ΑΦΙΕΡΩΜΑ | ΜΑΘΗΤΙΚΗ ΠΟΙΗΣΗ

Η Αγάπη μέσα από τις λέξεις των μαθητών

Μια ανθολογία ποιημάτων για την αγάπη, τον έρωτα, το φως και τη μνήμη

Με αφορμή τη συμμετοχή μαθητών και μαθητριών στους λογοτεχνικούς διαγωνισμούς «Γρ. Πεντζίκης» Δράμας και στη Στέγη «Βιτσέντζος Κορνάρος» Σητείας, συγκεντρώνονται εδώ ποιήματα που συνομιλούν με την αγάπη, τον έρωτα, το φως, τη μνήμη και την ανάγκη του ανθρώπου να εκφράζεται. Από τη θάλασσα και τα ταξίδια μέχρι τα λουλούδια, τον άνεμο και τα άστρα, οι μαθητικές φωνές δοκιμάζουν εικόνες, ρυθμούς και συναισθήματα, μετατρέποντας την προσωπική ματιά σε κοινή λογοτεχνική εμπειρία.

Περιεχόμενα

Υπεύθυνη καθηγήτρια: Μάγδα Εμμ. Φραγκούλη,
Φιλόλογος Α.Π.Θ.

1. Αγάπη είναι…

Ψευδώνυμο: Αερικό | Παναγού Νίκη (Γ3)

Και τελικά
είναι το πιο
πολυσυζητημένο
πράγμα

ο πιο βαθύς
στοχασμός.

Η σκέψη της
μέρας. Αγωνία
κι πόθος της
νύχτας.

Η πηγή
τόσων
ερωτήσεων.

Ποιο;. Το πιο
απλό π΄ όλα.

Δε θέλει
σκέψη.

Δε θέλει
αμφισβήτηση.

Θέλει τόλμη
κι
αυθορμητισμό.

Και τελικά
είναι το μόνο
που γεννιέται

αβίαστα
στην ψυχή των
ανθρώπων.

Το πιο
ιδιαίτερο
συναίσθημα.

Η απάντηση
τόσων
ερωτήσεων.

Ποιο;. Το πιο
όμορφο απ΄ όλα.

Ποια;. Η
Αγάπη.

Ψευδώνυμο: Νιόβη | Φαλλιέρα Δήμητρα (Γ5)

Η αγάπη
είναι φως μες
την ψυχή

ζεσταίνει
την καρδιά σου
την αυγή.

Ο έρωτας
χαμόγελο
γλυκό,

που κάνει
τον κόσμο
μαγικό.

Χωρίς
αγάπη, τίποτα
αληθινό.

Η αγάπη
λάμπει σαν το
πρωινό
φεγγάρι,

γεμίζει τη
ζωή με χρώμα
και με χάρη.

Ένα
χαμόγελο, μια
ματιά,

κι όλα
αλλάζουν
μαγικά.

Η καρδιά
τραγουδά και
πάλι ξανά!.

Ψευδώνυμο: Μαΐστρος | Παϊκόπουλος Γιώργος (Γ3)

Η αγάπη μας
καράβι

που πλέει
σε πελάγη

ψάχνοντας
να΄ βρω

της ψυχής
το λιμάνι.

Ένα ταξίδι
τόσο μακρινό

μα αληθινά
μοναδικό

γιατί
συνοδοιπόρο

έχω το άλλο
μου μισό.

Κι αν
κάποτε έρθουν

φουρτούνες
να μας
κλονίσουν,

γνωρίζουμε
κι οι δυο πολύ
καλά

πως δεν θα
επιτύχουν.

Γιατί αγάπη
ασίγαστη

φωλιάζει
στις ψυχές μας

που βάλσαμο
αποτελεί

για όλες
τις πληγές μας.

Ψευδώνυμο: Μούσα | Ζωντανού Αναστασία (Γ1)

Να με
προσέξεις σου
ζητώ

Απ’ τους
άλλους να με
ξεχωρίσεις

Για να
καταφέρω να σου
πω

Αυτό που
ψάχνω από
καιρό.

Μια λέξη
σου, Ζητώ

από εσένα
να φτάσει

την ημέρα
να μου φτιάξει

και χαρά να
με γεμίσει.

Μια ματιά
σου αναζητώ

μήπως
καταλάβω,

για ποια
χτυπά η καρδιά
σου.

      Αχ!.
Να ΄ναι, ναι, για
μένα

φτερά να
βγάλω να
πετάξω.

Ψευδώνυμο: Λουλούδι | Βουράκη Μαργαρίτα (Γ1)

Στου κόσμου
τη σιωπή,
γεννιέται ένα
φιλί,

σαν άστρο
που ανάβει στο
πιο σκοτεινό
βράδυ.

Ο έρωτας
καίει, φωτιά
που δε σβήνει,

μα η αγάπη
αγκαλιάζει κι
όλα τα σμείγει.

Ο έρωτας είναι
θύελλα, άνεμος
τρελός,

παράφορος
χορός, λαχτάρα,
δυνατός.

Μα η αγάπη
είναι ρίζα,
χώμα γόνιμο,
βαθύ,

εκεί που το
άγριο πάθος
βρίσκει σπίτι
να σταθεί.

Μαζί είναι
θάλασσα κι
ουρανός
ενωμένα,

φως και
σκοτάδι, μα
πάντα δεμένα.

Δυο καρδιές
που μιλούν
χωρίς λέξη∙
καμιά,

δυο ψυχές
που γεννήθηκαν
για την ίδια
αγκαλιά.

Κι αν ο
έρωτας φεύγει
σαν σπινθήρας
στο χρόνο,

η αγάπη του
δένει, του
χαρίζει το
θρόνο.

Είναι
ταξίδι χωρίς
τέλος, άνοιξη
παντοτινή,

η αγάπη κι ο
έρωτας είναι
αιώνια ζωή.

Ψευδώνυμο: Σμύρνη | Γκιαουράκη Αργυρώ (Γ1)

Εκείνη έχει
μια ψυχή
γεμάτη

 πεταλούδες
για εκείνον.

Ένα κάμπο
γεμάτο
νυχτολούλουδα,

φωτεινά σαν
τα μάτια του.

Εκείνος,
έχει μόνον
έναν ήλιο μέσα
του,

τόσο
μοναδικό όσο
εκείνη.

Το οξυγόνο
τους είναι,

 η
συνάντηση των
ματιών τους
κάθε πρωί.

Γι αυτό κι
οι δυο τους
αντέχουν

και ζούνε
την κάθε
μέρα, την κάθε
στιγμή!.

Κι οι δυο
τους μαζί ή
νοερά

κάθε πρωί,
κάθε βράδυ,
κάθε λεπτό.

Ψευδώνυμο: Μαριλού | Θεοχαράκη Μαρίνα – Ελένη (Γ1)

Όμορφη σαν
τριαντάφυλλο,

αιχμηρή σαν
τ΄ αγκάθια∙

το άρωμα
μεθυστικό-

με έκανε
κομμάτια.

Λαμπερή σαν
τη φωτιά∙

ζεστή-μοιάζει
με φλόγα.

Απρόσεκτος
πλησίασα

και κάηκα
ολοσχερώς.

Είμαι το
στάχυ, εσύ το
δρεπάνι.

Είμαι
σκοτάδι, εσύ το
φανάρι.

Είμαι τα χείλη,
εσύ το φιλί.

Έτσι κι εγώ
μ΄ ένα άγγιγμα,

μεταμορφώνομαι
σε χάπι
θανάτου

που
διαλύεται στο
ζεστό νερό.

Μ΄ ένα
χαμόγελο,

στο κερί
που λιώνει

χαρίζοντας
του ασφάλεια
και ζεστασιά

Και πώς να
ζήσω,

όταν δεν
έχω εσένα για
να χαμογελώ;.

Πώς να
κοιμηθώ,

όταν δεν
έχω εσένα για
μαξιλάρι;.

Κι αν
φεύγεις μακριά

εγώ τι θα
απογίνω;.

Βάζο άδειο,

βιβλίο
κενό,

ζωή
αδιάφορη,

ύπνος δίχως
όνειρα.

Είσαι ο
άνεμος, εγώ η
πικραλίδα.

Είσαι το
σπίρτο, εγώ το
χαρτί.

Είσαι
αγκαλιά κι εγώ
το κορμί.

Ψευδώνυμο: Ιόλη | Γουρνιεζάκη Ιωάννα (Γ1)

Λατρεύω να
σε γνωρίζω
καλύτερα
επιβεβαιώνοντας

ότι δεν
έκανα λάθος.

Λατρεύω να
περπατάμε από
οδούς σε οδούς

γελώντας,
χωρίς φόβο.

Λατρεύω να
σκέφτομαι το
μέλλον μου,
μαζί σου

δείχνοντας
το, τόσο
κοντινό ενώ
είναι τόσο
μακρινό.

Λατρεύω τον
τρόπο που
εκφράζεσαι
ζωγραφίζοντας

κι
εγώ
γράφοντας
ποιήματα που
δεν έχεις καταλάβει
ότι είναι για
σένα.

Λατρεύω την
άνοιξη που
μαζί με τα
λουλούδια

ανθίζουμε
κι εμείς
ποτίζοντας τις
μνήμες μας με στιγμές.

Λατρεύω
εσένα γιατί μαζί
σου μπορώ να
ζήσω.

Κι αν είχα
ένα λουλούδι
κι ένα δέντρο,
το λουλούδι είναι
ο τρόπος που με
κάνεις

να νιώθω κι
είμαι δέντρο
που έχει τόσα
κλαδιά όσα η
αγάπη μου που
ζει

αιώνια για
εσένα.

Ψευδώνυμο: Ρομαντικός | Λεβεντάκης Κώστας (Γ7)

Σαν σε
κοιτάζω

η καρδιά
μου αρχίζει να
χτυπά

γιατί μέσα
στα μάτια σου

ο κόσμος
μου γελά.

Είσαι το
πιο όμορφο
όνειρο

που είδα
στην ζωή

σαν άστρο
που φωτίζει

τη δική μου
διαδρομή.

Το γέλιο
σου είναι
μουσική

που διώχνει
τη σιωπή

και η
παρουσία σου

μου δίνει  αναπνοή.

Σαν
τριαντάφυλλο
ανθίζεις

μέσα στη
δική μου
αγκαλιά

και κάθε
μέρα που περνά

σε θέλω πιο
κοντά.

Κι αν ήσουν
άστρο στον
ουρανό

θα φώτιζες
ολόκληρη τη γη

γιατί η
ομορφιά που
έχεις

είναι
μοναδική.

Κι αν ο
χρόνος κάποτε
περάσει

και
αλλάξουνε
πολλά

εγώ θα σε
αγαπώ

όπως και
την πρώτη μου
φορά.

Γιατί για
εμένα είσαι

φως, χαρά κι
ευτυχία

του κόσμου
τούτου

η πιο
όμορφη μαγεία.

Και θέλω
πάντα το δρόμο

μαζί σου να
περνώ

γιατί μαζί
σου έμαθα

τι θα πει να
ΑΓΑΠΩ!.