχαιολογικό χώρο της Βεργίνας και την οινοπαραγωγή αντίστοιχα, πραγματοποιήθηκε η επίσκεψη, μέσω της οποίας ήρθαμε σε επαφή με την πλούσια ιστορία της Μακεδονίας και χαράξαμε αξέχαστες αναμνήσεις.

Ημέρα 1η: Το πρωί της 28ης Μαρτίου συγκεντρωθήκαμε στη Μαρίνα του Ρεθύμνου, ώστε να μεταβούμε στο Ηράκλειο, όπου και μας περίμενε το αεροπλάνο με προορισμό τη Θεσσαλονίκη. Το μεσημέρι, αμέσως μετά την άφιξη μας, μεταφερθήκαμε στο ξενοδοχείο που θα μας φιλοξενούσε. Τακτοποιηθήκαμε στα κομψά δωμάτιά μας, τα οποία θα αποτελούσαν το προσωρινό σπίτι για εμάς και τους φίλους μας. Αφού λοιπόν ξεκουραστήκαμε από το ταξίδι, ετοιμαστήκαμε για την πρώτη μας εξόρμηση στην πόλη. Γευματίσαμε σε μια παραδοσιακή ταβέρνα, με  συνοδεία τη θάλασσα και θέα τον Λευκό Πύργο. Ακολούθησε βόλτα στον Θερμαϊκό, με περιήγηση στα κύρια αξιοθέατα της πόλης, όπως ο Λευκός Πύργος, το άγαλμα του Μ. Αλεξάνδρου και τις φωτισμένες ομπρέλες. Γευτήκαμε τη νυχτερινή ζωή της πόλης, συνοδευόμενη από χορούς και τραγούδια, μια εμπειρία που θα μας μείνει αξέχαστη!

Ημέρα 2η: Η 29η Μαρτίου ξεκίνησε με το πλούσιο πρωινό του ξενοδοχείου. Κατευθυνθήκαμε προς το Κέντρο Διάδοσης Επιστημών και Μουσείο Τεχνολογίας, ΝΟΗΣΙΣ. Εκεί χωριστήκαμε σε δύο ομάδες, με κριτήριο το πρόγραμμα που θα παρακολουθούσαμε: «Τα θαύματα του σύμπαντος» στο Πλανητάριο ή «Το Έβερεστ» στο Κοσμοθέατρο, που περιλαμβάνει τη μεγαλύτερη επίπεδη οθόνη στην Ελλάδα. Μετά από αυτό το συναρπαστικό και εξίσου εκπαιδευτικό θέαμα, προχωρήσαμε σε σύντομη ξενάγηση των υπόλοιπων υποδομών, όπως το Μουσείο Αρχαίας Τεχνολογίας και την ενδιαφέρουσα για όλους μας έκθεση αυτοκινήτων. Απ’όλα αυτά, την προσοχή μας τράβηξε το λεγόμενο «Τεχνοπάρκο», δηλαδή μια αίθουσα γεμάτη με δραστηριότητες βασιζόμενες στους νόμους της Φυσικής, που συνδύασαν άριστα τη γνώση με την ψυχαγωγία. Έπειτα, επισκεφτήκαμε όλοι μαζί και βγάλαμε ομαδικές φωτογραφίες σε χαρακτηριστικά αξιοθέατα και στο αρχαιότερο μνημείο της πόλης, τη Ροτόντα. Αφού φάγαμε και ψωνίσαμε σε μαγαζιά, επιστρέψαμε στο ξενοδοχείο για να προετοιμαστούμε για άλλη μια νυχτερινή έξοδο. Συγκεκριμένα, μαζευτήκαμε σε ένα αυθεντικό ρεμπετάδικο, όπου φάγαμε, τραγουδήσαμε και χορέψαμε.

Ημέρα 3η: Η 30η Μαρτίου αποτέλεσε τη συναρπαστικότερη μέρα της εκδρομής, γεμάτη ανατροπές. Ήταν η πρώτη μας απόδραση έξω από την πόλη. Ξεκίνησε με την επίσκεψη μας στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Βεργίνας. Εκεί, ήρθαμε σε επαφή με τα θέματα των εργασιών μας, δηλαδή τα εντυπωσιακά ευρήματα της ανασκαφής που ηγήθηκε ο αρχαιολόγος Μανόλης Ανδρόνικος: χρυσά στέμματα, πανοπλίες και λάρνακες. Σε συνδυασμό με τη παραστατική ξενάγηση που λάβαμε, την εντύπωσή μας κέρδισε ο εμβληματικός τάφος του Φιλίππου Β’. Στη συνέχεια, καταφύγαμε στην Έδεσσα για να δούμε τους χαρακτηριστικούς καταρράκτες και να τραβήξουμε πολλές φωτογραφίες. Ποιος να ήξερε όμως, ότι με το που κατεβήκαμε στους καταρράκτες, ξεκίνησε μια δυνατή μπόρα που έφερε πολλές αλλαγές στο πρόγραμμά μας, καθώς έπρεπε να καταφύγουμε σε στεγανούς χώρους για να γλιτώσουμε από τη βροχή. Αφού, ελαφρώς βρεγμένοι, πήγαμε στο προγραμματισμένο μεσημεριανό μας, αναχωρήσαμε για την πόλη. Ετοιμαστήκαμε για την τελευταία βραδινή έξοδο σε ένα φημισμένο νυχτερινό κέντρο της πόλης,  όπου χορέψαμε και διασκεδάσαμε με τις ώρες.

Ημέρα 4η: Η 31η Μαρτίου ξεκίνησε με βαριά καρδιά, μιας και έπρεπε να τακτοποιήσουμε τις βαλίτσες μας, καθώς επρόκειτο για την τελευταία μας ημέρα. Η μέρα αυτή περιλάμβανε επίσκεψη σε δυο μουσεία. Ενδιάμεσα στη διαδρομή, επισκεφτήκαμε τη φαντασμαγορική εκκλησία του Αγίου Δημητρίου, πολιούχου της Θεσσαλονίκης. Ξεναγηθήκαμε στο μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού και στο Πολεμικό Μουσείο, εξίσου ενδιαφέροντα. Προτού πάμε στο αεροδρόμιο, αφεθήκαμε  σε ένα πελώριο εμπορικό κέντρο, για τα τελικά μας ψώνια. Πλησιάζοντας στο τέλος της ημέρας, έφτασε και το τέλος του αξέχαστού μας ταξιδιού.

Η εκδρομή αυτή μας χάρισε πολλές εμπειρίες. Οι επισκέψεις μας σε μνημεία και μουσεία διεύρυναν τους γνωστικούς ορίζοντες μας, ενώ οι νυχτερινές συγκεντρώσεις στα δωμάτια των φίλων μας και οι παρέες στα λεωφορεία, μας έφεραν πιο κοντά.

Παπαδάκης Νικήτας Β5

Σταυρουλάκη Νάντια Β3

]]> https://schoolpress.sch.gr/2gelrethymno/archives/115/feed 0 https://schoolpress.sch.gr/2gelrethymno/archives/112 https://schoolpress.sch.gr/2gelrethymno/archives/112#comments Sun, 04 May 2025 20:41:32 +0000 ΤΣΙΑΝΑΚΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ http://schoolpress.sch.gr/2gelrethymno/?p=112 [...]]]> Τα Βραβεία των Μαθηματικών

Τα Μαθηματικά είναι μία από τις  θεμελιώδεις επιστήμες, και η αναγνώριση της συνεισφοράς τους στη γνώση και στην κοινωνία ,είναι ζωτικής σημασίας! Υπάρχουν αρκετά σημαντικά βραβεία στον τομέα των Μαθηματικών, τα οποία απονέμονται σε εξαιρετικούς επιστήμονες για την πρωτοπόρα εργασία τους.

Ανάμεσα στα πιο καταξιωμένα, είναι το βραβείο Άμπελ και το μετάλλιο Φίλντς. Τα βραβεία αυτά έχουν αντικαταστήσει ουσιαστικά το Βραβείο Νόμπελ για τα Μαθηματικά, καθώς το Νόμπελ δεν έχει καθιερωθεί για αυτά.

Το βραβείο Άμπελ (AbelPrize )

Το βραβείο Άμπελ, θεσπίστηκε το 2001 από την κυβέρνηση της Νορβηγίας και θεωρείται το «Νόμπελ των Μαθηματικών». Δημιουργήθηκε για να τιμήσει τον Νορβηγό μαθηματικό Νίλς Χένρικ Άμπελ (1802-1829), ο οποίος έκανε σπουδαίες ανακαλύψεις, στους τομείς της Άλγεβρας και των Διαφορικών Εξισώσεων. Το βραβείο αυτό ,έχει ως στόχο να αναγνωρίσει την εξαιρετική συνεισφορά στο πεδίο των Μαθηματικών και παρέχεται ετησίως.

Η απονομή γίνεται από τη Νορβηγική Ακαδημία Επιστημών και Γραμμάτων και οι νικητές λαμβάνουν ένα χρηματικό ποσό και ένα μετάλλιο. Το συγκεκριμένο βραβείο έχει γίνει σύμβολο διεθνούς αναγνώρισης για τις σπουδαιότερες μαθηματικές επιδόσεις. Οι πρώτοι νικητές του βραβείου περιλαμβάνουν κορυφαίους μαθηματικούς όπως ο Jean-PierreSerre (2003), oAndrew Wiles (2016) και o G. Thomson (2019).

Το Μετάλλιο Φίλντς (FieldsMedal )

Το Μετάλλιο Φίλντς , που θεσπίστηκε το 1936 από τον Καναδό μαθηματικό John Charles Fields, είναι το πιο διάσημο βραβείο για τους μαθηματικούς κάτω των σαράντα ετών. Σκοπός του είναι ,να αναγνωρίσει τους νέους μαθηματικούς ,που έχουν κάνει σημαντικές ανακαλύψεις και να τους ενθαρρύνει να συνεχίσουν την έρευνά τους. Οι βραβευμένοι, είναι συνήθως επιστήμονες ,που αναμένεται να επηρεάσουν βαθειά και θετικά τον τομέα τους στο μέλλον.

Η απονομή του γίνεται κάθε τέσσερα χρόνια και οι νικητές λαμβάνουν  μαζί με το χρυσό μετάλλιο και κάποιο χρηματικό ποσό. Παρά το γεγονός ότι το βραβείο απονέμεται σε νέους μαθηματικούς , το κύρος του είναι τόσο υψηλό που συχνά θεωρείται η κορυφαία διάκριση στην καριέρα ενός μαθηματικού. Κορυφαίοι νικητές του Μεταλλίου Φίλντς περιλαμβάνουν τους Grigori Perelman (2006),Maryan Mirzakhami (2014) και Jean-Pierre Serre(1954).

Ενδιαφέρον παρουσιάζει το ίδιο το μετάλλιο. Η μπροστινή του όψη εικονίζει τον κορυφαίο των Μαθηματικών, τον Αρχιμήδη, το όνομα του οποίου επιγράφεται στα Ελληνικά στη δεξιά πλευρά .

Υπάρχει και μια επιγραφή στα Λατινικά που σημαίνει «Ξεπέρασε τον εαυτό σου και συλλάμβανε τον κόσμο».

Νάντια Σταυρουλάκη, Β3

Πολλά συγχαρητήρια αξίζουν στους μαθητές του σχολείου μας ,Δρανδάκη Δανάη, Κοτζαμπασάκη Ελένη και Παπαδόπουλο Παναγιώτη , για την εξαιρετική εμφάνιση τους στους 7^ουςΠαγκρήτιους Μαθητικούς Αγώνες Ρητορικής Τέχνης. Η ομάδα του 2^ου ΓΕΛ, με την καθοδήγηση των εκπαιδευτικών Αστρινάκη Γεωργία και Τσιανάκα Ελευθερία, αγωνίστηκε στο ρητορικό αγώνισμα των Διττών Λόγων και κατέκτησε τη 2^η θέση.

Οι γνώσεις τους και οι συγκροτημένες απόψεις τους, γύρω από τα θέματα στα οποία διαγωνίσθηκαν, σε συνδυασμό με τη μεστή επιχειρηματολογία τους, το πλούσιολεξιλόγιο τους και την ορθή εκφορά του λόγου τους εντυπωσίασαν τους παρευρισκόμενους ακροατές και οι μαθητές/τριες μας δέχτηκαν πολλά θετικά σχόλια και συγχαρητήρια.

Θα θέλαμε να τους ευχαριστήσουμε γιατί με την παρουσία τους και το ήθος τους υπήρξαν οι καλύτεροι πρεσβευτές του σχολείου μας.

Πραγματικά θεωρούμε ότι κόσμησαν τους αγώνες και ανέδειξαν την δύναμη και την ομορφιά του ορθού λόγου.

Μετάβαση στο padlet.com

Συμπληρώνονται φέτος 35 χρόνια ζωής του Ρεθυμνιώτικου Κυνηγιού Θησαυρού. Αρχίζοντας από το 1988 με πρωτοβουλία μιας παρέας Ρεθεμνιωτών και τη συμβολή στα επόμενα χρόνια του τοπικού ραδιοφωνικού σταθμού ΤΕΑΜ FM, εξελίχθηκε σε έναν επιτυχημένο μαζικό θεσμό με σταθερές ομάδες και παίκτες κάθε ηλικιών. Κυνηγώντας  ένα συμβολικό θησαυρό \, που άλλοτε είναι μία κούκλα, άλλοτε ένα μαχαίρι, ένα πουγκί με φλουριά ή οτιδήποτε σκέφτεται η διοργανώτρια ομάδα, ξεφεύγουμε από την καθημερινότητα και βυθιζόμαστε σε μία χαμένη παιδική αθωότητα.

Η διαφοροποίηση του ρεθυμνιώτικου κυνηγιού είναι ότι οι γρίφοι προϋποθέτουν πολύ καλή γνώση της ανθρωπογεωγραφίας και των τοπόσημων της πόλης. Ως αποτέλεσμα, οι βιβλιοθήκες είναι γεμάτες από βιβλία, αρθρογραφία και μελέτες για την ιστορία της πόλης  πάνω στην οποία θα στηριχθούν οι γρίφοι. Είναι εντυπωσιακός ο αριθμός των βιβλίων τοπικής ιστορίας που με αφορμή το κυνήγι, εκδίδονται κάθε χρόνο και αναδεικνύουν και τις πιο μικρές πτυχές της πόλης. Μνημεία, δρόμοι, πλατείες, εκκλησίες, επαγγελματικοί χώροι, μορφές προβεβλημένες αλλά και περιθωριακές ζωντανεύουν μέσα σε αυτή την προσπάθεια. Εξάλλου, η ιστορική διαδρομή της πόλης μας  μέσα στους αιώνες δίνει πλούσιο υλικό για μελέτη. Έχει για αυτόν το λόγο δημιουργηθεί μουσείο του Κυνηγιού στην Δημοτική Βιβλιοθήκη της πόλης, όπου εκτίθεται το υλικό από τα προηγούμενα κυνήγια που παραχωρήθηκε από τις διοργανώτριες ομάδες.

Μία, επίσης, σημαντική διαφοροποίηση είναι ότι δεν υπάρχει μόνιμος φορέας διοργάνωσης αλλά η νικήτρια ομάδα αναλαμβάνει την διοργάνωση του επόμενου κυνηγιού. Το αποτέλεσμα είναι  ότι το κυνήγι στηρίζεται στο μεράκι, το ζήλο και την προσφορά της κάθε ομάδας που καθώς  εναλλάσσεται, δίνει τα δικά της χαρακτηριστικά και την δική της σφραγίδα στον θεσμό.

Στην πάροδο των χρόνων ο θεσμός εδραιώνεται και γνωρίζει μία διάχυση που ξεφεύγει από τα καθιερωμένα. Κυνήγια διοργανώνονται με επιτυχία στους περισσότερους δήμους του νομού με την συμμετοχή των αντίστοιχων χωριών, όμως με πολύ μεγάλη επιτυχία διοργανώνονται κυνήγια θησαυρού διαδικτυακά, κυνήγια παιδικά με τη συμμετοχή  πέμπτης και έκτης δημοτικού, κυνήγια εφηβικά για τους μαθητές γυμνασίων. Δεν θα πρέπει να παραλειφθεί  το διαδικτυακό κυνήγι που διοργανώνεται στα σχολεία του νομού στο πλαίσιο των εορταστικών εκδηλώσεων για την αρκαδική εθελοθυσία.

Ο ζήλος των Ρεθεμνιωτών και η ανάγκη τους να παίξουν είναι τόσο μεγάλη, ώστε ακόμη και την χρονιά της πανδημίας του κορονοϊού διοργανώθηκε ένα «μισό» εμβόλιμο στην αρίθμηση διαδικτυακό κυνήγι.

Η συμμετοχή, λοιπόν, στον θεσμό εδραιώνεται από νωρίς και γίνεται ένα εργαλείο εκπαίδευσης με εντυπωσιακά αποτελέσματα. Οι αριθμοί  μιλούν από μόνοι τους, για παράδειγμα στο παιδικό κυνήγι του 2025 ένα σύνολο 850 μαθητών 11-12 ετών ξεχύθηκαν στους δρόμους της πόλης μας, για να την γνωρίσουν. Έτσι, λειτουργώντας ομαδοσυνεργατικά και αυξάνοντας την κρίση, την φαντασία και την δημιουργικότητά τους οι μαθητές ανακαλύπτουν πτυχές της τοπικής ιστορίας που σε διαφορετικές συνθήκες δεν θα τις γνώριζαν. Η πόλη γίνεται ένας χώρος εκπαίδευσης δυναμικός όπου το παιχνίδι μετουσιώνεται σε γνώση. Τα κέρδη είναι τεράστια για όλους.

Ιδιαίτερη αναφορά πρέπει να γίνει και στην κοινωνική προσφορά των κυνηγών μέσω δράσεων και δωρεών. Μέσα από τις ομάδες και με πρωτοβουλία πάντα των διοργανωτών, έχει στηριχθεί το κοινωνικό παντοπωλείο, το ιατρείο κοινωνικής αλληλεγγύης, η δημόσια βιβλιοθήκη της πόλης, η δανειστική βιβλιοθήκη του Νοσοκομείου Ρεθύμνου, το ΚΟΙ.ΚΕ.Ψ.Υ.Π.Ε., δόθηκε αίμα αλλά και δείγμα μυελού των οστών, έγινε συλλογή  υπογραφών για την μετατροπή του τελευταίου σωζόμενου σαπουναριού του Ρεθύμνου σε μουσείο σαπωνοποιίας κ. ά.

Τέλος, πρέπει να αναφέρουμε πως δεν είναι σχήμα λόγου ότι το ρεθεμνιώτικο κυνήγι ξεπέρασε τα σύνορα της Ελλάδας, αφού το 28ο κυνήγι χάρισε στην πόλη ένα βραβείο Guinness για το μεγαλύτερο κυνήγι θησαυρού στον κόσμο ( Largest treasure hunt game).

ΑΞΙΟΣΗΜΕΙΩΤΑ

• Αν και η επίσημη αρίθμηση αναφέρει ότι το παιχνίδι του 2025 είναι το 35ο κυνήγι θησαυρού, έχουν παιχτεί συνολικά 38 παιχνίδια μαζί με το «μισαδάκι» του 2000 και με τα δύο που είχαν διοργανωθεί από ραδιοφωνικό σταθμό της πόλης.
•  To 3ο Κυνήγι Θησαυρού (1992) ήταν το μεγαλύτερο σε διάρκεια (17 ώρες παιχνιδιού), ενώ το 4ο (1993) έληξε χωρίς νικητή λόγω προχωρημένης ώρας (από τον φόβο ατυχήματος), όπως γράφθηκε στον τύπο της εποχής: «Ο θησαυρός νίκησε τους παίχτες».
•  Στο 5ο Κυνήγι (1994) διοργανώνεται ο πρώτος χορός του κυνηγιού, στο 9ο (1998) καθιερώνεται ως νέος θεσμός το παιδικό κυνήγι θησαυρού, στο 16ο (2005) προστίθεται και η μέρα του Σαββάτου στο κυνήγι, στο 18ο (2007) προστίθεται το διαδικτυακό κυνήγι.
• Γνωστοί σκιτσογράφοι αναλαμβάνουν κατά καιρούς την φιλοτέχνηση της αφίσας όπως  ο Αρκάς (10ο Κυνήγι, 1999),  ο Δημήτρης Χατζόπουλος (11ο Κυνήγι, 2000), ο Στάθης (12ο Κυνήγι, 2001), ο Γιάννης Καλαϊτζής (16ο Κυνήγι, 2005), ο Σπύρος Ορνεράκης (17ο Κυνήγι, 2006)
• Οι διοργανώτριες ομάδες συναγωνίζονται σε πρωτοτυπία μεταξύ τους.  Έτσι,  στην εκκίνηση έχουν ανεβάσει θεατρική παράσταση (1996), έχουν δώσει γρίφο από ελικόπτερο που προσγειώθηκε στην παραλία του Ρεθύμνου (1997), έχουν επιβιβάσει τους κυνηγούς σε πειρατικό σκάφος (2007), έχουν ζητήσει τούρτες γενεθλίων για το επετειακό 30ο κυνήγι (2019). Επίσης έχουν δημιουργήσει ένα ολόκληρο κυνήγι στηριγμένο στην οικολογία και την ανακύκλωση (2011)
• Στους διάφορους χορούς του κυνηγιού έχουν συμμετάσχει γνωστοί παρουσιαστές (Γρηγόρης Αρναούτογλου το 2004), δημοσιογράφοι (Πάνος Σόμπολος το 2010), καλλιτέχνες όπως ο Στέλιος Μπικάκης το 2004, το συγκρότημα  Όναρ το 2008, το δίδυμο της stand up comedy, Χριστόφορος Ζαραλίκος και Θανάσης Παπαγεωργίου το 2010, ο Τόνυ Σφήνος το 2013, ο Κώστας Μπίγαλης και η Πωλίνα (2022)
• Η εξέλιξη της τεχνολογίας δεν ήταν δυνατόν να μην επηρεάσει το κυνήγι του θησαυρού. Η είσοδος των κινητών τηλεφώνων επιτάχυνε το παιχνίδι και αύξησε τον αριθμό των γρίφων από 12 στα πρώτα παιχνίδια σε πάνω από 25 στα σημερινά. Επίσης χρησιμοποιήθηκε το GPS, QR-Codes, ειδικές εφαρμογές για κινητά κ.λ.π

Ανδρονικίδου  Έλενα (Γ1)