Παρουσίαση βιβλίου: το «Πορτραίτο του Ντόριαν Γκρέι»
από την Άννα Νταϊλιάνη, Β4
Το Πορτραίτο του Ντόριαν Γκρέι γράφτηκε το 1890 από τον συγγραφέα θεατρικών έργων Όσκαρ Ουάιλντ. Ήταν το μόνο μυθιστόρημα που έγραψε στη ζωή του, και προκάλεσε σύγκρουση απόψεων και κοινωνική αναταραχή στην εποχή του. Ο Ουάιλντ, γράφοντας αυτό το βιβλίο, άσκησε έντονη κριτική στον πουριτανικό τρόπο ζωής των περισσότερων ανθρώπων και κυρίως αριστοκρατών του 19 ου αιώνα.
Στο βιβλίο πρωταγωνιστεί ο Ντόριαν Γκρέι, ένας νέος άντρας ο οποίος κατέχει τόσο εξαιρετική ομορφιά που γοητεύει όποιο άτομο τον γνωρίσει. Μόλις ένας έμπειρος ζωγράφος που νιώθει πως έχει χάσει την ικανότητα να δημιουργεί πρωτότυπα έργα τέχνης, ονομαζόμενος Μπάζιλ Χάλγουορντ, τον συναντά για πρώτη φορά, εντυπωσιάζεται από την εμφάνισή του και τον πλησιάζει. Με μοντέλο τον Ντόριαν δημιουργεί μαγευτικά έργα τέχνης και κυρίως ένα τεράστιο πορτραίτο, το οποίο παρουσιάζει εξαιρετική ομοιότητα με εκείνον. Όμως όλα αλλάζουν όταν ο κυνικός αριστοκράτης λόρδος Ερρίκος Γουώτον επηρεάζει μοιραία τον Ντόριαν, απομακρύνοντάς τον από τον ψύχραιμο και ονειροπόλο Μπάζιλ και παρασέρνοντας τον σε μία ατέλειωτη εξερεύνηση των διάφορων πτυχών του Βικτωριανού Λονδίνου χωρίς ηθικούς φραγμούς, ενώ συνεχώς τον κολακεύει για την ομορφιά του και ταυτόχρονα τον γεμίζει τρόμο για τη στιγμή που θα γεράσει και η ομορφιά του θα αρχίσει να ξεθωριάζει. Τότε, ο Ντόριαν, απελπισμένος, εύχεται το πορτραίτο του να γερνάει και να φέρνει τα σημάδια των αμαρτιών του, ενώ εκείνος θα παραμένει πανομοιότυπος καθώς τα χρόνια περνάνε, με αντάλλαγμα την ψυχή του.
Έχοντας επηρεάσει διάφορα διηγήματα, μυθιστορήματα και ταινίες μέχρι και σήμερα, Το Πορτραίτο του Ντόριαν Γκρέι είναι ένα από τα πρώτα βιβλία «γοτθικού τρόμου». Παρ ’όλο που αυτό το είδος γραφής συνήθως μας φέρνει στο μυαλό στοιχειωμένα κάστρα, φαντάσματα και εγκαταλελειμμένα πανδοχεία αυτό το έργο επικεντρώνεται κυρίως στην ανησυχία που μας δημιουργεί η ιδέα πως άτομα και καταστάσεις που λατρεύουμε είναι εφήμερες. Ο συγγραφέας, έχοντας ίσως επηρεαστεί από το βιβλίο Η Περίεργη Υπόθεση του Δρα Τζέκυλλ και του κυρίου Χάιντ (1886), το οποίο επίσης πραγματεύεται το γεγονός πως το «καλό» και το «κακό» συνυπάρχουν σε κάθε άτομο, παρουσιάζει τον Ντόριαν ως ένα άνθρωπο με δύο αρκετά διαφορετικούς τρόπους συμπεριφοράς. Ενώ αρχικά μοιάζει με άτομο που αγαπά τις τέχνες και οτιδήποτε άλλο βρίσκει όμορφο και απολαυστικό, εξελίσσεται σε άνθρωπο που μπορεί να διαπράξει ειδεχθή εγκλήματα και να καταστρέψει τους γύρω του. Παρ’ όλο που ήταν εξαιρετικά πρωτοποριακό για τον καιρό του, Το πορτραίτο του Ντόριαν Γκρέι εξακολουθεί να είναι προϊόν της εποχής του καθώς πολλά κομμάτια του είναι δυστυχώς σεξιστικά. Αυτό ίσως και να είναι το μόνο στοιχείο του βιβλίου που πραγματικά με απογοήτευσε, καθώς, αν εξαιρέσουμε αυτό το χαρακτηριστικό ήταν ένα πραγματικά υπέροχο ανάγνωσμα. Το πορτραίτο του Ντόριαν Γκρέι είναι ένα εξαιρετικά συναρπαστικό μυθιστόρημα που προσφέρει άφθονη τροφή για σκέψη και μπορεί να αναλυθεί και να ερμηνευτεί με διαφορετικούς τρόπους, για αυτό σας το προτείνω ανεπιφύλακτα.
