Η μαθηματικοφοβία είναι ένα συναίσθημα που δεν εκφράζεται πάντα με τον ίδιο τρόπο. Στη δική μου περίπτωση ,είναι κάτι που ταυτόχρονα το δείχνω αλλά και το κρύβω. Υπάρχουν στιγμές που φαίνεται έντονα και καθαρά, αλλά και άλλες που προσπαθώ να το κρύψω μέσα μου. Ιδιαίτερα στα τεστ και στα διαγωνίσματα ,το άγχος μου γίνεται πάρα πολύ έντονο και τότε δεν μπορώ να το ελέγξω εύκολα. Πολλές φορές βάζω κρυφά τα κλάματα ,νιώθω τα χέρια μου να τρέμουν ελαφρά, αγχώνομαι πάρα πολύ και δυσκολεύομαι να συγκεντρωθώ. Χωρίς να το καταλαβαίνω ,τρώω τα νύχια μου και το στυλό μου . Εκείνες τις στιγμές ,η μαθηματικοφοβία μου γίνεται αντιληπτή και δεν αισθάνομαι καλά με αποτέλεσμα να θέλω να με «καταπιεί η γη» και να κάνω εμετό. Από την άλλη πλευρά ,μέσα στην τάξη και στα ιδιαίτερα, προσπαθώ να δείχνω πιο ήρεμη. Δεν θέλω να εκφράζω το άγχος μου και πολλές φορές το κρατάω μέσα μου, γιατί δεν θέλω να με κοροϊδέψουν και γιατί πιστεύω ότι πρέπει να τα καταφέρω μόνη μου. Έτσι ,ενώ εξωτερικά φαίνεται ότι είμαι εντάξει, εσωτερικά νιώθω πίεση και φόβο. Τέλος αυτή η κατάσταση, το να δείχνω και ταυτόχρονα να κρύβω τη μαθηματικοφοβία μου, με κουράζει ψυχικά και είναι σαν να προσπαθώ συνεχώς να ισορροπήσω ανάμεσα σε αυτό που νιώθω και σε αυτό που δείχνω στους άλλους…
Χριστίνα Θεοδωράκη
