Ο Θεόφιλος γεννήθηκε περίπου το 1870 στη Βαρειά Λέσβου και απεβίωσε το 1934 σε ηλικία περίπου 64 ετών. Από νεαρή ηλικία  ήθελε να ασχοληθεί με τη ζωγραφική, όπως και έκανε. Ζωγράφιζε σε σπίτια και μαγαζιά της περιοχής του. Εκτός από τη ζωγραφική, ως δραστηριότητα είχε και τη συμμετοχή σε λαικές θεατρικές παραστάσεις. Σε ηλικία 18 ετών έφυγε από τη Μυτιλήνη, όμως επέστρεψε το 1927. Πραγματοποίησε πολλές τοιχογραφίες για να βγάλει μερικά χρήματα. Στη ζωή του πέρασε δύσκολα, καθώς οι περισσότεροι άνθρωποι τον κορόιδευαν, επειδή φόραγε την παραδοσιακή φουστανέλα. Το 1897, όπως ο ίδιος είχε αναφέρει, συμμετείχε στη μάχη του Βελεστινού και του Δομοκού. Το 1929, ο Τεριάντ ανακαλύπτει τα έργα του και έρχεται στη Μυτιλήνη για να τον συναντήσει. Αξίζει να προσθέσω πως ο Τεριάντ καταγόταν και αυτός από τη Μυτιλήνη, αλλά ζούσε στο Παρίσι. Όμως το 1934 ο Θεόφιλος πέθανε φτωχός και μόνος.

Το μουσείο υπάρχει σήμερα προς τιμή του με έργα που έχει φτιάξει.  Ανεγέρθηκε το 1964 στη Βαρειά, εκεί όπου γεννήθηκε ο Θεόφιλος. Το 1965 ο Τεριάντ το έδωσε στο Δήμο της Μυτιλήνης και χάρη σε αυτόν λειτουργεί ως μουσείο λόγω των 86 πίνακων που τους έδωσε.

Μερικοί πίνακες που με εντυπωσίασαν λίγο παραπάνω από τους άλλους ήταν ο Ερωτόκριτος και η Αρετούσα, ο θάνατος του Μπότσαρη, οι λυρικοί, ο Μέγας Αλέξανδρος και το αρτοποιείο. Όμως όλοι ήταν φανταστικοί. Γι” αυτόν το λόγο, αν κάποιος επισκεφθεί τη Μυτιλήνη πρέπει να επισκεφθεί και το μουσείο του Θεόφιλου αλλά και του Τεριάντ.

ο θάνατος του Μπότσαρη            Ερωτόκριτος και Αρετούσα

Ήταν το τέταρτο παιδί της οικογένειας και είχε δεσμούς με την Κύπρο, πριν γίνει βασίλισσα. Μέλη της οικογένειας ήταν γεωπόνοι και  στη Λεμεσό και στην Επισκοπή διατηρούσαν μύλους ζάχαρης.

Βασίλισσα έγινε, όταν παντρεύτηκε τον Ιάκωβο Β΄σε ηλικία μόλις 14 ετών το 1468. Ο σύζυγός της όμως πέθανε σε ηλικία 33 ετών, καθώς η Αικατερίνη κυοφορούσε τον πρώτο τους γιο. Έτσι, ο επόμενος που θα κυβερνούσε θα ήταν ο γιος τους που ονόμασαν και αυτόν Ιάκωβο. Η Αικατερίνη σύμφωνα με τον άντρα της θα γινόταν αντιβασιλέας της Κύπρου.  Όμως τα πράγματα δεν πήγαν, όπως τα φαντάστηκαν. Ο μικρός τους γιος απεβίωσε και αυτός πριν καν κλείσει το πρώτο έτος της ζωής του. Φήμες λένε ότι σκοτώθηκε από Βενετούς  ή από κάποια ασθένεια. Τη θέση του θρόνου την πήρε η Αικατερίνη στις 26 Αυγούστου του 1471. Στις 14 Μαρτίου 1489 παραιτήθηκε και παρέδωσε τη διοίκηση στην Βενετική Δημοκρατία.

Μόλις έφτασε στην Αμμόχωστο, όπου θα παντρευόταν τον Ιάκωβο Β΄, ήταν και η πρώτη φορά που θα τον έβλεπε. Ο κυπριακός λαός ήταν πολύ πρόσχαρος, το ίδιο και η Αικατερίνη. Αγαπήθηκε από τον λαό της  και κυρίως από τις κατώτερες τάξεις.

Όταν είπε πως θέλει να παντρευτεί τον Αλφόνσο Β΄ της Νάπολης, την εξόρισαν. Βρέθηκε σε ηλικία 20 ετών χωρίς σύζυγο και χωρίς παιδιά. Έφυγε από την Αμμόχωστο και κατέληξε στην Βενετία. Είχε συνοδεία 6 ιπποτών ντυμένη στα μαύρα. Έκλαιγε πολύ και δεν επέστρεψε ποτέ στην Κύπρο. Στις 20 Ιουνίου 1489 της δωρήθηκε η πόλη, Άσλο. Έζησε μέχρι το τέλος της ζωής της στο Άσλο, όπου και θάφτηκε.

Ο Κώστας Μόντης γεννήθηκε το 1914 και απεβίωσε το 2004. Σπούδασε στο Παγκύπριο Γυμνάσιο και στα 18 του έφυγε για την Αθήνα, για να σπουδάσει νομική, όμως το 1937  ξαναπήγε στην Κύπρο. Ασχολήθηκε, επίσης με το διήγημα , το μυθιστόρημα , το θέατρο και την επιθεώρηση . Στα 18 του δημοσίευσε το πρώτο του διήγημα.

Το ποίημα προέρχεται από τη συλλογή: « Συμπλήρωμα Στιγμών» του 1960 και αναφέρεται στη τραγική εμπειρία της Κύπρου του 1955-1959 με τη θανάτωση των ηρώων της ΕΟΚΑ. Στο κείμενο οι τρεις αγχόνες αναρωτιούνται γιατί υπάρχει τόσο αναστάτωση, γιατί να θανατώσουν τα χαμόγελα και να αφαιρέσουν τη ζωή των ανθρώπων. Έβλεπαν τόσους ανθρώπους να τρέχουν πάνω κάτω. Άνθρωποι να τρέχουν και πολεμιστές να πηγαίνουν  να πολεμήσουν.  Μια ανατριχιαστική στιγμή που θα μείνει για πάντα χαραγμένη στις καρδιές των ανθρώπων. Οι εικόνες που μπορούμε να φανταστούμε δεν φέρνουν τίποτα άλλο παρά μόνο ταραχή και ανησυχία. Να βλέπεις τα πρόσωπα φοβισμένα, ταραγχμένα, να ακούς τους πυροβολισμούς και οι άνθρωποι να αναρωτιούνται αν τώρα θα πρέπει να πολεμήσουν. Πώς γίνεται να μην σε συγκινήσει αυτό το πράγμα; Ήταν σαν να μπορούσα να νιώσω ό,τι ένιωθαν.

Το ποίημα αυτό μας θυμίζει το ποίημα του Καβάφη: «Περιμένοντας τους βαρβάρους» που γράφτηκε γύρω στα 1900 και είναι η πρώτη φορά που ο Καβάφης αντλεί τα θέματά του από το κοινωνικό επίπεδο. Αναφέρεται στην Ρώμη την εποχή της παρακμής της. Όπως και στο κείμενο του Μόντη, τα πρώτα πρόσωπα που εμφανίζονται αναρωτιούνται όπως και οι τρεις αγχόνες. Όλοι ήταν καλοντυμένοι περιμένοντας τους βαρβάρους. Σε αντίθεση όμως με το παραπάνω κείμενο, οι βάρβαροι δεν είναι αληθινοί και άρα μάταια περιμένουν.

Συνοψίζοντας όσα έχουν αναφερθεί πιο πάνω , και τα δύο ποιήματα έχουν γραφτεί από δύο εξαιρετικούς συγγραφείς και θίγουν δύο πολύ σοβαρά ιστορικά γεγονότα. Συγκινούν και ανατριχιάζουν. Δύο διαφορετικές ιστορικές στιγμές αλλά και τα δύο όταν τα διαβάζεις έχεις δάκρυα στα μάτια βιώνοντας όλες αυτές τις εικόνες.

Ο Αι Βασίλης που γιορτάζουμε σήμερα με τα κόκκινα ρούχα και τη λευκή γενειάδα ήταν ένα δημιούργημα της εταιρείας αναψυκτικών Coca-Cola, έτσι ώστε να διαφημίσει το προϊόν της. Σήμερα αυτή η φιγούρα έρχεται τα Χριστούγεννα σε μερικές χώρες και την Πρωτοχρονιά σε άλλες. Περισσότεροι  έχουμε την εικόνα ενός μεγαλόσωμου άνδρα, ενώ πιο λίγοι έναν μικροσκοπικό άνδρα που χωράει στις καμινάδες.

Από την άλλη πλευρά υπάρχει και ο αληθινός Άγιος Βασίλης. Ήταν ένας ψηλός, αδύνατος άνδρας με μαύρα μάτια και γένια ο οποίος ζούσε στην Καππαδοκία. Επιπλέον, ήταν ένας γενναιόδωρος άνθρωπος που έδινε διάφορα δώρα στους συνανθρώπους του που τον είχαν ανάγκη. Τον γιορτάζουμε μέχρι και σήμερα στιην πρώτη Ιανουαρίου, επειδή ήταν η ημέρα της κηδείας του και έλεγαν πως έτσι θα μπει καλά η νέα χρονιά.

Ακόμα και αν πολλοί γνωρίζουν πως ο Άγιος Βασίλης δεν έρχεται στην πραγματικότητα, ανυπομονούν πολύ για τα δώρα τους. Η παράδοση αυτή θεωρώ πως πρέπει να συνεχιστεί και να περάσει από όλες τις γενιές, γιατί είναι κάτι που φέρνει τεράστια χαρά στα παιδιά.

πηγή βικιπαίδεια

Αρχικά, υπάρχουν πολλά πλεονεκτήματα, γιατί τα κινητά είναι χρήσιμα και βοηθητικά. Μερικοί λόγοι που το αποδεικνύουν αυτό είναι ότι έχουμε άμεση πρόσβαση σε πληροφορίες και εγκυκλοπαίδειες , όποτε θέλουμε και όπου θέλουμε. Αυτό είναι και πιο εύκολο και δεν παίρνει πολύ ώρα, αφού δεν χρειάζεται να ανοίξουμε ένα βιβλίο το οποίο μπορεί και να μην έχουμε. Επιπλέον, έχουμε άμεση επαφή με τους πολιτισμούς άλλων χωρών κι έτσι διευρύνονται οι πνευματικοί μας ορίζοντες χωρίς να είναι αναγκαίο να ταξιδέψουμε. Επίσης , δίνει στους ανθρώπους τη δυνατότητα ψυχαγωγίας , αφού μπορούμε να παίξουμε διάφορα παιχνίδια και μπορούμε να ακούσουμε κάθε είδος μουσικής. Στη συνέχεια, τα κινητά και το διαδίκτυο βοηθάνε τους μαθητές με τα μαθήματα τους και, συγκεκριμένα,  πολλά παιδιά παίρνουν βοήθεια από τα ηλεκτρονικά λυσάρια. Τέλος , μπορούμε πιο εύκολα να επικοινωνούμε με τους φίλους μας και την οικογένεια μας.

Από την άλλη πλευρά , το διαδίκτυο έχει και αρκετά μειονεκτήματα . Πρώτα από όλα όλες οι πληροφορίες που βρίσκουμε δεν είναι πάντα σωστές, γιατί ο καθένας ισχυρίζεται ό,τι θέλει. Δεύτερον, υπάρχει τεράστιος κίνδυνος προσβολής από ιούς, αν δεν υπάρχουν τα κατάλληλα λογισμικά προστασίας. Πέρα από αυτό, υπάρχει και κίνδυνος κάποιος να εισβάλει στο κινητό σου με πιθανότητα να κλέψουν πνευματικά δικαιώματα και προσωπικά στοιχεία . Επιπλέον , πάρα πολλοί άνθρωποι εθίζονται στα κινητά τους, με αποτέλεσμα να μην βγαίνουν έξω η ακόμα και να μην διαβάζουν. Πολλοί ακόμα το χρησιμοποιούν και μέσα στην τάξη και έτσι δεν προσέχουν στο μάθημα. Τέλος, πολλές φορές παρατηρείται το φαινόμενο του διαδικτυακού εκφοβισμού  με αποτέλεσμα πολλά παιδία να στεναχωριούνται.

Συνοψίζοντας όλα όσα έχουν αναφερθεί πιο πάνω , πιστεύω πως τα κινητά είναι χρήσιμα και βοηθητικά, αλλά περισσότερο επικίνδυνα και θα πρέπει να προσέχουμε πως τα χρησιμοποιούμε