Στέλιος: Στην εκδρομή της Αθήνας  εντυπωσιάστηκα από το μουσείο ψευδαισθήσεων διότι ήταν η πρώτη μου φορά εκεί και είχε διάφορες οφθαλμαπάτες που δεν μπορούσες να πιστέψεις.  

Ματέο: Στην εκδρομή της Αθήνας μου άρεσε πολύ η Ακρόπολη και το μουσείο της, μιας και δεν είχα ξαναπάει ήταν φανταστικά. Επίσης εντυπωσιάστηκα με το πολεμικό Μουσείο διότι είχε αρκετά παλιά όπλα, στολές και οχήματα χιλίων ετών. δεν γινόταν να μην αναφέρω την Βουλή η οποία ήταν υπέροχη! 

Αντριάν: Στην σχολική εκδρομή της Αθήνας μου έκανε μεγάλη εντύπωση  το αρχαιολογικό μουσείο με της πλούσιες συλλογές του.

Ευαγγελία: Ένα από τα πιο όμορφα κτήρια για εμένα ήταν το παλιό πανεπιστήμιο με τα όμορφα και μεγάλα αγάλματα που  στόλιζαν τον μεγάλο κήπο.

Διονυσία: Στο αρχαιολογικό είχε και μια έκθεση με αντικείμενα  και μερικούς τάφους από μούμιες. Ήταν πολύ εντυπωσιακό!

Διονύσης: στην σχολική  εκδρομή που πήγαμε   μου άρεσε πολύ  η αίθουσα συνεδριάσεων της Βουλής η οποία αν και είναι πιο μικρή από ότι νόμιζα είναι πολύ εντυπωσιακή. Υπάρχουν 300 θέσεις και  η καθεμιά από αυτές είχε ενσωματωμένο  μικρόφωνο και μια μικρή τηλεόραση [tablet].

Άγγελος: Την τελευταία μέρα της εκδρομής επισκεφτήκαμε το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, ήταν ένας μεγάλος χώρος σαν πάρκο με πολλά για κάποιους ενδιαφέροντα πράγματα.  Εκεί φιλοξενείται η Εθνική Λυρική Σκηνή και η Εθνική Βιβλιοθήκη.

Μελίνα: Στο Αρχαιολογικό Μουσείο είδαμε το άγαλμα του Ποσειδώνα και του Δία που κρατούσε έναν κεραυνό. Στο μουσείο είχε και τα κοσμήματα που φορούσαν οι γυναίκες πριν από 3000 χρόνια.

Το άρθρο επιμελήθηκαν οι μαθητές Μπιάζης Διονύσιος, Παπαδάτος Βασίλειος, Φλάμπουρας Μπαράκης Στέλιος.

 Έπαιξαν οι μαθητές και μαθήτριες:

• Ματίας: Ιωάννα-Μαρία Μίχου
• Τίτος & Μπαμπάς Τίτος: Αντώνιος-Δαυίδ Παπαδάκης
• Ρόζα & Μαμά Ρόζα: Αναστασία Πισκαρδέλη
• Κάρολος & Γιαγιά Καρολίνα: Σπυρίδων Σπίνος
• Φάφας & Μπαμπάς Φάφας: Σπυρίδων-Κυριάκος Αμπελάς
• Κική & Μαμά Κική: Εύα Μαλαπέτσα
• Υπουργός Δικαιοσύνης: Διονύσιος Μαρίνος Κοριανίτης
• Υπουργός Άμυνας:  Παναγιώτα Πολυτίμη Βλαχιώτη
• Υπουργός Εσωτερικών: Ουρανία Γούλιαρη
• Υπουργός Παιδείας: Αικατερίνη Όλγα Μπαρμπίκα
• Υπουργός Οικονομικών: Άννα Μποτώνη
• Εφημεριδοπώλης Α: Ελένη Θανάση
• Εφημεριδοπώλης Β: Γιονίλντα Ντερβισάι
• Εφημεριδοπώλης Γ: Σταύρος Κοσκινόπουλος
• Στρατηγός: Βασίλης Καραμαλίκης
• Δασκάλα και Περαστικός Α: Ευαγγελία Τέγου
• Περαστικός Β και Στρατιώτης Β: Σοφία Ειρήνη Ακτύπη
• Στρατιώτης Α: Δήμητρα Λιβέρη Γεροβάση
• Δασκάλα και Στρατηγός: Δήμητρα Διονυσία Μαρέντη.

Σκηνοθεσία: Λουκάς Ιωσηφίδης

Βοηθός Σκηνοθέτη: Ελένη Αντιόχου

Μουσική Σύνθεση: Ανδρέας Μαμφρέδας

Στίχοι: Ξένια Καλογεροπούλου

Σκηνικά Αντικείμενα: Τα ίδια τα παιδιά

Ενδύματα: Θεατρική Σκηνή Ζακύνθου

Ηχητικά Εφέ: Λουκάς Ιωσηφίδης

Φωτισμός: Άκης Ζώντος

Ήχος: Αλέξανδρος Κάνδηλας.

">Κάντε κλικ για να δείτε την παράσταση στο youtube.

">

Η θεατρική ομάδα ευχαριστεί ιδιαίτερα τους:

Δήμο Ζακύνθου, Παναγιώτη Μουζάκη, Όλγα Παρασκευοπούλου, ΣύλλογοΓονέων/Κηδεμόνων, Magic The Club, Mylonas Bakery, Επιχειρήσεις Γεώργιου Τσουρουνάκη.

Το άρθρο επιμελήθηκαν οι μαθητές: Μίχου Μαριάννα, Ντέντη Μελίνα, Ντόρτι Ιωάννη, Ντόστι Τζώνη.

Ακολουθεί το πρόγραμμα της γιορτής:

1. Δανάη Ντρίκου ( Γ1) : Αφιέρωση της γιορτής στους νεκρούς των Τεμπών
2. Χορωδία : Τη Υπερμάχω
3. Μελίνα Γκιόκα (Β3) : « Της Αγίας Σοφίας »
4. Αγγελή Κορίνα και Οπαράκου Ματέο (Β3) : «Η μάνα του Βασίλη»
5. Χορωδία : Θούριος
6. Οδυσσέας Γιατράς (Β3) : Θούριος
7. Χριστιάνα Γιατρά (Β1) : « Η καταστροφή των Ψαρών » του Δ.Σολωμού
8. Καμβάση Μαρία και Λέσι Σέρι (Γ3) : « Ελεύθυεροι Πολιορκημένοι »
9. Χορευτικό ( Ζάλογγος )
10. Χορευτικό ( Δέκα παλληκάρια )
11. ΕΘΝΙΚΟΣ ΥΜΝΟΣ

«Ποτέ δεν αποτυχαίνουν αυτοί που πεθαίνουν για έναν μεγάλο σκοπό.»

Λόρδος Βύρων

Το άρθρο επιμελήθηκαν οι μαθητές Μπίμπα Ελένη, Μπισαράκης Αντώνης, Μποτώνης Άγγελος και Τσόγκας Παναγιώτης.

Η γιορτή διοργανώθηκε από τα στελέχη της Ε.Δ.Υ. (Επιτροπή Διεπιστημονικής Υποστήριξης) του σχολείου, την κα Ματσουκατίδου Χρύσα (Ψυχολόγος) και τον κ. Καραγιαννίδη Γιάννη (Κοινωνικός Λειτουργός) σε συνεργασία με τον διευθυντή του 2ου Γυμνασίου Ζακύνθου, κ. Μουζάκη Παναγιώτη και το Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων του 2ου Γυμνασίου, ο οποίος και προσέφερε τα χρώματα και τα υλικά που χρειάστηκαν τα παιδιά για την εικαστική παρέμβαση. Πολύ σημαντική ήταν και η παρουσία και βοήθεια του καθηγητή Εικαστικών κ. Τσάφου Βασίλη. Στη συνέχεια, κι εφόσον ολοκληρώθηκε η εικαστική παρέμβαση στα διαχωριστικά ξύλινα ταμπλό του προαυλίου το σύνολο όλης της μαθητικής κοινότητας του Γυμνασίου παρακολούθησε την προβολή ντοκιμαντέρ με τίτλο «Ημερολόγια Εκφοβισμού». 

Ακολουθεί αναλυτικά το ολοκληρωμένο σχέδιο δράσης που αναπτύχθηκε στο σχολείο μας υπό την καθοδήγηση της ψυχολόγου κ. Ματσουκατίδου Χρύσας και του κοινωνικού λειτουργού κ. Καραγιαννίδη Γιάννη:

Η γιορτή κατά της σχολικής βίας δεν αποτελεί μια μεμονωμένη δράση ευαισθητοποιήσης στο θέμα αλλά αποτελεί μέρος της υλοποίησης ενός ευρύτερου προγράμματος από την Ψυχολόγο και τον Κοινωνικό λειτουργό της Ε.Δ.Υ., με στόχο την προώθηση ενός «Ασφαλούς Σχολείου». Προηγήθηκε μια σειρά δράσεων ευαισθητοποίησης και ενεργοποίησης των μαθητών/τριων όλων των τμημάτων της Α΄, Β΄και Γ΄ Γυμνασίου του 2^ου Γυμνασίου Ζακύνθου, οι οποίες ξεκίνησαν από την αρχή της νέας χρονιάς. Κατά τη διάρκεια αυτών των συναντήσεων συζητήθηκε με όλους τους/τις μαθητές/τριες αναλυτικά το ολοένα αυξανόμενο φαινόμενο της ενδοσχολικής βίας, της επιθετικότητας και των συγκρούσεων μέσα στο πλαίσιο του σχολείου, οι διάφορες μορφές βίας που υπάρχουν (λεκτική, ψυχολογική, σωματική, διαδικτυακή, σεξουαλική ) και ο στόχος του σχολείου να προσφέρει «ασφάλεια», λειτουργώντας προστατευτικά απέναντι σε κάθε μορφή βίας και παραβατικότητας.

Μέσα από δραστηριότητες «μαθητικής φωνής», ακούστηκαν οι απόψεις των ίδιων των μαθητών/τριων για το τι είναι ένα ασφαλές σχολείο, τι αλλαγές μπορουν να γίνουν αλλά και τι μπορούν οι ίδιοι και οι ίδιες να κάνουν για να γίνει το δικό τους σχολείο πιο ασφαλές. Οι απαντήσεις όλων των παιδιών καταγράφηκαν και ακούστηκαν. Ανάλογα, με αφορμή τη διοργάνωση της Γιορτής κατά της σχολικής βίας πραγματοποιήθηκε ένας δεύτερος κύκλος συναντήσεων προκειμένου να ενεργοποιήθούν τα 5μελή συμβούλια κάθε τάξης σε σχέση με το θέμα του σχολικού εκφοβισμού, ώστε να συζητήσουν με τους υπόλοιπους μαθητές/τριες της τάξης και να μεταφέρουν τη «φωνή» τους και τα συνθήματα τους στον τοίχο του σχολείου, γιατί πιστεύουμε ότι ως έφηβοι μπορούν να συμμετέχουν μαζί με τους ενήλικους στην επίλυση προβλημάτων που τους αφορούν, μπορούν να είναι μέτοχοι τη σχολικής αλλαγής και είναι ο βασικός μοχλός προώθησης ενός θετικού σχολικού κλίματος .

Στα πλαίσια των δράσεων ευαισθητοποίησης που προηγήθηκαν όλος ο μαθητικός πληθυσμός ενημερώθηκε για την πρόθεση να εφαρμόστεί στο σχολείο η «Διαμεσολάβηση Συνομηλίκων για την Επίλυση Συγκρούσεων στο Σχολείο». Όλα τα παιδιά ενημερώθηκαν για το τι ακριβώς είναι η «Σχολική Διαμεσολάβηση», ποιος είναι ο στόχος και ποια διαδικασία ακολουθείται. Η Σχολική Διαμεσολάβηση αποτελεί μια μέθοδο πρόληψης της ενδοσχολικής βίας μέσα από τη διαχείριση των συγκρούσεων που προκύπτουν ανάμεσα στους μαθητές/τριες. Είναι μια διαδικασία κατά την οποία μαθήτριες και μαθητές, αφού εκπαιδευτούν από τους/τις εκπαιδευτικούς τους που γνωρίζουν αυτή τη μέθοδο, διαμεσολαβούν για την ειρηνική επίλυση συγκρούσεων και διαφορών ανάμεσα σε συμμαθητές και συμμαθήτριες τους. Στη σχολική διαμεσολάβηση τα παιδιά συμμετέχουν στην επίλυση των διαφορών και στόχος είναι να επιλυθούν οι συγκρούσεις και να προλαμβάνεται η βία μεταξύ των μαθητών, πριν χρειαστεί να επέμβουν οι καθηγητές. Αυτή η μέθοδος επίλυσης διαφορών και συγκρούσεων βασίζεται στον διάλογο, στην ενσυναίσθηση και στην ενεργητική ακρόαση.

Στη συνέχεια διερευνήθηκαν και πάλι οι απόψεις των μαθητών/τριων γύρω από την ίδεα εφαρμογής της σχολικής διαμεσολάβησης στο σχολείο μας και γύρω από τους προβληματισμούς τους. Επίσης, δόθηκε η δυνατότητα να δηλώσουν συμμετοχή όσοι/ες μαθητές/τριες επιθυμούν να εκπαιδευτούν ως σχολικοί διαμεσολαβητές/τριες. Μετά την ολοκλήρωση όλων των ενημερωτικών δράσεων στο σύνολο του μαθητικού πληθυσμού συγκεντρώθηκαν οι δηλώσεις συμμετοχών των μαθητών/τριων, οι οποίες ανέρχονται στις 31 συμμετοχές (14 συμμετοχές από την Α΄Γυμνασίου, 11 συμμετοχές από την Β΄Γυμνασίου και 6 συμμετοχές από την Γ΄Γυμνασίου).

Οι 31 μαθητές/τριες που δήλωσαν την επιθυμία να εκπαιδευτούν ως σχολικοί διαμεσολαβητές/τριες άμεσα θα ξεκινήσουν να παρακολουθούν βιωματικά εργαστήρια, που θα υλοποιηθούν από την Ψυχολόγο και τον Κοινωνικό λειτουργό της Ε.Δ.Υ. του σχολείου, προκειμένου να εκπαιδευτουν σε μια σειρά από σημαντικές δεξιότητες και τεχνικές:

• Επικοινωνιακές Καλές Πρακτικές
• Ενεργητική Ακρόαση
• Ενσυναίσθηση
• Αναγνώριση συναισθημάτων
• Διαχείριση συγκρούσεων και θυμού

Κατά τη διάρκεια της γιορτής κατά της βίας οι 31 υποψήφιοι/ες σχολικοί διαμεσολαβητές/τριες παρουσιάστηκαν ενώπιων του συνόλου του μαθητικού πληθυσμού του 2^ου Γυμνασίου, καταχειροκροτήθηκαν και ανακοινώθηκε η επικείμενη έναρξη της εκπαίδευσης τους. Στα πλαίσια του προγράμματος «Ασφαλές Σχολείο», στις 29/03/2023 θα υλοποιηθεί απογευματινή ενημερωτική δράση από τα στελέχη της Ε.Δ.Υ. προς τους γονείς των μαθητών/τριων του 2^ου Γυμνασίου σε συνεργασία με το Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων του 2^ου Γυμνασίου με θέμα το Ασφαλές Σχολείο, τη Σχολική Διαμεσολάβηση και την Ασφάλεια στο Διαδίκτυο.

Τα σημεία που τονίστηκαν και αναδείχτηκαν κυρίως στη γιορτή αυτή κατά της βίας ήταν ότι το 85% των περιστατικών εκφοβισμού γίνεται παρουσία παρατηρητών και ότι οι εκφοβιστές προσπαθούν να κερδίσουν «κοινωνικό κεφάλαιο» από τους παρατηρητές. Αυτό σημαίνει ότι η ομάδα των παρατηρητών μπορεί να κάνει ουσιαστική διαφορά στη μείωση των φαινομένων σχολικής βίας απλά μεταφέροντας τη δύναμη που δίνουν στον εκφοβιστή πίσω στο θύμα. Αν η ευρύτερη ομάδα των παιδιών της τάξης και του σχολείου ενδυναμωθεί όσον αφορά την πρόθεση της να υποστηρίξει κάποιο παιδί που εκφοβίζεται αλλά και να πάρει θέση κατά του εκφοβισμού, θα αλλάξει και η συχνότητα του φαινομένου.Ο εκφοβισμός σταματά όταν καταφέρουμε να δημιουργήσουμε ένα κοινό αίσθημα ευθύνης στα παιδιά και με αυτόν τον τρόπο να αλλάξουμε τις πρακτικές της ομάδας.

Ανάλογα τονίστηκε ο ρόλος των εκπαιδευτικών και του σχολείου, καθώς το σχολείο είναι βασικός φορέας κοινωνικοποίησης και ο ρόλος του εκπαιδευτικού δεν περιορίζεται μόνο στην επίλυση εξισώσεων. Το σχολείο μπορεί να έχει ένα κλίμα/περιβάλλον που μπορεί να παρέχει πιο πολλές ευκαιρίες για εκφοβισμό ή το αντίθετο φυσικά, καθώς μπορεί να συμβάλει στην αποτροπή του σχολικού εκφοβισμού μέσω αποτελεσματικών σχολικών στρατηγικών και δράσεων από δασκάλους. Δεν είναι τυχαίο, ότι μεταξύ πολλών άλλων που ακούστηκαν στις απόψεις των μαθητών/τριων όταν ερωτήθηκαν για αλλαγές που θα βελτίωναν την «ασφάλεια» του σχολείου ήταν 1) οι εκπαιδευτικοί να δείχνουν ενδιαφέρον και κατανόηση και να είναι πρόθυμοι να κάνουν διάλογο και να μιλήσουν στους/στις μαθήτριες , 2) Καθηγητές «ανοιχτοί» και διαθέσιμοι για συζήτηση προκειμένου να μπορούν να τους πλησιάσουν τα παιδιά και να τους εμπιστευτούν 3) Διάλογος και σεβασμός στις σχέσεις μεταξύ μαθητών και στις σχέσεις μεταξύ μαθητών και εκπαιδευτικών. Άλλωστε, τα παιδιά αύριο μπορεί να μην θυμούνται τι τους έμαθε ο δάσκαλος τους, αλλά σίγουρα θα θυμούνται πόσο νοιαζόταν ο δάσκαλος τους για εκείνα.

Η γιορτή έκλεισε με ένα μικρό βίντεο που πολύ χιουμοριστικά μας δείχνει την δύναμη της ομάδας και πως η αλληλεγγύη και η συνεργασία έχουν πάντοτε καλύτερο αποτέλεσμα . Πολλοί μικροί υπερνικούν έναν φαινομενικά ισχυρό μεγάλο! Και ας μην ξεχνάμε ότι όλη η σχολική κοινότητα είναι μια μεγάλη ομάδα!

Το άρθρο επιμελήθηκαν οι μαθητές Πλέσσα Βασιλική, Σούμπασι Μαριλένα, Ντιακόνου Μελίνα.

Το άρθρο επιμελήθηκαν οι μαθητές Σιμπλάκου Δήμητρα, Πλέσσα Διονυσία και Χοντάι Ματέο.

]]> https://schoolpress.sch.gr/2gymzakmathitokouventes/archives/96/feed 0 https://schoolpress.sch.gr/2gymzakmathitokouventes/archives/93 https://schoolpress.sch.gr/2gymzakmathitokouventes/archives/93#comments Mon, 22 May 2023 21:17:47 +0000 ΠΥΛΑΡΙΝΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ http://schoolpress.sch.gr/2gymzakmathitokouventes/?p=93 [...]]]> Την Τετάρτη 1 Μαρτίου 2023 η Λέσχη Χειροτεχνίας του σχολείου μας «Κυψέλη» με υπεύθυνες καθηγήτριες την κ. Ελένη Νικολού και την κ. Κατερίνα Κυβετού, πραγματοποίησε την καθιερωμένη πλέον γιορτή για να υποδεχτούμε την Άνοιξη και μοίρασε σε όλους τους μαθητές βραχιολάκια- μαρτάκια!!

Το άρθρο επιμελήθηκαν οι μαθητές Τάνε Σωτήρη και Τζελιλάι Αντριάν.

Στο τέλος η κ. Νικολοπούλου είχε και την ευχαρίστηση να μας παραχωρήσει μια συνέντευξη την οποία και παραθέτουμε αυτούσια:

1) κ. Νικολοπούλου, πώς προέκυψε αυτή η πολύ ενδιαφέρουσα για τους συμμαθητές μας ενημερωτική δράση;

Η δράση μας αυτή προέκυψε μετά από την επιθυμία των καθηγητών σας για ενημέρωση και γνώση δική σας με σκοπό να μπορείτε να φανείτε χρήσιμοι σε ένα άτομο το οποίο μπορεί να χρειαστεί την βοήθειά σας σε αρχικό στάδιο πριν ακόμα φτάσει το ΕΚΑΒ για να του προσφέρει ιατροφαρμακευτική περίθαλψη.

 2)Πείτε μας λίγα λόγια για το φορέα που εκπροσωπείτε.

Ο Ελληνικός Ερυθρός Σταυρός ιδρύθηκε στις 10 Ιουνίου 1877, με πρωτοβουλία της βασίλισσας Όλγας. Ο Ελληνικός Ερυθρός Σταυρός είναι ο μεγαλύτερος ανθρωπιστικός οργανισμός στην Ελλάδα με σύνθετο έργο που βασίζεται στην εθελοντική δράση και την άμεση ανταπόκριση των πολιτών. Κινητοποιείται στοχεύοντας πάντα στην ανακούφιση του ανθρώπινου πόνου σε περιόδους πολέμου και ειρήνης, στηρίζοντας τραυματίες, ασθενείς, πρόσφυγες, ηλικιωμένους, ανθρώπους με οικονομικές δυσκολίες και άτομα από κάθε ευάλωτη ομάδα του πληθυσμού. Η δράση του έχει συνδεθεί με την επαγρύπνηση, την αλληλεγγύη και τη φιλαλληλία και είναι συνώνυμη της αφιλοκερδούς προσφοράς και της ανιδιοτέλειας.

Οι βασικοί σκοποί και στόχοι του Ε.Ε.Σ. είναι:

- Σε καιρό πολέμου: η συνδρομή στο έργο της Στρατιωτικής Υγειονομικής Υπηρεσίας, η νοσηλευτική περίθαλψη τραυματιών και ασθενών, καθώς και η προστασία των αιχμαλώτων, του άμαχου πληθυσμού και των θυμάτων πολέμου.
- Σε καιρό ειρήνης: η αρωγή και συμπαράσταση στα θύματα θεομηνιών και επιδημιών, καθώς και η αυτόνομη ή σε συνεργασία με το Κράτος και κοινωνικούς φορείς, ανθρωπιστική δραστηριότητα.

Από το 1877 έως σήμερα, ο Ελληνικός Ερυθρός Σταυρός συνεχίζει άκοπα να επιτελεί το ανθρωπιστικό του έργο φροντίζοντας τις πιο αδύναμες πληθυσμιακές ομάδες της χώρας.  Σε συνεργασία με άλλους θεσμικούς φορείς, κρατικούς και μη, ο Ελληνικός Ερυθρός Σταυρός είναι στο πλευρό κάθε ανθρώπου, οικογένειας ή ομάδας που αντιμετωπίζει δυσκολίες χωρίς να θέτει φυλετικά, εθνικά ή οικονομικής κατάστασης όρια στη δράση του.  Παράλληλα, όταν και όποτε υπάρχει ανάγκη στο εξωτερικό, ο Ελληνικός Ερυθρός Σταυρός ενεργοποιείται σε συνεργασία με τους Εθνικούς Συλλόγους άλλων χωρών για την αποστολή διεθνούς βοηθείας
Με βαθιά ανθρωπιστικά ιδανικά και με αίσθημα ευθύνης, ο Ελληνικός Ερυθρός Σταυρός ήταν και είναι παρών στα σημαντικότερα ιστορικά γεγονότα της Ελλάδας αλλά και διεθνώς, και συνεχίζει να επιτελεί το σύνθετο ανθρωπιστικό έργο πάντα με στόχο τον άνθρωπο και πάντα με σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα και το Διεθνές Ανθρωπιστικό Δίκαιο.

Στην Ζάκυνθο έχει επιληφθεί το Σώμα εθελοντών Σαμαρειτών Διασωστών και Ναυαγοσωστών ΕΕΣ με δύναμη 30 εκπαιδευμένους εθελοντές σαμαρείτες.

3)Περιγράψτε μας κάτι  προσωπικό από την πολύχρονη δράση σας στο σώμα αυτό (π.χ. πώς σας ήρθε η ιδέα να ξεκινήσετε, ένα βίωμα ανεξίτηλο στη μνήμη σας).

Ασχολούμαι περιοδικά με τον Ε.Ε.Σ από το 1997 και εντατικά την τελευταία τριετία…..είμαι υπεύθυνη Εθελοντικών Τμημάτων ΕΕΣ Ζακύνθου και ταυτόχρονα εκπαιδεύτρια Α’Βοηθειών.

Το κίνητρο για να ασχοληθώ με το κίνημα του εθελοντισμού ήταν η επιθυμία μου να προσφέρω στον άνθρωπο βλέποντας γύρω μου από μικρή (σχεδόν στην ηλικία σας) την ανάγκη που είχαν διάφορες κοινωνικές ομάδες (π.χ ηλικιωμένοι, ανήμποροι, άρρωστοι κλπ)για βοήθεια και προσφορά.

Από την μέχρι τώρα δραστηριότητά μου στον Ε.Ε.Σ θεωρώ ότι ο ορισμός μου ως εκπαιδεύτρια από το Κ.Δ.Σ με πρόεδρο τον dr Αντωνίου Αυγερινό,είναι η αφετηρία για περισσότερη δράση σε αυτόν τον παγκόσμιο οργανισμό.

Πολλά είναι τα βιώματα από την πολύχρονη δράση μου

Χαρακτηριστικά θυμάμαι την προσφορά μας στην Π.Υ του νησιού μας στις περσινές εκδηλωθείσες πυρκαγιές που εκδηλώθηκαν στην Ζάκυνθο, και την βοήθεια που προσφέραμε ως περιφερειακό τμήμα στον μαραθώνιο Αθηνών , την συμμετοχή μας σε διάφορες αθλητικές και πολιτιστικές εκδηλώσεις, την συνδρομή μας σε άλλα κράτη όπως ο σεισμός της Τουρκίας πριν λίγα χρόνια , την συνδρομή μας επίσης στο μεταναστευτικό κύμα στην Μυτιλήνη κτλ.

4)Γιατί θα παροτρύνατε έναν νέο να ενταχθεί στις τάξεις του Ερυθρού Σταυρού;

Τα οφέλη της ένταξης νέων ανθρώπων στο κίνημα του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού, είναι:

-Να εισπράξουν την ικανοποίηση που δίνει η εθελοντική προσφορά

-Να συμβάλουν με τη δράση και τις ιδέες τους στην ανάπτυξη της κοινότητάς τους.

-Να επιμορφωθούν σε σύγχρονα κοινωνικά ζητήματα.

-Να δημιουργήσουν νέες φιλικές σχέσεις με συνομηλίκους τους από τον τόπο τους, την Ελλάδα και το εξωτερικό και να έρθουν σε επαφή με διαφορετικές κουλτούρες.

-Να αναπτύξουν δεξιότητες οργάνωσης, δημιουργίας, συνεργασίας και επικοινωνίας.

-Να εμπλουτίσουν το βιογραφικό τους σημείωμα.

Επισημαίνεται ότι καμία οικονομική επιβάρυνση δεν έχουν όσοι και όσες εγγράφονται στον Ε.Ε.Σ.

5)Ποιες είναι οι εντυπώσεις σας από την επαφή σας με τους μαθητές;

Ήταν μια εξαιρετική εμπειρία για εμένα, η επαφή μου μαζί σας , να βρεθούμε στον χώρο του σχολείου σας. Τίποτα δεν θα ήταν δυνατόν χωρίς την παραίνεση και την στήριξη του κ. Παναγιώτη Μουζάκη, διευθυντή του 2ου Γυμνασίου Ζακύνθου και των υπολοίπων καθηγητών του ιδίου σχολείου .

Η παρουσίασή μου με θέμα τις Α” Βοήθειες, ήταν μια εκπληκτική ευκαιρία για μένα να σας ανακαλύψω και να σας αγαπήσω ακόμη περισσότερο.

Ελπίζω και στο μέλλον να έχω την ευκαιρία να συνεργαστώ για άλλη μια φορά με τους καθηγητές του σχολείου σας με την ελπίδα μέσα από αυτή την διαδικασία να μπορέσουμε να πείσουμε νέους ανθρώπους να αγαπήσουν τον εθελοντισμό. Γιατί μόνο μέσω της προσφοράς εθελοντικής εργασίας, λοιπόν, μαθαίνουμε ότι οι άνθρωποι που δεν είχαν ίσες ευκαιρίες, ή πήραν λανθασμένες αποφάσεις, ή οι άνθρωποι που οδηγήθηκαν σε αδιέξοδο βρίσκουν -έστω και προσωρινά- ανακούφιση στο ζεστό χαμόγελο των εθελοντών του Ε.Ε.Σ που τους προσεγγίζουν.

 κ. Νικολοπούλου σας ευχαριστούμε για όλα αυτά τα τόσο σημαντικά που μας μάθατε αυτές τις ημέρες και σας ευχόμαστε καλή συνέχεια στο απαιτητικό και σωτήριο έργο σας!

(Τη συνέντευξη επιμελήθηκαν οι μαθητές: Μπραχαμάι Γκεντιάν, Παπαδάτου Κοντού Χριστίνα,  Σούρμπη Ευαγγελία, Χείλαρη Άννα.)

«Πιστεύω πως η τέχνη του τραγουδιού αποτελεί κοινωνικό λειτούργημα, γιατί το τραγούδι μας ενώνει μέσα σ` έναν μύθο κοινό. Κι όπως στο χορό ενώνουμε τα χέρια μεταξύ μας για να ακολουθήσουμε ίδιες ρυθμικές κινήσεις, έτσι και στο τραγούδι ενώνουμε τις ψυχές μας για να ακολουθήσουμε μαζί τις ίδιες εσωτερικές δονήσεις….»

Μάνος Χατζιδάκις

Εισαγωγή

Ο Ρόμπερτ Άλλεν Ζίμμερμαν (Robert Allen Zimmerman) μετονομασθείς σε Μπομπ Ντύλαν (Bob Dylan), πέρα από μουσικός και στιχουργός, έμελλε να γίνει και Νομπελίστας Λογοτέχνης.

Η φυσιογνωμία του, η μουσική και ιδιαίτερα οι στίχοι του, έστρεψαν τα φώτα της δημοσιότητας πάνω του στις αρχές της δεκαετίας του `60. Απέκτησε ένα ένθερμο κοινό δίνοντας πολλές συναυλίες, ενώ οι στίχοι του γίνονταν συνθήματα για τους νέους της εποχής του.

Στη δεκαετία του ’60, ο Αμερικανός εργαζόμενος βρέθηκε να αγωνίζεται αυτή τη φορά, όχι για το μισθό ή τα οφέλη, αλλά για τα πολιτικά του δικαιώματα και τον πόλεμο στο Βιετνάμ. Η λαϊκή αναγέννηση αυτής της δεκαετίας προσέφερε πολιτικά σχόλια, διατυπώνοντας μια ισχυρή υπόσχεση για αλλαγή.

Οι Αμερικανοί λαϊκοί τραγουδιστές, συγκεντρώθηκαν σε καφετέριες και στοχευμένα σημεία στο Σαν Φρανσίσκο και Νέα Υόρκη και έχοντας παράλληλα τις κληρονομιές των τραγουδοποιών Λιντ Μπέλυ (Lead Belly), Γούντυ Γκάθρι (Woody Guthrie) και του ποιητή Ίρβιν Άλλεν Γκίνσμπεργκ (Irwin Allen Ginsberg), ερμήνευσαν τραγούδια για τις ανησυχίες της καθημερινότητας.

Δημιουργείται λοιπόν μια νέα γενιά τραγουδοποιών της λαϊκής (folk) και ροκ (rock) μουσικής, με καλλιτέχνες όπως ο Μπομπ Ντύλαν (Bob Dylan), η Τζόνι Μίτσελ (Joni Mitchell) και η Τζόαν Μπαέζ (Joan Baez). Τα τραγούδια τους αφορούσαν τα πάντα, από την αγάπη και τον πόλεμο μέχρι την εργασία και το παιχνίδι.

Ο Μπομπ Ντύλαν, καλλιτέχνης με διαρκή απήχηση από τη δεκαετία του `60 μέχρι σήμερα, θεωρείται από πολλούς ο σημαντικότερος τραγουδοποιός του 20ου αιώνα. Με τα τραγούδια του καυτηρίασε σοβαρά προβλήματα της αμερικανικής κοινωνίας και ανέδειξε γεγονότα της περιόδου του Ψυχρού Πολέμου, όπως την εμπλοκή των Αμερικανών στρατιωτών στον πόλεμο του Βιετνάμ (1959-1975) και την Κρίση των πυραύλων στην Κούβα (1961).

Σήμερα, αποτελεί μοναδικό φαινόμενο επιρροής του παγκόσμιου ακροατηρίου, γιατί κατάφερε να αφυπνίσει τις συνειδήσεις όλων εκείνων που έμεναν απαθείς σε θέματα που αφορούσαν τα κοινωνικά δικαιώματα, τις ανησυχίες και τους προβληματισμούς των νέων.

Ακολουθώντας τη δημιουργική του πορεία

Ο Μπομπ Ντύλαν κάνει τα πρώτα του βήματα στη δισκογραφία στις αρχές του 1962. Το πρώτο του άλμπουμ με τίτλο “Bob Dylan”, περιείχε μόνο δύο δικά του πρωτότυπα τραγούδια, το “Talkin` New York” και το “Song for Woody”, καθώς τα περισσότερα κομμάτια ήταν διασκευές παλαιότερων επανακυκλοφορημένων, γνωστών Κάντρυ (country) και μπλουζ (blues) τραγουδιών, όπως το “The House of the Rising Sun”.

Την επόμενη χρονιά (1963) κυκλοφορεί το περίφημο άλμπουμ “The Freewheelin” Bob Dylan”, το οποίο αναδεικνύει τον Ντύλαν ως μία από τις πλέον ιδιαίτερες φωνές στην ιστορία της αμερικανικής μουσικής, καθώς περιλαμβάνει το μνημειώδες τραγούδι, ">“Blowin” in the Wind”. Ο ίδιος δίσκος περιείχε και το τραγούδι “" target="_blank">A Hard Rain’s A-Gonna Fall”, ίσως το κορυφαίο αντιπολεμικό του κομμάτι, ένα τραγούδι – οιωνός μιας επερχόμενης αποκάλυψης, ενώ παράλληλα προειδοποιεί με τρομακτικά οράματα.

Ακολουθεί ο δίσκος «Another Side Of Bob Dylan» (1964) και η χρονιά κλείνει με το λαμπρό άλμπουμ “" target="_blank">The Times They Are A-Changin`”, που αναγνωρίζει τον Μπομπ Ντύλαν ως τη μεγάλη φωνή του κινήματος διαμαρτυρίας της δεκαετίας του ’60, μια φήμη που θα αυξανόταν συνεχώς τα επόμενα χρόνια. Ο Μπομπ Ντύλαν είναι η νέα φωνή των ΗΠΑ, της αμφισβήτησης και της αντίδρασης στο κατεστημένο. Στη συνέχεια όμως ο ίδιος αρνείται αυτό το ρόλο, εγκαταλείπει τα τραγούδια διαμαρτυρίας και επηρεασμένος από μεγάλους συμβολιστές ποιητές όπως οι Σαρλ Πιερ Μπωντλαίρ, (Charles Pierre Baudelair), Αρθούρος Ρεμπώ (Arthur Rimbaud) και Τόμας Στέρνς Έλιοτ (Thomas Stearns Eliot), δημιουργεί νέα πολυσύνθετα τραγούδια.

Το 1965 αποτελεί έτος ορόσημο γι` αυτόν. Κυκλοφορεί τρεις πρωτοποριακούς, μεγάλους δίσκους που καθορίζουν την ιστορία της rock μουσικής. Ο πρώτος και θρυλικός δίσκος “Highway 61 Revisited”, περιείχε ιστορικά κομμάτια όπως, “Like A Rolling Stone”, “Ballad For A Thin Man” και “Desolation Row”. Ο Ντύλαν που έως τότε ηχογραφούσε κυρίως ακουστική μουσική, στο συγκεκριμένο δίσκο χρησιμοποίησε rock μουσικούς και ενορχηστρώσεις. Ο δεύτερος δίσκος, “Bringing it all back home”, σηματοδότησε τη στροφή του στο ηλεκτρικό μπλουζ, με το τραγούδι “">Mr. Tambourine Man” να γίνεται μεγάλη επιτυχία το καλοκαίρι του `65, ερμηνευμένο από το συγκρότημα των “Byrds”. Ο τρίτος και τελευταίος, ένα καταπληκτικό διπλό άλμπουμ με τον τίτλο “Blonde on Blonde”, περιείχε πολλά αυτοβιογραφικά στοιχεία.

Οι πιστοί οπαδοί της folk μουσικής που τον αποδοκιμάζουν στο Newport Festival (1965), όταν ανεβαίνει στη σκηνή με δερμάτινη ζακέτα και ψηλοτάκουνες μπότες και τολμά να παίξει ηλεκτρική κιθάρα, θα δώσουν τη θέση τους σε χιλιάδες νέους θαυμαστές. O 25χρονος Ντύλαν έχει πάνω από 10.000.000 πωλήσεις δίσκων. Γίνεται σημαία, rock λάβαρο και την επόμενη χρονιά (1966) κάνει παγκόσμια περιοδεία με το δικό του συγκρότημα τους “Hawks”, που αργότερα έγιναν γνωστοί ως “Band”.

Ο σοβαρός τραυματισμός του το πρωί της 29ης Ιουλίου του `66 με τη μηχανή του, τον υποχρεώνει να αναθεωρήσει τον τρόπο σκέψης και τα πιστεύω του. Για ενάμιση χρόνο αναρρώνει απομονωμένος στο σπίτι του στο Γούντστοκ (Woodstock), απολαμβάνοντας την οικογενειακή ζωή. Όλο αυτό το διάστημα έγραφε τραγούδια, πότε στο σπίτι του και πότε στο κοντινό υπόγειο των “Band”, το φημισμένο Big Pink. Οι ηχογραφήσεις αυτές κυκλοφόρησαν το 1975 σε άλμπουμ, το περίφημο “The Basement Tapes”, αφού σχεδόν όλα τα τραγούδια είχαν βγει στην αγορά ανεπίσημα ως bootlegs.

Μετά την ανάρρωσή του το Δεκέμβριο του `67, επιστρέφει με φανερή την αλλαγή της προσωπικότητάς του και βαθιά επηρεασμένος από τη θρησκεία και τη folk μουσική παράδοση, κυκλοφορεί το νέο του δίσκο “John Wesley Harding”. Στο δίσκο αυτό περιελάμβανε και το folk-rock τραγούδι “All along the Watchtower”, γνωστό από την διασκευή του Τζίμι Χέντριξ (Jimi Hendrix), αλλά και απ` αυτές των Διονύση Σαββόπουλου και Δημήτρη Πουλικάκου.

Το 1969 κυκλοφορεί τον country δίσκο “Nashville Skyline”, με την επιτυχία “Lay Lady Lay”, όπου ακούμε τον Ντύλαν με μια εντελώς ανανεωμένη φωνή.

Περίπου μια πενταετία αργότερα (1975), καθώς διανύει μια ιδιαίτερα δύσκολη περίοδο με τη σύζυγό του Σάρα Λόουντς (Shirley Marlin Noznisky), κυκλοφορεί το περίφημο άλμπουμ “Blood on the Tracks”, εμπνευσμένο από την έγγαμη συμβίωσή τους και τις δυσκολίες της.

Τον Ιανουάριο του `76 ο Ντύλαν κυκλοφορεί το άλμπουμ “Desire”, με το τραγούδι “Sara”, έναν ύμνο στη γυναίκα του. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που πιστεύουν ότι με αυτό το τραγούδι έφερε ξανά κοντά του, έστω και προσωρινά, τη Σάρα.

Το Νοέμβριο της ίδιας χρονιάς παρουσιάζεται με τους Νηλ Γιανγκ (Neil Percival Young), Βαν Μόρισον (George Ivan Morrison), Έρικ Κλάπτον (Eric Patrick Clapton) και άλλους γνωστούς καλλιτέχνες, στην τελευταία εμφάνιση του συγκροτήματος των “Band”. Η μεγαλειώδης συναυλία ηχογραφήθηκε και κυκλοφόρησε σε δίσκο με τίτλο “The Last Waltz”, ενώ παράλληλα κινηματογραφήθηκε από τον σκηνοθέτη Μάρτιν Σκορτσέζε (Martin Scorsese).

Το 1977 εκδίδεται το διαζύγιο του με τη Σάρα. Ο χωρισμός αυτός τον πληγώνει βαθύτατα και αναζητά διέξοδο στον Χριστιανισμό.

Το “Slow Train Coming” ανοίγει μια νέα σειρά δίσκων το 1979, με τους οποίους ο Ντύλαν, ως αναγεννημένος Χριστιανός, αναζητά τον δημιουργό όλων των ζωντανών πλασμάτων της γης και διερευνά την αρχή αλλά και τη διαδικασία της δημιουργίας. Πέρα από τις θρησκευτικές του αναζητήσεις, τον απορροφούν και οι πολιτικές, ενώ στη συνέχεια το 1986 παντρεύεται την τραγουδίστρια Κάρολυν Ντένις (Carolyn Dennis). Συνεχίζει να κάνει περιοδείες, να ηχογραφεί δίσκους και το 1989 κυκλοφορεί το περίφημο άλμπουμ, “Oh Mercy”.

Όλα τα προηγούμενα χρόνια δεκάδες καλλιτέχνες διασκευάζουν τα τραγούδια του, ενώ ο Μπομπ Ντύλαν συνεχίζει να ηχογραφεί στο στούντιο και να υπενθυμίζει ότι υπάρχει ως ενεργός δημιουργός.

Το 1997 κυκλοφορεί το “Time Out of Mind”, έπειτα από μια μεγάλη περιπέτεια υγείας με την καρδιά του. Σαρώνει τα βραβεία Grammy και το 2000 παίρνει το Βραβείο Όσκαρ για το τραγούδι “Things have changed”, στην ταινία «Wonder Boys». Στη συνέχεια βραβεύεται από τον βασιλιά της Σουηδίας και προτείνεται για το Νόμπελ Λογοτεχνίας.

Ο επόμενος δίσκος του “Love and Theft”, κυκλοφόρησε στις 11 Σεπτεμβρίου του 2001, την ίδια ημέρα των τρομοκρατικών επιθέσεων της Αλ Κάιντα στους Δίδυμους Πύργους της Νέας Υόρκης και στο αμερικανικό Πεντάγωνο. Ο Ντύλαν συνεχίζει να κυκλοφορεί νέους αξιόλογους δίσκους με επίκαιρα θέματα, όπως “Modern Times” (2006), “Together Through Life” (2009) και “Christmas In The Heart” (2009).

Η επιβράβευση της στιχουργικής του ιδιοφυΐας εκπληρώνεται στις 10 Δεκεμβρίου του 2016 με την απονομή του βραβείου Νόμπελ Λογοτεχνίας, δείγμα αναγνώρισης της προσφοράς του στο σύγχρονο κόσμο.

Αναλύοντας τη μουσική και στιχουργική του ιδιοφυΐα

Ο Μπομπ Ντύλαν επηρέασε όσο λίγοι τη σύγχρονη μουσική δημιουργία, αλλά και τη σκέψη όσων μεγάλωσαν ή προβληματίστηκαν με τους στίχους των τραγουδιών του. Δεκάδες επίσημοι και ανεπίσημοι δίσκοι με τραγούδια, διασκευές και ακυκλοφόρητες μαγνητοταινίες μαρτυρούν το μέγεθος της επιρροής αυτής.

Η μουσική του είναι απλή, αποφεύγοντας επιμελώς τους εντυπωσιασμούς και επηρεασμένη από παλαιότερους τραγουδοποιούς σε μορφές country, gospel, blues και rock. Πολλές φορές χρησιμοποιεί δομικά στοιχεία και τεχνική συνδυάζοντας αυτές τις μορφές και εξελίσσει τη λαϊκή (folk) μουσική με αμέτρητους τρόπους. Αναδεικνύει το λαϊκό-ροκ (folk-rock) σε κυρίαρχο ρεύμα (mainstream) της δεκαετίας του `60, αποδεικνύοντας ότι οι ηλεκτρικές κιθάρες μπορούν να είναι τόσο επαναστατικές όσο και οι ακουστικές. Αυτό όμως που εντυπωσιάζει ιδιαίτερα είναι ο ανέμελος τρόπος ερμηνείας των τραγουδιών του.

Ιδιαίτερα ευρηματικοί και οι στίχοι του. Χρησιμοποιεί λεξιλόγιο από παλιά δημοφιλή τραγούδια που τον είχαν εντυπωσιάσει κατά καιρούς και αντλεί στοιχεία από παραμύθια, μυθιστορήματα και κλασικά αριστουργήματα, όπως η «Οδύσσεια» του Ομήρου, που επηρέασαν καθοριστικά τη σκέψη του.

Αρκετά από τα τραγούδια του είναι στροφικά και αφηγούνται μια ιστορία που αφορά ένα γεγονός πραγματικό ή φανταστικό, ενώ κάποια άλλα μακροσκελή, περιλαμβάνουν πολλά γεγονότα που συνδέονται μεταξύ τους κάτω από ένα κοινό θέμα. Σε κάποια από αυτά εντυπωσιάζει η αφήγηση ή ο διάλογος των προσώπων (ηρώων – αφηγητών) και η εξαιρετική αλληλουχία των γεγονότων, που δίνουν στον ακροατή την ικανοποίηση μιας άλλης εκδοχής, καθώς κατευθύνει την ιστορία σε συναρπαστικά μονοπάτια.

Η σφραγίδα της πρωτοπορίας του

Η πρώτη μεγάλη επιτυχία του Μπομπ Ντύλαν ως τραγουδοποιού, ήταν το τραγούδι «Blowin` in the Wind», από το δεύτερο άλμπουμ “The Freewheelin` Bob Dylan’” που κυκλοφόρησε στις 27 Μαΐου  1963.

Οι στίχοι του τραγουδιού περιέχουν μια σειρά ρητορικών ερωτήσεων. Στην επωδό (refrain) η φράση “The answer, my friend, is blowin” in the wind” έχει διττή σημασία· είτε η απάντηση σε αυτά τα ερωτήματα βρίσκεται μπροστά στα μάτια μας, είτε όντως πλανάται στον αέρα. Το βασικό θέμα πιθανολογείται να έχει παρθεί από ένα απόσπασμα της αυτοβιογραφίας του Γούντι Γκάθρι «Δεσμώτης για τη Δόξα», όπου ο Γκάθρι συνέκρινε την πολιτική του ευαισθησία με τις εφημερίδες που πνέουν στους ανέμους των δρόμων της Νέας Υόρκης. Ο Ντύλαν ήταν σίγουρα εξοικειωμένος με το έργο του Γκάθρι και η ανάγνωσή του ήταν μια σημαντική καμπή στην πνευματική και πολιτική του εξέλιξη. Το τραγούδι γίνεται ακόμα πιο εμβληματικό τρεις μήνες αργότερα μετά τη δολοφονία του Τζων Φιτζέραλντ Κένεντυ (J.F.Kennedy).

Πρόκειται για μια ανέμελη, λαϊκή ((folk) μπαλάντα, γραμμένη στη σολ μείζονα και σε μέτρο 2/2.

Η δεύτερη μεγάλη επιτυχία του ήταν το ιδιαίτερα συγκινητικό τραγούδι “A Hard Rain’s A-Gonna Fall”, από το ίδιο άλμπουμ, που είναι ίσως το σημαντικότερο αντιπολεμικό κομμάτι του Μπομπ Ντύλαν.

 «Κάθε γραμμή είναι ουσιαστικά η αρχή από ένα ολόκληρο τραγούδι», αναφέρει ο καλλιτέχνης και συνεχίζει, «Όταν το έγραψα θεώρησα ότι δεν θα ζούσα για να μπορέσω να γράψω τόσα τραγούδια κι έτσι τα έβαλα όλα σ` αυτό».

 Οι στίχοι του αναφέρονται σε μια μάνα που μιλάει στον γιο της, ο οποίος πιθανόν έχει πάει στον πόλεμο. Ο γιος της απαντά με μια σειρά δωρικών και αποκαλυπτικών λυρικών φράσεων.

 Πρόκειται για ένα σύνθετο και ισχυρό τραγούδι που βασίστηκε στο πρότυπο της παραδοσιακής βρετανικής μπαλάντας «Lord Randall» του Φράνσις Τζέιμς Τσάιλντ (Francis James Child), Αμερικανού λόγιου, γνωστού σήμερα για τη συλλογή του από αγγλικές και σκωτσέζικες μπαλάντες.

 Το συγκεκριμένο τραγούδι είναι κι αυτό μια folk μπαλάντα του Ντύλαν, που ερμηνεύεται συχνά ως αντίδραση στην Κρίση των Πυραύλων στην Κούβα και γενικότερα στον κίνδυνο της εξάπλωσης των πυρηνικών. Ο ίδιος πάντως, απέρριψε αυτό το γεγονός ως υπεραπλούστευση, καθώς σε μια ραδιοφωνική του συνέντευξη με τον Σταντς Τέρκελ (Studs Terkel) το 1963 είπε:

 «Όχι, δεν είναι ατομική βροχή, είναι απλώς μια δυνατή βροχή… εννοώ κάποιο τέλος που πρέπει να συμβεί… . Στον τελευταίο στίχο, όταν λέω τα σφαιρίδια δηλητηρίου φαρμακώνουν τα νερά τους, εννοώ όλα τα ψέματα που οι άνθρωποι λένε στους ραδιοφωνικούς σταθμούς και στις εφημερίδες…».

 Στην πραγματικότητα, ο Ντύλαν ερμήνευσε δημόσια το τραγούδι ένα μήνα πριν από την εν λόγω πυραυλική Κρίση.

 Η δομή του παραπέμπει στη φόρμα ερώτηση-απάντηση (called and response) των gospels, που θεωρούνται εξέλιξη των work songs και των spirituals, αν και είναι τραγουδισμένο από έναν και μόνο ερμηνευτή. Είναι της μορφής Α-Β-Γ, με επαναλαμβανόμενο το Β και γραμμένο στη ρε μείζονα, σε μέτρο 3/4. Στην πρώτη εκτέλεση από τον Μπομπ Ντύλαν, συνοδεύεται με μία μόνο ακουστική κιθάρα. Σε επόμενες εκτελέσεις συνοδεύεται και από μια δεύτερη κιθάρα-χαβάγια, δηλαδή μια τεχνική για να ακούγεται ο ήχος της κιθάρας μακρόσυρτος, γλυκά μελαγχολικός και γεμάτος μουσικές διακυμάνσεις.

 Η επόμενη, τρίτη στη σειρά, μεγάλη επιτυχία του Μπομπ Ντύλαν, το τραγούδι “The Times They Are a-Changin`”, είναι από το ομώνυμο άλμπουμ που κυκλοφόρησε στις 13 Ιανουαρίου 1964.

Όπως ακριβώς και το “Blowin` in the Wind”, έτσι και το “The Times…” είναι ένα ακόμα επικό κομμάτι του Ντύλαν το οποίο αποτέλεσε ορόσημο των κοινωνικοπολιτικών συνθηκών της δεκαετίας του `60. Από την πρώτη του κιόλας παρουσίαση, το τραγούδι επηρέασε τις απόψεις των ανθρώπων για την κοινωνία, με τους κριτικούς να σημειώνουν πως οι γενικοί και καθολικοί στίχοι του συμβάλλουν στο μόνιμο μήνυμα του τραγουδιού για αλλαγή.

Και όπως τα περισσότερα κομμάτια του από εκείνη την περίοδο, έτσι και το συγκεκριμένο έγινε ύμνος από έναν «τραγουδιστή – επαναστάτη», αν και ο ίδιος δεν ισχυρίστηκε ποτέ κάτι τέτοιο. Το τραγούδι κατατάχθηκε στον αριθμό 59 στον κατάλογο Rolling Stone του 2004 με τίτλο, «Τα 500 μεγαλύτερα τραγούδια όλων των εποχών».

Είναι ένα folk κομμάτι της μορφής Α-Α-Β, γραμμένο στη σολ μείζονα και σε μέτρο 3/4. Συνοδεύεται από κιθάρα με συμμετοχή φυσαρμόνικας.

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Οι τρεις παραπάνω πρωτότυπες συνθέσεις εξαίρουν την στιχουργική ικανότητα του Μπομπ Ντύλαν, που μετασχηματίζεται σε λογοτεχνική, με τον ίδιο τρόπο που μεταδόθηκε ανά τους αιώνες η «Οδύσσεια» του Ομήρου:

Μέσω του τραγουδιού

Η ύψιστη διάκριση του κόσμου των Γραμμάτων με την απονομή του βραβείου Νόμπελ Λογοτεχνίας στον ιδιοφυή Μπομπ Ντύλαν, αναδεικνύει την παγκόσμια επίδραση ενός στιχουργού – λογοτέχνη, που μέσω της μουσικής του διαμόρφωσε τη νέα αμερικανική – και όχι μόνο – κουλτούρα. Επηρέασε την παγκόσμια σκέψη και αναζωογόνησε διαχρονικές αξίες και ιδανικά όπως η Ειρήνη, η Ελευθερία, η Δικαιοσύνη, η Ισότητα, ο Αλτρουισμός και η Αλληλεγγύη!

Μέσω αυτής της σπουδαίας κληρονομιάς, οι σύγχρονοι άνθρωποι του Πνεύματος και της Τέχνης θα κληθούν να δώσουν στην αυριανή μουσική συνείδηση την παγκόσμια διάστασή της. Μια διάσταση τόσο παλιά και τόσο καινούργια όσο και οι άνθρωποι που προσπαθούσαν και προσπαθούν να αναδείξουν τις παγκόσμιες αξίες του πολιτισμού. Αυτό αδιαμφισβήτητα μπορεί να επιτευχθεί μέσα από μία έκφραση τόσο σύνθετη, όπως το τραγούδι.

«…Το τραγούδι μας ενώνει μέσα σ` ένα μύθο κοινό… στο τραγούδι ενώνουμε τις ψυχές μας για να ακολουθήσουμε μαζί τις ίδιες εσωτερικές δονήσεις….» λέει ο Μάνος Χατζιδάκις,

ενώ ο Μπομπ Ντύλαν,

«…Τα τραγούδια μας ζουν στη γη των ζωντανών.

…Εάν ένα τραγούδι σας συγκινεί, αυτό μόνο μετράει…»

Το τραγούδι συνεπώς, …μας ενώνει σ` έναν μύθο κοινό…, συγκινεί…, ζει στη γη των ζωντανών… και ενώνει τις ψυχές μας…, προσανατολίζοντας τη σκέψη μας μέσα από τα διδάγματά του, όπως έλεγε και ο Όμηρος:

«Τραγούδησέ μου, Ω Μούσα… απ` όπου θες ξεκίνα αυτή την ιστορία και πες την και σε μας»

«Ομήρου Οδύσσεια, ραψωδία α – προοίμιο, στ. 1,10»

Ζάκυνθος 09/07/2018

Ανδρέας Ανδρέου Μαμφρέδας

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

https://www.billboard.com/articles/review/album-review/6762375/bob-dylan-cutting-edge-bootleg-series-box-set

https://www.bobdylan.com/songs/blowin-wind/

https://medium.com/cuepoint/like-it-is-bob-dylan-explains-what-really-killed-rock-n-roll-f6a4b6587a1a

https://www.newstatesman.com/music/2010/03/bob-dylan-the-times-they-are-a-changin`

https://www.rockhall.com/inductees/bob-dylan

https://en.wikipedia.org/wiki/Bob_Dylan

https://en.wikipedia.org/wiki/A_Hard_Rain%27s_a-Gonna_Fall

https://en.wikipedia.org/wiki/The_Times_They_Are_a-Changin`

10 τραγούδια του Μπομπ Ντίλαν που αξίζουν περισσότερα … – Αντικλείδι

Τα 10 πιο εμβληματικά τραγούδια του Bob Dylan – in2life

www.in2life.gr/culture/music/…/ta-10-pio-emvlhmatika-tragoydia-toy-bob-dylan.html

2. Αρχή φόρμας

Τέλος φόρμας

10 τραγούδια του Μπομπ Ντίλαν που αξίζουν περισσότερα … – News247

Τα τραγούδια του Bob Dylan και οι ιστορίες τους! – Ogdoo.gr

Bob Dylan, η μαγνητοφωνημένη ομιλία του κατά την επίσημη τελετή απονομής του βραβείου Nobel Λογοτεχνίας (5 Ιουνίου 2017)

Μάνος Χατζιδάκις, «Ο καθρέφτης και το μαχαίρι», Εκδόσεις Ίκαρος, Αθήνα 1988

Ολυμπία Τολίκα , «Παγκόσμιο λεξικό της μουσικής», Εκδόσεις Στοχαστής, Αθήνα 1999

Πρόκειται για μια υπέροχη ιδέα που σκοπό της έχει την αλληλοβοήθεια ανάμεσα στους μαθητές και την ανάπτυξη φιλικών σχέσεων μεταξύ τους.

Αλλά πώς μπορεί να χρησιμοποιηθεί ο χώρος αυτός; Στον πάγκο αυτό δεν μπορούν να κάθονται όλοι οι μαθητές, αλλά εκείνοι που αισθάνονται μόνοι, που δυσκολεύονται να βρουν παρέα, που αισθάνονται φόβο, αγωνία στεναχώρια για κάτι που τους συμβαίνει, άγχος για τα μαθήματα ή έχουν έρθει πρόσφατα στο σχολείο και όλοι τους φαίνονται άγνωστοι…Οι υπόλοιποι μαθητές μπορούν να προσεγγίζουν αυτούς που κάθονται στον πάγκο της φιλίας, να κουβεντιάσουν μαζί τους, να προσκαλούν στην παρέα τους, να παίζουν μαζί τους και γιατί όχι να γίνουν φίλοι αν ταιριάζουν.

Πιστεύουμε ότι πολλά παιδιά θα βρεθούν στο παγκάκι της φιλίας κάποια στιγμή όπως και ότι πολλά άλλα θα είναι  εκεί για να βοηθήσουν τους συμμαθητές τους. Άλλωστε όλοι μας έρχονται στιγμές που αισθανόμαστε μόνοι, αποκομμένοι από τους άλλους ανθρώπους και ίσως αναζητάμε ένα χέρι βοήθειας να μας ενθαρρύνει και να μας απαλλάξει από τα αρνητικά μας συναισθήματα.

  Αγαπητοί μας μαθητές, προσδοκούμε να αγκαλιάσετε με αγάπη, σεβασμό, κατανόηση και ευγένεια το παγκάκι της φιλίας, όπως επίσης, ελπίζουμε να δώσουμε χαρά, αισιοδοξία και όμορφες στιγμές σε πολλούς από εσάς και θυμηθείτε τη φράση του Ρήγα Βελεστινλή από τα “Δίκαια του ανθρώπου’’: ΄΄Μην κάμεις εις τον άλλον εκείνο όπου δεν θέλεις να σε κάμουν΄΄.

Επιμέλεια Κειμένου: Νικολού Ελένη, Φιλόλογος

Συντάκτες: Φλάμπουρας Στυλιανός, Τζελιλάι Αντριάν, Τσόγκας Παναγιώτης, Χείλαρη Άννα.

Επιμέλεια άρθρου: Ντιακόνου Μελίνα, Πλέσσα Βασιλική, Σούρμπη Ευαγγελία.