
ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΤΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ
του Αναστάση Βαμβάτσικου, Β1
Το σχολείο του μέλλοντος δεν θα ήθελα να έχει πολλές διαφορές από το σημερινό. Μια βασική διαφορά που πρέπει να το χαρακτηρίζει αφορά τις συμπεριφορές των παιδιών πώς δηλαδή θα ελέγχει το παιδί τα συναισθήματα του. Αν για παράδειγμα αντιμετωπίζει ένα πρόβλημα, να ψάξει έναν τρόπο να το λύσει χωρίς να χτυπήσει κάποιο άλλο παιδί για να εκτονωθεί. Ούτε να στενοχωρήσει κάποιον. Επίσης να σέβεται τους συνομηλίκους του αλλά και τους μεγαλύτερούς του. Αυτό είναι κάτι απλό και βασικό που δεν έχει καταφέρει το σχολείο να κάνει μέχρι σήμερα. Δεν πρέπει κανένα παιδί να νιώθει μόνο και πληγωμένο ούτε στο σχολείο αλλά ούτε και στην καθημερινότητά του!
Όσον αφορά τις υποδομές του σχολείου θα ήθελα πιο χαρούμενο κλίμα όπως στο δημοτικό. Ζωγραφιές στους τοίχους, περισσότερα φυτά και μια πιο ζεστή σχέση μεταξύ καθηγητή και παιδιού. Θα επιθυμούσα επίσης τον απαραίτητο εξοπλισμό στα εργαστήρια για ορισμένα μαθήματα.Μικροσκόπια στη Βιολογία για να μελετάμε τους μικροοργανισμούς, πειραματικούς σωλήνες για τη Χημεία ώστε να μελετάμε τις χημικές αντιδράσεις. Στη μουσική μουσικά όργανα για να πειραματιζόμαστε πάνω σε διάφορα κομμάτια.
Αυτά που θα ήθελα να μείνουν ίδια είναι όλα τα μαθήματα γιατί όλα είναι απαραίτητα για να βγει ένας καλλιεργημένος και ώριμος άνθρωπος από το σχολείο. Επίσης όλα έχουν και το ενδιαφέρον τους. Οι καθηγητές οι οποίοι κάνουν ό,τι μπορούν για να μας κάνουν καλύτερους ανθρώπους και η μελέτη η οποία, αν και θα μπορούσε να είναι λίγο περισσότερη μας δείχνει ότι η δουλειά δεν γίνεται μόνο από τους άλλους αλλά και από εμάς τους ίδιους!
Αυτά που θα απέρριπτα από το σχολείο είναι οι αίθουσες οι οποίες είναι μικρές σαν αποθήκη διαμερίσματος. Εννοείται όμως ότι το σημαντικότερα κατά τη γνώμη μου είναι τα στερεότυπα που υπάρχουν. Τι θα πει ότι κάποιος έχει διαφορετικό στυλ από τους άλλους ή ότι έχει έλξη από άτομα του ίδιου φύλου που στην πραγματικότητα στην ηλικία μας δεν ξέρουμε καλά καλά το όνομα μας και θα ξέρουμε κάτι τέτοιο; Ή αν κάποιος είναι από άλλη χώρα ή έχει διαφορετικό χρώμα; Τι πάνε να πούνε όλα αυτά, ότι είναι κατώτερος και καημένος; Αυτά είναι που πραγματικά πρέπει να αλλάξουν για να είναι καλύτερες οι νέες γενιές και να μην έχουν μολυσμένα μυαλά. Κανένα παιδί δεν πρέπει να πληγώνεται για αυτά που λέει ο συμμαθητής του. Πέρα από τα αναφερθέντα βασικά προβλήματα, το σχολείο είναι ένας κόσμος διασκέδασης και πειθαρχίας το οποίο μας προετοιμάζει για τη ζωή μετά από αυτό.
