5ο Γυμνάσιο Θεσσαλονίκης

Μέρος Δεύτερον

Οκτώβριος 2006.

Οι δυσκολίες της προηγούμενης χρονιάς αλλά και η χαρά του σανιδιού μας στρίμωξαν πάλι σε μία μικρή αίθουσα του λυόμενου.

Δύο νέες στο σχολείο καθηγήτριες με  καλλιτεχνικοθεατρική αύρα μας βουτάνε στα βαθειά! Τελετή, Μάτεσις. Ωχ. (Η «Τελετή» του Παύλου Μάτεσι μας μεταφέρει, μέσα από μια σειρά κωμικών καταστάσεων, στα σαλόνια της μικροαστικής κοινωνίας. Θέμα του έργου, η προετοιμασία μιας κηδείας, όπου τη θλίψη για την απώλεια υποκαθιστά, ή ακριβέστερα, καλύπτει η φροντίδα των συγγενών ώστε η νεκρή να θαφτεί με όλους τους τύπους και με την αρμόζουσα στην τάξη της «επισημότητα».

Πίσω από την σκηνή υπάρχει ένα φέρετρο. Στην σκηνή 8 γυναίκες, συγγενείς της νεκρής, αγωνίζονται να ταχτοποιήσουν όλες εκείνες τις άπειρες λεπτομέρειες που στο τέλος θα δώσουν μια «αξιοπρεπή» τελετή.

Παιδιά;

Ένας αντρικός ρόλος, ο αστυνόμος της χαρτοπαίκτρας, μπάτλερ της οικογένειας, τώρα πια δικηγόρος. Τα άλλα κορίτσια σοβαρά (και όχι) αλλά …Κυρίες ! Πήραμε μέρος και στο μαθητικό διαγωνισμό που υπήρχε τότε, στο Θεατράκι της Χηλής. Καλά πήγαμε! (Γκχ …είχαμε και κάτι γνωστούς στην επιτροπή…)

Αργότερα το παρουσιάσαμε και κάπου στη Πυλαία πηγαίνοντας με μίνι  βαν (χλιδή) σαν μουσικό συγκρότημα περιωπής!

Οι εξετάσεις όμως ήταν όπως πάντα μπροστά στους πιο σκληρούς κριτές! Στους συμμαθητές τους!

Μάιος 2007.

Αρχίζει η περίοδος του Βαφοπούλειου. 4ος όροφος, μικρή σκηνή, πολλή ζέστη, μεγάλη όρεξη. Τελικά, τα πάντα είναι το χειροκρότημα στο τέλος. Η υπόκλιση των παιδιών στα παιδιά!

Οκτώβριος 2007.

Είχε ανοίξει η όρεξη και η έμπνευση της φιλολόγου και της μαθηματικού και προχωράμε στη μεγαλύτερη μέχρι και σήμερα παραγωγή! Ρούχα, θρόνους κλπ κλπ.. με ένα σκηνικό υπέροχο της Μάρως, πίνακας! Δυστυχώς δεν ήρθε στο νέο μας κτίριο!

Έργο; Βατραχομυομαχίες του Ομήρου!! (Με τον τίτλο Βατραχομυομαχία είναι γνωστό κυρίως ένα μικρό εύθυμο έπος που σώθηκε ως τις μέρες μας από την αρχαία Ελλάδα. Γνωστό επίσης και ως Βατραχομαχία, ή και ως Μυομαχία). Αποτελεί παρωδία της Ιλιάδας του Ομήρου. Σε 303 στίχους αφηγείται ένα λυσσαλέο πόλεμο μεταξύ των βατράχων ενός έλους και των γύρω ποντικών.

Τόσο ο συγγραφέας όσο και ο χρόνος που συνεγράφη είναι άγνωστα. Στους ελληνιστικούς χρόνους ως συγγραφέας αναφερόταν ο Όμηρος, όμως σήμερα αυτό αμφισβητείται ισχυρά. Εκτιμάται ότι ο χρόνος συγγραφής είναι μεταξύ 6ου και 4ου αιώνα π.χ. αλλά ίσως και αργότερα, ως τον 2ο αιώνα π.Χ.

Όλα διαφορετικά από τα δύο προηγούμενα. Η χαρά των παιδιών ίδια στο στριμωξίδι του 4ου ορόφου το Μάιο του 2008.

Μιχαηλίδης Λ.