5ο Γυμνάσιο Θεσσαλονίκης

Τι αξία έχει μια μέρα ; Μπορεί κάποιος να χωρέσει μέσα της μια ολόκληρη ζωή; Αυτά είναι τα ερωτήματα που θέτει ο Θόδωρος Αγγελόπουλος , με την διεθνή πολυβραβευμένη ταινία. Μια ταινία που μετατρέπει μια απλή μέρα σε ένα μακρύ ταξίδι σκέψης και μνήμης .

Η ταινία παρουσιάζει έναν ποιητή , τον Αλέξανδρο , που βρίσκεται σε κρίσιμη κατάσταση υγείας και νιώθει ότι το τέλος του πλησιάζει , καθώς οι δυνάμεις του εξασθενούν μέρα με τη μέρα .Ο Αλέξανδρος,  λίγο πριν το προγραμματισμένο ταξίδι του προς το νοσοκομείο, περιπλανιέται στους δρόμους ώστε να έρθει αντιμέτωπος με παλιές αναμνήσεις και στιγμές του παρελθόντος αναλογίζοντας τις χαμένες ευκαιρίες .Κατά την διάρκεια του ταξιδιού του συναντάει ένα αγόρι , έναν μικρό πρόσφυγα από την Αλβανία που ζει μόνο του στους δρόμους της πόλης. Η παρουσία του λειτουργεί ως συμβολικό και συναισθηματικό αντίβαρο για τον Αλέξανδρο ο οποίος βλέπει στο παιδί την αθωότητα ,την ανάγκη για φροντίδα και την ευκαιρία να δώσει νόημα σε μια τελευταία πράξη ζωής. Η σχέση τους αναπτύσσεται γρήγορα, επειδή και οι δύο έχουν μια μοναξιά και μια ευαισθησία που τους φέρνει κοντά.

Επιπλέον, η ταινία κρύβει πίσω από τη συγκινητική της ιστορία, βαθύτερα νοήματα που συνδέονται με τον Διονύσιο Σολωμό . Ο Αλέξανδρος είναι ένας ποιητής που πιστεύει πως δεν πρόλαβε να ολοκληρώσει το έργο του όπως και ο Σολωμός, ο οποίος άφησε πολλά από τα έργα του ανολοκλήρωτα . Μέσα από την ιστορία αναζήτησης των λέξεων , η ταινία μιλά για τον χρόνο του περνά και για όσα μένουν μισά τόσο στην ποίηση τόσο και στην ζωή.

Από το πρώτο της πλάνο, η ταινία μας μεταφέρει στην Θεσσαλονίκη, μια πόλη που δεν λειτουργεί απλά ως φόντο αλλά ως ποιητικός πρωταγωνιστής. Μέσα από τα συγκλονιστικά τοπία, ο Αγγελόπουλος δείχνει τη μελαγχολική και λυρική πλευρά της πόλης . Κατά επέκταση, μέσα από την πορεία του ποιητή ,καταλαβαίνουμε πως όσα δεν τολμάμε και αφήνουμε μισά, στο μέλλον μετατρέπονται σε συναισθηματικά βάρη που δεν διορθώνονται. Η ταινία αγγίζει βαθιά τον θεατή , αποκαλύπτοντας μια πικρή αλήθεια : μια μέρα που εμείς θεωρούμε δεδομένη μπορεί να είναι η τελευταία ευκαιρία για συμφιλίωση και ολοκλήρωση.

                                                                             Η μαθήτρια της Γ’ Τάξης

                                                                                       ΜΥΡΤΩ ΘΕΟΦΙΛΟΠΟΥΛΟΥ